77/1023L nr 2

[s. 1023L] Między szlachetną Jadwigą z Kurowa[?] Zabicką a Urodzonym Jezierskim i Urodzonymi Sulborskimi [s. 1023P] [nagłówek bieżący: […] poniedziałek[?] [?] od święta św. Mateusza Apostoła i Ewangelisty 1666] a Wielmożnym Mniszkiem, starostą lwowskim. Działo się[?]. W grodzie [?] starościńskim łukowskim ten urzędowy [akt] egzekucyjny[?] [?] między [?] następującej treści. Działo się na zamku królewskim w Łukowie w najbliższy poniedziałek po Niedzieli Palmowej roku Pańskiego tysiąc sześćset sześćdziesiątego szóstego. Urodzeni Stanisław Goliński[?], podsędek ziemski i wicestarosta, oraz Wacław Rosiński[?], pisarz urzędu grodzkiego łukowskiego, kazali[?] podać do akt niniejszych akt[?] egzekucji[?], niżej opisanej[?], przez siebie w dobrach miasteczka Budzyn[?] [?] dokonanej, podpisany ich własnymi rękami, tej treści: Działo się w dziedzictwie miasteczka Budzyn[?] pozwanego, dziedzicznym[?], w bramie[?] [?] [?], w najbliższą sobotę po święcie św. Walentego Męczennika roku Pańskiego tysiąc sześćset sześćdziesiątego szóstego. Z dekretu sądu Trybunału Koronnego Lubelskiego między niżej opisanymi stronami: szlachetną Jadwigą z Kurowa[?], [?] pozostałą wdową po zmarłym Urodzonym Adamie Zabickim, Andrzejem Jezierskim, synem[?] Urodzonego Marcina Jezierskiego zwanego Sobbek[?], oraz Barbarą [?], pozostałą wdową po zmarłym szlachetnym Stanisławie Sulborskim, a także Janem i Piotrem Sulborskimi, matką z synami, [?] [s. 1024L] ponownie pozywającymi[?] stronami z jednej, a Wielmożnym starostą łukowskim pozwanym, w sprawie Wielmożnego Jana Mniszka z Wielkich Kończyc, starosty lwowskiego, pozwanego, któremu nakazano[?] i co do którego zapadł wyrok, oraz jego dóbr, [iż] dotąd egzekucji nie przeprowadzono[?]. A to w sumie z powodu [?] kwot[?] z mocy [?] w różnych [?] i terminach[?], a mianowicie: na rzecz Urodzonej Jadwigi Zabickiej za wadium sześciu[?] tysięcy złotych polskich [z tytułu] [?] długu, zapisanego wspomnianej stronie powodowej do zapłacenia przez pozwanego w aktach starościńskich grodzkich łukowskich — z ulegnięciem; na rzecz zaś Urodzonego Andrzeja Jezierskiego za wadium z tytułu sumy istotnej dziewięciu tysięcy z sumy dwudziestu[?] tysięcy złotych, zapisanej wyżej wymienionej stronie powodowej przez zmarłego Wielmożnego Andrzeja Mniszka, rodzica pozwanego, w [aktach] grodzkich łukowskich jako prosty dług do zapłacenia, która[?] [?] obecnemu powodowi nie została spłacona; a także za wadium [?] dwóch tysięcy złotych polskich z tytułu sumy dwóch tysięcy złotych polskich z sumy pierwotnej pięciu tysięcy złotych polskich, zapisanej pierwotnie do zapłacenia przez wyżej zapisanego zmarłego Wielmożnego Andrzeja Mniszka, rodzica pozwanego, Urodzonemu Wojciechowi Jezierskiemu jako prosty dług w aktach grodzkich łukowskich, a przez wspomnianego Urodzonego Wojciecha Jezierskiego obecnemu powodowi z wspomnianej sumy pierwotnej co do sumy dwóch tysięcy złotych odstąpionej[?] — z ulegnięciem. A także na rzecz wyżej wspomnianego szlachetnego Stanisława Sulborskiego za wadium tysiąca [?] [s. 1024P] złotych polskich za niezapłacenie sumy głównej i istotnej tysiąca stu[?] złotych, zapisanej stronie powodowej przez zmarłego Wielmożnego Jerzego Mniszka, ojca[?] pozwanego, jako prosty dług w aktach grodzkich łukowskich do zapłacenia — z ulegnięciem; w tym urzędzie [?] dekret[?] [?] sądu Trybunału Koronnego, wydany w sobotę w wigilię święta św. Mateusza Apostoła i Ewangelisty roku Pańskiego tysiąc sześćset sześćdziesiątego piątego, kieruje się[?] w całości do niniejszej naszej egzekucji; o powyższym obszerniej[?]. Urząd [?] starościński grodzki łukowski, trzymając się dekretu wyżej wymienionego sądu Trybunału Koronnego Lubelskiego i czyniąc zadość powinności swego urzędu, najpierw ufundował[?] sąd[?] [?] i w obecności Urodzonych i szlachetnych Marcjana Lutomirskiego[?], Macieja [?], Tomasza Jezierskiego, Zygmunta [?]bockiego[?], Adama Kosińskiego[?] i innych wiarygodnych [osób] polecił [?] woźnemu[?] Królestwa, Urodzonemu Jakubowi [?] z [?], ogłosić [go]. Po jego ufundowaniu i ogłoszeniu strona [?] [domagała się?] [?] od urzędu, aby na osobę i dobra [?] pozwanego, stosownie do treści dekretu sądu Trybunału Koronnego Lubelskiego, rozciągnąć rzeczywistą i ostateczną jurysdykcję. Przeciwnie ze strony [?] pozwanego [?] przez [?] Łukasza Poleńskiego[?] [?] [?] zaprzeczono[?], by egzekucję na osobę i dobra wspomnianego pozwanego [?] można było rozciągnąć, z powodu listów żelaznych (salvus conductus) Jego Królewskiej Mości i relacji[?] [?] do [?] [?], które przed niniejszym urzędem okazał. Z przeciwnej zaś strony strona [s. 1025L] Ów[?] wniósł tego rodzaju listy Jego Królewskiej Mości glejtowe (salvus conductus) i relację o skasowanie rzekomego zapisu, oraz że niniejszej egzekucji wbrew wyraźnemu brzmieniu[?] prawa nie można przeprowadzić ani naruszyć, i tak [domagał się dopuszczenia] go do wspomnianych listów glejtowych, nadanych stronie [?] łaskawie[?] dla stawienia się. Urząd niniejszy grodzki starościński[?], zważywszy i rozważywszy wprowadzenie [listów] przez stronę [?] i zaskarżenie przez stronę [?] listów generalnego glejtu Jego Królewskiej Mości, nadanych stronie [?], oraz relacji wydanej o skasowanie, uznał, że nie mogą one przeszkodzić sprawie przedłużenia[?] i przeprowadzenia egzekucji, a nie dopuściwszy ich do swego sądu, chciał przeprowadzić tę egzekucję, wyznaczoną na to[?], według ostatecznego rygoru dekretu sądu Trybunału Koronnego Lubelskiego w dobrach [?] opisanego[?]; i [?] [?] [?] Wielmożnego [?] [?] [?] dóbr jego zaskarżył ją, zuchwale sprzeciwił się urzędowi, zamknął bramy[?] [?] miasteczka [?], a w dobrach jego [?] i innych [?] [?] egzekucję zuchwale zaskarżył. Tenże urząd, zważywszy zuchwałość [?], od wspomnianej egzekucji odstąpił[?] [?] [?] i odesłał [sprawę] do ostatecznego rozpoznania sądu Trybunału Koronnego Lubelskiego. I odsyła stronom, obu stronom wyznaczając termin [?] tegoż odesłania, by miały sprawy [przed] Trybunałem[?] Lubel- [s. 1025P] skim[?] i Piotrowi [?] w [?] od niniejszego aktu stawić się w ciągu tygodni[?] nakazowo[?]. I tak następnie w rzeczonym [?] stawiając się Urodzona Justyna [?], wdowa po zmarłym Urodzonym Wojciechu Lesiewskim[?] Gołąbku[?], Urodzona Pani, wskazując, że jest [uprawniona] do niniejszego aktu egzekucji z tytułu reformacji[?] i dożywocia od tegoż zmarłego męża swego, okazała wobec niniejszego urzędu swoje prawa, przysługujące jej od tegoż zmarłego męża swego, a najpierw zapis grodzki starościński żytomierski, [dany] jej przez wspomnianego zmarłego męża jej Urodzonego Wojciecha Lesiewskiego[?] Gołąbka[?], z aktu i daty w grodzie żytomierskim roku Pańskiego tysiąc sześćset sześćdziesiątego siódmego, dnia dwudziestego drugiego[?] miesiąca sierpnia, na sumie trzech tysięcy złotych polskich z tytułu posagu po niej odebranego, w sposób reformacji (oprawy), i drugą podobną sumę innych trzech tysięcy złotych polskich z tytułu prawa[?] i prawdziwego dożywocia, na dobrach jego zapisaną listami obligacyjnymi, darowiznowymi[?] i innymi [?] [?] wszelkimi klejnotami[?], złotem, srebrem, kosztownościami i innymi. Po drugie okazała tażże Urodzona Lesiewska[?] swoją manifestację, [wniesioną] osobiście wobec akt grodzkich starościńskich lubelskich, z aktu w grodzie lubelskim w środę po niedzieli Iubilate najbliższą roku Pańskiego tysiąc sześćset sześćdziesiątego szóstego[?], zaraz po zejściu z tego świata zmarłego wspomnianego męża swego [?] [?] [s. 1026L] akt winnickich[?], żytomierskich[?] i innych, w których prawa i rozrządzenia różnych zapisów i tego zapisu wzajemnego[?] dożywocia [?] [?] i męża swego, jako i poszczególne dobra jej, także w sumach pieniężnych u jakichkolwiek osób ulokowanych, zapisane i zeznane istnieją. Które to prawa jej, tak okazane, zarówno reformacji (oprawy), jak dożywocia, [sumę?][?] [?] [?] Urodzony Andrzej Lesiewski, brat rodzony wspomnianego[?] zmarłego Urodzonego Wojciecha Lesiewskiego Gołąbka[?], męża jej, na mocy pewnego kontraktu między nimi zawartego, prawem u wspomnianego Wielmożnego Jana z Wielkich Kończyc Mniszka, starosty lwowskiego, [?] do niniejszego[?] [?] dochodził[?], a [sumy te] podlegają jej prawom reformacji i dożywocia od tegoż zmarłego wspomnianego męża jej[?]. Po trzecie okazała zapis grodzki lwowski, z aktu w grodzie niższym lwowskim w czwartek w oktawę święta Najświętszego Ciała Chrystusowego roku Pańskiego tysiąc sześćset pięćdziesiątego, [dokonany] przez zmarłego Wielmożnego Andrzeja z Wielkich Kończyc Mniszka, kuchmistrza koronnego, starostę lwowskiego [?], ojca[?] wspomnianego [?], na sumie pięciu tysięcy złotych polskich prawdziwego i płynnego długu pożyczonego, na jego dobrach, jej, Urodzonej Justynie z [?], i zmarłemu Urodzonemu Wojciechowi Lesiewskiemu Gołąbkowi[?], mężowi jej, wobec akt grodzkich starościńskich lwowskich uczyniony i zeznany, i do zapłacenia jej, wierzycielom [s. 1026P] [?] w czasie w tymże zapisie wyrażonym, jej własnym następcom, pod inną zakładą pięciu tysięcy złotych polskich zabezpieczonej. Połowa tej sumy należy się jej — jak oświadczyła wobec niniejszego urzędu — z okazanego zapisu, druga zaś połowa z jej prawa reformacji i dożywocia. Następnie okazała list, czyli kontrakt, między wspomnianym zmarłym mężem jej z jednej a Urodzonym Andrzejem Lesiewskim, bratem rodzonym, z aktu i daty w Lublinie[?] dnia dwudziestego [?] miesiąca maja roku Pańskiego tysiąc sześćset pięćdziesiątego dziewiątego, z tytułu prawa windykacji wspomnianej sumy pięciu tysięcy złotych polskich u wspomnianego Wielmożnego [?], którą to sumę, [?] własną wspomnianego zmarłego Urodzonego Wojciecha Lesiewskiego, męża jej, jej jako jego małżonce z jej praw należną — [kontrakt] spisany i w aktach grodzkich starościńskich łukowskich, z aktu w poniedziałek po niedzieli Krzyżowej (Rogationum) najbliższy roku Pańskiego tysiąc sześćset pięćdziesiątego dziewiątego, przez obie strony umocniony i zakładą w tymże zapisie wyrażoną utwierdzony, do akt grodzkich starościńskich łukowskich w drodze oblaty podany, z tychże akt urzędowo wyjęty. Tym kontraktem wywiodła, że ta suma, z tytułu której obecnie przeprowadzana jest egzekucja, podlega jej prawom. Na koniec okazała tażże Urodzona Lesiewska testament[?] ostatniej woli zmarłego wspomnianego Urodzonego męża swego, do akt sądu ordynaryjnego [?] [s. 1027L] Trybunału Koronnego Lubelskiego w czwartek w oktawę święta Najświętszego Ciała Chrystusa Pana roku tysiąc sześćset sześćdziesiątego trzeciego przez Urodzoną Justynę Lesiewską w drodze oblaty podany, z tychże akt Trybunału Koronnego Lubelskiego urzędowo wyjęty. Za jego pośrednictwem wywiodła, że ta suma pięciu tysięcy złotych, z tytułu której obecnie Urodzony Andrzej Lesiewski przeprowadza egzekucję, powinna podlegać jej prawom, przysługującym jej od wspomnianego zmarłego męża, zarówno reformacji, jak dożywocia. Wywiódłszy to, żądała, by urząd niniejszy [?] od dalszej egzekucji z dóbr wspomnianego Wielmożnego starosty lwowskiego, [?], i od spisywania inwentarza [?], a dobra [?] z mocy związku[?] kontraktu zawartego przez jej zmarłego męża ze wspomnianym Urodzonym Andrzejem Lesiewskim, bratem jego rodzonym, zostały jej podane w posiadanie, i [orzekł] to, co jest zgodne z prawem i sprawiedliwością, [?] w niniejszym zaskarżeniu tejże egzekucji [?] i [?]. Przeciwnie zaś[?] [?] stawiając się Urodzony Marcjan Ciborowski[?], wskazując, że jest [uprawniony] do tegoż aktu egzekucji, okazał wobec niniejszego urzędu swoje prawa i zapisy oraz procesy prawne w sprawie [?] [?] grodzkie starościńskie łukowskie przeciwko wspomnianemu Wielmożnemu staroście lwowskiemu z instancji jego powoda przeprowadzone, a po przeprowadzeniu tychże procesów kary banicji[?] [?] w powyższym przez sąd grodzki starościński łukowski przeciwko temuż Wielmożnemu staroście lwowskiemu [?] uzyskane, a najpierw [s. 1027P] banicję z aktu na dworze królewskim łukowskim w terminach sądowych w poniedziałek nazajutrz po święcie św. Małgorzaty Panny roku Pańskiego tysiąc sześćset sześćdziesiątego czwartego, z instancji instygatora sądu grodzkiego starościńskiego łukowskiego i relacji jego powoda, przeciwko wspomnianemu Wielmożnemu Janowi z Wielkich Kończyc Mniszkowi, staroście lwowskiemu, synowi zmarłego Wielmożnego Andrzeja Mniszka z Wielkich Kończyc, kuchmistrza koronnego, starosty lwowskiego, i następcy zarówno jego dóbr, jak i ciężarów, zbanicjowanemu[?], i [?], i listami obwieszczonemu, a to z tytułu sumy trzech tysięcy złotych polskich, przez wspomnianego zmarłego Wielmożnego Andrzeja Mniszka, starostę lwowskiego, ojca [?], jemu, wskazującemu Marcjanowi Ciborowskiemu[?], w sposób pewnego, prawdziwego, pożyczonego i płynnego długu w aktach grodzkich starościńskich lwowskich do zapłacenia w czasie w oryginalnym zapisie wyrażonym zapisanej i jego następcom zabezpieczonej, niezapłaconej, oraz od uzyskanego w sądzie[?] przepadku[?] tejże zakłady podobnej, innych trzech tysięcy złotych polskich, zależnej[?]. Okazał także drugą banicję, z instancji tegoż wspomnianego instygatora i jego wskazującego powoda, przeciwko temuż wspomnianemu Wielmożnemu staroście lwowskiemu [?], w tychże terminach przez sąd starościński łukowski po przeprowadzeniu procesu prawnego [wydaną], pod tymże wyżej wymienionym aktem na dworze królewskim […] [s. 1028L] łukowskich[?] wniesionych i ogłoszonych, a to z powodu naruszenia zapisu, zeznanego w grodzie starościńskim warszawskim i przez przeniesienie w grodzie starościńskim łukowskim, przez wspomnianego niegdyś Wielmożnego Andrzeja Mniszcha, starostę ówcześnie bielskiego[?], rodzica pozwanego[?], jemu, rzeczonemu[?] Marcjanowi Piotrowskiemu[?], na sumę jedenastu tysięcy złotych polskich, jako dobrego, prawdziwego i płynnego długu, jak w tymże zapisie oryginalnym wyraźniej jest uczyniony i zeznany. Którym to zapisem Wielmożny niegdyś rodzic pozwanego[?], dla[?] zapłaty rzeczonej sumy jedenastu tysięcy złotych polskich, rzeczywiste wprowadzenie w posiadanie (intromissio) do rzeczywistego i spokojnego posiadania w swoje dobra całej[?] wsi Krzewecz[?] Starej, w powiecie[?] tamże położonej, ze wszystkimi tegoż folwarku pożytkami i wszystkimi poddanymi, rolami, łąkami, polami, borami, lasami, zaroślami, [?] [?] dochodami [?], a także [?] od wszelkiej [?] przeszkody wraz ze swymi następcami temuż Urodzonemu Piotrowskiemu[?] w rzeczonych dobrach zapisał, a to pod zakładem jedenastu tysięcy złotych polskich. [?] [?] rzeczony Wielmożny pozwany[?] [?] [?] długami [?], sam w tychże dobrach przeszkody czynił, także w różnych czasach [?] poddanych swoich z [?] wsi zabranych[?], należących do wsi Krzewecz[?] Starej, rzeczonego niegdyś Marcjana Piotrowskiego prawem zastawnym [?], tamże drzewa różnego rodzaju na sumę czterech tysięcy [?] [?], a tak zapisowi niegdyś rzeczonego Wielmożnego rodzica [s. 1028P] swego się sprzeciwił i tegoż zakładu jedenastu tysięcy złotych powodowi zapłacenie[?] przegrał, [?] [?] z samego zapisu [?] [?] [?] pozwanego[?] uzyskanej [?] [?] uwolnił[?] też i termin [?] [?] [?] tegoż [?] [?] [?] [?] ogłoszeniem na rokach sądowych starościńskich grodzkich łukowskich z aktu w Dworze Królewskim Łukowskim w poniedziałek najbliższy po święcie Trzech Króli roku Pańskiego tysiąc sześćset sześćdziesiątego szóstego, na żądanie instygatora[?] tegoż sądu i z doniesienia tegoż niegdyś Marcjana Piotrowskiego na tymże Wielmożnym pozwanym[?] uzyskanej[?], a to z powodu naruszenia zapisu [?] grodzkiego starościńskiego warszawskiego i przez przeniesienie w grodzie starościńskim łukowskim, na dobrach wsi Krzewecz[?] Starej prawem zastawnym, przez Wielmożnego niegdyś Andrzeja Mniszcha z Wielkich Kończyc, kuchmistrza koronnego, starostę ówcześnie bielskiego[?], rodzica pozwanego[?], w którego dobra wszedł jako następca, [?] i [?] [?] trzyma[?], jemu, Urodzonemu niegdyś Marcjanowi Piotrowskiemu, na sumę jedenastu tysięcy złotych polskich uczynionego i zeznanego. Którym to zapisem tenże niegdyś rodzic samego pozwanego[?] wraz ze swymi następcami w rzeczonych dobrach od wszelkiej i jakiejkolwiek przeszkody prawnej wszystkich i poszczególnych osób jakiegokolwiek stanu i kondycji, w każdym sądzie i urzędzie Królestwa, po wszelki czas ewikcję zapisał pod innym zakładem jedenastu tysięcy złotych polskich. [s. 1029L] […] pod innym zakładem jedenastu tysięcy złotych polskich; wbrew któremu zapisowi i poddaniu się rzeczonego rodzica swego Wielmożny pozwany[?], od przeszkody prawnej przed[?] niegdyś [?] [?] Andrzeja Bzickiego[?], poprzednika, prepozyta i oficjała łukowskiego, a Czcigodnego zaś niegdyś [?] [?] Ślazkiego[?], tegoż[?] prepozyta i oficjała łukowskiego, także[?] procesami z powodu niezapłacenia czynszu rocznego, za każdy rok po siedemdziesiąt złotych polskich, na dobrach całej[?] wsi Krzewecz[?] Starej od sumy tysiąca złotych polskich[?], zapisanego wcześniejszym zapisem, należnego do zapłacenia kościołowi parafialnemu łukowskiemu — rzeczonego[?] Marcjana Piotrowskiego prawem niepokoi i procesami oraz dekretami obciąża, i od zapłaty tegoż czynszu rocznego za lata ubiegłe, dekretem sądu starościńskiego grodzkiego łukowskiego [?], uwolnić go nie chce ani rzeczonego czynszu zapłacić się nie stara, lecz cały ciężar zapłaty na tegoż Urodzonego Piotrowskiego zrzuca, który to [czynsz] tenże Piotrowski własnymi pieniędzmi, uwalniając swoje posiadanie, zapłacił. I tak[?] zapisowi i poddaniu się rzeczonego rodzica swego Wielmożny pozwany[?] się sprzeciwił, a stąd zakład jedenastu tysięcy złotych polskich powodowi zapłacić przegrał, tymże zapisem i procesem prawnym doprowadzony[?], a sam karą banicji[?] z [?] [?]. Po piąte[?] okazał[?] tenże Urodzony Piotrowski [?] [?] pismo ręczne, czyli zeznanie, w [s. 1029P] postaci oblaty do akt starościńskich grodzkich łukowskich, które[?] z aktu w poniedziałek najbliższy po święcie św. Mateusza Apostoła roku Pańskiego tysiąc sześćset pięćdziesiątego ósmego, wręczone mu przez wspomnianego Wielmożnego pozwanego[?] z tytułu niezapłaconej pensji od sumy trzech tysięcy złotych [?] [?], od sumy zaś jedenastu tysięcy złotych [?] [?] za cztery lata według obrachunku obu[?] [?], ręką tegoż pozwanego[?] podpisane w zamku miasta Budzyn[?], dane dwudziestego szóstego listopada roku tysiąc sześćset pięćdziesiątego siódmego. Po piąte[?] okazał[?] tenże Urodzony Piotrowski [?] po szóste[?] pismo ręczne, czyli zeznanie, w postaci oblaty do akt starościńskich grodzkich łukowskich z aktu w piątek najbliższy po święcie św. Łukasza Ewangelisty roku Pańskiego tysiąc sześćset sześćdziesiątego piątego, wręczone mu przez wspomnianego Wielmożnego pozwanego[?] także z tytułu niezapłaconej pensji od sumy trzech tysięcy złotych polskich, według obrachunku za lata ubiegłe z aktu tegoż[?], ręką tegoż Wielmożnego pozwanego[?] podpisane w zamku miasta Budzyn[?], dane szesnastego października roku tysiąc sześćset sześćdziesiątego piątego. Po takim przedstawieniu żądał, aby jemu także dobra pozwanego[?], na mocy zapisów i praw, tych procesów i zakładów oraz kar banicji[?] tegoż [?], w drodze egzekucji zostały oddane, i aby do [?] pozwanego[?], z pominięciem obron i zarzutów tegoż, urząd grodzki[?] egzekucję strony pozwanej[?] [?], i to, co jest zgodne z prawem i sprawiedliwością, [s. 1030L] [?] postanowić i orzec. Wreszcie potem, stawając przy tymże akcie egzekucji, Urodzona Jadwiga Zasiecka[?], pozostała wdowa po niegdyś Antonim Zasieckim[?], przyłączając się do tejże egzekucji i do całości[?] swych praw, okazała przed niniejszym urzędem pismo [?] ręczne, czyli chirograf, jej, przystępującej, i niegdyś rzeczonemu mężowi jej przez wspomnianego Wielmożnego starostę [?], pozwanego[?], i niegdyś Wielmożną Urszulę z Bzurowic[?], małżonkę tegoż pozwanego[?], na sumę pięciuset złotych polskich brzmiące, ich rękami podpisane, dane w zamku miasta Budzyn[?] dnia dwudziestego dziewiątego listopada roku tysiąc sześćset pięćdziesiątego siódmego. Której to sumy połowa, dwieście pięćdziesiąt złotych, [należy jej] z prawdziwego zapisu tegoż na tychże dobrach pozwanego[?], drugą zaś połowę, innych dwieście pięćdziesiąt złotych, z prawdziwego prawa[?] [?] [?] przez tegoż niegdyś rzeczonego męża jej [?] zapisaną, [?] reformacji[?] przez tegoż męża jej w aktach starościńskich grodzkich łukowskich z aktu w poniedziałek przed świętem św. Idziego Opata roku tysiąc sześćset sześćdziesiątego, oświadczyła, że należy się jej, zeznającej. Po takim przedstawieniu i okazaniu żądała, aby jej dobra pozwanego[?], odpowiadające proporcjonalnie jej sumie, w rzeczywiste posiadanie przez niniejszy urząd [?] [?] w drodze egzekucji zostały oddane; o ile zaś niniejszy urząd tychże dóbr jej nie odda, aby sprawa niniejszej ostatecznej i końcowej egzekucji do sądów [s. 1030P] Trybunału Koronnego Lubelskiego, gdzie z prawa przypadnie, została odesłana, z zachowaniem dla niej w całości dobrodziejstwa prawa, zastrzeżonego i do zastrzeżenia. Przybywając[?] niezwłocznie [?], wspomniany Urodzony Andrzej Lesiecki[?] [?] egzekucji wraz z innymi powodami, przyłączając się do niej, okazał zapis starościński grodzki łukowski przez Urodzoną Zofię Lesiecką[?], małżonkę swoją, pierwszym ślubem[?] pozostałą wdowę po niegdyś Urodzonym Piotrze Kozieckim[?], drugim zaś [?] zamężną[?] [?] Adama Kozieckiego[?] małżonkę [?], na sumę trzech tysięcy złotych polskich, z których sam niegdyś Urodzony Maciej Lesiecki[?], rodzic jego [?], i [z] sumy oryginalnej jedenastu tysięcy złotych polskich, jemu przez niegdyś Wielmożnego Andrzeja z Wielkich Kończyc Mniszcha, kuchmistrza koronnego, tytułem zwykłego długu przez akta [?] do zapłaty zapisanej i zabezpieczonej przez akta starościńskie grodzkie łukowskie, wcześniej[?] [?] przez [?] [?] [?] [?] odstąpił[?], z całym procesem z tytułu tejże sumy, Wielmożnemu Janowi z Wielkich Kończyc Mniszchowi, obecnemu staroście [?], pozwanemu[?], synowi i prawemu następcy wspomnianego niegdyś Wielmożnego kuchmistrza koronnego, do urzędu grodzkiego łukowskiego [?] i w sądzie do kary banicji doprowadzonemu, a sama kara banicji wraz z jej ogłoszeniem w obecnym urzędzie starościńskim grodzkim łukowskim z aktu we wtorek nazajutrz po święcie Nawrócenia św. Pawła Apostoła w roku obecnie bieżącym tysiąc sześćset sześćdziesiątym szóstym jemu uczyniona i […] [s. 1031L] uznane, z tychże akt autentycznie wydobyte. Po takim ich przedstawieniu żądał, aby urząd, czyniąc z dóbr pozwanego[?] Wielmożnego starosty lwowskiego[?] Iwenickiego[?] [?] egzekucję, [?] urząd swój [?] wejść, a dobra jemu w posiadanie podać, i to, co jest prawem, po odrzuceniu we wszystkich częściach zarzutów przeciw tejże egzekucji, postanowić i wyrokować. Nadto przy tymże akcie egzekucji, stawając osobiście, Urodzony Michał Szaniawski, pełnomocnik zapisany Wielmożnych Marianny z Zabiczyna[?] Wybranowskiej oraz Jana i Franciszka Wybranowskich, a Wielmożnego Zygmunta Wybranowskiego, wojewody dorpackiego, małżonki pozostałej i synów, imieniem tychże swoich mocodawców, strzegąc[?] całości ich praw i zgłaszając siebie i swoich mocodawców pozwanych do tejże egzekucji, przedstawił ponownie przed urzędem niniejszym banicje[?] w liczbie trzech na synów[?] Wielmożnego Iwenickiego[?], po przeprowadzonych procesach prawnych na rokach sądowych starościńskich grodzkich łukowskich[?], z aktu w poniedziałek po święcie Trzech Króli roku Pańskiego tysiąc sześćset sześćdziesiątego szóstego, z popierania instygatora tegoż sądu i z doniesienia Wielmożnych Marianny z Zabiczyna[?] Wybranowskiej oraz Jana i Franciszka Wybranowskich, a Wielmożnego Zygmunta Wybranowskiego, wojewody dorpackiego, małżonki pozostałej i synów, powodów, otrzymane i ogłoszone. Te mianowicie, po pierwsze, co do zapisu ręcznego na sumę tysiąca siedmiuset osiemdziesięciu złotych polskich[?] w [s. 1031P] drodze odkupu[?] na sposób ręczny[?] [?] danego, ręką własną tegoż Wielmożnego Iwenickiego[?] podpisanego, wraz z zabezpieczeniem wypłaty od tejże sumy prowizji po dwieście siedemdziesiąt osiem złotych rocznie[?], [?] mężowi[?] i ojcu pozwanych Wielmożnych Wybranowskich danego, i w sobie zawierającego, prawem zapisu[?] przypadłego i należącego. Po drugie zaś [?] podobnie na tychże rokach sądowych [?] przez Wielmożnego Iwenickiego[?] do uznania zapisu ręcznego od nieżyjącego brata jego, Wielmożnego Jerzego Mniszcha z Wielkich Kończyc, w którego dobra wszedł jako następca, na sumę tysiąca czterystu[?] osiemdziesięciu dziewięciu złotych polskich i dwudziestu dziewięciu groszy polskich, wraz z zabezpieczeniem prowizji rocznie po dwieście[?] dwadzieścia osiem złotych i dziewięć groszy od tejże sumy głównej przypadającej, temuż pozwanemu Wielmożnemu, niegdyś wojewodzie dorpackiemu, danego, rękami tychże Wielmożnych Mniszchów[?] podpisanego, i na[?] pozwanych Wielmożnych Wybranowskich, matkę z synami, przypadłego i przechodzącego. Po trzecie [?] podobnie na tychże rokach sądowych starościńskich grodzkich [?] przez Wielmożnego Iwenickiego[?] do uznania zapisu ręcznego przez Urodzonego Krystiana[?] Pałkowskiego, administratora dóbr tegoż Iwenickiego[?], imieniem tegoż Wielmożnego starosty lwowskiego[?], na sumę dwóch tysięcy złotych polskich, wraz z zabezpieczeniem [s. 1032L] prowizji corocznie po dwieście złotych od tejże sumy przypadającej, temuż niegdyś Wielmożnemu wojewodzie dorpackiemu danego i ręką tegoż Urodzonego Pałkowskiego podpisanego, a obecnie pozwanym Wielmożnym Wybranowskim, matce z synami, należącego. Żądając przy tymże akcie egzekucji, aby i jego mocodawcom dobra proporcjonalne, odpowiadające ich sumom i prowizjom od tylu lat przypadającym, przez urząd niniejszy mocą egzekucji w rzeczywiste posiadanie podano, a obrony[?] [?] strony Iwenickiego[?] i zarzuty we wszystkich częściach odrzucono, i aby to, co jest prawem, [?] [?] przeciw temuż Iwenickiemu[?] postąpiono. I natychmiast przed tymże urzędem pozwany[?] Urodzony Łukasz Bieliński[?], domownik pozwanego, [?] oświadczył, że indykcja nie może ani nie powinna być przez urząd przyjęta w sądzie [?] [?] interdykcji przyjąć, gdzie uznawać[?] [?] nie jest obowiązany[?] w urzędzie niniejszym, podobnie akt egzekucji, ponieważ dekret Sądu Trybunału Królestwa w Lublinie przeciw obecnej[?] osobie interdykcję wnosi. Po tym wszystkim uroczystą manifestację imieniem pana swego, pozwanego[?], w sprawie tejże indykcji czyni. Podobnie też przysądzenie Urodzonej Justyny Łotockiej[?], niegdyś Urodzonego Wojciecha Lesieckiego[?] pozostałej małżonki, choć wprawdzie zapisem reformacyjnym od tegoż nieżyjącego męża swego uczyniła[?], tenże nie do sumy [?] przez samego Urodzonego Lesieckiego[?] na inne dobra nieruchome odnosi[?], a za czasów nieżyjącego męża jej należnego[?] tegoż [s. 1032P] zapisu reformacyjnego nie wyjmuje. Co zaś dotyczy przedstawienia zapisu, powódki[?] przez Lwowskiego[?] pozwanego na sumę pięciu tysięcy złotych polskich, na sposób niby długu, pozwanemu, nieżyjącemu mężowi jej, i jej samej, interdykującej, zapisanych, znacznie późniejszym czasem po zapisie reformacyjnym nastąpionym[?], mocą którego zapisu dłużnego żadne rozpoznanie[?] do interdykującej pozwanej sprawy[?] [nie należy], i choć cesja sumy dwóch tysięcy na rachunek pozwanej[?] Justyny[?] przeprowadzonej na osobę innej osoby [?] uczyniona przez pozwanego jej męża, a nie przez nią interdykującą, jest dowiedziona, gdy tymczasem z reformacją[?] rachunek Urodzonej Justyny tylko z nieżyjącym mężem jej, a nie z interdykującą przeprowadzony, gdy testamentu pozwanego, nieżyjącego męża jej, Urodzonego, interdykująca [?] odrzucić[?] nie może, suma zapisana, której jako dobra czystego prawa testamentem zapisać nie można, o ile jest w zabezpieczeniu testatora. Przeto interdykcję tejże Justyny[?] Lesieckiej[?] ze wszech miar za nieważną ogłosił. Co do indykcji Urodzonego Biernackiego[?], z cesji[?] i przedstawienia dwóch kondemnat banicyjnych, tak z tytułu długu trzech tysięcy złotych polskich, jak z tytułu niby przeszkody w dobrach Zięzglów[?] przez wpuszczenie[?] poddanych do wyrębu drzew Urodzonego[?], ogłosił ją za nieważną z tego powodu, że termin do skasowania tychże kondemnat temuż indykującemu przed Sąd Trybunalski Królestwa w Lublinie jest wyznaczony, wobec czego nieważność tychże kondemnat z mocy[?] prywatnego[?] rozpoznania[?] jest widoczna. Co zaś do przedstawienia kondemnat banicyjnych[?] Urodzonego[?] [?] przed pięcioma tygodniami[?] [s. 1033L] [?] w roku bieżącym, które, jak z przedstawienia widać, zostały otrzymane z tytułu niezapłacenia czynszu należnego[?] Kościołowi [?], [ogłosił] interdykcję za nieważną z tego powodu, że z dobrodziejstwa prawa w przeciągu dwunastu tygodni do skasowania tejże kondemnaty i sprawy głównej prawo działania przysługuje[?] stronie pozwanej. Co zaś do przedstawienia ręcznego uznania, o którego rzeczywistości[?] nie było żadnego rozpoznania w sądzie, owszem przez długi przeciąg czasu trzymane[?] było przez indykującego [?] zachowane[?], przeto indykcję tegoż Urodzonego Biernackiego[?] ogłosił za nieważną. Co do indykcji Urodzonej Jadwigi Zasłońskiej[?], niegdyś Urodzonego Antoniego Zasłońskiego[?] pozostałej małżonki, i przedstawienia pisma ręcznego z tytułu niby długu przez tegoż [?] tamże pisma, bez żadnego rozpoznania w sądzie i bez żadnego powództwa wytoczonego pozwanemu, owszem przez długi czas [?] tegoż pisma przy indykującej zatrzymanie — przeto indykcję tejże Urodzonej Zasłońskiej[?] ogłosił za nieważną. Co do indykcji Urodzonego Andrzeja Lesieckiego[?] z tytułu sumy trzech tysięcy złotych polskich przez Urodzoną Zofię Zapińską[?], siostrę jego, mocą prawa cesji tejże sumy i umowy[?] Urodzonego[?] [?] [?], o skasowanie tejże kondemnaty i procesu oraz sprawy [?] pozwany prowadzi przed Sądem Trybunalskim Królestwa w Lublinie, żadnej zaś egzekucji ani zatwierdzenia tegoż procesu nie przedstawił, ani przysądzenie mocą cesji nie nastąpiło[?], przez interdykującego wydane zaszło[?]. Przeto interdykcję tegoż Urodzonego Lesie- [s. 1033P] -ckiego ogłosił za nieważną. Co do indykcji Urodzonego Michała Szaniawskiego, pełnomocnika Wielmożnych Wybranowskich, uczynionej ich imieniem przez przedstawienie dwóch kondemnat banicyjnych[?] w sprawie jakoby z mocy ręcznego uznania niezapłaconego długu, przed pięcioma tygodniami nadeszłych[?], jak z przedstawienia widać — ponieważ z dobrodziejstwa prawa w przeciągu dwunastu tygodni do skasowania procesu i niniejszej sprawy głównej stronie pozwanej przysługuje droga[?] prawnego działania, przeto jego indykcję ogłosił za nieważną. Z zachowaniem innych obron prawnych i poprawy tejże manifestacji, o ile pozwanemu, panu jego, wyda się potrzebna, w całości zastrzeżonych i zachowanych. A urząd starościński grodzki niniejszy, widziawszy i rozważywszy indykcje pozwanego, zważywszy na to, że do urzędu niniejszego nie należy rozpoznanie ani rozstrzyganie sum wyrażonych w przytoczonych[?] indykcjach, lecz osądzenie[?] dekretem trybunalskim, przeto strony obie wraz z prawami i indykcjami pozwanego do Sądu Trybunalskiego Królestwa w Lublinie dla ostatecznego w sprawach [?] rozpoznania odesłał [?] odesłał[?]. Stronom obu do dochodzenia przede wszystkim w sprawach [?] od aktu niniejszego [?] tygodni między sprawami zachowanymi[?] urzędu[?] w Sądzie Trybunalskim Królestwa w Lublinie [?] zawitym. Z akt grodzkich starościńskich łukowskich[?] wypis poprawił Rudzkowski[?]. Stanisław Celiński[?] podsędek[?] […] starostę grodowego łukowskiego [?] [?] pieczęci[?]. Na dzisiejszym więc terminie, na mocy wspomnianego odesłania[?] i zachowania tegoż terminu oraz [?] prawnego porządku sądowego, z odesłania przypadającego i wynikającego do sądu, gdy strona powodowa [?] [?] stronę pozwaną do niniejszego sądu [?] Urodzonego Wawrzyńca Lachowskiego [?], chociaż[?] [?] sąd [?], i to Wielmożnego starostę łukowskiego na miejsce dokonania dalszej, mocnej i ostatecznej egzekucji. Którą to starosta sam albo przez swój urząd także mocną i zbrojną ręką, przywoławszy szlachtę i wojsko, nie zważając na jakiekolwiek sprzeciwy i prawa stron, które się prawnie kasuje i uznaje za nieważne, a także gdyby ktoś przy sposobności albo przez sprzeciw dopuścił się przeszkody w tejże egzekucji, to samo uczynić będzie powinien, wykonać i uczynić będzie obowiązany, także przez wydanie listów uniwersalnych do szlachty, pod karą utraty starostwa, którą należy orzec z rejestru urzędu. Przeszkadzającego zaś w karze banicji [?] po [?] wcześniejszym skazaniu Urodzonego Wojciecha Wodackiego[?] nałożonym[?] do wysłania[?] sąd sądownie skazał. W [?] skazania sposobem [?] w zaoczności [?] strony [?] powodowej[?] [?] Sąd Główny Trybunału Koronnego Lubelskiego postanowił, aby Wielmożny starosta łukowski dalszą, mocną i ostateczną egzekucję także ręką mocną i zbrojną, przywoławszy szlachtę powiatu[?] [?] i lubelskiego[?] albo też wojsko, nie zważając na jakiekolwiek sprzeciwy i prawa stron, które się prawnie kasuje i uznaje za nieważne, a także gdyby ktoś przy sposobności albo przez sprzeciw dopuścił się przeszkody w tejże egzekucji, to samo uczynić będzie powinien, na pierwsze wezwanie strony powodowej, sam albo przez swój właściwy urząd bezzwłocznie uczynił i przeprowadził, i to pod karą utraty starostwa, którą należy orzec z rejestru urzędu. Co do przeszkadzającego zaś tejże egzekucji, opisanego Urodzonego Wawrzyńca Lachowskiego, sąd orzeka karę wiecznej banicji i ogłasza go na zawsze [?] i z Królestwa [?] siedzib[?] i ziem przyłączonych wyjętym spod prawa[?], a do ogłoszenia tejże kary [?] wiecznej woźnego Królestwa[?] [?] Urodzonego Wawrzyńca Lachowskiego przydziela[?] i wyznacza[?]. Samą zaś sprawę do [?] starosty [?] właściwego urzędu, o ile strona pozwana[?] przebywa w swoich dobrach, dla dokonania dalszej i ostatecznej [?] egzekucji odsyła. Wprawdzie [?] opisanego Urodzonego Wawrzyńca Lachowskiego od [?] ogłoszenia [?] sąd [?] uznaje[?], że wspomnianą karę banicji [?], pozostał[?] przeszkadzający [?] [?] woźny[?] zaś [?] w [?] lubelskim[?] w obecności wielu [?] ogłosił[?] [?] i [?] [?].