77/991P

Działo się w Lublinie[?] na rokach ziemskich w poniedziałek po święcie Świętego Franciszka Wyznawcy najbliższy, Roku Pańskiego 166[?] piątego[?]. Borkowscy, małżonkowie, ze strony proboszcza wąwolnickiego — zaoczni[?]. Wielebny Emeryk Ogonowski, proboszcz wąwolnicki, powód; Wielmożnego Stanisława Borkowskiego, łowczego sandomierskiego, i Eufrozynę[?] z Konar Słupecką, córkę niegdyś Jaśnie Wielmożnego Jerzego z Konar Słupeckiego, kasztelana lubelskiego, prawowitych małżonków, dziedziców dóbr wsi Celejów, Karmanowice i Rąblów, z tych i innych dóbr ich w ogóle wszystkich, a to żonę za asystencją jej męża, pozywa, dlatego: Że oni temuż powodowi dziesięciny snopowej z wszelkiego zboża i zasiewu[?], tak ozimego, jak jarego, z pól swoich wszelkich[?], mianowicie z wszystkich folwarcznych w Celejowie i Rąblowie, we wsi zaś Karmanowice tak z folwarcznych, jak też z pewnych kmiecych i [ról] zagrodników tam istniejących, należącej od dawna do kościoła parafialnego wąwolnickiego, w której to dziesięciny używaniu i spokojnym posiadaniu tenże powód po swoich poprzednikach zawsze był i jest posiadaczem, a to za cztery pełne lata, mianowicie [?] od roku tysiąc sześćset sześćdziesiątego drugiego aż do roku tysiąc sześćset sześćdziesiątego piątego włącznie, nie wydali i wydać nie chcą, a nawet utrzymywania[?] tej dziesięciny odmawiają. Czyniąc powyższe na ciężką szkodę kościoła i powoda. Co sobie przeciw nim szacuje z racji zatrzymanych [?] lat na czterysta grzywien polskich i drugie tyle[?] szkody, albo jak sąd postanowi. Z zastrzeżeniem dziesięciny snopowej[?] na lata przyszłe. Pozew przeciw nim o powyższe obszerniejszy. Przed sąd obecny przez pewnego woźnego należycie, jak prawo każe, wywołanych i niestawających w pierwszym terminie, na karę zaoczności, za dopuszczeniem Sądu obecnego, sądownie skazuje. I zaraz przed tymże Sądem obecnym osobiście stając, woźny generalny Królestwa, opatrzny Mikołaj Czwarnog[?] z miasteczka Wąwolnica, Sądowi obecnemu jawnie oznajmił, że pozew[?] [?] o powyższe, odpis opieczętowany [?], po święcie Świętego Mateusza Apostoła i Ewangelisty najbliżej [?] najbliższym, we wsi Celejów i we dworze[?] pozwanych tamże położonym, czeladzi[?] dworskiej[?] [?] położył.