77/1016L nr 2

[Nagłówek:] W sprawie Domańskich, ze strony Skrzyszowskich — uwolnienie (evasio). W sprawie toczącej się przed Sądem Ziemskim Łukowskim między szlachetnymi Janem, Maciejem i Jadwigą Domańskimi, synami i córką zrodzonymi z szlachetnego Adama Domańskiego starszego[?] z nieżyjącą szlachetną Dorotą Domańską, córką zrodzoną z nieżyjącego szlachetnego Macieja Domańskiego, zwłaszcza[?] małoletnimi, z udziałem wyżej wymienionego rodzica swego, opiekuna przyrodzonego — powodami, a szlachetnymi Stanisławem, ojcem, i jego[?] synami Krzysztofem i Janem Skrzyszowskimi zwanymi Kruczy, z dóbr ich [?] wszystkich, łącznie i niepodzielnie, po raz drugi po uzyskaniu kar zaocznych pozwanymi — o to, że nie chcą i nie dbają działu zwanego Kotowska, leżącego w dziedzictwie wsi Skrzyszów i Klębów[?], a przypadającego powodom prawem boskim i przyrodzonym po śmierci nieżyjącego szlachetnego Wojciecha (Albertus) Skrzyszowskiego zwanego Kot, dziada powodów, syna nieżyjącego szlachetnego Jana Skrzyszowskiego Kota, niegdyś zaś [syna] Marka Skrzyszowskiego, powodom względem innych współspadkobierców [?] i szlachetnego [?] Skrzyszowskiego, dziada powodów, należnego[?] [?] ustąpić, owszem, odmawiają [tego] i trzymają, czyniąc to z ciężką szkodą i niemałym uszczerbkiem powodów, jak pozew sam szerzej [?] w sobie zawiera, nie odstępując od własności działu i spadku [?], pod karą stu grzywien polskich i całej szkody albo jak Sąd orzeknie. Sąd ten Ziemski Łukowski, wysłuchawszy sporów i wywodów stron, a prawa obu stron nie zostały przedłożone[?], [?] w niniejszej sprawie proces[?], ponieważ nie dopuścił[?], na skutek odwołania (motio) od tego Dekretu przez pozwanych do Sądu Trybunalskiego Koronnego Lubelskiego wniesionego, przekazał [sprawę]. Od której zaś nie wniesionej [?] proces[?] strony pozwanej stawiennictwo[?], także przed Sądem [?] stawiennictwo nastąpiło. Wreszcie w dalszym toku ten sam Sąd Ziemski Łukowski, odrzuciwszy zarzut strony pozwanej, nakazał jej w niniejszej sprawie postępować. A gdy od tegoż Dekretu przez stronę pozwaną wniesione zostało odwołanie do Sądu Trybunalskiego Koronnego Lubelskiego, przekazał ją z zachowaniem terminu [?] tego odwołania między sprawy województwa lubelskiego i powiatu łukowskiego, jak to szerzej przedstawia [akt] wspomnianego odwołania. Na dzisiejszym więc terminie, przypadającym i wynikającym z mocy wyżej wymienionego dopuszczonego odwołania, z zachowania tegoż terminu i z porządku[?] niniejszego Sądu [?], wobec niestawiennictwa wyżej wymienionej strony powodowej, przez woźnego generalnego Królestwa, szlachetnego Wawrzyńca (Laurentius) Zachowskiego[?], czterokrotnie ponad formy prawa pospolitego przed Sąd niniejszy wywołanej i nie stawiającej się, Sąd niniejszy Ordynaryjny Generalny Trybunał Koronny Lubelski wyrok owego Sądu Ziemskiego Łukowskiego, wówczas wydany, uchyla. Mimo to, do dalszego rozpatrzenia niniejszej sprawy, wyżej wymieniona strona pozwana wspomniane strony powodowe, ponownie przed Sąd niniejszy przez tegoż woźnego w sposób jak wyżej wywołane i nie stawiające się ani nie chcące popierać swych wspomnianych[?] spraw, na uwolnienie (evasio) od pozwu i sprawy na wieczne czasy, za dopuszczeniem Sądu niniejszego, sądownie skazała [tj. uzyskała ich skazanie].