463/123

[s. 123] [u góry dopisek „Z Lub[?]” i numer karty, zapewne „174”] Propositi fuerunt iudicialiter coram praesenti Terrae Lucoviensis Iudicio infrascripti Actores contra infrascriptos Citatos ex copia Citationis suae tenoris eiusmodi. Vladislaus Quartus Dei gratia Rex Poloniae etc. Vobis Nobilibus Ioanni Krassuski Lassota, Ioanni Sta[?]zeyik[?] Postrzygacz[?], Ioanni, Stanislao et Iacobo Wilkowiczom, Stanislao Wiewiorka, Mathiae Zuskarz[?] et Valentino Wawrzeniuk Krassuskiem, Hyeronimo et Petro olim Adami Straczek[?] filiis, et Ioanni Straczek[?] olim Iacobi filio, Thomae, Gasparo et Christophoro Wyrzykussom[?], patruel[?]um[?] filiastro Leonardo Nurzynski[?], Ioanni Kopiorcik[?], Ioanni Konieczny Krassuskiem in villa Krassusa Łazka sive Zembrowa Wola, sortium vestrarum [?], de bonis vestris [?] omnibus mandamus, ut coram Iudicio nostro Terrestri in Terminis Terrestribus Lucoviae proxime celebrandis ad instantiam Nobilium Ioannis Krassuski Miktusz, Adami Wielgorski, Stanislai Lubonski, Mathiae Swiercz Borkowski, Barbarae consortis Nobilis Pauli Jzdebski, Stanislai, Martini et Alberti Guzow, Nicolai et Andreae Jarossikow, Ioannis et Alberti Pogonowskich, Mathiae et Stanislai Głowkow, Stanislai Mudrzik[?], Pauli et Ioannis Głowkow, Floriani Wolenski, Adami et Sigismundi Głowka, Alberti Sieresniak[?], Dorotheae consortis Andreae Straczek, Pauli Jastrzebski, Stanislai Chwieczky[?], haeredum villae Krassusa Marcissowieta[?] sive Miktusze, Wolka Konopcina[?] et Smolanka, aliorumque omnium consortium, quorum nomina et cognomina pro expressis habentur, personaliter et peremptorie comparetis. Qui vos, utpote Actrices maritatas cum maritorum suorum assistentia, coniunctim et indivisim veluti in Causa coniuncta, secundo post obtentam Contumaciae poenam citant pro eo: Quia vos, non contenti prioribus iniuriis et damnis antea saepenumero Actoribus in frumentis Actorum in campis suis haereditariis laboris proprii vario semine conseminatis pratisque e regione eorundem camporum existentibus factis, inter [na dole strony ołówkiem „1636” — dopisek archiwalny; kustosz „se”] [s. 124L] [numer karty, zapewne „175”] se mutua conintelligentia et conspiratione tempore non ita pridem praeterito, videlicet die Dominico Trinitatis proxime praeterito, in prata haereditatis villae praefatae Krassusa Marcissowieta[?] nuncupata, ad praesens Miktusze, Actorum propria et haereditaria, in sylva dicta Płusiecz[?] existentia, statim post ortum Solis eo die supranominato pecora, pecudes, equos, equireas totamque gregem villae vestrae Krassusa Łazka studiose, animo praemeditato, cum familia vestra et consortibus vestris, cum lapidibus et fustibus ad inferendam vim bene instructi, immittendo et pellendo, prata Actorum in loco praefato iuxta sylvam antiquitus nuncupatam Płusiecz[?], ubi foeni acervi quinque colligi solebant citra vel ultra, studiose et industriose eisdem equis, equireis totaque grege villana depabulastis et in nihilum ferme redegistis, in summam iniuriam id faciendo Actorum, quod et Inquisitione probare parati sunt, pensantque[?] praemissa sibi contra vos Mille Marcis pecuniae polonicae et totidem damni vel prout Iudicium decreverit, ad praemissa iudicialiter sibi responsuri. Datum Lucoviae feria secunda post festum Sancti Francisci Confessoris proxima, Anno Domini Millesimo Sexcentesimo Trigesimo Quinto. Et post propositionem suam modo praemisso factam deductoque Citatis legitimo de termino et contentis Citationis suae verificatis, petierunt Actores Citatos ad procedendum stringi. Ex adverso Nobiles de Krassusa Łacna[?] Wola Citati, minus iuste et indebite per Actores iure attracti, Actores et actionem praesentem pro competentibus non agnoscendo declaraverunt et Iudicio praesenti sufficienter documentis liberatoriis deduxerunt actionem praesentem in elisionem Causarum per [s. 124P] [numer karty, zapewne „176”] Citatos [?] ad Iudicium praesens ex instantia sui praefatis Actoribus instituendarum[?] reconventionaliter institutam esse, siquidem Citati ab Actoribus modernis magnopere iniuriati et damnificati sunt; quam iniuriam suam probando reproduxerunt Citati protestationem cum relatione Ministerialis et Nobilium super excisionem sylvae et desolationem bonorum suorum officiose[?] factam, [?] deductis petierunt actionem hanc reconventionaliter institutam adinveniri et se ab hac impetitione liberam pronuntiari, aliis iuris beneficiis salvis permanentibus. Actores vero declaraverunt Iudicio praesenti Causam praesentem ratione praemissorum per se Citatis competenter institutam esse et non reconventionalem, prout Citati allegant, siquidem Actores ab eisdem Citatis in ademptione fundi et [?] seu pecorum[?] magnopere sunt iniuriati, quod omni modo et rationibus instrumento authentico deducere et probare parati sunt, petentes a Iudicio praesenti competentem actionem adinveniri et Citatos ad procedendum compelli, ceteris iuris remediis salvis permanentibus. Iudicium praesens Terrae Lucoviensis, Controversiis partium praefatarum, Actorum per Nobiles Adamum Wielgorski et Stanislaum Lubonski suis et aliorum Actorum nominibus, Citatorum vero per Nobilem Ioannem Krassuski Lassota itidem suo et aliorum Citatorum nomine coram se factis exauditis, eo attento: Quoniam de iure publico licitum est cuique pro sua iniuria iure agere, idcirco non esse reconventionalem actionem censuit et Citatos in Causa praesenti procedere decrevit. Quo decreto Citati pro iuridico[?] non suscepto, ab eodem et cum eodem Generosum Christophorum Zelenski Causae huius Iudicem ad Iudicium Tribunale Regni Lublinense per Ministerialem Regni Generalem providum Paulum Parala debito modo ut iuris est moverunt. Quorum motioni memoratus Iudex detulit et eandem interpositam suscepit. Partibus utrisque Terminum expurgandis sententiis [kustosz „suis”] [s. 125] [numer karty, zapewne „177”] suis, prosequendis vero et continuandis motionibus eisdem in praeallegatis Iudiciis Tribunalis Regni Lublinensis inter Causas Palatinatus Lublinensis et Districtus Lucoviensis ad ulteriorem Causae praesentis prosequutionem praefigendo et consignando, ut iuris est, peremptorium. Actum Lucoviae in Terminis Terrestribus Feria secunda post festum Sanctorum Trium Regum proxima, Anno Domini Millesimo Sexcentesimo Trigesimo Sexto. Correxit Dzibowski. Ioannes Jezierski[?] Gołębek[?] N[otarius] T[errae] Lucov[iensis] [?] [pieczęć] [pieczęć] [w dolnej części strony odwrócony do góry nogami dopisek, ok. 8 wierszy (zapewne tytuł sprawy na odwrociu złożonego dokumentu, z widoczną datą „1636”) — tekst odwrócony, nie odczytywany]

[s. 123] Stawieni zostali sądownie przed niniejszym sądem ziemi łukowskiej niżej wypisani powodowie przeciw niżej wypisanym pozwanym na podstawie odpisu swego pozwu tej treści: Władysław Czwarty, z Bożej łaski król Polski itd. Wam, Urodzonym: Janowi Krasuskiemu Lassocie, Janowi Sta[?]zeyikowi[?] Postrzygaczowi[?], Janowi, Stanisławowi i Jakubowi Wilkowiczom, Stanisławowi Wiewiórce, Maciejowi Zuskarzowi[?] i Walentemu Wawrzeniukowi Krasuskim, Hieronimowi i Piotrowi, synom zmarłego Adama Straczka[?], i Janowi Straczkowi[?], synowi zmarłego Jakuba, Tomaszowi, Kacprowi i Krzysztofowi Wyrzykusom[?], [?] pasierbowi Leonardowi Nurzyńskiemu[?], Janowi Kopiorcikowi[?], Janowi Koniecznemu Krasuskim, we wsi Krasusa Łazka alias Zembrowa Wola, z części waszych [?], z dóbr waszych [?] wszystkim, nakazujemy, abyście przed naszym sądem ziemskim na rokach ziemskich, które najbliżej odbędą się w Łukowie, na żądanie Urodzonych: Jana Krasuskiego Miktusza, Adama Wielgorskiego, Stanisława Lubońskiego, Macieja Świercza Borkowskiego, Barbary, małżonki Urodzonego Pawła Izdebskiego, Stanisława, Marcina i Wojciecha Guzów, Mikołaja i Andrzeja Jarosików, Jana i Wojciecha Pogonowskich, Macieja i Stanisława Głowków, Stanisława Mudrzika[?], Pawła i Jana Głowków, Floriana Woleńskiego, Adama i Zygmunta Głowków, Wojciecha Sieresniaka[?], Doroty, małżonki Andrzeja Straczka, Pawła Jastrzębskiego, Stanisława Chwieczkiego[?], dziedziców wsi Krasusa Marcissowięta[?] alias Miktusze, Wólka Konopcina[?] i Smolanka, oraz wszystkich innych współdziedziców, których imiona i nazwiska mają się za wyrażone, osobiście i zawicie stanęli. Którzy was — jako powódki zamężne z asystencją swoich mężów — łącznie i niepodzielnie, jak w sprawie połączonej, powtórnie, po uzyskaniu kary za niestawiennictwo, pozywają o to, że wy, nie poprzestając na wcześniejszych krzywdach i szkodach, wyrządzanych już przedtem wielokrotnie powodom w zbożach powodów, zasianych różnym ziarnem ich własnej pracy na ich polach dziedzicznych, i na łąkach leżących naprzeciw tychże pól, [s. 124L] we wzajemnym porozumieniu i zmowie między sobą, w czasie niedawno minionym, mianowicie w niedzielę Trójcy Świętej ostatnio minioną, na łąki dziedzictwa wspomnianej wsi Krasusa zwanej Marcissowięta[?], obecnie Miktusze, własne i dziedziczne powodów, leżące w lesie zwanym Płusiecz[?], zaraz po wschodzie słońca owego wyżej wymienionego dnia bydło, owce, konie, stada koni i całe stado waszej wsi Krasusa Łazka umyślnie, z rozmysłem, z czeladzią waszą i współdziedzicami waszymi, dobrze zaopatrzeni w kamienie i kije do zadania gwałtu, wpuszczając i wpędzając, łąki powodów we wspomnianym miejscu przy lesie zwanym od dawna Płusiecz[?], gdzie zwykło się zbierać mniej więcej pięć stogów siana, umyślnie i rozmyślnie tymi końmi, stadami koni i całym stadem wiejskim spaśliście i prawie wniwecz obróciliście, czyniąc to ku największej krzywdzie powodów, czego też gotowi są dowieść inkwizycją; i szacują[?] to sobie przeciw wam na tysiąc grzywien pieniędzy polskich i drugie tyle szkody albo jak sąd postanowi — abyście na powyższe sądownie im odpowiedzieli. Dan w Łukowie w poniedziałek najbliższy po święcie św. Franciszka Wyznawcy, roku Pańskiego tysiąc sześćset trzydziestego piątego. A po przedstawieniu swojej sprawy w powyższy sposób, wykazaniu pozwanym prawnego terminu i sprawdzeniu treści swego pozwu powodowie wnieśli, by pozwanych zobowiązano do postępowania. Z drugiej strony Urodzeni z Krasusy Łacnej[?] Woli, pozwani, mniej słusznie i niesłusznie przez powodów pociągnięci do sądu, nie uznając powodów ani niniejszej akcji za właściwe, oświadczyli i przed sądem niniejszym dostatecznie dokumentami uwalniającymi wykazali, że akcja niniejsza została wytoczona wzajemnie (reconventionaliter) dla zniweczenia spraw, które przez [s. 124P] pozwanych [?] przed sądem niniejszym z ich żądania mają być wytoczone[?] wspomnianym powodom, albowiem pozwani zostali przez obecnych powodów bardzo pokrzywdzeni i poszkodowani; dowodząc tej swojej krzywdy, pozwani ponownie przedłożyli protestację wraz z relacją woźnego i szlachty o wycięcie lasu i spustoszenie swoich dóbr, urzędowo[?] uczynioną; [?] wykazawszy, wnieśli, by uznano tę akcję za wytoczoną wzajemnie, a ich ogłoszono wolnymi od tego pozwu, z zachowaniem innych dobrodziejstw prawa. Powodowie zaś oświadczyli przed sądem niniejszym, że niniejsza sprawa z powodu powyższych rzeczy została przez nich przeciw pozwanym wytoczona właściwie, a nie wzajemnie, jak twierdzą pozwani, albowiem powodowie zostali przez tychże pozwanych bardzo pokrzywdzeni w odebraniu gruntu i [?] bydła[?], czego wszelkim sposobem i racjami gotowi są dowieść i wykazać dokumentem autentycznym; prosili sąd niniejszy, by uznał akcję za właściwą i zmusił pozwanych do postępowania, z zachowaniem innych środków prawnych. Sąd niniejszy ziemi łukowskiej, wysłuchawszy sporów wspomnianych stron prowadzonych przed nim — za powodów przez Urodzonych Adama Wielgorskiego i Stanisława Lubońskiego w imieniu własnym i innych powodów, za pozwanych zaś przez Urodzonego Jana Krasuskiego Lassotę, również w imieniu własnym i innych pozwanych — zważywszy, że według prawa pospolitego wolno każdemu prawem dochodzić swej krzywdy, uznał, że akcja nie jest wzajemna, i nakazał pozwanym postępować w niniejszej sprawie. Od którego to dekretu pozwani, nie przyjąwszy go jako prawnego[?], odwołali się od tegoż [sędziego] i wraz z nim — Urodzonego Krzysztofa Zeleńskiego, sędziego tej sprawy — do Sądu Trybunalskiego Koronnego Lubelskiego przez woźnego generalnego koronnego, opatrznego Pawła Paralę, należycie, jak prawo każe. Na które to odwołanie wspomniany sędzia przystał i przyjął je jako wniesione. Obu stronom termin do oczyszczenia [s. 125] swych stanowisk, do prowadzenia zaś i kontynuowania tychże odwołań w przytoczonych sądach Trybunału Koronnego Lubelskiego, między sprawami województwa lubelskiego i powiatu łukowskiego, do dalszego prowadzenia niniejszej sprawy wyznaczając i oznaczając, jak prawo każe, zawity. Działo się w Łukowie na rokach ziemskich, w poniedziałek najbliższy po święcie Trzech Króli, roku Pańskiego tysiąc sześćset trzydziestego szóstego. Przejrzał (correxit) Dzibowski. Jan Jezierski[?] Gołębek[?], pisarz ziemski łukowski [?]. [pieczęć] [pieczęć]