464/103

[s. 103] (u góry: „[?] Julii 1643”; paginacja: 139) Proposuit Iudicialiter coram praesenti Terrestri Lucoviensi Iudicio infrascribendus actor contra infranominandos citatos ex copia citationis suae, cuius tenor sequitur talis. Vladislaus Quartus Dei gratia Rex Poloniae etc. Vobis Reverendo Zachariae Czarzinsky[?] Presbytero Lucoviensi, Generoso[?] in villa Łazy possessori, Alberto Petrowsky[?] et Ioanni Kołaczkowsky[?], Alberto Łasky [?], Alberto Łasky [?], Martino olim Adami filio, Andreae filio Martini, Mathiae Domański[?], Iacobo Łasky Stanislai filio, Mathiae et Petro Christophori filiis, Valentino et Mathiae patri cum filio[?], necnon Laurentio filio eiusdem Valentini et Barbarae Łaska coniugibus, Martino et Valentino olim Alberti filiis Pogodom[?], Iacobo Kola[?], Laurentio Goszko[?], Ioanni Goszko[?], tum Petro olim Valentini filio, atque Dorotheae olim Mathiae Goszko[?] filiae, consorti [?] Czelinsky[?], Adamo et Mathiae Biernatom, Adamo Struś[?], Iacobo Łaski Kozik[?] et Hedvigi Żabielska[?] coniugibus, tum Ioanni, Elizabethae et Mariannae[?] Łaskim filiis et filiabus Ioannis Łasky cum olim Barbara Łaszkowska[?] procreatis, Chri- [s. 104L] (k. 140) Stephano et Adamo Sczybrom[?], atque Leonardo Sczybra[?] filio Adami, Mathiae et Gregorio Iezierskim, tum Evae Domanska relictae olim Nobilis Venceslai Domanski Kr[?], atque Alberto, Joanni et Stanislao Domanskim, matri cum filiis, tum Alberto Olędzki Sobolik[?], in Łazy possessoribus et haeredibus, ex omnibus generaliter bonis vos mandamus, quatenus coram nobis seu Iudicio nostro Terrestri Lucoviensi in terminis terrestribus Lucoviensibus proxime celebrandis, ad instantiam Nobilis Joannis Łaski[?], Nobilis Stanislai Tch[?]goła[?] filii p[?]tr[?], personaliter[?] et legitime peremptorieque compareatis, qui vos minorenn[?] et maritatae cum assistentia maritorum et tutorum de iure[?] citati, secundo post obtentam poenam contumaciae, pro eo: quia vos existentes[?] toties amicabiliter moniti de bono esse pro communi bono ordinationem bonorum (quae est in tanta pluralitate vicinitatis magnopere necessaria), et hoc in conservandis et non diminuendis borris, gaiis et sylvis, nec eisdem Lucoviam devehendis et divendendis, nec ad alias [s. 104P] (k. 141) villas distribuendis, tum aedificatione molendini combusti, restauratione aggerum[?] et perambulatione[?], vulgo przechodow [?] za Żarok[?] y przegonow bydła we wsi Łazach, sepitione statuenda[?], abstinentia a factione damnorum in segetibus utriusque generis, in statuenda custodia communi bonorum et sylvarum, in pascendis totius villae gregis iuxta necessitatem et [?]quentiam statuti[?], sub custodia de tempore ad tempus, in coercitione subditorum diurnis et nocturnis temporibus Lucoviam ligna vehentium, necnon graminum nondum messi[?], non expectato ordine nec rectitudinis dimensione, in pratis et sylvis defalcatione[?], et in aliis ex ordine communi bona fundi et haereditatis villae Łazy afficientibus et naturaliter post se pro communi bono se et suorum successorum observari expostulantibus, una cum Actore facere ad bonumque deducere non vultis, imo recusatis. [s. 105L] (k. 142) Actor quoque vobiscum eandem ordinationem pro suo[?] opere et communi bono facere et eandem per se, successores et subditos suos adimplere vult, intendit et placabiliter petit. Utque habeat in quo vestram temeritatem[?] condemnet, pensat[?] sibi contra vos ad mille marcas pecuniae et damni totidem, vel quot Iudicium nostrum decernet. Sitis tamen[?] attenti et ad praemissa ac alia latius vobis in termino adveniente declaranda et probanda iudicaliter responsuri. Datum Lucoviae feria secunda post festum Sanctissimae et Individuae Trinitatis proxima, Anno Domini Millesimo Sexcentesimo Quadragesimo Tertio. Et post propositionem suam modo praemisso factam deductoque parti citatae legitime de termino et contentis citationis suae verificatis, petiit Actorea pars citatos ad iudicialem [?]sionem compelli. Parte itaque utraque, Actore et Citatis, personaliter[?], exceptis Reverendo Zacharia Pienczinsky[?] praeposito Lucoviensi, [s. 105P] (k. 143) nomine cuius Nobilis Stanislay Domansky, et Joanne Kotaczkowsky[?], nomine cuius Generosus Albertus Potowsky[?], comparuerunt et controverterunt. Iudicium praesens Terrestre Lucoviense, eo attento quoniam Actor docuit citatis de termino praesenti, ideo causam praesentem partibus utrisque prosequi mandat. Qua in causa licet pars citata controversias suas in medium Iudicii generales[?] inferebat, sed quoniam easdem nedum in tractu[?], verum longo temporis spacio ad adiciendum[?] non porrexit, ideo ex parte Notariatus Loci praesentis de sui in suscipiendis diligentia, cum vero in porrigendis negligentia [?] est. Actor, omnibus suis remediis ad causam praesentem necessariis sibi in toto permanentibus salvis, declaravit antiquam ordinationem non esse in omni bono communi necessario sufficientem, tum quod noviter molendinum commune igne est combustum, [s. 106L] (k. 144) quod necessitatur[?] aedificatione, aggeris vero stagni novam restaurationem; adhuc multi sunt in villa Łazy sortium certarum novi iuris quaesitores, qui antiquae ordinationi subesse ex eo, ex quo non sunt sanguinis successores veri bonorum possessoris, excusant. Quo declarato, necessariam esse de novo sufficientem pro communi bono ordinationem dixit et eandem decreto iniungi petiit, iuris remediis salvis. Tandem Iudicium hoc idem Terrestre Lucoviense, eo considerato quoniam inter partes antiquae ordinationis coram Actis publicis factae et nondum praescriptae intercesserunt[?], ideo citatos ad eandem ordinationem de novo faciendam non teneri adinvenit et citatos a citatione et termino praesenti liberos facit et pronunciat. Quo decreto Actor pro [?] suo[?] suscepto, ab eodem et cum eodem Generosum Albertum Olendzky de Krzymosze, Causae praesentis Iudicem, ad [s. 106P] (k. 145) Iudicia ordinaria Tribunalitia Regni Lublinensia per ministerialem[?] Regni generalem [?] Joannem Janusz de Ulan[?] debito modo ut iuris est movit. Cuius motioni memoratus Iudex detulit et eandem interpositam suscepit. Partibus praenominatis utrisque terminum ex purgatione[?] sententiae suae in praelegatis Iudiciis Tribunalitiis Regni Lublinensibus, vel tunc dum et quando Causae Palatinatus[?] Lublinensis et districtus[?] Lucoviensis ad iudicandum legitime inciderint, terminum peremptorium et ultimum ea in causa coram se procedendum[?] praefigit et conservat, vigore praesentis motionis terminique conservationis, et ut [?]. Actum Lucoviae in Terminis Terrestribus feria secunda post Octavas festi Sacratissimi Corporis Christi Domini proxima, Anno eiusdem millesimo sexcentesimo quadragesimo tertio. Ex Actis Lucoviensibus Terrestribus[?]. Correxit Ja[?]owski[?]. [podpis, nieczytelny] [pieczęć] [pieczęć] [odwrocie: tytuł sprawy] [s. 108] (po obróceniu; u góry — tytuł sprawy) Inter Łaski[?] Ratione ordinationis Liberati[?] citati [?] (niżej) [?] 3 post[?] Annunciationis[?] 1644[?] (reszta karty: przebicie atramentu tekstu z drugiej strony — odbite lustrzanie, nie czytam) (wzdłuż prawego brzegu, pionowo: wiersz dopisku — nieczytelny)

[s. 103] Przedstawił sądownie przed niniejszym sądem ziemskim łukowskim niżej opisany powód przeciw niżej wymienionym pozwanym z odpisu swego pozwu, którego treść następuje taka. Władysław Czwarty, z Bożej łaski król Polski itd. Wam: Wielebnemu Zachariaszowi Czarzinskiemu[?], księdzu łukowskiemu, Urodzonemu[?], posiadaczowi we wsi Łazy, Wojciechowi Petrowskiemu[?] i Janowi Kołaczkowskiemu[?], Wojciechowi Łaskiemu [?], Wojciechowi Łaskiemu [?], Marcinowi, synowi zmarłego Adama, Andrzejowi, synowi Marcina, Maciejowi Domańskiemu[?], Jakubowi Łaskiemu, synowi Stanisława, Maciejowi i Piotrowi, synom Krzysztofa, Walentemu i Maciejowi, ojcu z synem[?], a także Wawrzyńcowi, synowi tegoż Walentego, i Barbarze Łaskiej, małżonkom, Marcinowi i Walentemu, synom zmarłego Wojciecha, Pogodom[?], Jakubowi Koli[?], Wawrzyńcowi Goszce[?], Janowi Goszce[?], dalej Piotrowi, synowi zmarłego Walentego, oraz Dorocie, córce zmarłego Macieja Goszki[?], żonie [?] Czelinskiego[?], Adamowi i Maciejowi Biernatom, Adamowi Strusiowi[?], Jakubowi Łaskiemu Kozikowi[?] i Jadwidze Żabielskiej[?], małżonkom, dalej Janowi, Elżbiecie i Mariannie[?] Łaskim, synom i córkom Jana Łaskiego, spłodzonym ze zmarłą Barbarą Łaszkowską[?], Chry- [s. 104L] (k. 140) Szczepanowi i Adamowi Sczybrom[?] oraz Leonardowi Sczybrze[?], synowi Adama, Maciejowi i Grzegorzowi Jezierskim, a także Ewie Domańskiej, wdowie po zmarłym Urodzonym Wacławie Domańskim Kr[?], oraz Wojciechowi, Janowi i Stanisławowi Domańskim, matce z synami, a także Wojciechowi Olędzkiemu Sobolikowi[?], posesorom i dziedzicom w Łazach, ze wszystkich w ogólności dóbr nakazujemy wam, abyście przed nami, czyli przed sądem naszym ziemskim łukowskim, na najbliższych rokach ziemskich łukowskich, na żądanie Urodzonego Jana Łaskiego[?], Urodzonego Stanisława Tch[?]goły[?], syna [?], osobiście[?] i prawnie, zawicie stawili się; wy, małoletni[?] i zamężne z asystencją mężów i opiekunów, [?] pozwani po raz drugi po uzyskaniu kary za niestawiennictwo, za to: że wy, będąc[?] tyle razy po przyjacielsku upominani, aby dla wspólnego dobra [ustanowić] porządek dóbr (który przy tak wielkiej liczbie sąsiadów jest bardzo potrzebny), a to w zachowywaniu i nieuszczuplaniu borów, gajów i lasów, w niewywożeniu ich do Łukowa i niewyprzedawaniu, ani nierozdzielaniu do innych [s. 104P] (k. 141) wsi; dalej w budowie spalonego młyna, naprawie grobli[?] i obchodzie[?], po polsku przechodów [?] za Żarok[?] i przegonów bydła we wsi Łazach, w ustanowieniu grodzenia[?], w powstrzymywaniu się od wyrządzania szkód w zbożach obojga rodzaju, w ustanowieniu wspólnej straży dóbr i lasów, w wypasaniu stad całej wsi według potrzeby i [?] ustawy[?], pod strażą od czasu do czasu, w powściąganiu poddanych, którzy dniem i nocą wożą drewno do Łukowa, a także [w] koszeniu[?] traw jeszcze nie [?], bez oczekiwania na kolejność i bez odmierzenia słuszności, na łąkach i w lasach, oraz w innych sprawach, które z porządku wspólnego dotyczą dóbr gruntu i dziedzictwa wsi Łazy i które z natury rzeczy wymagają, by dla wspólnego dobra były przestrzegane przez nich samych i ich następców — razem z powodem uczynić i do dobrego końca doprowadzić nie chcecie, owszem odmawiacie. [s. 105L] (k. 142) Powód zaś chce, zamierza i ugodowo prosi, by wraz z wami ten sam porządek uczynić ku swemu[?] pożytkowi i wspólnemu dobru oraz wypełniać go przez siebie, następców i poddanych swoich. A żeby miał za co potępić waszą zuchwałość[?], szacuje[?] sobie przeciwko wam [szkodę] na tysiąc grzywien pieniędzy i drugie tyle szkody, albo ile sąd nasz przysądzi. Bądźcie jednak[?] baczni i gotowi odpowiadać sądownie na powyższe i na inne rzeczy, które zostaną wam szerzej wyłożone i udowodnione na nadchodzącym roku. Dan w Łukowie w poniedziałek najbliższy po święcie Przenajświętszej i Nierozdzielnej Trójcy, Roku Pańskiego tysiąc sześćset czterdziestego trzeciego. A po przedłożeniu przez powoda swego [żądania] w powyższy sposób i po wykazaniu stronie pozwanej prawnie roku i sprawdzeniu treści swego pozwu, strona powodowa domagała się, aby pozwanych zmuszono do sądowej [?]. Gdy więc obie strony, powód i pozwani, osobiście[?] — z wyjątkiem Wielebnego Zachariasza Pienczinskiego[?], prepozyta łukowskiego, [s. 105P] (k. 143) w którego imieniu Urodzony Stanisław Domański, i Jana Kotaczkowskiego[?], w którego imieniu Urodzony Wojciech Potowski[?] — stawili się i wdali w spór, sąd niniejszy ziemski łukowski, zważywszy, że powód wykazał pozwanym niniejszy rok, przeto nakazuje obu stronom prowadzić niniejszą sprawę. W tej sprawie, chociaż strona pozwana wnosiła na środek sądu swoje zarzuty ogólne[?], ponieważ jednak tych zarzutów nie tylko w toku[?], lecz przez długi czas nie podała do przyłączenia[?], przeto ze strony Notariatu miejsca niniejszego, co do staranności w przyjmowaniu, co do niedbałości zaś w podawaniu, [?] jest. Powód, zachowując sobie w całości wszystkie swoje środki prawne potrzebne do niniejszej sprawy, oświadczył, że dawny porządek nie wystarcza dla wszelkiego potrzebnego dobra wspólnego, tak dlatego, że niedawno wspólny młyn spłonął od ognia, [s. 106L] (k. 144) który wymaga[?] odbudowy, a grobla stawu nowej naprawy; nadto jest we wsi Łazy wielu nabywców nowym prawem pewnych działów, którzy wymawiają się od podlegania dawnemu porządkowi tym, że nie są następcami z krwi prawdziwego posiadacza dóbr. Po takim oświadczeniu rzekł, że potrzebny jest na nowo wystarczający porządek dla wspólnego dobra, i domagał się nakazania go wyrokiem, z zachowaniem środków prawnych. W końcu ten sam sąd ziemski łukowski, zważywszy, że między stronami [obowiązuje][?] dawny porządek, sporządzony przed aktami publicznymi i jeszcze nieprzedawniony, przeto uznał, że pozwani nie są obowiązani do ustanowienia tego porządku na nowo, i pozwanych od pozwu i niniejszego roku uwalnia i ogłasza wolnymi. Od tego wyroku powód, [uznawszy go] za [?] swój[?], od tego samego [sądu] i wraz z tym samym Urodzonym Wojciechem Olendzkim z Krzymoszy, sędzią niniejszej sprawy, do [s. 106P] (k. 145) zwyczajnych Sądów Trybunalskich Królestwa w Lublinie, przez woźnego[?] generalnego Królestwa [?] Jana Janusza z Ulan[?], należycie, jak prawo każe, odwołał się. Na którego wniosek wspomniany sędzia przystał i wniesione [odwołanie] przyjął. Obu wyżej wymienionym stronom wyznacza i zachowuje rok do oczyszczenia[?] swego wyroku w wyżej wspomnianych Sądach Trybunalskich Królestwa w Lublinie, albo wtedy, gdy i kiedy sprawy województwa[?] lubelskiego i powiatu[?] łukowskiego prawnie przypadną do sądzenia — rok zawity i ostateczny do postępowania[?] w tej sprawie przed nim, mocą niniejszego odwołania i zachowania roku, i jak [?]. Działo się w Łukowie na rokach ziemskich, w poniedziałek najbliższy po oktawie święta Najświętszego Ciała Pana Chrystusa, roku tegoż tysiąc sześćset czterdziestego trzeciego. Z akt ziemskich[?] łukowskich. Poprawił Ja[?]owski[?]. [podpis, nieczytelny] [pieczęć] [pieczęć] [odwrocie, s. 108: tytuł sprawy] Między Łaskim[?] a [?] — z tytułu urządzenia (ordynacji). Uwolnienie[?] pozwanych. [?]. [?] 3 po[?] Zwiastowaniu[?] 1644[?].