464/197

[s. 197] Proposuit Judicialiter coram praesenti Terrestri Lucoviensi Judicio infrascripta pars Actorea contra infranotatam partem citatam juxta citationem originalem tenoris sequentis: Joannes Casimirus Dei Gratia Rex Poloniae. Vobis Nobilibus Gregorio, Joanni, Valentino, Matthiae, Sophiae, Annae, filijs et filiabus olim Nobilis Egidij Jasienski cum olim Nobili Maranna Sufczynska procreatis, necnon Michaeli Jasięnski, Patruo et tutori vestro, bonorum villae Jasionka sortium certarum vestrarum haeredibus, de bonis vestris generaliter omnibus (non derogando Actioni expulsionis respective Summa praefata in bonis Le-rentia[?] intentata, imo eam in toto robore reservando, verum[?] ipsam principalem evincentes[?]) mandamus, ut coram Judicio nostro Terrestri Lucoviensi in Terminis Terrestribus Lucoviensibus Lucoviae proxime celebrandis ad instantiam Nobilis Joannis Gawlicki Actoris personaliter et peremptorie compareatis. Qui vos adultos per se, minorennes quoque cum patruo vestro, vestri tutore naturali, ac aliorum tutorum vobis de iure legitime incumbentium assistentia, secundo post [s. 198L] obtentam primam contumaciam citat. Ideo, quia vos existentes successores et possessores bonorum olim Generosae Marannae Sufczynska, matris et fratriae vestrae, Summam Mille Florenorum Polonicalium ab olim Nobili Egidio Jasienski, marito suo priori et parente ac fratre vestro, modo reformationis super bonis vestris habentis, Summam Ducentorum Florenorum Polonicalium per Actorem in matrimonio cum olim Nobili Maranna Sufczynska, videlicet consorte olim Nobilis Egidij Jasięnski, secundi voti consorte sua manente, pro contributione publica et laneali militibus ac olim praefatae consorti suae et vobis filijs et filiabus pro victu erogatam, et per olim Matrem et Fratriam vestram Testamento declaratam, ac boves duos testamento legatos, reddere et restituere noluistis, imo temere recusatis, quod sibi actor contra vos taxat Quadringentis marcis pecuniae polonicalis et damni tantundem, vel ita prout Judicium decernet. Sitis termino adfuturi[?] et Judicialiter responsuri. Datum Lucoviae Feria secunda post festum Sanctorum Innocentum proxima Anno [s. 198P] Domini Millesimo Sexcentesimo Quinquagesimo nono. Et post propositionem suam modo praemisso factam, deductoque parti citatae legitimo de termino et contentis citationis suae verificatis, petijt pars Actorea citatam partem ad responsionem Judicialem compelli. Judicium praesens Terrestre Lucoviense, comparentibus[?] partibus praefatis utrinque, Actorea per Generosum Derink[?] Jaszewski, citata vero per Generosum Alexandrum Dabrowski, coram se satis exauditis, Citatae habere terminum suo coram Judicio adinveniens, partibus utrisque causam praesentem prosequi mandat. Quo decreto pars citata pro iuridico non suscepto ab eodem et cum eodem Generosum Andream Olęndzki causae praesentis Judicem ad Judicia Ordinaria Tribunalis Regni Lublinensis per Ministerialem Regni Generalem Providum Stanislaum Szymkowicz debito modo ut iuris est movit. Cuius motioni memoratus Judex non detulit nec eandem interpositam suscepit. [s. 199L] De qua non delata, attamen prosequenda, et gravamine contra Judicem protestatur. Judicium quoque se non temere id egisse, sed iure communi suadente, reprotestatur. Qua in causa licet pars citata controversiam suam in medio Judicij praesentis inferebat, verum quoniam intra triduum, ut iuris ac moris est, ad acticandum non porrexit, ideo ex parte Notariatus loci praesentis de sua in suscipiendis diligentia, in porrigendis vero illius negligentia protestatum est. Actorea vero pars, reservatis sibi universis iuris defensis, declaravit competentissime cum citatis agere pro sua, non pro aliena retentione pecuniae, tempore calamitoso pro publica contributione et laneali militibus ac pro sustentatione victus tam olim consorti quam praefatis citatis filijs et filiabus eiusdem consortis [s. 199P] de proprio peculio erogatam, cum duobus bobus testamento ultimae voluntatis declaratam et legatam; nemo vero citatis movit quaestionem pro restitutione huius legati, tantum Actor, qui pendebat ex aere suo, suadente necessitati non solum consortis, sed et liberorum eius, in omni eorum defectu et calamitate, ceteris omnibus iuris remedijs salvis manentibus, nullis omissis. Tandem in prosecutione Judicium hoc idem Terrestre Lucoviense, competenti Actione adinventa, citatis in causa praesenti procedere mandat. Quo decreto pars citata pro iuridico non suscepto ab eodem et cum eodem Generosum Andream Olęndzki causae praesentis Judicem ad [s. 200L] Judicia Ordinaria Tribunalis Regni Lublinensis per Ministerialem Regni Generalem Providum Bartholomaeum Markowicz debito modo ut iuris est movit. Cuius motioni memoratus Judex detulit et eandem interpositam suscepit. Partibus praenominatis utrisque terminum expurgandae sententiae suae praedictae, prosequendae vero et continuandae eiusdem motionis in praeallegatis Judicijs Ordinarijs Tribunalis Regni Lublinensis, scilicet tunc dum et quando causa praesens ex Registro publico causarum vocandarum inter causas Palatinatus Lublinensis et districtus Lucoviensis ad acticandum vocata legitime inciderit, praefigendo et conservando, vigore praesentis motionis terminique conservationis et iuxta Acta. Et in continenti coram eodem Judicio Terrestri Lucoviensi [s. 200P] personaliter stans Ministerialis Regni Generalis Providus Albertus Tarapata de Zawady publice recognovit se citationes binas tenoris supracontenti editas, primam, sub qua prima contumacia est obtenta, Feria secunda post festum Sanctorum Innocentum proxima Anno Domini Millesimo Sexcentesimo Quinquagesimo octavo, alteram vero post obtentam primam contumaciam Feria tertia post festum Sanctorum Innocentum proxima Anno Domini Millesimo Sexcentesimo Quinquagesimo nono, quae bis in bonis Jasionka, domo citatorum ibidem sita, posuisse et ponendo Nobilis Joannis Jasięnski uni citatorum ac alijs citatis notificasse. Actum Lucoviae in Terminis Terrestribus Feria secunda post Festum Sanctorum Trium Regum proxima Anno Domini Millesimo Sexcentesimo Sexagesimo tertio. Ex Actis Terrestribus Lucoviensibus rescriptum et extraditum. Ext[?] Jasłowski[?] Paulus Oby[?] Rzewusky[?], Notarius Terrae Lucoviensis [pieczęć] [pieczęć] [odwrocie: tytuł sprawy] [s. 201] Inter Gawlicki et Jasienskie motio. Ad decretum. A. L. A. L.

Przedłożyła sądownie przed niniejszym sądem ziemskim łukowskim niżej wypisana strona powodowa przeciwko niżej wymienionej stronie pozwanej, według oryginalnego pozwu następującej treści: Jan Kazimierz, z Bożej łaski król Polski. Wam, Urodzonym: Grzegorzowi, Janowi, Walentemu, Maciejowi, Zofii, Annie, synom i córkom zmarłego Urodzonego Idziego Jasieńskiego, spłodzonym ze zmarłą Urodzoną Maranną Sufczyńską, a także Michałowi Jasieńskiemu, stryjowi i opiekunowi waszemu, dziedzicom pewnych waszych części dóbr wsi Jasionka — pod rygorem wszystkich w ogólności dóbr waszych (nie uchylając powództwa o wyzucie (actio expulsionis), wytoczonego odpowiednio o wyżej wymienioną sumę w dobrach Le-rentia[?], owszem zachowując je w całej mocy, lecz dochodząc[?] samej [należności] głównej) — nakazujemy, abyście przed naszym sądem ziemskim łukowskim, na rokach ziemskich łukowskich w Łukowie najbliżej odbyć się mających, na wniosek Urodzonego Jana Gawlickiego, powoda, osobiście i zawicie stanęli. Który to [powód] was, dorosłych — osobiście, małoletnich zaś — wraz ze stryjem waszym, waszym opiekunem przyrodzonym, i przy asystencji innych opiekunów, przysługujących wam prawnie z mocy prawa, po raz drugi, po uzyskaniu pierwszej kontumacji (wyroku zaocznego), pozywa. A to dlatego, że wy, będąc następcami i posiadaczami dóbr zmarłej Urodzonej Maranny Sufczyńskiej, matki i bratowej waszej, która miała sumę tysiąca złotych polskich od zmarłego Urodzonego Idziego Jasieńskiego, męża swego pierwszego, a rodzica i brata waszego, sposobem reformacji na dobrach waszych, sumy dwustu złotych polskich, wydanej przez powoda, gdy był w małżeństwie ze zmarłą Urodzoną Maranną Sufczyńską, mianowicie małżonką zmarłego Urodzonego Idziego Jasieńskiego, pozostającą jego małżonką z drugiego ślubu, na pobór publiczny i łanowe dla żołnierzy oraz na wyżywienie dla wspomnianej zmarłej małżonki swojej i dla was, synów i córek, i przez zmarłą matkę i bratową waszą w testamencie zeznanej, a także dwóch wołów testamentem zapisanych, oddać i zwrócić nie chcieliście, owszem lekkomyślnie odmawiacie — co powód szacuje sobie przeciwko wam na czterysta grzywien monety polskiej i drugie tyle szkody, albo tak, jak sąd postanowi. Macie na termin przybyć[?] i sądownie odpowiadać. Dan w Łukowie, w poniedziałek najbliższy po święcie Świętych Młodzianków, roku Pańskiego tysiąc sześćset pięćdziesiątego dziewiątego. A po swoim przedłożeniu, uczynionym w sposób wyżej podany, i po wywiedzeniu wobec strony pozwanej prawności co do terminu oraz po sprawdzeniu treści swego pozwu, strona powodowa prosiła, by stronę pozwaną zmusić do odpowiedzi sądowej. Sąd niniejszy ziemski łukowski, gdy wymienione strony stanęły[?] z obu stron — powodowa przez Urodzonego Derinka[?] Jaszewskiego, pozwana zaś przez Urodzonego Aleksandra Dąbrowskiego — i zostały przed nim dostatecznie wysłuchane, uznając, że strona pozwana ma swój termin przed sądem, nakazuje obu stronom niniejszą sprawę prowadzić. Od którego to dekretu, jako nieprzyjętego za prawny, strona pozwana od tegoż i wraz z tymże Urodzonym Andrzejem Olędzkim, sędzią niniejszej sprawy, odwołała się do sądów zwyczajnych Trybunału Królestwa w Lublinie przez woźnego generalnego Królestwa, Opatrznego Stanisława Szymkowicza, w należyty sposób, jak jest w prawie. Któremu to odwołaniu wspomniany sędzia nie przychylił się ani go, wniesionego, nie przyjął. O to [odwołanie], nieprzyjęte, a jednak mające być popierane, i o krzywdę [strona pozwana] protestuje przeciwko sędziemu. Sąd także odprotestowuje, że uczynił to nie lekkomyślnie, lecz za radą prawa pospolitego. W tej sprawie, chociaż strona pozwana wnosiła swój sprzeciw (controversia) w obliczu niniejszego sądu, to jednak ponieważ w ciągu trzech dni, jak jest w prawie i zwyczaju, nie podała go do aktykowania (wpisania do akt), przeto ze strony pisarstwa (notariatu) tutejszego zaprotestowano o jego pilność w przyjmowaniu, a o jej niedbałość w podawaniu. Strona powodowa zaś, zastrzegłszy sobie wszelkie obrony prawne, oświadczyła, że najwłaściwiej czyni z pozwanymi o swoje, nie o cudze zatrzymanie pieniędzy, wydanych w czasie klęsk z własnego mienia na pobór publiczny i łanowe dla żołnierzy oraz na utrzymanie i wyżywienie tak zmarłej małżonki, jak wymienionych pozwanych, synów i córek tejże małżonki, wraz z dwoma wołami w testamencie ostatniej woli zeznanych i zapisanych; nikt zaś nie wytaczał pozwanym sprawy o zwrot tego zapisu, tylko powód, który płacił z własnego grosza, gdy skłaniała [go] potrzeba nie tylko małżonki, ale i jej dzieci, w całym ich niedostatku i nieszczęściu — przy zachowaniu w mocy wszystkich innych środków prawnych, żadnych nie pomijając. Wreszcie, w dalszym toku [sprawy], ten sam sąd ziemski łukowski, uznawszy powództwo za właściwe, nakazuje pozwanym w niniejszej sprawie postępować. Od którego to dekretu, jako nieprzyjętego za prawny, strona pozwana od tegoż i wraz z tymże Urodzonym Andrzejem Olędzkim, sędzią niniejszej sprawy, odwołała się do sądów zwyczajnych Trybunału Królestwa w Lublinie przez woźnego generalnego Królestwa, Opatrznego Bartłomieja Markowicza, w należyty sposób, jak jest w prawie. Któremu to odwołaniu wspomniany sędzia przychylił się i je, wniesione, przyjął. Obu wymienionym stronom termin — do oczyszczenia swego wspomnianego wyroku, a do popierania i kontynuowania tegoż odwołania — w powołanych sądach zwyczajnych Trybunału Królestwa w Lublinie, mianowicie wtedy, gdy i kiedy niniejsza sprawa z rejestru publicznego spraw do wywołania, wśród spraw województwa lubelskiego i powiatu łukowskiego, wywołana do aktykowania, prawnie przypadnie, wyznaczając i zachowując, na mocy niniejszego odwołania i zachowania terminu, i według akt. I zaraz przed tymże sądem ziemskim łukowskim, stanąwszy osobiście, woźny generalny Królestwa, Opatrzny Wojciech Tarapata z Zawad, publicznie zeznał, że dwa pozwy wyżej zawartej treści, wydane — pierwszy, na którym uzyskano pierwszą kontumację, w poniedziałek najbliższy po święcie Świętych Młodzianków roku Pańskiego tysiąc sześćset pięćdziesiątego ósmego, drugi zaś, po uzyskaniu pierwszej kontumacji, we wtorek najbliższy po święcie Świętych Młodzianków roku Pańskiego tysiąc sześćset pięćdziesiątego dziewiątego — dwukrotnie położył w dobrach Jasionka, w domu pozwanych tamże położonym, a kładąc [je], oznajmił Urodzonemu Janowi Jasieńskiemu, jednemu z pozwanych, i innym pozwanym. Działo się w Łukowie na rokach ziemskich, w poniedziałek najbliższy po święcie Trzech Króli, roku Pańskiego tysiąc sześćset sześćdziesiątego trzeciego. Z akt ziemskich łukowskich przepisane i wydane. Ext[?] Jasłowski[?]. Paweł Oby[?] Rzewuski[?], pisarz ziemski łukowski. [pieczęć] [pieczęć] [odwrocie, s. 201: tytuł sprawy] Między Gawlickim a Jasieńskimi — odwołanie (motio). Do dekretu. A. L. A. L.