463/148

[s. 148] Proposuerunt Iudicialiter coram praesenti Terrestri Lucoviensi Iudicio infrascripti Actores contra infranominatos Citatos ex copia Citationis suae in haec verba sequentis. Vladislaus quartus Dei gratia Rex Poloniae etc. Vobis Generosis Petro et Alberto Sabranskiem, filiastris et successoribus legitimis Generosi olim Petri Sabranski in Sobole haeredibus, nec non Elizabeth Kolska, ad praesens tertiarum nuptiarum Generosi Alexandri Sosnowski, [?] Reformationis et Advitalitii ab eodem praefato Sabranski habitis, de bonis vestris generaliter omnibus mandamus, ut in Terminis Terrestribus Lucoviensibus abhinc proximis celebrandis Ad instantiam Nobilium Georgii Vicesgerentis Castrensis Lucoviensis, Gregorii olim Christophori filii, Stanislai olim Thomae filii, Agnetis consortis Nobilis Joannis Rozwadowski, Christophori Zychowicz, Pauli olim Jacobi Bialecz[?] filii, Annae filiae Stanislai Bialecz[?] ad praesens consortis Nobilis Adami Swiderski, Joannis et Venceslai Rozwadowskich, Simonis et Stephani olim Mathiae Tyburczy[?] filiorum, Pauli Rozwadowski dicti Lisz, Laurentii olim Venceslai filii, Stanislai et Stephani olim Stanislai Kluza filiorum, Sobolow[?], Martini et Pauli olim Andreae Klembowski filiorum, in Sobole haeredum, et aliorum omnium ius et interesse aliquod ad bona villae Sobole se habere praetendentium personaliter et peremptorie compareatis. Qui vos, praesertim Minorennes cum tutoribus suis legitimis, Maritatas vero cum Maritis suis assistentibus, te etiam Sosnowska cum praedicti Mariti tui assistentia, Secundo post obtentam Contumaciae poenam Citant pro eo, Quia vos pluries antea multoties per Actores amicabiliter requisiti, cum eisdem Actoribus Commensurationem in bonis et haereditate communi villae Sobole dictae camporum agrorumque noviter eradicatorum tam [custos:] cultorum[?] [s. 149L] [paginacja: 163] cultorum quam incultorum, Nec non sylvarum, borrarum, rubetorum, mericarum[?], indaginum ac molendini et aliorum ad communem haereditatem pertinentium iuxta iura vestra et interesse illorum facere non vultis, imo temere renuitis, In grave damnum et praeiudicium Actorum non mediocre, Quod sibi contra vos aestimant Quatuor Millibus Marcarum polonicalium et damni totidem vel prout Iudicium decernet, ad praemissa vobis in termino latius declaranda iudicialiter sufficienter[?] responsuri. Datum Lucoviae feria secunda post festum Sancti Andreae Apostoli proxima Anno Domini Millesimo Sexcentesimo Trigesimo Quinto. Et post propositionem suam modo praemisso factam deducendoque Citatis de termino praesenti statuerunt Actores Ministerialem Regni Generalem providum Stephanum Bieniek de Sezwa[?] Gołębki[?], Qui coram Iudicio praesenti personaliter stans publice recognovit se Citationem superius insertam feria secunda post festum Sanctorum Innocentum proxime praeterita in bonis villae Sobole Curiaque Citatorum ibidem constructa, Generoso Stanislao Barcikowski tenutario bonorum eorundem publicando, posuisse. Quo sic deducto et contentis Citationis suae verificatis petierunt Citatos ad procedendum compelli. Iudicium praesens Terrestre Lucoviense controversiis partium praefatarum, Actorum per Nobiles Stanislaum Bialecz[?] et Adamum Bak z Sobole suo et aliorum Actorum nomine, Citatae vero per Generosum Alexandrum Sosnowski coram se factis exauditis, Posse praefatos Actores pro termino praesenti comparentes suo et aliorum Actorum nomine Causam praesentem promovere censuit, et eandem utrisque partibus prosequi iniunxit. Pars vero Citata Actores et actionem pro competentibus non agnoscendo postulabat a parte Actorum [s. 149P] [paginacja: 164] quatenus ius suum petendi producat, cum Actores diversi sunt tituli, et de titulo[?] seu possessione ipsorum Citatis non constet. Igitur quo nam iure ad ea bona, ratione quorum divisionem petunt, cum caeteris haeredibus villae Sobole habeant, necesse est, ut producant, ne per frivolam intrusionem suam in hanc Causam velint etiam se eo modo in divisionem, in quantum de iure decreta fuerit, et cohaereditatem aliorum Actorum intrudere. Quod quoniam non producunt, se ad prosequutionem Causae non teneri declaravit[?], caeteris iuris remediis salvis. Ex adverso Actores ex antecessoribus suis, videlicet proavis, abavis et avis, existentes bonorum Sobole haeredes, ad exceptiones Citatorum cavillosas deducendo competentiam actionis suae dixerunt non divisionem ex nexu actionis et Citationis petere, sed commensurationem in bonis communibus, in quibus divisio et commensuratio antea non fuit vindicata[?], scilicet in campis noviter eradicatis, tum borris et sylvis ac molendino, in quibus magnam iacturam se pati deducebant. Citata autem pars nil plus tenere et usurpare potest praeter id, quod iuribus sibi servientibus verificatur. Commensuratio enim nulli ex cohaeredibus praeiudicat, imo aequalitatem secundum iura utriusque partis praefert. Caeteris probationibus iuridicis salvis permanentibus. Tandem in prosequutione Causae Iudicium hoc idem eo[?] considerato, Quoniam agitur ratione Commensurationis bonorum omnium communium, ubi antea commensuratio non fuit, Ideo Citatis in Causa praesenti procedere decrevit. Quo Decreto Citati pro iure[?] non suscepto ab eodem et cum eodem Generosum Christophorum Zelenski Causae huius Iudicem ad Iudicia Tribunalia Regni Lublinensia per Ministerialem Regni Generalem providum Paulum Parula debito modo, ut iuris est, moverunt. [s. 150] Quorum motioni memoratus Iudex detulit et eandem interpositam suscepit. Partibus utrisque Terminum expurgandarum Sententiarum suarum, prosequendae vero et continuandae motionis eiusdem, in praeallegatis Iudiciis Tribunalibus Regni Lublinensibus inter Causas Palatinatus Lublinensis et Districtus Lucoviensis ad ulteriorem Causae praesentis prosequutionem praefigendo et conservando, ut iuris est, peremptorium. Actum Lucoviae in Terminis Terrestribus Feria Secunda post Festum Sanctorum Trium Regum proxima Anno Domini Millesimo Sexcentesimo Trigesimo Sexto. Correxit Dybowski Joannes Jezierski [?] N[otarius] T[errae] Luc[oviensis] [parafa] [pieczęć] [pieczęć] [niżej tytuł na odwrociu, odwrócony — zob. uwagi]

[s. 148] Niżej opisani powodowie przedłożyli przed obecnym Sądem Ziemskim Łukowskim przeciw niżej wymienionym pozwanym odpis swojego pozwu o następującym brzmieniu. Władysław Czwarty, z Bożej łaski król Polski itd. Wam, Urodzonym Piotrowi i Wojciechowi Sabrańskim, pasierbom i prawowitym następcom zmarłego Urodzonego Piotra Sabrańskiego, dziedzicom w Sobolach, a także Elżbiecie Kolskiej, obecnie w trzecim małżeństwie z Urodzonym Aleksandrem Sosnowskim, z racji [?], oprawy i dożywocia otrzymanych od tegoż wspomnianego Sabrańskiego, z wszystkich waszych dóbr w ogólności nakazujemy, abyście na Rokach Ziemskich Łukowskich, najbliższych od tej chwili, które mają się odbyć, na żądanie Urodzonych: Jerzego, wicesgerenta grodzkiego łukowskiego, Grzegorza, syna zmarłego Krzysztofa, Stanisława, syna zmarłego Tomasza, Agnieszki, żony Urodzonego Jana Rozwadowskiego, Krzysztofa Zychowicza, Pawła, syna zmarłego Jakuba Białecza[?], Anny, córki Stanisława Białecza[?], obecnie żony Urodzonego Adama Świderskiego, Jana i Wacława Rozwadowskich, Szymona i Szczepana, synów zmarłego Macieja Tyburczego[?], Pawła Rozwadowskiego zwanego Lis, Wawrzyńca, syna zmarłego Wacława, Stanisława i Szczepana, synów zmarłego Stanisława Kluzy, Sobolow[?], Marcina i Pawła, synów zmarłego Andrzeja Klembowskiego — dziedziców w Sobolach — oraz wszystkich innych, którzy twierdzą, że mają jakieś prawo i interes do dóbr wsi Sobole, stawili się osobiście i zawicie. Pozywają oni was — zwłaszcza małoletnich przy ich prawnych opiekunach, zamężne zaś przy asystencji ich mężów, a także ciebie, Sosnowska, przy asystencji wspomnianego twego męża — po raz drugi, po uzyskaniu kary za niestawiennictwo, za to, że wy, choć byliście przez powodów wielokrotnie przedtem polubownie wzywani, nie chcecie przeprowadzić z tymiż powodami pomiaru (commensuratio) w dobrach i wspólnym dziedzictwie wsi zwanej Sobole: pól i rolnych gruntów świeżo wykarczowanych, tak [s. 149L] uprawnych, jak nieuprawnych, a także lasów, borów, zarośli, wrzosowisk[?], ostępów, młyna i innych przynależności wspólnego dziedzictwa, według praw waszych i ich interesu, a nawet zuchwale odmawiacie — ku niemałej, ciężkiej szkodzie i krzywdzie powodów. Szacują ją sobie przeciw wam na cztery tysiące grzywien polskich i drugie tyle szkody, albo jak Sąd orzeknie; na rzeczy powyższe, które zostaną wam szerzej wyłożone na roku, macie sądownie dostatecznie[?] odpowiadać. Dan w Łukowie w poniedziałek najbliższy po święcie Świętego Andrzeja Apostoła roku Pańskiego tysiąc sześćset trzydziestego piątego. A po przedłożeniu w powyższy sposób i po wykazaniu pozwanym wobec obecnego Roku powodowie stawili woźnego generalnego Królestwa, opatrznego Szczepana Bieńka z Sezwa[?] Gołębek[?]. Stojąc osobiście przed obecnym Sądem, publicznie zeznał on, że pozew wyżej wpisany położył w poniedziałek po święcie Świętych Młodzianków ostatnio minionym w dobrach wsi Sobole i na dworze pozwanych, tamże zbudowanym, ogłaszając to Urodzonemu Stanisławowi Barcikowskiemu, dzierżawcy tychże dóbr. Po takim wykazaniu i sprawdzeniu treści swego pozwu powodowie żądali, aby pozwanych przymuszono do postępowania w sprawie. Obecny Sąd Ziemski Łukowski, wysłuchawszy sporów wspomnianych stron, prowadzonych przed nim — powodów przez Urodzonych Stanisława Białecza[?] i Adama Baka z Sobol w imieniu własnym i innych powodów, pozwanej zaś przez Urodzonego Aleksandra Sosnowskiego — uznał, że wspomniani powodowie, stawający na obecny termin, mogą w imieniu własnym i innych powodów popierać obecną sprawę, i nakazał obu stronom ją prowadzić. Strona pozwana zaś, nie uznając powodów ani powództwa za właściwe, domagała się od strony powodowej, [s. 149P] aby wykazała swoje prawo do żądania, skoro powodowie mają różne tytuły, a pozwanym nie jest znany ani ich tytuł[?], ani posiadanie. Muszą więc wykazać, jakim prawem mają udział w tych dobrach, których podziału domagają się wraz z innymi dziedzicami wsi Sobole, aby przez swoje błahe wdzieranie się w tę sprawę nie chcieli w ten sposób wedrzeć się także w podział — o ile zostałby prawnie nakazany — i we współdziedzictwo innych powodów. Ponieważ tego nie wykazują, oświadczyła[?], że nie jest obowiązana do prowadzenia sprawy, z zachowaniem innych środków prawnych. Z drugiej strony powodowie, jako dziedzice dóbr Sobole po swoich przodkach, mianowicie pradziadach, prapradziadach i dziadach, wykazując wobec podstępnych zarzutów pozwanych właściwość swego powództwa, oświadczyli, że z treści powództwa i pozwu domagają się nie podziału, lecz pomiaru w dobrach wspólnych, w których podziału ani pomiaru wcześniej nie dochodzono[?], mianowicie w polach świeżo wykarczowanych, a także w borach, lasach i przy młynie, gdzie — jak wywodzili — ponoszą wielką stratę. Strona pozwana zaś nie może trzymać ani przywłaszczać sobie niczego ponad to, co wykazują służące jej prawa. Pomiar bowiem żadnemu ze współdziedziców nie szkodzi, przeciwnie — przynosi równość według praw obu stron. Pozostałe dowody prawne zostają zachowane. Wreszcie w toku sprawy tenże Sąd, zważywszy[?], że chodzi o pomiar wszystkich dóbr wspólnych, gdzie wcześniej pomiaru nie było, nakazał pozwanym postępować w obecnej sprawie. Od tego dekretu pozwani, jako od nieprzyjętego [prawa?][?], przeciw temu samemu Urodzonemu Krzysztofowi Zeleńskiemu, sędziemu tej sprawy, apelowali do Sądów Trybunalskich Królestwa w Lublinie przez woźnego generalnego Królestwa, opatrznego Pawła Parulę, należycie, jak każe prawo. [s. 150] Wspomniany sędzia przychylił się do tej apelacji i przyjął ją jako wniesioną. Obu stronom wyznacza [sąd] i zastrzega termin zawity, jak każe prawo, do oczyszczania swoich wyroków, do prowadzenia zaś i kontynuowania tej apelacji, w przywołanych Sądach Trybunalskich Królestwa w Lublinie, pośród spraw województwa lubelskiego i powiatu łukowskiego, dla dalszego prowadzenia obecnej sprawy. Działo się w Łukowie na Rokach Ziemskich w poniedziałek najbliższy po święcie Świętych Trzech Króli roku Pańskiego tysiąc sześćset trzydziestego szóstego. Sprawdził Dybowski. Jan Jezierski [?], pisarz ziemski łukowski. [pieczęć] [pieczęć]