463/173

[s. 173] Proposuit Coram praefato Terrestri Lucoviensi Judicio infrascripta Actrix Contra infranominatos Citatos ex Copia Citationis sequentis tenoris talis: Vladislaus Quartus Dei gratia Rex Poloniae etc. Vobis Nobilibus Jopo[?] et Alberto Schygielskyjem[?] dictis Zigmunczikom in Schygli[?] sortis vestrae haereditariis, de bonis vestris generaliter omnibus mandamus, ut in Terminis Terrestribus in Lucow proxime celebrandis Ad Instantiam Nobilis Marinae Swierczowska, filiae olim Leonardi Swierczowsky Pawlowicz, consortis primi olim Nobilis Joannis Paluczki[?], secundi vero Joannis Paczosky, personaliter et peremptorie compareatis. Quae vos cum assistentia mariti sui ut Tutoris Coniugalis Citat secundo post obtentam poenam Caducam[?] pro eo: Quia vos importationem per Nobilem Leonardum Swierczowsky dictum Pawlowicz, parentem Actricis, ad Nobilem Catherinam Schigielska matrem vestram importatam, videlicet[?] pecuniae Centum Marcarum, vaccam pili Sadri[?] cum vitulo valoris duodecim florenorum, equam valoris Triginta florenorum, quae praemissa iure devolutorio ut filiae legitimae post parentem [?] vult[?] reddere, immo recusatis, faciens in grave damnum. Quod sibi pensat Contra vos ad Ducentas Marcas pecuniae et damni totidem vel prout ius decernet. Judicialiter sibi responsuri. Datum Lucoviae Feria secunda post Dominicam Exaudi proxima Anno Domini Millesimo Sexcentesimo Trigesimo sexto. Et post Propositionem suam modo praemisso factam, deducto per[?] Citatae[?] de legitimo termino et positione primae et secundae Citationum ac contentorum earum verificatione[?], petiit pars actorea Citatos ad respondendum judicialiter compelli. Citata autem Pars omnibus iuris remediis ad causam praesentem necessariis salvis sibi [s. 174L] in toto permanentibus, Incompetentem actionem pro eadem iniuria agere et hoc elidere volens, Causam ipsi[?] per modernos Actores ratione non restitutionis Reformationis matri Citatorum per parentem Actricis inscriptae. Etenim si quid importationis post patrem Actricis, qui in Anno Millesimo Sexcentesimo Vigesimo Quinto mortuus est, haberet, iam pridem pro ea iure Citatos convenire, dixit[?], seque ab impetitione Actricis liberos pronunciari a Judicio petit, salvis de iure salvandis. Eo in loco licet pars citata defensam suam in medium Judicii sui inferebat, sed quoniam eandem inscriptis intra triduum ut iuris est ad articulandum non porrexit, Ideo Generosus Notarius loci huius de sui diligentia, eorum autem negligentia protestatur. Judicium praesens Terrestre Lucoviense Controversiis partium praefatarum utrarumque personaliter Coram se factis Exauditis, eo attento, Quoniam importationem assertivam[?] patris sui nullo documento probat, nec etiam olim pater Actricis in vivis existens pro ea importatione iure egit, Idcirco ab impetitione hac liberos pronunciat. Quo decreto Actrix pro iure[?] non suscripto[?] ab eodem, et cum eodem Generosum Christopherum Zalensky Causae huius Judicem ad Judicia Ordinaria Generalia Tribunalis Regni Lublinensis debito modo ut iuris est monuit. Cuius Monitionem idem Judex detulit et eandem interpositam suscepit, partibus utrisque Terminum expurgandae [s. 174P] sententiae suae, prosequendae vero et continuandae monitionis eiusdem in praeallegatis Judiciis Tribunalibus Regni Lublinensibus tunc videlicet, dum Causae Palatinatus Lublinensis et districtus Lucoviensis ad iudicandum inciderint, ut iuris est peremptorium praefigendo et conservando, iure ulterius ea in causa coram se procedendo[?]. Actum Lucoviae in Terminis Terrestribus Feria secunda post Octavas festi Sacratissimi Corporis Christi Domini proxima Anno Eiusdem Millesimo Sexcentesimo Trigesimo Sexto. Ex Actis Terrestribus Lucoviensibus rescripsit[?] et correxit Joannes Jesierski[?] N[otarius][?] T[errestris] Lucoviensis [znak notarialny?] [pieczęć] [pieczęć]

Przedłożyła przed wspomnianym Sądem Ziemskim Łukowskim niżej opisana powódka przeciw niżej wymienionym pozwanym z kopii pozwu następującej, takiej treści: Władysław Czwarty, z Bożej łaski król Polski itd. Wam, Urodzonym [?] (Jopo) i Wojciechowi Szczygielskim[?] zwanym Zygmunczykami, w Szczygłach[?] waszego udziału dziedzicznego, z dóbr waszych w ogólności wszystkich, nakazujemy, abyście na najbliższych rokach ziemskich w Łukowie, które mają się odbyć, na żądanie Urodzonej Maryny Świerczowskiej, córki zmarłego Leonarda Świerczowskiego Pawłowicza, małżonki pierwszego — zmarłego Urodzonego Jana Paluczkiego[?], drugiego zaś — Jana Paczoskiego, osobiście i zawicie stanęli. Która pozywa was, z udziałem męża swego jako opiekuna małżeńskiego, powtórnie po uzyskaniu kary kaduka[?], o to: Że wy wniesienia, przez Urodzonego Leonarda Świerczowskiego zwanego Pawłowicz, rodzica powódki, do Urodzonej Katarzyny Szczygielskiej[?], matki waszej, wniesionego, mianowicie[?] stu grzywien pieniędzy, krowy maści [?] z cielęciem wartości dwunastu złotych, klaczy wartości trzydziestu złotych — które to rzeczy prawem przypadłości jako prawej córce po rodzicu [?] — oddać [?] chce[?], owszem odmawiacie, czyniąc na ciężką szkodę. Co sobie szacuje przeciw wam na dwieście grzywien pieniędzy i drugie tyle szkody, albo jak prawo postanowi. Macie jej sądownie odpowiadać. Dan w Łukowie w poniedziałek po najbliższej niedzieli Exaudi roku Pańskiego tysiąc sześćset trzydziestego szóstego. A po swoim przedłożeniu uczynionym w powyższy sposób, wywiódłszy [?] o prawnym terminie i położeniu pierwszego i drugiego pozwu oraz o sprawdzeniu[?] ich treści, strona powodowa żądała, aby pozwanych zmuszono do odpowiadania sądownie. Strona pozwana zaś, zachowując sobie w całości wszystkie środki prawne potrzebne do niniejszej sprawy, chcąc zarzucić i odeprzeć niewłaściwą skargę o tę samą krzywdę, sprawę ich[?] przez obecnych powodów z powodu niezwrócenia reformacji (oprawy) zapisanej matce pozwanych przez rodzica powódki. Albowiem jeśliby miała jakieś wniesienie po ojcu powódki, który zmarł w roku tysiąc sześćset dwudziestym piątym, już dawno o nie prawem pozwanych pozwać — rzekła[?] — i prosi Sąd, by uznał ich za wolnych od zaskarżenia powódki, z zachowaniem tego, co prawem ma być zachowane. Wówczas, choć strona pozwana wnosiła swoją obronę na środek swego sądu, ponieważ jednak nie podała jej na piśmie w ciągu trzech dni, jak prawo każe, do artykułowania, przeto Urodzony pisarz tutejszy zakłada protestację o swojej pilności, a ich zaniedbaniu. Sąd niniejszy Ziemski Łukowski, wysłuchawszy sporów obu wspomnianych stron prowadzonych osobiście przed nim, zważywszy, że rzekomego[?] wniesienia ojca swego żadnym dokumentem nie dowodzi, ani też niegdyś ojciec powódki, będąc przy życiu, o to wniesienie prawem nie dochodził, przeto uznaje ich za wolnych od tego zaskarżenia. Od tego dekretu powódka, za prawo[?] przez niego niepodpisane[?], a wraz z nim Urodzonego Krzysztofa Zalenskiego, sędziego tej sprawy, do Sądów Ordynaryjnych Generalnych Trybunału Królestwa w Lublinie należycie, jak prawo każe, upomniała. Którego upomnienie tenże sędzia dopuścił i wniesione przyjął, wyznaczając i zachowując obu stronom termin do oczyszczenia swego wyroku, do popierania zaś i kontynuowania tegoż upomnienia w powołanych Sądach Trybunalskich Królestwa w Lublinie, wtedy mianowicie, gdy sprawy województwa lubelskiego i ziemi łukowskiej przypadną do sądzenia, jak prawo każe, zawity, z prawem dalszego postępowania przed sobą w tej sprawie[?]. Działo się w Łukowie na rokach ziemskich w poniedziałek najbliższy po oktawie święta Najświętszego Ciała Pana Chrystusa, roku tegoż tysiąc sześćset trzydziestego szóstego. Z akt ziemskich łukowskich przepisał[?] i poprawił Jan Jesierski[?], pisarz[?] ziemski łukowski.