77/1005P nr 2

[s. 1005P] W piątek najbliższy po święcie Podwyższenia Krzyża Świętego, roku Pańskiego tysiąc sześćset sześćdziesiątego szóstego. O dział (zysk) Izdebski. W sprawie toczącej się przed sądem ziemskim łukowskim z pozwu niżej opisanego brzmienia takiego: Jan Kazimierz z Bożej łaski król Polski, wielki książę litewski itd. Wam, Urodzonym: Elżbiecie, wdowie po zmarłym Urodzonym Stanisławie Izdebskim Puścinie[?], obecnie zaś z drugiego małżeństwa prawowitej żonie Urodzonego Andrzeja Izdebskiego albo Sobiczowskiego[?], z pierwszym [s. 1006L] zmarłym twoim mężem [?] [?], tak Andrzejowi Izdebskiemu albo Sobiczowskiemu[?], jak i Janowi Izdebskiemu, synowi zmarłego Urodzonego Wojciecha Puścina[?], dziedzicom w dziedzictwie wsi Izdebki Kośmidry albo Góry waszych działów, jakimkolwiek sposobem i tytułem prawnym posiadaczom i użytkownikom, z waszymi dobrami i jakimikolwiek sumami pieniężnymi, gdziekolwiek i jakkolwiek mianymi i posiadanymi, w ogólności wszystkimi ruchomymi[?] — abyście przed nami, czyli przed naszym sądem ziemskim łukowskim, w roczkach ziemskich łukowskich najbliżej odprawianych, na żądanie Urodzonej Katarzyny Przesmyckiej, córki zmarłego Urodzonego Stanisława Przesmyckiego, spłodzonej ze zmarłą Urodzoną Maryną Izdebską, prawowitej żony zaś Urodzonego Macieja Izdebskiego, po raz pierwszy i zawicie stanęli; was, wraz z tymże jej mężem jako opiekunem małżeńskim i[?] zamężną[?] przy asyście obecnego męża, po raz drugi po uzyskaniu kary za niestawiennictwo, pozywa za to, że wy, będąc następcami i posiadaczami wszystkich dóbr pozostawionych po śmierci wspomnianych waszego męża i rodzica, w które to dobra słusznie weszliście i ciężary ponosić jesteście obowiązani, na bardzo częste polubowne wezwania powódki nie chcecie ani nie dbacie [oddać] sumy sześćdziesięciu złotych polskich, mianowicie reszty posagu z waszych dóbr położonych w dziedzictwie wsi Izdebki Kośmidry albo Góry, z tytułu wyposażenia z tychże dóbr wyżej opisanych, przez zmarłego waszego rodzica i męża pozostałej do zapłaty; której to sumy wyżej opisanej ani zmarła Mari[?] powódki, tracąca[?], wy i wasi nie oddali, ani wy jako prawowici następcy obecnej powódce jako prawowitej następczyni dotąd oddać i zapłacić nie chcecie, owszem lekkomyślnie odmawiacie, albo w miejsce zapłaty reszty posagu wydzielić działu z tytułu posagu nie chcecie, przez co powódkę [s. 1006P] bardzo poszkodowaliście, czyniąc to z ciężką szkodą i niemałym uszczerbkiem strony powodowej, co ona przeciwko wam szacuje na wartość podobnej, drugiej[?] sumy sześćdziesięciu złotych polskich i drugie tyle szkody, albo tak, jak sąd postanowi. Macie w terminie stanąć i prawnie odpowiadać. Dan w Łukowie w poniedziałek najbliższy po święcie świętego Franciszka Wyznawcy roku Pańskiego tysiąc sześćset sześćdziesiątego trzeciego. Ów sąd ziemski łukowski, rozpatrzywszy spory stron, zważywszy, że zmarła matka powódki i sama powódka przez tak długi odstęp czasu z racji powyższego nie działały, dlatego ten sąd pozwanych od niniejszej sprawy[?] uwolnił i to ogłosił. A odwołanie od tego dekretu do sądu Trybunału Koronnego Lubelskiego, wniesione przez stronę powodową, [?] przy dozwolonym[?] zachowaniu terminu następnego[?] tegoż odwołania między sprawy województwa lubelskiego i ziemi łukowskiej przeniósł, jak to i odwołanie [?] szerzej stanowi. W dzisiejszym zatem terminie, który z mocy wspomnianego dopuszczonego odwołania, zachowania samego terminu i obecnego porządku sądów prawnie obecnie przypadł i nastąpił, przy niestawiennictwie wyżej opisanej strony pozwanej, przywołanej do sądu niniejszego przez woźnego[?] generalnego Królestwa, Urodzonego Wawrzyńca Laskowskiego[?], cztery razy ponad formę prawa pospolitego i niestawającej, Sąd niniejszy Zwyczajny Generalny Trybunał Koronny Lubelski wyrok owego sądu ziemskiego łukowskiego, wydany w tamtym czasie, uchyla. Niemniej w dalszym toku niniejszej sprawy wyżej opisana strona powodowa […] [s. 1007L] wspomnianą stronę pozwaną, ponownie wezwaną na niniejszy sąd przez tego samego woźnego w sposób jak wyżej i niestającą, zasądził na rzecz strony [powodowej] w wygranej co do zapłaty reszty posagu albo wyszukania sumy pod karą wyznaczoną w pozwie, przy przyzwoleniu sądu. Mocą tej wygranej, uzyskanej w sposób wyżej opisany wskutek niestawiennictwa wyżej wymienionej strony pozwanej i na żądanie strony powodowej, niniejszy Sąd Zwyczajny Trybunału Królestwa Lubelski postanowił, aby strona pozwana zapłaciła stronie powodowej resztę posagu [?] w pozwie [?] albo wyszukała tej samej stronie powodowej dobra odpowiadające reszcie posagu, a to pod karą wyznaczoną w pozwie. W razie zaś niedopełnienia przez stronę pozwaną powyższego zadośćuczynienia niniejszemu dekretowi, mianowicie w razie niezapłacenia reszty posagu albo niewyszukania dóbr odpowiadających reszcie posagu, karę wyrażoną w pozwie odtąd przez niniejszy sąd na tę samą stronę pozwaną zasądza i daje woźnego [?] Królestwa z dwoma szlachcicami do wprowadzenia strony powodowej w posiadanie własnych dóbr strony pozwanej, równoważnych reszcie posagu i karze wyznaczonej w pozwie, według przepisu statutu. Sprawę zaś niniejszą odsyła do starostów miejscowych i ich właściwych urzędów, którym jurysdykcji wymieniona strona pozwana wraz ze swymi dobrami podlega, dla dalszego i ostatecznego wykonania co do powyższego, które ma być przeprowadzone i rozciągnięte.