463/51

[s. 51] [ubytek] [?] actore[?] parti Actoris con[?] [ubytek] [?] Conse[?] [ubytek] [?] quaerenti[?]. Proposuit iudicialiter Generosus [Ad]amus Zwolsky Actor contra Generosum Stanislaum Hieronimum Zaliwsky citatum citatione tenoris huiusmodi. Sigismundus Tertius Dei gratia Rex Poloniae etc. Tibi Generoso Stanislao Hieronimo Zaliwsky Wolyncze[?] in Weselka[?] quocunque modo possessori ac heredi de his ac aliis bonis tuis generaliter omnibus summisque quibusvis pecuniariis. Mandamus ut in Terminis Terrestribus Lucoviensibus in Lukow proxime celebrandis, ad instantiam Generosi Adami Zwolsky in Tuchowiecz et Zaliny[?] heredis, personaliter et peremptorie compareas. Qui te citat secundo post obtentam poenam contumaciae [?] pro eo quia tu ad saepissimas ipsius actoris requisitiones non vis neque curas reddere seu persolvere summam septuaginta florenorum polonicalium vigore recognitionis seu literarum manu tua propria scriptarum et sigillo obsignatarum, tibi per actorem ad petita et necessitate tua [?] restitutionis data et concredita, prout recognitio tua in se latius obloquitur, ad quam se actor cum sua praesenti citatione refert. Quam tuam non restitutionem pensat sibi idem actor contra te centum marcis pecuniae et contra totiens vel prout Iudicium decernet. Ad praemissa iudicialiter sis responsurus. Datum in Lukow feria secunda post festum Sancti Francisci Confessoris proxima Anno Domini Millesimo sexcentesimo vigesimo septimo. Postquam proponendo suam deductionemque termini reproducta munimenta ad causam suam necessaria atque[?] sese[?] Actor in anterioribus terminis recepit, petiit sibi satisfactionem dilationis [?] et citatum ad procedendum compelli. Et Iudicium praesens Terrae Lucoviensis contrariis [?] partium, Actoris per nobilem Georgium Sobol, Citati vero per nobilem Ioannem Malinowsky coram se iudicialiter factis exauditis, eo attento quoniam actor satisfecit dilationi suae, ideo partibus causam praesentem prosequi iniunxit. [s. 52L] Citatus autem omnibus iuris remediis ad causam praesentem necessariis salvis sibi praecustoditis dixit incompetentem sibi esse institutam actionem, siquidem literas quasdam seu potius epistolam producit actor, vigore cuius summam sibi quandam deberi per citatum asserit, quod de iure non procedit. Petiit igitur se a termino et causa praesenti ut incompetenti liberari, caeteris defensis salvis. Ex adverso actor dixit actionem suam pro summa septuaginta florenorum polonicalium pro debito reali ipsi Citato in mutuum dato competenter institutam esse, quod in verificationem literis manu propria praefati Citati scriptis probavit, quibus se literis Citatus offert hocce debitum quam primum persoluturum, non tamen ad huiusque tempus persolvit, tantummodo procrastinationibus suis de die in diem differt rationibusque [?] et iniuriis[?] se tuetur. Quibus deductis et declaratis petiit actor actionem suam competentem adinveniri et Citatum, reiectis exceptionibus ipsius iniuriis[?], ad solutionem debiti praefati decreto suo iudiciali compelli, caeteris iuris beneficiis pleno sibi in robore reservatis et reservandis. Iudicium autem hoc[?] Terrae Lucoviensis ex ulterioribus partium praefatarum contrariis, competenti actione adinventa, Citato in causa praesenti ulterius procedere decrevit. Quo decreto Citatus pro iniurio non suscepto ab eodem et cum eodem Generosum Christophorum Zelensky Iudicem Terrestrem Lucoviensem ad Iudicia ordinaria Generalia Tribunalis Regni Lublinensis per ministerialem Regni Generalem providum Blasium Biegun de Stan[?], ut iuris est, movit seu appellavit. Cui motioni memoratus Iudex detulit et eandem interpositam suscepit. Partibus memoratis utrisque expurgandi sententias [s. 52P] suas, prosequendi vero et continuandi motionis eiusdem iureque ulterius ea in causa contra se procedendi in praeallegatis Iudiciis Tribunalis Lublinensis nunc vero dum causae palatinatus Lublinensis et districtus Lucoviensis ex registro vocandorum expedientur, terminum peremptorium praefigendo et conservando. Actum Lucoviae in Terminis Terrestribus feria secunda post festum Sancti Lucae Evangelistae proxima Anno Domini Millesimo sexcentesimo vigesimo octavo. Ex Actis Terrestribus Lucoviensibus extractum et correctum. Ioannes Golebek Iesierski Notarius Terrae Lucoviensis [pieczęć] [pieczęć] (dwie pieczęcie opłatkowe pod papierem; reszta karty pusta)

[ubytek] [?] powodowi[?], stronie powoda [?] [ubytek] [?]. Urodzony Adam Zwolski, powód, wniósł sądownie przeciw Urodzonemu Stanisławowi Hieronimowi Zaliwskiemu, pozwanemu pozwem takiej treści. Zygmunt Trzeci, z łaski Bożej król Polski itd. Tobie, Urodzonemu Stanisławowi Hieronimowi Zaliwskiemu, w Wolyncze[?] i w Weselce[?] jakimkolwiek sposobem posesorowi i dziedzicowi, z tych i innych dóbr twoich w ogólności wszystkich oraz z wszelkich sum pieniężnych. Nakazujemy, abyś na rokach ziemskich łukowskich w Łukowie najbliżej odprawianych, na żądanie Urodzonego Adama Zwolskiego, dziedzica w Tuchowiczu i Zaliny[?], stawił się osobiście i zawicie. Który pozywa cię po raz drugi po uzyskaniu kary za niestawiennictwo [?], o to, że ty na bardzo częste upomnienia samego powoda nie chcesz ani nie dbasz oddać czyli spłacić sumy siedemdziesięciu złotych polskich, na mocy zeznania czyli listu twoją własną ręką pisanego i pieczęcią opieczętowanego, [sumy] danej ci i powierzonej przez powoda na twoje prośby i w twojej potrzebie [?] zwrotu, jak twoje zeznanie szerzej w sobie opiewa, do którego powód odwołuje się w swoim niniejszym pozwie. Ten twój niezwrot ocenia sobie tenże powód przeciw tobie na sto grzywien pieniędzy, i tyle razy, albo jak sąd postanowi. Na powyższe masz sądownie odpowiadać. Dan w Łukowie w poniedziałek najbliższy po święcie św. Franciszka Wyznawcy roku Pańskiego tysiąc sześćset dwudziestego siódmego. Po tym, jak powód, wnosząc swoje wywiedzenie terminu, okazał ponownie dokumenty potrzebne do swej sprawy oraz[?] na wcześniejszych rokach przyjął, żądał [?] sobie zadośćuczynienia za zwłokę i zmuszenia pozwanego do postępowania. A sąd niniejszy ziemi łukowskiej, wysłuchawszy przeciwnych [?] stron — powoda przez Urodzonego Jerzego Sobola, pozwanego zaś przez Urodzonego Jana Malinowskiego — sądownie przed sobą uczynionych, zważywszy, że powód zadośćuczynił swojej zwłoce, przeto nakazał stronom prowadzić niniejszą sprawę. Pozwany zaś, zachowawszy sobie wszystkie środki prawne do niniejszej sprawy potrzebne, powiedział, że powództwo przeciw niemu wytoczono niewłaściwie, ponieważ powód okazuje jakiś list, czyli raczej pismo, na mocy którego twierdzi, że pozwany jest mu winien pewną sumę, co z prawa nie wynika. Żądał więc uwolnienia od terminu i niniejszej sprawy jako niewłaściwej, zachowawszy inne obrony. Z drugiej strony powód powiedział, że jego powództwo o sumę siedemdziesięciu złotych polskich z tytułu rzeczywistego długu, danego samemu pozwanemu w pożyczkę, zostało wytoczone właściwie, czego na dowód dowiódł listem pisanym własną ręką rzeczonego pozwanego, w którym to liście pozwany zobowiązuje się ten dług jak najprędzej spłacić, jednak do tego czasu go nie spłacił, tylko swoimi zwłokami odkłada z dnia na dzień i broni się [?] racjami i krzywdami[?]. Wywiódłszy i oświadczywszy to, powód żądał uznania swego powództwa za właściwe i zmuszenia pozwanego swym dekretem sądowym, po odrzuceniu jego krzywdzących[?] wyjątków, do spłaty rzeczonego długu, zachowawszy sobie w pełnej mocy pozostałe dobrodziejstwa prawa, zachowane i do zachowania. Sąd zaś ten[?] ziemi łukowskiej, z dalszych wywodów przeciwnych rzeczonych stron, uznawszy powództwo za właściwe, nakazał pozwanemu dalej postępować w niniejszej sprawie. Od którego to dekretu pozwany, nie przyjąwszy go jako krzywdzącego, od niego i wraz z nim Urodzonego Krzysztofa Zelenskiego, sędziego ziemskiego łukowskiego, do sądów zwyczajnych generalnych Trybunału Koronnego Lubelskiego, przez woźnego generalnego koronnego Opatrznego Błażeja Bieguna ze Stan[?], jak prawo każe, wniósł odwołanie, czyli apelował. Któremu odwołaniu wspomniany sędzia przychylił się i wniesione przyjął. Wyznaczając i zachowując obu wspomnianym stronom zawity termin do oczyszczenia swych wyroków, a do popierania i kontynuowania tegoż odwołania i do dalszego postępowania prawem w tej sprawie przeciw sobie w przytoczonych sądach Trybunału Lubelskiego, teraz zaś, gdy sprawy województwa lubelskiego i powiatu łukowskiego z rejestru przywołań będą odprawiane. Działo się w Łukowie na rokach ziemskich w poniedziałek najbliższy po święcie św. Łukasza Ewangelisty roku Pańskiego tysiąc sześćset dwudziestego ósmego. Z akt ziemskich łukowskich wypisano i poprawiono. Jan Golebek Jesierski, pisarz ziemski łukowski. [pieczęć] [pieczęć]