77/1064L nr 2

Między tymiż [stronami] dekret o pozostałościach banicji. W sprawie przed urzędem grodzkim starościńskim łukowskim, w terminie z przekazania inkwizycji[?] obu stronom w poprzednich terminach roków grodzkich łukowskich połączonej[?], prawnie przypadającej, toczącej się z pozwu niżej wpisanego tej treści: Kazimierz Koraszewski, [?] łukowski, od starosty[?] … Urodzonej Wielmożnej Zofii z Dąbrowicy Firlejównie, rodzonej siostrze i prawnej sukcesorce dóbr i ciężarów zmarłego Wielmożnego Andrzeja Firleja z Dąbrowicy, starosty [?], który bezpotomnie zszedł z tego świata, jedynej[?] prawej małżonce Wielmożnego Jana Stanisława Amora hrabiego na Tarnowie, i Wielmożnemu Janowi Stanisławowi Amorowi hrabiemu na Tarnowie, wzajemnie małżonkom, a także Urodzonemu Władysławowi Stoińskiemu, sędziemu deputatowi Trybunału Koronnego, dziedzicom i posiadaczom dóbr miasta Kock i innych do niego należących, z [?] i innych dóbr waszych wszelkich. Mocą królewską i naszą starościńską, którą w tej części sprawujemy, i z urzędu nakazujemy, abyście przed nami i naszym urzędem starościńskim grodzkim łukowskim w terminach urzędowych, czyli rokach, w poniedziałek po dacie niniejszego pozwu najpierw[?] i najbliżej w Dworze Królewskim w Łukowie odprawianych, na wniosek instygatora naszego urzędu starościńskiego grodzkiego łukowskiego i jego delatora, Urodzonego Piotra z Policzny Kochanowskiego, chorążego ziem pruskich[?], za siebie i zawsze stawającego [stanęli]. Który was szczególnie[?] … zamężną[?] … za zezwoleniem i asystencją swego męża, opiekuna małżeńskiego, odstępując[?] od [?] swej strony powodowej, utrzymywał[?], że jest związana dekretem[?], [apelacją] przez delatora do sądu Trybunału Koronnego w Lublinie wniesioną i przeniesioną[?], obecnie[?] przy tymże dekrecie niniejszego urzędu starościńskiego grodzkiego łukowskiego trwając, pozywa o postępowanie[?] przeciw wam podjęte z powodu niżej wpisanych [rzeczy]. I[?] … zapis obligacyjny, przed aktami sądu Trybunału Koronnego w Piotrkowie przez zmarłego Wielmożnego Andrzeja z Dąbrowicy Firleja, starostę [?], który bezpotomnie zszedł z tego świata, brata i poprzednika waszego, w którego dobra słusznie weszliście jako sukcesorzy i którego ciężary też ponosić jesteście obowiązani, na dobrach, wsiach[?] Kock i innych do nich należących w sposób obligacyjny na sumę trzydziestu tysięcy złotych polskich delatorowi uczyniony i zeznany. Którym to zapisem tenże zmarły Wielmożny Firlej, brat i poprzednik wasz, zapisał się i zobowiązał na wszystkich swoich dobrach, i was dziedziców zobowiązał, delatora i jego dziedziców w tychże dobrach w powyższy sposób zobowiązanych i z ich powodu od wszelkich przeszkód prawnych, wyjątków[?] … wszystkich i poszczególnych osób, bliskich i dalekich, jakiegokolwiek stanu i kondycji, w każdym sądzie i urzędzie Królestwa, ilekroć w czasie ewikcji będzie potrzeba, bronić, wyjmować, uwalniać i wstawiać się[?], a wspomniane dobra zawsze czyste i wolne czynić i oddawać, a to pod zakładem innych trzydziestu tysięcy złotych polskich, któremu w razie naruszenia powyższego poddał się do zapłacenia bez darowania[?]. Któremu to zapisowi i poddaniu się wy jako dziedzice … i posiadacze dóbr się sprzeciwiliście. Albowiem zamiast mającej być[?] wolności[?], obrony i ewikcji wspomnianej, czyniąc w tychże dobrach przeszkodę, [?] drewna[?] czyli przewóz[?] … własnym kosztem i nakładem przez samego powoda do użytku i wartości sprawiony, przez nasłanie czeladzi i poddanych z miasta Kocka i innych dóbr swoich, z którymi [?] i innymi, do dóbr wsi[?] Kock, posiadłości powoda, na rzece Wieprz do żeglugi przygotowany[?], przy rzece Tyśmienicy pod [?] zabrać kazaliście, i tenże rzeką Wieprz spławiliście i spuściliście, i pod miastem Kockiem do żeglugi ustawiliście[?], a także woły[?] robocze [?] własne powoda z obory dóbr Kock przez poddanych waszych zabrać i do dóbr miasta Kocka zaprowadzić kazaliście, wyrządzając powodowi szkodę[?]. Tym czynem sprzeciwiliście się wyżej wymienionemu zapisowi i poddaniu się zmarłego Wielmożnego Firleja, brata i poprzednika waszego, popadliście w zakład innych trzydziestu tysięcy złotych polskich do zapłacenia powodowi i ściągnęliście na siebie kary odpowiednie do rodzaju waszego czynu, o których orzeczenie[?] wniósł niniejszy pozew, czyli termin, i ponad wszystko urzędowo[?] … Dan w Dworze Królewskim w Łukowie w sobotę przed najbliższym świętem św. Tomasza Apostoła roku Pańskiego tysiąc sześćset sześćdziesiątego piątego. Urząd zaś grodzki starościński łukowski, uchyliwszy zawieszenie, do rozstrzygnięcia powyższego, przy żądaniu obu stron, do dopuszczenia inkwizycji poprzednim dekretem swego urzędu niezwłocznie[?] i do wprowadzenia świadków dopuścił; a od tego dekretu przez stronę pozwaną do sądu Trybunału Koronnego w Lublinie wniesioną [apelację] przeniósł; o którą to apelację zaś przez delatora[?] … z krzywdą strony pozwanej wspomnianemu urzędowi i wszelka reprotestacja nastąpiły; niniejszy jednak[?] najwyższy[?] urząd grodzki łukowski, po przeprowadzeniu przez stronę powodową inkwizycji, ponieważ pozwani swej [sprawy] nie wyjawili[?], i rozważywszy ją dobrze, co do punktów pozwu w sprawie gwałtownie zabranego przewozu[?] i prawa[?] inaczej[?] [?]: ponieważ z inkwizycji jawnie wynika, że faktor ich dóbr Kock wraz z mieszczanami kockimi i poddanymi tłumnie i gwałtowną ręką przewóz zabrał, przeto orzekł, aby ten sam przewóz powodowi od chwili[?] w pierwszych tygodniach w obecności woźnego swego urzędu rzeczywiście zwrócili i pod wsią Kock, posiadłością powoda, [?] i spławić postarali się. Co do zaś popełnionego gwałtu orzekł, aby Wielmożni pozwani hrabiowie zapłacili winę [?] starościńską stronie i urzędowi po połowie [?] — stronie w terminie najbliższych roków grodzkich łukowskich, urzędowi zaś natychmiast. Co zaś dotyczy zabrania wołów przez poddanych: ponieważ inkwizycja[?] nie obwinia pozwanych Wielmożnych hrabiów [?] ani o rozkaz, przeto orzekł, że nie popadli oni w kary. Niemniej jednak, ponieważ z tejże inkwizycji wynika, że poddani pozwanych tychże wołów potajemnie z obory powoda zabrali, przeto orzekł, aby Wielmożni pozwani swoich poddanych do zwrotu wołów, z powodu których [są] opornymi[?], na najbliższych rokach grodzkich łukowskich przymusili i zniewolili. Co pozwani mieli uczynić pod karą wiecznej banicji, przy czym tychże Wielmożnych pozwanych hrabiów obciążała wówczas kara trzech grzywien polskich do zapłacenia natychmiast stronie powodowej i tyleż temu urzędowi. Co zaś dotyczy trzeciego pozwanego, mianowicie Urodzonego Stoińskiego: ponieważ inkwizycje nie obwiniały go o ten czyn, przeto uwolnił go i ogłosił wolnym od niniejszej sprawy. A apelację od tegoż dekretu przez obie strony do sądu Trybunału Koronnego w Lublinie wniesioną, z prawnym terminem zachowania[?] następnego, popierając tę apelację, między sprawy województwa lubelskiego i powiatu łukowskiego przeniósł. Do której apelacji popierania [strona] składa[?] w terminie obu [stronom] dzisiejszym, mocą wspomnianej dopuszczonej apelacji i zachowania samego terminu oraz niniejszych sądów zwyczajnych prawnie teraz przypadającym, wywołanym i przy stawieniu się osobiście strony powodowej, a ze strony pozwanej przy stawieniu się osobiście i sprzeciwie jedynie Urodzonego Stoińskiego, wojskiego mielnickiego[?], niniejszy sąd zwyczajny generalny Trybunału Koronnego Lubelskiego zaskarżony dekret grodzki łukowski o uwolnieniu od sprawy zatwierdza. Co zaś dotyczy pozwanych Wielmożnych hrabiów na Tarnowie, małżonków, w ich zaocznym niestawiennictwie, wezwanych do niniejszego sądu przez woźnego generalnego Królestwa Urodzonego Wawrzyńca Lachowskiego zwyczajem[?] czterokrotnie ponad formę prawa pospolitego i niestawających, niniejszy sąd zwyczajny generalny Trybunału Koronnego Lubelskiego wyrok tamtego urzędu grodzkiego łukowskiego, wówczas wydany, częściowo zatwierdza, częściowo uchyla. Niemniej w dalszym toku niniejszej sprawy zawieszona[?] strona powodowa wspomnianą stronę pozwaną ponownie do niniejszego sądu przez tegoż woźnego w sposób jak wyżej wezwaną i niestawającą na karę wiecznej banicji, z odesłaniem dla egzekucji co do starosty[?] [?] urzędu grodzkiego — który, mimo wszelkich zarzutów, po okazaniu niniejszego dekretu będzie obowiązany [go] wykonać pod karami na niedbałych urzędników ustanowionymi — i zachowuje między sprawami tamtego urzędu po areszcie[?] podobnych[?] niniejszego skazania, przez Tomasza Skolkowskiego[?] nałożonego, dopuszczając, wyrokiem zaocznym skazał. Mocą tego skazania, w powyższy sposób zaocznie przeciw stronie pozwanej zapadłego, i na żądanie strony powodowej uzyskanego[?], niniejszy sąd zwyczajny generalny Trybunału Koronnego Lubelskiego często wspomnianych Wielmożnych pozwanych hrabiów na Tarnowie, małżonków, na karę wiecznej banicji skazał, i ogłasza ich wiecznie zbanicjowanymi oraz wyjętymi spod prawa w Królestwie Polskim i przyłączonych do niego ziemiach; i woźnego generalnego Królestwa Urodzonego Tomasza Sk[?]kowskiego do ogłoszenia tejże kary wiecznej banicji przydaje; a niniejszą sprawę do właściwego łukowskiego urzędu grodzkiego starościńskiego, któremu jurysdykcji wspomniani pozwani Wielmożni hrabiowie na Tarnowie, małżonkowie, wiecznie zbanicjowani, wraz ze swymi dobrami podlegają, dla dalszej i ostatecznej egzekucji co do powyższego, którą należy przeprowadzić i rozciągnąć, odsyła. Którą to egzekucję Wielmożny starosta łukowski[?] na osobach i dobrach [?] i stronnikach ich[?], na żądanie strony powodowej i po okazaniu niniejszego dekretu, mimo wszelkich zarzutów, przeprowadzić i wykonać będzie obowiązany pod karami na niedbałych urzędników ustanowionymi. Zaś w razie naruszenia[?] przez wspomnianego Wielmożnego starostę łukowskiego, [w] terminie niniejszym[?] wyznacza powodowi między sprawami urzędu przed sądem Trybunału Koronnego Lubelskiego, obu stronom wyznacza[?] i zachowuje zawicie pod niepowodzeniem[?]. Następnie przed niniejszym sądem woźny Urodzony Skolkowski[?], obecny[?], publicznie zeznał, że wspomnianą karę wiecznej banicji, w powyższy sposób orzeczoną przeciw[?] wymienionym[?] pozwanym, w ratuszu lubelskim w obecności licznej szlachty ogłosił, obwołał i do wiadomości wszystkich podał.