77/995P

Ze spadkobiercami Krasowskiej z powództwa Krzyszowskiego. Listów[?]. W sprawie toczącej się przed sądem ziemskim łukowskim z pozwu niżej opisanego, tej treści: Jan Kazimierz z Bożej łaski król Polski itd. Tobie, Urodzonej Magdalenie Moniakowskiej, wdowie po zmarłym Urodzonym Andrzeju Krasowskim albo Kuchcińskim[?], z wszystkich w ogólności twoich dóbr, rozkazujemy, abyś przed nami albo sądem naszym ziemskim łukowskim, na rokach ziemskich łukowskich najbliżej odprawianych, na żądanie Urodzonego Krzysztofa Krzyszowskiego, inaczej Kruzy, osobiście i zawite stanęła. Który pozywa cię powtórnie, po uzyskaniu[?] kary zaocznej, o to: że ty na bardzo częste przyjacielskie upomnienia nie chcesz ani nie dbasz sumy dwustu złotych polskich, jako reszty, należnej ci zaraz[?] [z tytułu] niewieściego[?] […] w rejestrze[?] lwowskim[?] pośrednio[?] zadeklarowanej, w ramach spłaty przez ciebie od powoda niedawno[?] przyjętej — tego wszystkiego wyżej opisanego dać i zwrócić albo zapłacić nie dbasz, owszem lekkomyślnie odmawiasz i z dnia na dzień przewlekasz i odkładasz, czyniąc to[?] z ciężką szkodą i niemałym uszczerbkiem powoda, którą powód wycenia sobie przeciw tobie na wartość takiej samej sumy dwustu złotych polskich i tyleż szkód albo jak sąd nasz postanowi. Pod rygorami zamachu[?], i na to wszystko masz sądownie odpowiadać. Dan w Łukowie w najbliższy poniedziałek po święcie Świętych Młodzianków (feria secunda post festum Sanctorum Innocentum proxima) roku Pańskiego tysiąc sześćset pięćdziesiątego ósmego. Ów sąd ziemski łukowski do rozstrzygania sporów stron i stronie pozwanej w niniejszej sprawie kazał przystąpić [do sprawy], a od tegoż dekretu wniesionej przez stronę pozwaną motii do sądów Trybunału Królestwa w Lublinie, z prawnym zachowaniem terminu do popierania tejże motii, między sprawy województwa i powiatu łukowskiego przekazał, jak to akta motii obszerniej wykładają. Gdy sprawa tak stała i w tejże motii i areszcie z tejże motii zawarta pozostawała, wyżej opisana pozwana jej[?] zmarła. Wobec jej śmierci nastąpiła adcytacja (ponowne pozwanie) niżej opisana, której treść taka: Jan Kazimierz z Bożej łaski król Polski, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki, żmudzki, inflancki, smoleński, siewierski i czernihowski, a także Szwedów, Gotów i Wandalów dziedziczny król. Wam, Urodzonym: Zofii Krasowskiej, żonie Urodzonego Adama Parkowskiego[?], Zuzannie[?], żonie Urodzonego Stanisława Stockiego[?], dzieciom Adamowi, Janowi i Zofii, synom i córce Urodzonego Andrzeja Krasowskiego ze zmarłą Urodzoną Katarzyną Krasowską, Kazimierzowi Krzyszowskiemu, synowi zrodzonemu z Krzysztofa Krzyszowskiego ze zmarłą Urodzoną Anną Krasowską, prawnym spadkobiercom zmarłej Urodzonej Magdaleny Moniaczkowskiej albo Krasowskiej, z wszystkich w ogólności waszych dóbr ruchomych i nieruchomych, rozkazujemy, abyście przed sądem ordynaryjnym generalnym Trybunału Królestwa w Lublinie od doręczenia niniejszego pozwu[?], kiedy i gdy niniejsza sprawa, wywołana z publicznego rejestru spraw między sprawami województwa lubelskiego i powiatu łukowskiego do sądzenia, prawnie przypadnie, na żądanie Urodzonego Krzysztofa Krzyszowskiego zwanego Kruzą osobiście i zawite stanęli. Który was — zamężne z mężami waszymi jako opiekunami małżeńskimi, małoletnich zaś i panny z rodzicami waszymi i innymi opiekunami, którzy wam z prawa należnie przysługują — do spraw sprawdzających (weryfikacyjnych), dla sprawdzenia wam sprawy i powództwa niżej opisanego po śmierci zmarłej Urodzonej Magdaleny Moniaczkowskiej, matki i babki waszej, w której dobra wy weszliście jako spadkobiercy i słusznie ciężary [jej] ponosić jesteście obowiązani, do gotowych spraw i powództw oraz gotowych motii albo apelacji do sądów Trybunału Królestwa w Lublinie między sprawy województwa lubelskiego i powiatu łukowskiego, między powodem a wspomnianą Moniaczkowską, matką i babką waszą, wniesionych, ponownie was pozywa i dopozywa o to: że zmarła Urodzona Magdalena Moniaczkowska, matka i babka wasza, na bardzo częste przyjacielskie upomnienie sumy dwustu złotych, jako reszty, należnej jej zaraz[?] [z tytułu] niewieściego[?] […] w rejestrze[?] lwowskim[?] w terminie do zadeklarowania[?], w ramach spłaty przez nią od powoda niedawno[?] przyjętej — tego wszystkiego wyżej opisanego dać, zwrócić i zapłacić nie chciała ani nie dbała, ani wy jako spadkobiercy i posiadacze wszystkich dóbr pozostałych po jej śmierci na przyjacielskie upomnienie albo żądanie wspomnianego powoda oddać i zapłacić nie chcecie ani nie dbacie, czyniąc to z ciężką szkodą i niemałym uszczerbkiem powoda, którą on sobie przeciw wam wycenia na wartość takiej samej sumy dwustu złotych polskich i tyleż szkód albo tak, jak sąd postanowi. Ponieważ niniejsza[?] sprawa i powództwo oraz jego kontynuacja dotyczy i obchodzi was jako spadkobierców i posiadaczy [dóbr] wspomnianej Moniaczkowskiej, matki i babki waszej, przeto do dalszych stopni i punktów prawa i do popierania tej sprawy jesteście dopozywani[?] pod rygorami zamachu[?] i na to wszystko macie sądownie odpowiadać. Dan w Lublinie w najbliższą środę po święcie Przenajświętszej i Nierozdzielnej Trójcy (feria quarta post festum Sanctissimae et Individuae Trinitatis proxima) roku Pańskiego tysiąc sześćset sześćdziesiątego czwartego. Przeto w dniu dzisiejszym, z mocy wspomnianej motii przyjętej i zachowania prawa terminu i adcytacji wyżej opisanej oraz ordynacji niniejszych sądów, prawnie [sprawa] obecnie z aresztu przypadająca i wynikająca — wobec niestawiennictwa wyżej opisanej strony pozwanej, wołanej do niniejszego sądu przez woźnego generalnego Królestwa Urodzonego Wawrzyńca Lachowskiego cztery razy, ponad zwykłą formę prawa, i niestawającej — sąd niniejszy ordynaryjny generalny Trybunału Królestwa w Lublinie wyrok owego sądu ziemskiego łukowskiego, wówczas wydany, zatwierdza; niemniej w dalszym toku niniejszej sprawy wyżej opisana strona powodowa wspomnianą stronę pozwaną, ponownie do niniejszego sądu przez tegoż woźnego tak jak wyżej wołaną i niestawającą, przy dopuszczeniu[?] przez sąd do jej wygranej w całości, pozwanego zaś po areszcie podobnie[?] na [karę] zaoczności nałożoną przez Urodzonego [miejsce niewypełnione] sądownie skazał. Stoi otworem kara, jak w innych [sprawach][?], trzech grzywien pieniędzy polskich dla strony i dla sądu za zaoczność[?] tyle razy[?]. I odsyła niniejszą sprawę do tegoż sądu ziemskiego łukowskiego dla dalszego i ostatecznego postępowania, które strona powodowa ma uzyskać przeciw wspomnianej stronie pozwanej.