77/973P nr 2

[s. 973P] Przeciw Stockim ze strony Skrzyszowskiego. Banicja wieczysta. W sprawie toczącej się przed urzędem grodzkim łukowskim w terminie przypadającym prawnie z przyznanego obu stronom przeprowadzenia inkwizycji (śledztwa), z pozwu niżej wpisanego tej treści: Kazimierz Domaszewski, [?] łukowski [?], starosta. Wam, Urodzonym Kasprowi, Janowi i Stanisławowi Stockim, braciom między sobą rodzonym, oraz Sebastianowi Stockiemu, bratu stryjecznemu Stockich, w dobrach wsi Stok i gdzie indziej części waszych dziedzicznych [?] dobrach i wszystkich innych dobrach waszych, mocą Królewską i urzędu naszego nakazujemy, abyście przed urzędem naszym starościńskim grodzkim łukowskim na rokach urzędowych, czyli skarg, w poniedziałek po święcie Trzech Króli najbliżej przyszłym na zamku królewskim w Łukowie odprawianych, albo gdyby te nie doszły, na innych najbliższych następnych, na żądanie [?] tegoż urzędu naszego starościńskiego grodzkiego łukowskiego oraz donosiciela, Urodzonego Krzysztofa Skrzyszowskiego, powoda, osobiście i zawiticie stanęli. Który was, trzymając się swojej protestacji i wywodu [?] przed aktami starościńskimi grodzkimi łukowskimi przeciw wam z powodu niżej opisanych spraw uczynionej, oraz dekretu urzędu starościńskiego grodzkiego łukowskiego między powodem z jednej a wami pozwanymi z drugiej strony w sporach wydanego, do gotowego tegoż dekretu, to jest o przeprowadzenie inkwizycji przyznane obu stronom, i gotowy termin z tegoż dekretu przypadający zachowuje, i was, wobec [?] terminów jemu i wam [?], pozywa o to: Że wy, nie zważając na prawo i konstytucje Królestwa [s. 974L] autentycznie, że pokoju i bezpieczeństwa każdej z osób w każdym czasie, a zwłaszcza w dzień targowy [?] i podczas odbywania jarmarków oraz podczas sądów najbardziej strzegły i kary przeciw takim gwałcicielom pokoju i bezpieczeństwa publicznego ustanowiły; wy zaś, wcale nie odstraszeni surowością [?] i lekceważąc tych praw i konstytucji Królestwa oraz postrach kar z tego tytułu w nich opisanych, w czasie, sposobem i w miejscu wymienionych w skardze i w obdukcji ran, mianowicie w poniedziałek po Niedzieli Przewodniej [?], kiedy obecny powód przybył do Łukowa na odbywający się wówczas jarmark dla załatwienia pewnych swoich spraw, a tam, załatwiwszy swoje sprawy i kupiwszy rzeczy potrzebne, wracał ulicą publiczną do swego domu położonego we wsi Skrzyszew, jak też się działo, wy, otrzymawszy wiadomość o odjeździe powoda, uczyniwszy między sobą wzajemne porozumienie i zmowę, uzbrojeni i dobrze przygotowani do zadania okrutnego[?] gwałtu, wyskoczywszy z [?] miejsc na powoda, otoczywszy go zewsząd, bez wypowiedzenia wrogości, przed cmentarzem kościoła parafialnego łukowskiego podnieśliście na niego gwałtowne ręce i zadaliście mu według upodobania wiele ran ciętych, krwawych, stłuczonych i sinych, opisanych w obdukcji: pierwszą mianowicie na dolnej części[?] ręki lewej przy łokciu, ciętą, krwawą, długą i na przestrzeni[?]; drugą obok tejże, stłuczoną, krwią podbiegłą; trzecią na palcu [?] tejże ręki ze zdartą skórą do krwi; czwartą na małym palcu tejże ręki, krwawą, mniej głęboką; piątą na wierzchu dłoni tejże ręki ze zdartą skórą do krwi; szóstą na lewym boku przy łopatkach, stłuczoną, siną, wielką i szeroką; siódmą na lewej części głowy nad uchem, stłuczoną, siną, długą; ósmą przy granicy tejże rany przy ciemieniu, stłuczoną, krwawą; dziewiątą na lewej [?] głowy, uderzoną, krwawą, podłużną; dziesiątą na kciuku prawej ręki, [s. 974P] ukośnie zadaną aż do [?] wokoło w całości [?]; jedenastą na palcu tejże ręki u góry, stłuczoną, krwawą, podłużną; dwunastą na kolanie lewej nogi, stłuczoną, siną; w tę część zadaliście je oszczepami i obuchami siekier; a nadto haniebnymi, szyderczymi[?] słowami, naruszającymi jego dobre imię i dobrą opinię nigdy nieskalaną, obraziliście go, wzgardziliście[?] i zniesławiliście; staliście się przyczyną utraty pieniędzy, trzydziestu złotych, i inne gwałty na jego osobie popełniliście, jak szerzej w obdukcji ran, do której pozew w całości się odwołuje i szerzej o tym mówi[?]. Takim zuchwałym napaścią wykroczyliście przeciw prawom i konstytucjom Królestwa, naruszyliście na osobie powoda pokój i bezpieczeństwo publiczne w dzień targowy i podczas odbywania jarmarków oraz podczas sądów, terminów Spraw Skargowych (Querelarum) grodzkich łukowskich, tymiż prawami i konstytucjami Królestwa opisane, a zatem popadliście w kary z tego tytułu w nich opisane, odpowiadające rodzajowi czynu, i [?] [?] i wszystkimi orzeczeniami [?] terminie [?] [?]. Dano w Grodzie Królewskim Łukowskim, w czwartek, w wigilię święta Obrzezania Chrystusa Pana, Roku tegoż tysiąc sześćset sześćdziesiątego piątego. Urząd ten grodzki łukowski, wysłuchawszy sporów stron, [?] pełnomocnika pozwanych przed swoim urzędem mogącego prowadzić sprawę dopuścił[?]. W końcu tenże urząd starościński grodzki łukowski dopuścił obie strony do przeprowadzenia w niniejszej sprawie inkwizycji[?], nakazanej wcześniejszym dekretem swego urzędu, i do wprowadzenia świadków; a po przeprowadzeniu inkwizycji przez obie strony i złożeniu przez powoda, z dotknięciem świętości[?] [?], przysięgi cielesnej, po odczytaniu tychże inkwizycji i dobrym ich rozważeniu, co dotyczy Urodzonego Kaspra Stockiego, pozwanego, sprawcy sporu i gwałtu oraz głównego sprawcy zranienia powoda, a także Urodzonych Stanisława i Sebastiana Stockich, wspólników tegoż gwałtu i zranienia, ponieważ [s. 975L] powoda w czasie jarmarku w miejscu publicznym zelżyli[?] i poranili, nakazał, aby ciż pozwani od chwili tego dekretu [?] tygodni[?] weszli do wieży zamku łukowskiego i siedzieli w niej przez jeden tydzień bez przerwy, a także kary czternastu grzywien polskich stronie i temu urzędowi drugie tyle — stronie przy wyjściu z wieży, urzędowi zaś natychmiast — rzeczywiście zapłacili i odliczyli; ponadto za rany przez nich powodowi zadane i w obdukcji wymienione nawiązkę w sumie stu grzywien polskich za [?] te same rany, a co do straty trzydziestu złotych polskich przy tymże zranieniu — na podstawie zobowiązania[?] tychże pozwanych, po stwierdzeniu przysięgą z dwoma świadkami sobie równymi stanem — tak nawiązkę za rany, jak i utraconą sumę rzeczywiście zapłacili. Co zaś dotyczy czwartego pozwanego, mianowicie Urodzonego Jana Stockiego, tegoż pozwanego [?] dopuścił do oczyszczenia się przysięgą cielesną według roty, że nie jest winien gwałtu, sporu i zranienia strony powodowej i że, jak pozwani, kar nie poniósł[?], i to z dwoma świadkami szlachcicami na najbliższym od tej chwili terminie Spraw Skargowych. Co pozwani mieli uczynić pod karą banicji. Co zaś do [?] tychże pozwanych, tym dekretem zadośćuczynienie swoje temuż powodowi [?] ich, i wszystkie dekrety — termin obu stronom, tak powodowej, jak pozwanej, do złożenia[?] [?] i podjęcia tejże przysięgi i dalszego postępowania prawem na najbliższym następnym[?] terminie Spraw Skargowych, i zachowania go jako zawitego. A apelację od tegoż dekretu, przez obie strony do Sądu Trybunału Królestwa Lubelskiego wniesioną, z zachowaniem ostatniego terminu wedle następnego [?] tejże apelacji między sprawami województwa lubelskiego i powiatu łukowskiego — przekazał. Gdy obecny powód [?] [s. 975P] Na dzisiejszym więc terminie, mocą rzeczonej dopuszczonej apelacji i zachowania niniejszego terminu Sądów Ordynaryjnych [?] obecnie przypadającego[?] i nadchodzącego. Wobec nieobecności (in contumacia) wyżej opisanej strony pozwanej, przed sąd niniejszy przez woźnego generalnego Królestwa, Urodzonego Wawrzyńca Lachowskiego[?], wywołanej po czterykroć ponad zwykłą formę prawa i niestającej, Sąd niniejszy Ordynaryjny Generalny Trybunału Królestwa Lubelskiego wyrok owego urzędu grodzkiego łukowskiego wówczas wydany częściowo zatwierdza, częściowo uchyla. Niemniej w dalszym toku niniejszej sprawy wyżej opisana strona powodowa wspomnianą stronę pozwaną, przed sąd niniejszy przez tegoż woźnego w sposób jak wyżej wywołaną i niestającą, prosiła sąd o skazanie na karę banicji wieczystej; Sąd zaocznie[?] skazał. Mocą zaś tego skazania, w sposób wyżej przedstawiony wobec nieobecności wyżej opisanej strony pozwanej i na żądanie strony powodowej uzyskanego, Sąd niniejszy Ordynaryjny Generalny Trybunału Królestwa Lubelskiego orzeka wyżej opisaną[?] stronę pozwaną [skazaną] na karę banicji wieczystej i ogłasza ją za wieczyście zbanitowaną i wywołaną z Królestwa Polskiego i przyłączonych do niego państw; do woźnego generalnego Królestwa, Urodzonego Tomasza Pokłękowskiego, dla ogłoszenia tejże kary banicji wieczystej dopuszcza[?], a niniejszą sprawę do Łukowa [?] i do urzędu i właściwości tych, którym jurysdykcji rzeczona strona pozwana, wieczyście zbanitowana, podlega[?], do dalszego i ostatecznego wykonania co do powyższego odsyła. Który to woźny, rzeczony Urodzony Pokłękowski, powróciwszy z miejsca ogłoszenia, stając osobiście przed niniejszym sądem, publicznie zeznał, że rzeczoną karę banicji wieczystej na wspomnianą stronę pozwaną w sposób wyżej przedstawiony orzeczoną na rynku lubelskim, przy licznej[?] obecności szlachty, ogłosił, obwołał i do wiadomości wszystkich, jak prawo wymaga, podał.