77/1003P nr 2

[s. 1003P] Między Dziewulskimi. Dekret. W sprawie toczącej się przed urzędem grodzkim starościńskim łukowskim jako egzekucyjnym, na mocy dekretu sądów Trybunału Królestwa w Lublinie [wydanego] w sobotę po Niedzieli Przewodniej roku bieżącego, między Urodzonymi Janem, Stanisławem, Aleksandrem[?], Piotrem i Marcinem Dziewulskimi, synami zmarłego Mikołaja Dziewulskiego, powodami, a Wielmożnym Kazimierzem Domaszewskim[?], [?] starostą łukowskim, z urzędu jego, następnie szlachetnym Stanisławem Dziewulskim […] [s. 1004L] Stawczyk[?], syn zmarłego Jakuba, w sprawie niżej opisanej ogłoszony za banitę (infamisa) ze strony Wielmożnego Starosty, strony przyłączającej się, i w jednym i tym samym terminie był[?], a mianowicie Wielmożnego Starostę do uczynienia[?] co do osoby, dóbr i stanu strony przyłączającej się w sprawie z tej racji, za którą stronę przyłączającą się, jako wiarołomny sługa zmarłego Urodzonego Kazimierza Dziewulskiego, swego pana i dobrodzieja, strzałem z rusznicy nabitej prochem siarczanym i pięcioma kulami ołowianymi z miejsca [?] zdradziecko zadanym, i dokonanym zabójstwem[?] i uśmierceniem z przygotowaniem[?] z pewnej przyczyny, za te rozboje[?] obłożonego karą infamii, ze sporu stron prawnie wydany; za pośrednictwem tego [dekretu] ostateczna[?] egzekucja [?] odroczona co do osoby, dóbr i stanu strony znalezionej (banity) miała być przeprowadzona przez Wielmożnego Starostę łukowskiego albo jego urząd. Czyniąc zadość temu dekretowi i prawu pospolitemu, urząd starościński łukowski, ze szczególnego polecenia Wielmożnego Starosty łukowskiego, wjeżdżając do dóbr wsi Dziewule[?] i działu[?] strony znalezionej, przyłączającej się, po założeniu swej jurysdykcji i ogłoszeniu jej i obwieszczeniu przez woźnego[?], dla przeprowadzenia w dobrach banity [?], skoro na jego osobie nie mógł[?], zachowuje[?] egzekucję; tam natychmiast Urodzony Szymon Dziewulski, brat banity, obecny, twierdził, że banita, jego brat, nie ma żadnych innych dóbr oprócz ojczystych, wspólnych z nim po równo, a dział należący do udziału samego banity po popełnieniu przez niego zbrodni zabójstwa nikomu[?] nie miał być[?] ustąpiony; oświadczył, że w nim z żadnej strony nie sprzeciwia się[?] egzekucji, jednak w drugim, równym dziale, należącym do niego po równo z banitą, i w innych[?] niepodzielonych dobrach ojczystych prosił, by go zachowano przez połowę; z dobytku zaś twierdził, że u niego nie ma żadnego bydła ani trzody banity oprócz jednej krowy z cielęciem ani żadnych rzeczy i sprzętów banity. Także Urodzona Marianna[?] [s. 1004P] Dziewulska, córka zmarłego Urodzonego Jakuba Dziewulskiego Stawczyka[?], rodzona siostra banity, wdowa po zmarłym Panu Urodzonym Janie Krasuskim, w swoim imieniu i Urodzonej Doroty Dziewulskiej, panny niezamężnej, swej rodzonej siostry, sprzeciwiła się co do działu z racji niezapłaconego jej z dóbr banity posagu i powiedziała, że ten dział nie podlega egzekucji. Strona[?] zaś znajdująca[?] twierdziła, że dobra są nie tylko ojczyste, ale i inne nabyte, które choć na mocy zapisu zdają się należeć do Urodzonego Szymona Dziewulskiego, brata banity, jednak są nie samego Szymona, lecz własne banity i nabyte za jego pieniądze, zapisy zaś z namysłu zostały zeznane na osobę Szymona; i że ubytek[?] w dziale banity nie jest ojczysty i wspólny, lecz przez banitę kupiony i nabyty; także że bydło, trzoda i sprzęty domowe, własne banity, są u wspomnianego Urodzonego Szymona Dziewulskiego i podlegają egzekucji; i powiedziała, że posag siostrze banity, Urodzonej Mariannie Krasuskiej, został wypłacony; i prosiła, by we wszystkim tym przeprowadzono egzekucję. Z urzędu[?] [?] grodzkiego łukowskiego, po rozpatrzeniu[?] w ten sposób wspomnianych twierdzeń, obron i zarzutów, co się tyczy dóbr ojczystych, należących po równo do banity wraz z jego żyjącym bratem, Urodzonym Szymonem Dziewulskim, z nich dział w placach, budynkach, ogrodach, sadach, rolach, polach, łąkach, lasach i wszelkich innych przyległościach, jaki i ile banitę wobec żyjącego Urodzonego Szymona, jego brata, dotyczy, w ten sposób, że mianowicie Urodzony Szymon, starszy wiekiem, [?] miałby dział od wschodu słońca, dział zaś banity, równy z tymże Szymonem, ma się znajdować od zachodu słońca, a także z połową holodry[?] położoną od zachodu słońca, druga połowa od wschodu słońca [s. 1005L] zostawiona dla Szymona — przez egzekucję stronie znajdującej, wraz z Wielmożnym Starostą łukowskim, przez połowę w rzeczywiste i skuteczne posiadanie oddał i mocą wprowadził (intromisja). Krowę także z cielęciem tejże stronie znajdującej oddał. Co zaś dotyczy działów, które bracia[?] zapisali Urodzonemu Szymonowi, i sporów o nie, a także bydła, trzody i sprzętów banity oraz wniesionego sprzeciwu Urodzonej Marianny Krasuskiej z powodu niezapłaconego posagu — we wszystkim tym, ponieważ rozpoznanie tych spraw w tym miejscu mu nie przysługuje, urząd grodzki z całym wykonaniem[?] i stroną[?] [?] wraz z ich prawami, dowodami i obronami odesłał do sądów zwyczajnych Trybunału Koronnego Lubelskiego, wyznaczając i zachowując stronom za ich wzajemną zgodą termin zawity między sprawami województwa lubelskiego i ziemi łukowskiej do dalszego prowadzenia niniejszej sprawy. Tymże odesłaniem [?]. W dzisiejszym zatem terminie, gdy z mocy wspomnianego odesłania i zachowania samego terminu oraz obecnego porządku sądów spór obecnie przypadł i nastąpił, przy czym strona powodowa stawała przez Urodzonego Aleksandra[?] Dziewulskiego[?], pozwana zaś przez Urodzonego Szymona Dziewulskiego, stającego osobiście w swoim i innych imieniu i spierającego się, Sąd niniejszy Zwyczajny Generalny Trybunał Koronny Lubelski, nie żądając[?] do obecnego rozpoznania odesłania z urzędu grodzkiego łukowskiego, uznaje, że potrzebne jest śledztwo (inkwizycja), i obu stronom daje zwłokę na śledztwo stąd w roczkach ziemskich albo grodzkich łukowskich, w pierwszych terminach skargowych od obecnego aktu [s. 1005P] w ich znaczeniu do przeprowadzenia: czy mianowicie te dobra, o które toczy się spór, wspomnianego [?] za sumę Urodzonego Stanisława[?] Dziewulskiego od powodów, z racji majątku wcześniej przez niego roztrwonionego jako wiarołomnego sługi, własnego [majątku] panów, a potem bratu skazanemu[?] za popełnione zabójstwo jako bratu żyjącemu nabyte i kupione, [?] sprzedaje[?] i ustępuje. Po przeprowadzeniu śledztwa albo nie, Sąd niniejszy wyznacza i zachowuje obu stronom termin zawity do dalszego prowadzenia niniejszej sprawy między sprawami urzędowymi w [?] tygodnie po najbliższym wówczas Sądzie Trybunału Koronnego Lubelskiego, nie uchybiając [?] [?] do tychże dóbr sióstr w obecnym terminie z racji wniesionego posagu, owszem zachowując go na przyszły termin.