Działo się na gruncie dóbr wsi Lazy w poniedziałek przed świętem Ofiarowania Najświętszej[?] [Panny] najbliższy, to jest dnia 19 listopada roku Pańskiego 1781. W obecności Urodzonych i Szlachetnych: Antoniego Ostrowskiego[?], Józefa i Krzysztofa Turskich[?] i wielu innych zgromadzonych na ten akt, a także woźnego generalnego ziemskiego Opatrznego Andrzeja Kobyrniaka[?] i tak dalej, obwołującego niniejszy[?] akt.
Sąd ziemski łukowski podsędkowski, to jest niżej podpisany podsędek ziemski łukowski, na podstawie dekretu swego sądu, wydanego w poniedziałek po święcie św. Łukasza Ewangelisty najbliższy, to jest dnia 23 października roku Pańskiego 1780, między Urodzonym Andrzejem Szaniawskim z jednej a Urodzonym Łukaszem Szaniawskim, bratem jego rodzonym, stroną z drugiej. Na mocy tego dekretu zjazd (kondescensja) jego sądu — bez względu na nieobecność jednego lub dwóch spośród Wielmożnych sędziów, byle tylko był obecny jeden Wielmożny sędzia albo podsędek, albo pisarz, albo komornik mający zjechać — na grunt obecnych dóbr w akcie opisanych był nakazany na poniedziałek po niedzieli Krzyżowej (Rogationum) najbliższy, mianowicie na dzień dwudziesty pierwszy maja, przypadający w roku bieżącym. Temuż sądowi, który miał zjechać, poruczone zostało wykonanie wcześniejszych dekretów jego sądu, a mianowicie: pierwszego, zapadłego pod aktem poniedziałku po oktawie święta Najświętszego Ciała Pańskiego najbliższego, to jest dnia 9 czerwca roku 1777, między tymiż stronami, w przedmiocie obrachunku wszelkich dokumentów i ustalenia masy[?] z majątku ruchomego, pozostałego po śmierci Wielce Wielmożnego i Przewielebnego Franciszka Szaniawskiego, prymicerusza katedralnego przemyskiego, brata rodzonego stron działających, przypadającego na nich z prawa naturalnego, oraz współpodziału[?] tegoż majątku, a także innych okoliczności w tymże dekrecie opisanych; drugiego, pod aktem poniedziałku po oktawie święta Przenajświętszego Ciała Pańskiego najbliższego, to jest dnia 29 czerwca roku 1789[?]; a także trzeciego, pod aktem poniedziałku po oktawie święta Najświętszego Ciała Pańskiego najbliższego, to jest dnia 5 czerwca roku 1780 — w kontynuacji sprawy rozpoczętej pod aktem poniedziałku po święcie Trzech Króli najbliższego, to jest dnia 11 miesiąca stycznia roku 1779, i nierozsądzonej między tymiż stronami — dekretów wydanych następnie, podobnie jak i niniejszy dekret, zaocznie (in contumaciam); oraz wydanie wyroku co do kar w celu zniesienia procesu [wobec strony] zachowującej się zaocznie i ostateczne rozstrzygnięcie [sprawy] stron, także zaocznie wobec strony prawem przekonanej, zostało poruczone. [Sąd ten], na mocy ostatecznej prorogacji, danej w Łukowie[?] dnia dwudziestego ósmego września roku bieżącego przez swój sąd na dzień dzisiejszego aktu i podpisanej, a do akt urzędu grodzkiego łukowskiego w sobotę, w sam dzień święta św. Michała Archanioła, to jest dnia 29 września roku bieżącego, przez oblatę podanej, zjechał na grunt tychże dóbr w akcie opisanych na żądanie strony powodowej, ufundował swoją jurysdykcję i kazał ją obwołać woźnemu generalnemu ziemskiemu wyżej opisanemu, z wszelkim bezpieczeństwem niniejszego aktu; wreszcie, gdy słońce chyliło się ku zachodowi, kazał tęż swoją jurysdykcję odwołać na dzień jutrzejszy. Nazajutrz więc, wznowiwszy swoją jurysdykcję i obwoławszy ją przez Opatrznego woźnego generalnego ziemskiego, zobowiązał[?] strony do wpisania stawiennictwa. W tym terminie strony, a mianowicie powodowa — Urodzony Andrzej Szaniawski — osobiście, a pozwana — Urodzony Łukasz Szaniawski — również osobiście, stawiły się i sądownie spierały się ze sobą. Po wysłuchaniu ich sporów strona pozwana wprawdzie — złożywszy zarówno manifestację przed aktami grodzkimi starościńskimi łukowskimi, uczynioną pod aktem środy przed świętem Narodzenia św. Jana Chrzciciela najbliższej, to jest dnia 21 czerwca roku ubiegłego 1780, ze swej strony, tak przeciw stronie powodowej, jak i przeciw swemu sądowi, o krzywdę, jak i relację pozwu wydanego do sądów trybunalskich koronnych lubelskich i tamże we wtorek przed świętem św. Małgorzaty Dziewicy i Męczennicy najbliższy, to jest dnia 11 lipca tegoż roku, przeciw temuż w jednej i tej samej sprawie wpisanego, a także wpis w rejestrach sądów trybunalskich koronnych lubelskich, zawisły z soboty w oktawie święta Najświętszego Ciała Pańskiego, to jest z dnia 20 miesiąca czerwca roku Pańskiego 1778, autentycznie wyjęty — wnosi o odesłanie niniejszej sprawy od swego sądu do sądów trybunalskich koronnych lubelskich; lecz ponieważ ta sprawa nie jest jeszcze w pierwszej instancji ostatecznie rozsądzona, przeto [sąd], odrzuciwszy to odesłanie niesłusznie przez stronę pozwaną żądane, nakazuje stronom wprowadzić sprawę; [odesłanie], o które strona pozwana wniosła[?] do sądów trybunalskich koronnych lubelskich, nie zostało dopuszczone. Wreszcie, ponieważ strona pozwana po wpisaniu stawiennictwa i niestosownym wniesieniu o odesłanie odstępuje od dalszego rozpoznania niniejszej sprawy, a
[s. 55P]
to rozstrzygnięcie zostało poruczone także zaocznie wobec strony pozwanej jako w pełni przekonanej, przeto sąd, trzymając się postanowienia dekretu, na mocy którego odbywa się niniejszy akt, poleca stronie powodowej uczynić zadość, po uprzednim swoim orzeczeniu o wprowadzeniu sprawy. Przy wprowadzeniu [sprawy] sąd chciał wprawdzie przystąpić do rozsądzenia niniejszej sprawy, lecz ponieważ strona powodowa z przyczyn swoich wnosi o odroczenie niniejszego aktu na inny czas, sąd przeto, za zgodą strony, tenże termin odracza i przekłada na piątek po niedzieli Krzyżowej (Rogationum) najbliższy, to jest na dzień 10 maja, przypadający w roku przyszłym 1782, zachowując termin taki, jaki [strony] miały obecnie z dekretu, gotowy i zawity, mocą niniejszego aktu odroczenia.
Mikołaj Radzikowski, podsędek ziemski łukowski.
The [?] mark denotes an uncertain reading; the record itself is given in the language of the edition (Polish, or the original with a Polish translation).