77/997L nr 2

Między Radomyskim a Borkowskimi. Zaoczność[?]. W sprawie toczącej się przed sądem ziemskim łukowskim między Urodzonym Stanisławem Radomyskim, powodem, a Urodzonymi: Andrzejem, Stanisławem i Marcinem Bartoszewiczami, Jakubem, Marcinem i Stanisławem Żakowiczami, [?]onardem[?], Leonardem oraz Wojciechem i Stanisławem, również Żakowiczami, Baltazarem, Wojciechem, Stanisławem Salamonkami[?], Mateuszem i Jakubem Liskami[?], Wojciechem, Pawłem i Maciejem Kolczakami[?] Borkowskimi, Wacławem Jastrzębskim[?], w dziedzictwie wsi Borki Chaduchy[?] dziedzicami, współdziedzicami, wszystkimi i każdymi jakimkolwiek sposobem i tytułem prawnym posiadaczami, pozwanymi z wszystkich w ogólności ich dóbr ruchomych i nieruchomych, o to: że oni, dziedzice i posiadacze oraz współuczestnicy wraz z Urodzonym Stanisławem Radomyskim wszystkich dóbr dziedzicznych w dziedzictwie wsi Borki Chaduchy[?] położonej, nie chcą ani nie dbają uczynić i wykonać równego działu albo pomiaru między sobą a wspomnianym powodem pewnych części, wspomnianemu powodowi przynależnych i jego dotyczących, czyniąc to z ciężką szkodą i niemałym uszczerbkiem powoda, oszacowaną[?] w samym pozwie na dwieście grzywien pieniędzy polskich i tyleż szkód albo jak sąd postanowi — [pozwu] obszerniej to zawierającego. Ów sąd ziemski łukowski do rozstrzygania sporów stron kazał stronom popierać niniejszą sprawę, a motii wniesionej od tegoż dekretu przez stronę pozwaną do sądów Trybunału Królestwa w Lublinie nie przyjął. Wreszcie tenże sąd ziemski łukowski, gdy powód stawał, przy nadejściu[?] [terminu] kazał stronie pozwanej przystąpić do niniejszej sprawy. A motię wniesioną od tegoż dekretu przez stronę pozwaną do sądów Trybunału Królestwa w Lublinie, z prawnym zachowaniem terminu do popierania tejże motii, między sprawy województwa lubelskiego i powiatu łukowskiego przekazał, jak to akta motii obszerniej wykładają. Przeto w dniu dzisiejszym, z mocy wspomnianej motii przyjętej i zachowania samego terminu oraz według ordynacji niniejszych sądów, prawnie [sprawa] obecnie z aresztu przypadająca i wynikająca — gdy obie strony stawały: powodowa osobiście, pozwana zaś przez Urodzonego Andrzeja Borkowskiego, osobiście stającego w swoim i innych imieniu i spór wiodącego — sąd niniejszy ordynaryjny generalny Trybunału Królestwa w Lublinie dekret ziemski łukowski, wówczas wydany, zatwierdza. Wreszcie sąd niniejszy postanowił, aby obie strony wspólnym kosztem sąd ziemski łukowski, mimo nieobecności jednej z nich, w dogodnym czasie na grunt wspomnianych dóbr […] [s. 998L] wraz z mierniczym, jeśli będzie potrzeba, sprowadzą i pomiar ze stroną powodową wykonają i przeprowadzą, a rozstrzygnięciu i ustaleniu sądu ziemskiego łukowskiego we wszystkim się podporządkują, do uczynienia czego[?] pozwani są zobowiązani pod karą w pozwie pierwotnym wyznaczoną i w niniejszym [dekrecie] nałożoną. W razie zaś uchybienia[?] przez stronę pozwaną, [to jest] przekroczenia we wszystkim[?] niniejszego dekretu, sąd niniejszy dla orzeczenia rzeczonej kary i dla dalszego w sprawie obecnie[?] postępowania odsyła sprawę niniejszą wraz ze stronami do urzędu grodzkiego łukowskiego. Na ten termin strony będą obowiązane przedłożyć przed sądem ziemskim swoje prawa do spornego gruntu i udowodnić swoje roszczenia pod rygorem [przegrania] sprawy.