Zawadzki 391/1846

[dopisek na marginesie: 1. wypis na Stęplu Kopiejek Siedm i pół Adamowi Zarzyckiemu dnia trzeciego / piętnastego Marca, tysiąc ośmset czterdziestego siódmego roku wydano — JWZawadzki] K. 7½ 391. Działo się w Mieście Okręgowem Łukowie Gubernii Lubelskiej, dnia dziewiątego dwudziestego pierwszego Listopada. Tysiąc Ośmset czterdziestego szóstego roku. — Przede mną, Janem Walentym Zawadzkim, Rejentem Kancelarii Okręgu Łukowskiego, w Mieście Łukowie mieszkającym stawający osobiście: I. Franciszka z Szerzeckich[?], z pierwszego Małżeństwa Karwowska, a teraz Wawrzyńca Mikonowicza właściciela nieruchomości w Mieście Łukowie mieszkającego Małżonka, w asystencji tegoż Męża swego czyniąca, w Mieście Łukowie zamieszkała. II. Zarzycki Adam z gospodarstwa rolnego utrzymujący się, w Wsi Świrzach Okręgu Łukowskim mieszkający — jako kupujący z drugiej strony, stawający z Osób swych znani, do działań prawomocnych zdolni, w powyższych mieszkaniach zamieszkanie prawne naznaczający, zeznali Kontrakt kupna i sprzedaży umowy następujący. — " — " § 1. Za Kontraktami urzędowemi przed Stanisławem Sierzputowskim Rejentem byłego Powiatu Łukowskiego w dniach, ośmnastego trzydziestego Stycznia, Tysiąc Ośmset czterdziestego pierwszego roku, i Siedemnastego Lutego pierwszego Marca, Tysiąc Ośmset czterdziestego drugiego roku pomiędzy Tomaszem Wierzejskim, a stawającą Franciszką z Szerzeckich[?] wówczas Karwowską, zdziałanemi taż Karwowska dziś Mikonowiczowa stała się właścicielką różnych realności we Wsi Świrzach położonych, mianowicie: działka gruntu w polu pod Celiny na podłużu[?] dwa Sążnie szerokiego od drogi Nurzyńskiej do granic Celińskich ciągnącego się, dalej w polu pod Karwów dwa działki pola ornego, jednego sążni cztery szerokości mającego wraz z łąką, półtora sążnia, od drogi Szczytowej[?], do rzeki Krzny ciągnącego się, drugiego w Zagonkowych, półtora sążnia od drogi Wiejskiej do rzeki Krzny ciągnącego się, z kolei łąki dwa Sążnie bez kolicia[?] w pomierzaniach[?], od zgłów do rzeki Krzny ciągnącej się, nakoniec dwa Sążnie łąki bez kulecia[?] w Zagonkach, tej samej ciągłości jak powyższa, te tedy realności w powyż powołanych kontraktach opisane Franciszka z Szerzeckich[?] Mikonowiczowa sprzedaje na własność Adamowi Zarzyckiemu za Szacunek umówiony w ilości Rubli Srebrnych Trzynaście Kopiejek dwadzieścia, i Kontrakta powołane do rąk jego oddaje. — " — " § 2. Który to Szacunek gdy sprzedająca podług swego oświadczenia już dotąd w całkowitości odebrała, zatem też Adam Zarzecki z szacunku pokwitowany został. § 3. Ponieważ Adam Zarzecki realności sprzedane już dawniej objął na własność, zatem też sprzedająca za pewność Dziedzictwa oraz nie istnienie praw trzecich zaręcza, i wkłada na Adama Zarzyckiego obowiązek płacenia podatków bieżących ile wypada, co się zaś tycze dziesięciny tą gotowizną do Łukowa, a Snopową do Trzebieszowa nabywca uiszczać ma na siebie obowiązek czyli przyjmuje[?] — Akt ten zdziałany przeczytany przyjęty i podpisany został przez zeznających pisać nieumiejących, jedynie przez Rejenta i Świadków prawne przymioty mających mianowicie: Wincentego Muszalskiego Obrońcę Sądowego, i Maksymiliana Kortowskiego Rachmistrza Dyrekcji Ubezpieczeń w mieście Łukowie zamieszkałych. — Maksymilian Kortowski Świadek Wincenty Muszalski Świadek Jan Walenty Zawadzki Rejent