Zawadzki 145/1848

[dopisek na lewym marginesie: Wypis na stęplu [?] kopiejek siedmdziesiąt pięć dnia Ośmnastego trzydziestego Paźd. tegoż roku Opiece Julianny Borkowskiej wypisano. JWZ] K. 75. 145 Działo się w Wsi Wierzchowiny w domu pod N° 16 w Okręgu Łukowskim Gubernii Lubelskiej dnia pierwszego trzynastego Kwietnia tysiąc ośmset czterdziestego Ósmego roku. Przed Janem Walentym Zawadzkim Rejentem Kancelarii Okręgu Łukowskiego w Mieście Łukowie zamieszkałym a tutaj na żądanie strony interesowanej przybyłym Osobiście Obecny Borkowski Rajmund Właściciel cząstkowy w Wsi Wierzchowinach Okręgu Łukowskim mieszkający i w tejże Wsi zamieszkanie naznaczający Rejentowi z Osoby znany, a lubo na siłach ciała osłabiony, na umyśle jednak zupełnie zdrowy a ztąd do działania prawomocnego zdolny Oświadczył iż chce Majątkiem swym rozrządzić czyli uczynić ostatniej swej Woli rozporządzenie albo testament jakoż wobecności Świadków poniżej wyrażonych Oświadczył iż jako wiekiem i słabością złożony nie chce swej familii pozostawić w nieporozumieniach i dla tego wobecności tychże Świadków własnoręcznie piszącemu Rejentowi podyktował co następuje „Ja Rajmund Borkowski mam dziś jednego Syna Ludwika — i po drugim Synu Józefie Borkowskim Wnuczkę imieniem Juliannę — Majątkiem jaki mi Bóg użyczył w budowlach Siedliskach gruntach lasach i Łąkach tak rozporządzam — Siedlisko powiedziałne [?] z budowlami na nim stojącemi na Wsi tutejszej położone wartować mogące Rubli Srebrnych dziewięćdziesiąt wraz z budowlami; przeznaczam Synowi Ludwikowi, z obowiązkiem ażeby trzecią część tej wartości czyli Rubli Srebrnych trzydzieści zapłacił mej Wnuczce Juliannie po zamąż pójściu lub do pełnoletności dojściu — pozostałe Siedliska grunta orne łąki pastwiska zarośle i lasy dzielę na trzy części — z tych jedna trzecia część ma należeć do Wnuczki Julianny z obowiązkiem wszakże policzenia na tę trzecią część wszystkiego, co w gruntach dla tejże Julianny dotąd prywatnie wypuściłem czyli raczej wydzieliłem — drugą trzecią część przeznaczam dla Syna Ludwika a ostatnią dla siebie zachowuję, z tem wszakże wyraźnem z mej Strony oznajmieniem, i niezmienną moją wolą, że ta trzecia część dla siebie pozostawiona, będzie własnością Syna Ludwika którą mu niniejszem leguję po mojej Śmierci — U Jana Celińskiego z Łęczno woli mam długu Złotych polskich Czterysta siedmdziesiąt [?] którą Synowi Ludwikowi na własność oddaję, ale po odebraniu jej przez tegoż Ludwika Borkowskiego, tenże winien będzie Sto Złotych Wnuczce Juliannie Borkowskiej zapłacić — Sumy jakie u kilku osób na zastaw gruntów należą mi się, przeznaczam na pochowanie zwłok mych; jak również krowę czerwoną na obiadek dla przyjaciół po mojej śmierci — w[?] zarząd Synowi Ludwikowi poruczam — Wół Czerwony łysy do Ludwika należeć będzie, jak również i kobyła skarogniada i [?] jakich dziś posiadam — wszakże bowiem pewnej [dopisek na lewym marginesie: bydła; parafy: L. W., K. S., JWZawadzki] Syn Józef za życia swego odebrał a conto Schedy — Suma na pochowanie przeznaczona nie tylko na samo pochowanie, ale w cał[?] albo większej części na Nabożeństwa przeznacza się — Użytkowanie po mojej Śmierci z budowli i własności ich do Ludwika należeć będzie, do tego zaś czasu sam sobie wyłączne użytkowanie zachowuję, Zrubaka [?] i wszelkie [skreślone: nasze [?]] sprzęty domowe gospodarskie i rolnicze dla Syna Ludwika zapisuję, i uważam że część rozrządzalną Ludwikowi przeznaczyłem, z [?] zaś tego pewna wynika, że wnuczkę wydziałem powyższym znów w jednej trzeciej części całego Majątku, za zaspokojoną uważam — Służy mi bowiem prawo darowania trzeciej części komu mi się podoba, i tę właśnie Syn Ludwik otrzymał, jako wynagrodzenie za teraźniejsze w gospodarstwie prace i doglądanie starego Ojca — co zaś jestem komu winien, to w dwóch trzecich częściach Ludwik, a w jednej trzeciej Części wnuczka zaspokoić winni będą” — Poczem testator, że taka jest jego wola po głośnem odczytaniu [dopisek na lewym marginesie: wobec Świadków; parafy: K. S., L. W., JWZawadzki] i wyraźnie Oświadczył — testament ten za swój własny przyjął, i twierdząc że pisać i podpisać nie umie, w dowód przyjęcia wziął się za pióro — Rejent więc tylko i Świadkowie prawne przymioty mający w Wsi Wierzchowinach mający albo raczej posiadający Majątki nieruchome, i w tejże Wsi zamieszkali to jest Klemens Szyszkowski i Leon Wierzchowski własnoręcznie podpisali — Drudzy zaś dwaj Świadkowie takiegoż samego stanu i mieszkania jako to Karwowski Józef i Michał Wierzchowski oświadczyli że pisać i podpisać nie umieją — Świadek — Klemens Szyszkowski Leon Wierzchowski Świadek — Jan Walenty Zawadzki Rejent [na lewym marginesie s. 290P przy skreśleniu parafy: L. W., K. S., JWZawadzki; na prawym marginesie s. 290L dopisek obcięty krawędzią obrazu: Z… R… W.Z…, JWZawadzki]