77/1061P

Środa nazajutrz po święcie św. Mateusza Apostoła i Ewangelisty, roku Pańskiego 1666. Między Kochanowskim a Stoińskim. Dekret [?] [?] [?]. W sprawie toczącej się przed urzędem grodzkim starościńskim łukowskim, [wynikłej] z dekretu o stawienie obwinionych poddanych, wydanego ostatnio[?] między stronami niżej wypisanymi, z pozwu niżej wypisanej treści, takiego: Kazimierz Domaszewski[?], wicesgerent[?] starostwa[?] łukowskiego. Wam, Wielmożnej Zofii Barbarze z Dąbrowicy Firlejównie, siostrze rodzonej i sukcesorce dóbr i [?] [?] jedynej[?] zmarłego Wielmożnego Andrzeja z Dąbrowicy Firleja, starosty [?], który z tego świata zszedł, Wielmożnego Jana Amora hrabiego na Tarnowie [?] [?], oraz Wielmożnemu Janowi Stanisławowi Amorowi hrabiemu na Tarnowie, wzajemnie małżonkom, tudzież Urodzonemu Władysławowi Stoińskiemu, sędziemu deputatowi Trybunału Królestwa, dziedzicom i posesorom dóbr miasta[?] Kock i dóbr do niego należących, z wszelkich i wszystkich dóbr waszych, powagą królewską i naszą starościńską, którą w tej mierze sprawujemy, nakazujemy, abyście przed nami i naszym urzędem starościńskim grodzkim łukowskim na terminie naszych [?] czyli Skarg, w poniedziałek po dacie niniejszego pozwu najbliżej i najprędzej przypadającym w Dworze Królewskim łukowskim, na żądanie Szlachetnego[?] [?] urzędu[?] starościńskiego grodzkiego łukowskiego z doniesienia Urodzonego Piotra [?] Kochanowskiego, chorążego ziem [?], osobiście i zawicie stanęli, ponieważ wy [?] [?] [?] [?] [?] jako[?] [?] małżonków[?] powagą [?] niech się stanie[?], trzymając się [?] pod [?] niżej wypisanych [?] [?], odstępując od swojej apelacji, przez samego powoda od dekretu starościńskiego grodzkiego łukowskiego założonej, popierać[?] w [?] dekrecie starościńskim grodzkim łukowskim pierwszą skargą [?]. Dlatego[?] [?] was, pracowitych Tomasza Kusela[?], Adama Fartaka[?], Marcina Kazmę[?] ze wsi Łukowiec[?] i Macieja Karczmarczyka z miasta Kock, poddanych waszych dziedzicznych i posesyjnych (którzy są [?] u was zaaresztowani), dla poniesienia kar, jakie zostaną orzeczone, stosownych do rodzaju ich czynu, przez was [?] dlatego, że ci poddani w czasie w pozwie wymienionym, przybywszy do dóbr wsi Lorka[?], będącej w posiadaniu powoda, [?] tamże woły[?] w liczbie szesnastu [?] maści, robocze, własne donosiciela, szacowane na pięćset złotych polskich, zamknięte w stajni, wybiwszy i wyłamawszy drzwi, z rozkazu i polecenia oraz za namową waszą [?] zabrali i do dóbr miasta Kock [?] [?] tamże [?] [?] i na swój użytek obrócili, czym[?] takim[?] postępkiem prawom Królestwa się sprzeciwili i na kary odpowiednie do rodzaju czynu zasłużyli. Po wtóre dlatego, abyście Urodzonych Jana Nasowicza[?], administratora kockiego, Kazimierza i Andrzeja Poszakowskich[?], Wawrzyńca Kamieńskiego, Andrzeja Wysockiego, Walentego Piotrowskiego, sługi wasze, Wielmożnych małżonków[?] [?] (którzy są [?] u was zaaresztowani), oraz uczciwych Macieja Siekierkę, Mikołaja Chrzczonka[?], Kasprowicza i Wojciecha[?] z miasta Kock, Marcina Kotkę[?], Jakuba Miziaka, Filipka, Wojciecha Burkę, Stanisława Ptaszka[?] ze wsi Wola Skromowola[?], Stanisława Wardeczka ze wsi Białobrzegi oraz Szczepana[?] ze wsi Pogwizdów[?], poddanych waszych dziedzicznych i posesyjnych (którzy wszyscy są [?] u was zaaresztowani), dla poniesienia kar, jakie zostaną orzeczone, stosownych do rodzaju ich czynu, przez was [?] dlatego, że sługi, mieszczanie i poddani, przybywszy w czasie pewnym w pozwie wymienionym z rozmaitym rodzajem broni, z rusznicami dłuższymi i krótszymi, siekierami, kijami, oszczepami[?] i [?], ręką mocną i zbrojną do dóbr wsi Lorka[?], będącej w posiadaniu powoda, i do miejsca zwanego czyli rzeki Tyśmienicy, tamże statek[?] [?] czyli przeprawę, inaczej prom, z rozkazu i polecenia waszego, własnym groszem, kosztem i nakładem donosiciela na użytek dóbr nabyty i na rzece Wieprz przy rzece Tyśmienicy do przewożenia umieszczony i ustawiony, waszym zuchwałym ważeniem się, uwiązany do pala, złamawszy i zbiwszy zamek, zabrali, a zabrany spuścili rzeką i pod miastem Kock do przewożenia ustawili i na swój użytek i pożytek obrócili[?] — przed naszym urzędem starościńskim grodzkim łukowskim stawili, albo jeśli odmówicie ich stawienia, sami za nich odpowiadali, termin prawa mając pilnować[?] i to wszystko [?] zachować. Dan w Dworze Królewskim łukowskim w sobotę przed świętem św. Tomasza Apostoła najbliższą, roku Pańskiego tysiąc sześćset sześćdziesiątego piątego (19 XII 1665). Urząd zatem grodzki łukowski, wysłuchawszy sporów obu stron przed sobą prowadzonych, zważywszy, że Szlachetni[?] [?] ze strony powodowej przeciw Panom obwinionym wywiedzione[?] nie [?] [?] stawieniem Panów[?] z powodu gwałtownego zabrania statku przeprawy są pozywani, lecz samych Panów Wielmożnych hrabiów na Tarnowie o rozkaz i polecenie obwinia, a sprawa główna jest skierowana[?] przeciw Panom obwinionym, przeto Panów od stawienia sług, mieszczan i poddanych uwolnił. A od tegoż dekretu przez stronę powodową [?] do Trybunału Królestwa lubelskiego założoną motię, z ostatnim zachowaniem terminu, popierając, tejże motii wnoszący przeniósł[?] do spraw województwa lubelskiego i powiatu łukowskiego, [?] [?] wnoszący [?] [?] składa[?]. Na terminie zatem dzisiejszym, na mocy wspomnianej[?] motii dopuszczonej i zachowania [?] terminu oraz obecności sądów[?] porządku[?] ostatniego, teraz z aresztu przypadającym i wynikłym, przy obu stronach — powodowej osobiście, pozwanej zaś, Urodzonym Stoińskim[?], wojskim mielnickim, sędzią deputatem województwa lubelskiego, także osobiście stającym i spór wiodącym — Sąd niniejszy zwyczajny generalny Trybunału Królestwa lubelski, uchyliwszy [dekret] grodzki łukowski, stronie pozwanej w niniejszej sprawie postępować nakazuje. W postępowaniu zaś, ponieważ pozwany jako posesor [?] dóbr obwinionych poddanych stawił, tegoż Sąd niniejszy od sprawy o stawienie wolnym ogłasza i powodowi przeciw stawionym [sprawę] kierować nakazuje. W kierowaniu zaś, na wniosek o stawionych, obu stronom przeprowadzenie inkwizycji stąd, na terminach Skarg grodzkich lubelskich po sześciu tygodniach od niniejszej czynności najbliżej przypadających, w tym duchu do przeprowadzenia — mianowicie czy obwinieni gwałtownie zabrali statek własny strony powodowej, czy też swój, jak twierdzą, i czy statek przewożący przez rzekę, inaczej prom, należący do dóbr Lorka[?], własny strony powodowej, czy też do dóbr Kock przedtem należący, tamże gwałtownie przez stawionych obwinionych zabrany został, a także co do innych punktów pozwu strony powodowej — daje i przyznaje. Po przeprowadzeniu albo nieprzeprowadzeniu inkwizycji Sąd niniejszy obu stronom termin do dalszego popierania niniejszej sprawy w dwóch tygodniach wówczas najbliższych, wśród spraw zachowanych świeżych kryminalnych, przed Sądem Trybunału Królestwa lubelskim wyznacza i zachowuje zawity. Na ten termin zarówno dziedzice dóbr Kock, jak i posesor i dzierżawcy obwinionych poddanych, inkwizycją przekonanych, z urzędu grodzkiego lubelskiego po przyjęciu inkwizycji stronom oznajmionych, stawić będą obowiązani pod rygorem sprawy, z zachowaniem uwolnienia przysięgą dla strony pozwanej gotowym[?], z prawem i inkwizycją strony powodowej zachowanymi. Co zaś dotyczy Wielmożnych hrabiów na Tarnowie, pozwanych małżonków: w kontumacji tychże, przed Sąd niniejszy przez woźnego generalnego Królestwa, Urodzonego Wawrzyńca Laskowskiego[?], i ponownie czterokrotnie[?] ponad formę prawa pospolitego wywołanych i niestających, Sąd niniejszy zwyczajny generalny Trybunału Królestwa lubelski wyrok owego urzędu grodzkiego łukowskiego, na owym czasie wydany, uchyla; niemniej w dalszym, wyżej opisanym toku niniejszej sprawy strona powodowa [?] Wielmożnych hrabiów na Tarnowie, pozwanych małżonków, przed Sąd niniejszy ponownie przez tegoż woźnego, sposobem jak wyżej wywołanych i niestających, na wygraną stawienia obwinionych natychmiast pod karą banicji wiecznej, ponownie po aresztowaniu [?] uprzednio skazanych przez woźnego Tomasza Pokłękowskiego[?] [?], przy dopuszczeniu Sądu niniejszego, wskazała i skazała. Na mocy tej wygranej, w sposób wyżej opisany w kontumacji pozostałych pozwanych Wielmożnych hrabiów na Tarnowie małżonków uzyskanej, i na wniosek strony powodowej Sąd niniejszy zwyczajny generalny Trybunału Królestwa lubelski orzeka, aby wspomniani Wielmożni hrabiowie na Tarnowie, małżonkowie, obwinionych, o których rzecz idzie[?], natychmiast przed Sądem niniejszym stawili, a to pod karą banicji wiecznej. A w razie niedosyć uczynienia przez wspomnianych pozwanych niniejszemu dekretowi [?] im [?] ich i wszystkich, z teraz na potem Sąd niniejszy orzeka, i woźnym generalnym Królestwa, Urodzonym Tomaszowi Pokłękowskiemu[?] do ogłoszenia tejże kary banicji wiecznej, dodawszy[?] i niniejszą sprawę, do miejsc, starostów i ich właściwych urzędów […] któremu to urzędowi [grodzkiemu] pozwani Wielmożni hrabiowie na Tarnowie, małżonkowie, pozwani, wiecznie zbanicjowani, wraz ze swymi dobrami podlegają — [sąd] odsyła [sprawę] dla dalszej i ostatecznej egzekucji, którą co do powyższego należy przeprowadzić i rozciągnąć. Który to woźny, wspomniany Urodzony Skolkowski[?], wróciwszy z miejsca ogłoszenia[?], przed niniejszym sądem publicznie zeznał, że wspomnianą karę wiecznej banicji, w powyższy sposób orzeczoną przeciw[?] pozwanym Wielmożnym hrabiom na Tarnowie, małżonkom, w ratuszu lubelskim w obecności licznej szlachty ogłosił, obwołał i do wiadomości wszystkich podał.