77/1131P

[s. 1131P] Między Gawlickim a Jasińskimi dekret. W sprawie i powództwie toczącym się przed Sądem Ziemskim Łukowskim między Urodzonym Janem Gawlickim, powodem, a Urodzonymi Grzegorzem, Janem, Walentym, Martą[?], Zofią, Anną, synami i córkami zmarłego Urodzonego Idziego Jasińskiego, spłodzonymi ze zmarłą Urodzoną Marianną Sufczyńską, a także Michałem Jasińskim, ich stryjem i opiekunem, dziedzicami pewnych części dóbr wsi Jasionka — pozwanymi z wszystkich swoich dóbr ogólnie (bez uszczerbku dla powództwa o wyzucie co do pewnej sumy, pozostającej na dobrach, owszem, zachowując je w całej mocy), i ich samych jako pozwanych głównie[?] — dorosłych osobiście, małoletnich zaś ze stryjem jako opiekunem przyrodzonym i przy udziale[?] innych ich opiekunów, do których to z prawa należy — pozwanymi po raz drugi po uzyskaniu kary niestawiennictwa, a to dlatego: że oni, będąc następcami i posiadaczami dóbr zmarłej Urodzonej Marianny Sufczyńskiej, swojej matki i bratowej, sumy tysiąca złotych polskich, mającej[?] od zmarłego Urodzonego Idziego Jasińskiego, swego pierwszego męża, a ich rodzica i brata, sposobem reformacyjnym [s. 1132L] na ich dobrach, sumy dwustu złotych polskich, wydanej przez powoda, gdy pozostawał w małżeństwie ze zmarłą Urodzoną Marianną Sufczyńską, pozostałą wdową po zmarłym[?] Urodzonym Idzim Jasieńskim, drugim ślubem jego żoną, na podatek publiczny i łanowy[?], żołnierzom[?], a także zmarłej samej[?] jego żonie i wyżej wypisanym synom i córkom na wyżywienie, i przez zmarłą ich matkę i bratową w testamencie oświadczonej, oraz dwóch wołów testamentem zapisanych oddać i zwrócić nie chcą, owszem, zuchwale odmawiają, co powód sobie przeciw nim szacuje na czterysta grzywien monety polskiej i tyleż szkody albo tak, jak Sąd postanowi — jak sam pozew powyższy szerzej opiewa. Sąd [?] Ziemski Łukowski, wysłuchawszy i rozważywszy spory obu stron, uznał, że pozwany ma termin przed Sądem, i obu stronom tę sprawę popierać nakazał, a apelacji od tegoż dekretu, wniesionej przez stronę pozwaną do [s. 1132P] Sądów Trybunalskich Królestwa w Lublinie, nie przyjął. Która[?] nieprzyjęta, ale jednak popierana być mająca — gdy strona pozwana przeciw owemu Sądowi protestowała, a Sąd także reprotestował. Wreszcie w dalszym toku tej sprawy ten sam Sąd Ziemski Łukowski, uznawszy powództwo za właściwe, nakazał stronie pozwanej w niniejszej sprawie odpowiadać, a apelację od tegoż dekretu, wniesioną przez stronę pozwaną do Sądów Trybunalskich Królestwa w Lublinie, z prawnym zachowaniem terminu do popierania tejże apelacji, odesłał między sprawy województwa lubelskiego i powiatu łukowskiego, jak treść powyższej apelacji szerzej to ujmuje. Na dzisiejszym więc terminie, na mocy powyższej apelacji i zachowania samego terminu oraz porządku obecnych sądów, prawnie do niniejszego z rejestru przypadającej i przychodzącej, gdy obie strony — powodowa, Urodzonego Gawlickiego, przez Urodzonego Jakuba Nosowskiego[?], pozwana zaś, Urodzonych Jasińskich, przez Urodzonego Mar- […] Usiński, stawającym przed sądem niniejszym i c[?] trzymającym, sąd niniejszy, zwyczajny generalny Trybunał Królestwa Lubelski, uchyliwszy w części wyrok sądu ziemskiego łukowskiego[?], to jest co do dwustu złotych zapisanych testamentem, ciążących na dobrach[?], uznał, że powód działa niewłaściwie (niekompetentnie). Co do wołów zaś, zatwierdziwszy wyrok, [stanowi,] by woły wspomnianego[?] dekretu sądowego[?] albo ich wartość, umiarkowaną[?] na sześćdziesiąt złotych, w ciągu dwóch tygodni od aktu dekretu niniejszego przed urzędem grodzkim starościńskim łukowskim zwróciła[?] powodowi[?] [?] [i] zapłaciła. Gdyby zaś strona pozwana tego nie uczyniła, pod karą (taksą) w statucie ustanowioną, pozwana [skazana?] na karę ogólną[?] trzech grzywien polskich stronie powodowej i sądowi generalnemu[?] tyleż samo, stronie zaś pod większą karą [?] grzywien polskich, sądowi zaś pod karą banicji[?], do zapłacenia natychmiast[?]. W razie zaś niezadośćuczynienia przez stronę pozwaną dekretowi niniejszemu, a mianowicie[?] w razie niezwrócenia stronie powodowej wspomnianych wołów w czasie wyżej podanym albo niezapłacenia za te woły wspomnianej wyżej sumy, sąd niniejszy postanawia[?], by wspomniana taksa ustanowiona w statucie, a także większa kara 14 grzywien polskich, zasądzona za niezapłacenie kary trzech grzywien polskich, była egzekwowana[?] na tejże stronie pozwanej i na wszystkich jej dobrach, i [?] jakimkolwiek generalnym[?] Królestwa, w dwóch razach[?], do wprowadzenia strony powodowej w posiadanie (intromissio) własnych dóbr strony pozwanej, z powodu wspomnianej taksy ustanowionej w statucie i kary trzech grzywien polskich zasądzonej oraz większej[?] [kary] do poniesienia[?], według przepisu statutu [?], z przybraniem[?] [?] generalnego na miejsce [?], z bliska[?] urzędu [?], którego jurysdykcji wspomniana strona pozwana w swoich dobrach podlega[?], [?] i ostateczne [?] wykonanie czyniącemu [?] odsyła.