464/149

[s. 149] In Termino hodierno conservationis ex Decreto Visionis cum Inquisitione partibus utrisque in antecedentibus Terminis concessa legitime[?] provenienti et incidenti. Proposuit iudicialiter coram praesenti Terrestri Lucoviensi Iudicio infrascripta Actrix contra infranominatos Citatos ex copia Citationis suae, cuius tenor sequitur talis. Vladislaus Quartus Dei gratia Rex Poloniae etc. Vobis Nobilibus Mathiae, Joanni et Petro, filiis olim[?] Floriani Rola, in Role heredibus, de bonis vestris generaliter omnibus mandamus, ut coram Iudicio Nostro Terrestri Lucoviensi in Terminis Terrestribus Lucoviae proxime celebrandis, ad instantiam Nobilis Barbarae, ex Nobili Zophia Rolanka procreatae filiae, consortis Nobilis Mathiae Strus., personaliter et peremptorie compareatis. Quae vos cum assistentia praefati mariti sui Nobilis tutoris coniugalis citat, recedendo ab appellatione seu motione sua a Decreto Iudicii Terrestris Lucoviensis per Actricem ad Tribunal Regni Lublinense interposita, persistendoque in eodem Decreto, citat pro eo, quia vos, nullo iure ad id habito, bona Actricis paterna[?] hereditaria immobilia in bonis Role sita, per nobilem olim[?] Sebastianum Rola praefatae Nobili Zophiae [s. 150L] matri Actricis modo venditorio Actis Lucoviensibus inscripta, prout eadem inscriptio, ad quam se Actrix in toto refert, tum et alia bona itidem immobilia post nobilem olim[?] Sebastianum Rola, avum Actricis, iure naturalis successionis Actricem legitime spectantia occupastis, possedistis, faciendo praemissa in grave damnum et praeiudicium Actricis non mediocre, quod sibi taxat coram vos mille marcis, petens poll.[?] et damni totidem vel prout [?]sitis. Terminum attenturi et ad praemissa omnia iudicialiter responsuri. Datum Lucoviae Feria secunda post Festum Sanctissimae et Individuae Trinitatis proxima, Anno Domini Millesimo Sexcentesimo Quadragesimo Tertio. Et post Propositionem suam modo praemisso factam deductoque parti Citatae legitimo de Termino et contentis Citationis suae verificatis, petiit pars Actorea Citatam partem ad procedendum stringi et compelli. Pars Citata, omnibus iuris beneficiis sibi praecustoditis, Evasionem iuratoriam super obiectionem illegitimam Actricis et possessionem antiquam bonorum possessionis suae legitime decerni petiit. Actrix vero, reproducta in medium Iudicii [s. 150P] praesentis Inscriptione per olim[?] avum suum matri suae facta, declaravit Iudicio praesenti bona, ratione quorum recessit[?], tam ex vi iuris praedictique[?] sibi, quam et ex vi iuris naturalis sibi legitime deberi, eaque per Citatos nullo iusto et competenti iure occupata esse nulliterque in hactenus possessa, in quibus praemissis pro maiori elucidatione facti informatione Iudicii, vigore dicti Iudicii praesentis Visionem cum Inquisitione in fundo bonorum coram dominis camerariis expediuit et deduxit. Cui Visioni et Inquisitioni ac iuri suo adhaerendo, petiit a Iudicio praesenti, quatenus sibi deoccupationem bonorum per Citatos nullo iure possessorum cum refusione damnorum per ipsam[?] perpessorum et poenis debitis per Citatos luendis iniungat, iuris remediis salvis permanentibus. Partibus praefatis utrisque, Actorea per nobilem Albertum Strusz filium, Citata vero personaliter comparente et contendente[?]. Iudicium praesens Terrestre Lucoviense, Visionibus et Inquisitionibus utriusque partis in fundo bonorum expeditis iisdemque diligenter perpensis, testimoniis ibidem depositis accurate [s. 151L] exauditis, ex quibus manifeste apparet per Citatos bonorum Actricis occupatio, iisdemque Visionibus et Inquisitionibus ac testimoniis hominum et iuribus Actricis inhaerendo, decrevit, ut Citati Actrici bona, pro quibus conveniuntur, per se occupata deoccupent et in realem possessionem Actrici in sex ab Actu praesenti septimanis proximis eo nomine ex[?] per ministerialem et Nobiles requisiti tradant, una cum satis omnibus ibidem existentibus, et mittant[?], in iisdem Actricem ulterius non impediant, sub taxa in Processu Causae posita, luita in instanti poena trium marcarum pecuniae parti et Iudicio totidem; parti sub maiori poena quatuordecim marcarum, Iudicio vero sub poena banitionis in instanti solvenda; quae taxa et poena maior in defectu Decreto praesenti satisfactionis super Citatos et bonis ipsorum decernitur. Et ministerialis quivis Regni Generalis duobus cum Nobilibus ad intromittendam Actricem in bona Citatorum propria, Taxae in Processu Causae expressae et poenis utrisque trium decretis[?] et quatuordecim marcarum pecuniae poll.[?] interpositis debite correspondentia, additur. Causaque praesens ad loci seu locorum Capitaneos etc. [s. 151P] et eorum officia competentia, sub cuius et quorum iurisdictionibus bona Citatorum propria consistit, pro ulteriori et finali executione in praemissis facienda remittitur. Quo Decreto Citati pro Iudicio non suscepto, ab eodem et cum eodem Generosum Albertum Olendzky de Krzymose, Causae praesentis Iudicem, ad Iudicia ordinaria Generalia Tribunalis Regni Lublinensia per ministerialem Regni Generalem Providum Joannem Janus de Ulan debito modo, ut iuris est, monuerunt. Quorum motioni memoratus Iudex detulit et eandem interpositam suscepit. Partibus praenominatis utrisque Terminum expurgandae sententiae suae praedictae, prosequendae vero et continuandae motionis eiusdem in praeallegatis Iudiciis Generalibus Tribunalis Regni Lublinensis, videlicet[?] tunc dum et quando Causae Palatinatus Lublinensis et Districtus Lucoviensis ad iudicandum legitime inciderint, [s. 152P] praefigendo et conservando peremptorium vigore praesentis Motionis Terminique conservationis et iuxta Acta. Actum Lucoviae in Terminis Terrestribus Feria secunda post Festum Sanctorum Trium Regum proxima, Anno Domini Millesimo Sexcentesimo Quadragesimo Quarto. Ex Actis Terrestribus Lucoviensibus extradit[?]. Correxit [?]. [dopisek ciemnym atramentem, częściowo zakryty papierem pieczęci: „J[?] … [?] x 7 L[?]”] [pieczęć] [pieczęć]

Na dzisiejszym terminie zachowania (sprawy), przypadającym i wypadającym prawnie[?] z dekretu o wizję z inkwizycją, przyznanego obu stronom na poprzednich terminach. Przedłożyła sądownie przed niniejszym sądem ziemskim łukowskim niżej wpisana powódka przeciwko niżej wymienionym pozwanym z odpisu swego pozwu, którego treść jest następująca. Władysław Czwarty, z Bożej łaski król Polski itd. Wam, Urodzonym Maciejowi, Janowi i Piotrowi, synom zmarłego[?] Floriana Roli, dziedzicom w Rolach (in Role), z dóbr waszych w ogólności wszystkich rozkazujemy, abyście przed Naszym sądem ziemskim łukowskim na rokach ziemskich łukowskich, które najbliżej odbywać się będą, na żądanie Urodzonej Barbary, córki zrodzonej z Urodzonej Zofii Rolanki, małżonki Urodzonego Macieja Strusza[?], osobiście i zawicie stanęli. Ona was, przy asystencji wspomnianego męża swego, Urodzonego, opiekuna małżeńskiego, pozywa — odstępując od swojej apelacji czyli odwołania, wniesionego przez powódkę od dekretu sądu ziemskiego łukowskiego do Trybunału Królestwa w Lublinie, a trwając przy tymże dekrecie — pozywa za to, że wy, nie mając do tego żadnego prawa, dobra nieruchome ojczyste[?] dziedziczne powódki, położone w dobrach Role, zapisane przez Urodzonego zmarłego[?] Sebastiana Rolę wspomnianej Urodzonej Zofii, matce powódki, w sposób sprzedażny w aktach łukowskich, jak to (wykazuje) ten zapis, na który powódka we wszystkim się powołuje, a także inne dobra, również nieruchome, przypadające prawnie powódce po Urodzonym zmarłym[?] Sebastianie Roli, dziadku powódki, prawem przyrodzonego dziedziczenia, zajęliście i posiadaliście, czyniąc powyższe z ciężką i niemałą szkodą i uszczerbkiem powódki, którą ona szacuje sobie wobec was na tysiąc grzywien, żądając [?] i szkody tyleż, albo jak [?]. (Macie) termin pilnować i na wszystko powyższe sądownie odpowiadać. Dan w Łukowie w poniedziałek najbliższy po święcie Przenajświętszej i Nierozdzielnej Trójcy, roku Pańskiego tysiąc sześćset czterdziestego trzeciego. A po swoim przedłożeniu, uczynionym w powyższy sposób, i po wykazaniu stronie pozwanej prawnie terminu oraz po sprawdzeniu treści swego pozwu, strona powodowa żądała, aby stronę pozwaną przymuszono i zniewolono do postępowania (w sprawie). Strona pozwana, zastrzegłszy sobie wszystkie dobrodziejstwa prawa, żądała, aby jej prawnie przysądzono wywód przysięgą (ewazję przysięgłą) przeciw nieprawnemu zarzutowi powódki oraz dawne posiadanie dóbr swojej posesji. Powódka zaś, przedłożywszy przed niniejszym sądem zapis uczyniony przez jej zmarłego[?] dziadka jej matce, oświadczyła niniejszemu sądowi, że dobra, z powodu których odstąpiła[?], należą jej się prawnie tak z mocy prawa i wspomnianego[?] (zapisu), jak i z mocy prawa przyrodzonego, i że zostały zajęte przez pozwanych bez żadnego słusznego i właściwego prawa i dotąd nieważnie posiadane; w których to powyższych (sprawach) dla większego wyjaśnienia stanu faktycznego, dla poinformowania sądu, mocą wspomnianego niniejszego sądu przeprowadziła i wywiodła wizję z inkwizycją na gruncie dóbr przed panami komornikami. Trzymając się tej wizji i inkwizycji oraz swego prawa, żądała od niniejszego sądu, aby nakazał (pozwanym) ustąpienie jej z dóbr posiadanych przez pozwanych bez żadnego prawa, ze zwrotem szkód przez nią[?] poniesionych i z karami należnymi, które pozwani mają ponieść, przy zachowaniu w mocy środków prawnych. Gdy obie wspomniane strony stawały — powodowa przez Urodzonego Wojciecha Strusza, syna, pozwana zaś osobiście — i spierały się[?]: Sąd niniejszy ziemski łukowski, po przeprowadzeniu na gruncie dóbr wizji i inkwizycji obu stron i starannym ich rozważeniu, po dokładnym wysłuchaniu zeznań tamże złożonych, z których jasno wynika zajęcie dóbr powódki przez pozwanych, trzymając się tychże wizji i inkwizycji oraz zeznań ludzi i praw powódki, nakazał, aby pozwani dobra, o które są pozwani, przez siebie zajęte, opuścili i w ciągu sześciu najbliższych tygodni od niniejszej czynności, w tym względzie [?], przez woźnego i szlachtę wezwani, oddali powódce w rzeczywiste posiadanie, wraz ze wszystkimi zasiewami tamże będącymi, i dopuścili[?] (ją), a w tychże (dobrach) powódce dalej nie przeszkadzali — pod taksą postawioną w procesie sprawy, po zapłaceniu natychmiast kary trzech grzywien pieniędzy stronie i sądowi tyleż; stronie pod większą karą czternastu grzywien, sądowi zaś pod karą banicji, płatną natychmiast; która to taksa i większa kara w razie niewykonania niniejszego dekretu przysądza się na pozwanych i na ich dobrach. I przydaje się (do wykonania) jakiegokolwiek woźnego generalnego Królestwa z dwiema szlachcicami do wprowadzenia powódki w posiadanie własnych dóbr pozwanych, należycie odpowiadających taksie wyrażonej w procesie sprawy oraz obu karom: trzech, przysądzonym[?], i czternastu grzywien pieniędzy [?], nałożonym. A sprawa niniejsza do starosty miejsca lub starostów miejsc itd. i do ich właściwych urzędów, pod których jurysdykcją leżą własne dobra pozwanych, odsyła się dla dalszego i ostatecznego wykonania powyższego. Od tego dekretu pozwani, jako od wyroku nieprzyjętego, od tegoż (sądu) i wraz z tymże Urodzonym Wojciechem Olendzkim z Krzymoszy, sędzią niniejszej sprawy, przez woźnego generalnego Królestwa, Opatrznego Jana Janusa z Ulana, należycie, jak prawo każe, pozwali (odwołali się) do sądów zwyczajnych generalnych Trybunału Królestwa w Lublinie. Wspomniany sędzia przyjął ich apelację i, gdy została wniesiona, dopuścił ją. Obu wymienionym stronom wyznaczając i zachowując termin zawity do oczyszczenia się z ich powyższego wyroku, a do popierania i kontynuowania tejże apelacji w powołanych sądach generalnych Trybunału Królestwa w Lublinie, mianowicie[?] wtedy, gdy i kiedy prawnie przypadną do sądzenia sprawy województwa lubelskiego i ziemi łukowskiej, mocą niniejszej apelacji i zachowania terminu, i stosownie do akt. Działo się w Łukowie na rokach ziemskich, w poniedziałek najbliższy po święcie Trzech Króli, roku Pańskiego tysiąc sześćset czterdziestego czwartego. Z akt ziemskich łukowskich wydał[?]. Poprawił [?].