77/1036L

Między Urodzonym Szymonem Sczygielskim, zwanym Grzegrzółką, powodem, a Urodzonym […] [s. 1037P] [na marginesie:] [łukowski?] We wtorek, w wigilię[?] święta św. Mateusza Apostoła i Ewangelisty, roku Pańskiego 16[…]. Dekret. W sprawie [przed?] urzędem grodzkim starościńskim łukowskim w tamtym terminie, z postanowienia tegoż urzędu grodzkiego starościńskiego łukowskiego wydanego w poprzednim terminie Querelae, stąd wynikłej i wypływającej, toczącej się[?] między Urodzonymi: Szymonem Szczygielskim, synem zmarłego Jana zwanego Pogorzały[?], powodem skarżącym, a Urodzonym Marcinem Szczygielskim, synem zmarłego Franciszka zwanego Kuc, pozwanym z dóbr swoich [?], [?] w tym: że on tegoż powoda skarżącego ze spokojnego posiadania i ciągłego[?] [?] dóbr jego — przez zmarłą Annę Szczygielską, córkę zmarłego Pawła Pogorzy[?], a wdowę po zmarłym Wawrzyńcu Szczygielskim [?], na dobrach jej [?] i zapisach ojczystych i macierzystych oraz w jakikolwiek inny sposób i z jakiegokolwiek tytułu prawnego należących i przynależnych, ze wszystkimi i poszczególnymi w placach, ogrodach, sadach, polach, łąkach, lasach, borach i innych przyległościach w [?] wsi Szczygły Pasternaki[?] [?] sposobem darowanych przez akta grodzkie starościńskie łukowskie, uczynione i zeznane [?], na siebie darowanych[?] — gwałtownie wyrzucił, wygnał i spustoszył[?]; bory[?] w borach i lasach [?] wspomnianej wsi Szczygły Pasternaki[?] wyciął i zniszczył[?] i na swój użytek [?]; w których to dobrach wspomnianych powód skarżący aż do gwałtownego wyrzucenia go przez niego był spokojnym posiadaczem[?], [?] w [?] ter- [s. 1038L] minach urząd albo Querela, który z pewnych przyczyn uwolnił go[?] tylko od terminu, nie zaś od sprawy, teraz ponownie rozstrzygając tegoż pozwanego i powoda i uzupełniając wszelkie jego braki, pozwanego i przypozwanego, aby widział i słyszał, jak przez wspomniany urząd grodzki łukowski zostanie ponownie wprowadzony i ponownie wwiązany w dobra, z których przez niego został wyrzucony, a szkody — sumę [?] grzywien polskich oszacowaną przez powoda — wynagrodzić[?], a wadium [?] [?] dwudziestu grzywien polskich, aby jeden drugiemu w żaden sposób nie przeszkadzali, na nim i jego dobrach ustanowić i nałożyć — tenże o powyższe prosił. [?] Urząd ów grodzki starościński łukowski, wysłuchawszy sporów stron, wydając swoje postanowienie, po odczytaniu inkwizycji (zeznań świadków) obu stron: co do pól i łąk — ponieważ w odniesieniu do nich inkwizycje wcale nie dowodziły pozwanemu zarzucanego wyrzucenia — tegoż pozwanego od tej sprawy uwolnił i za wolnego ogłosił. Co zaś dotyczyło przyległych[?] borów, dopuścił stronę powodową do udowodnienia przysięgą w tej rocie[?]: że w części boru, z powodu której wyrzucenia pozwany był pozywany, po swoich poprzednikach i z tytułu[?] prawa nabytego od wspomnianej Anny Szczygielskiej był w spokojnym posiadaniu tejże części boru, i nie tylko on sam, lecz także wspomniana Anna Szczygielska, na której prawie i posiadaniu opiera się prawo i posiadanie powoda, była spokojną posiadaczką tegoż boru; i że do zwrotu tegoż boru pozwany jest zobowiązany w minionych[?] pierwszych terminach urzędu albo Querelae na dworze królewskim w Łukowie [s. 1038P] odbywanych, aż[?] z dwoma świadkami sobie równymi stanem [?] do złożenia[?] obu stronom, a mianowicie powodowi do złożenia, pozwanemu zaś do przyjęcia[?] [?] tejże przysięgi obu [?] w [?] terminach Querelae grodu łukowskiego do wyegzekwowania i do stawienia się zawity. A gdy od tegoż dekretu obie strony założyły apelację (motio) do Sądu Trybunalskiego Koronnego Lubelskiego, rozpoznanie tejże apelacji pod pierwszym terminem konserwacji[?] przekazał między sprawy [?] lubelskie i powiatu łukowskiego. Akt[?] apelacji [?]. W terminie przeto dzisiejszym, na mocy wspomnianej apelacji [?] w samym terminie i [?] porządku sądu [?] do [?] i [?] wynikłym i wypływającym, gdy obie strony, powód i pozwany, osobiście stanęły i spierały się, Sąd niniejszy Zwyczajny Główny Trybunał Koronny Lubelski, wysłuchawszy sporów i wywodów stron, choć wprawdzie niniejsza sprawa była właściwości sądu ziemskiego[?], jednak ponieważ strona pozwana nie użyła swoich zarzutów prawnych i uznała ów sąd grodzki, przeto przystąpił do odczytania inkwizycji przeprowadzonych przez obie strony w urzędzie grodzkim łukowskim. Po ich odczytaniu i dojrzałym rozważeniu wyrok owego urzędu grodzkiego łukowskiego o dowodzie przysięgą nałożonym na stronę powodową zatwierdza[?], z tym jednak złagodzeniem, nakazując[?], aby obie strony urząd grodzki łukowski albo jego zastępcę[?] [?], odtąd i od dnia niniejszego dekretu w ciągu sześciu tygodni [?] do ostatecznego [?] sporu sprowadziły[?]. Który to urząd na żądanie strony pod karami przeciw zaniedbującym urzędu sta- [s. 1039L] [?] będzie obowiązany się zgodzić, a w tymże borze części, każda należąca, według praw i udziału każdej, obie strony w obecności urzędu przez komisarza[?] sądu starościńskiego[?] obie strony na swój koszt będą obowiązane sprowadzić, podzielić i rozgraniczyć między sobą powinny i będą obowiązane, pod karą postawioną w pozwie strony powodowej. Którą[?] obecnie przez tegoż pozwanego karę trzech grzywien polskich stronie i Sądowi niniejszemu zapłacić[?]: stronie wprawdzie pod większą karą piętnastu grzywien polskich, Sądowi zaś pod karą banicji, do zapłacenia natychmiast. Która to kara, jeśli niezwłocznie[?] [?] przez tegoż pozwanego stronie[?] niniejszym dekretem zadośćuczynienia, lecz i większe kary piętnastu grzywien i nie zapłacone [?] już odtąd na tymże pozwanym, stronie i jego dobrach [?] przez Sąd niniejszy stanowią[?]. I [?] Koronnego [?] do wprowadzenia strony powodowej w dobra własne strony pozwanej [?] [?], lecz i obu stronom dekretem i [?] według [?] statutu[?] [?] [?] do [?] starościńskiego[?] [?] urzędu [?] których [?] dobra własne strony pozwanej [?] dalszej i ostatecznej egzekucji [?] czyniąc [?] odsyła.