463/47

[s. 47] Proposuit Iudicialiter nobilis Agnes Lugowska Actrix contra nobilem Petrum Lugowski Iadamczik citatum citatione literali tenoris sequentis. Sigismundus III Dei gratia Rex Poloniae etc. Tibi Nobili Petro Lugowski olim Mathiae Iadamczik filio in minori Lugi sedenti[?] et universis bonis tuis. Mandamus ut in terminis Terrestribus in Lucow proxime celebrandis ad instantiam nobilis Agnetis Lugowska olim nobilis Ioannis Lugowski Radkiewicz[?] dicti filiae, consortis vero relictae olim nobilis Alberti Lugowski Iadamczik in Lugi heredis, personaliter peremptorieque compareas. Qui te citat secundo, prout te in termino primo in terminis Terrestribus in Lucow proxime praeteritis celebratisque in poena contumaciae iuxta suam citationem primam qua te citaverat iudicialiter consecuta est, pro eo quia tu tempore proxime praeterito, nulla ad id legitima causa habita, violenter[?] invadendo in fundum seu aream ipsius actricis in hereditate villae Lugi existentem, quin potius sua privata authoritate bona ipsius mobilia per olim nobilem Albertum Lugowski Iadamczik maritum praefatae actrici testamento certo certorum nobilium subscripto et sigillis munito legatorum et donatorum suae ultimae voluntatis, in absentia domus eiusdem actricis res infrascriptas [?] scilicet arbores pinaticas pro aedificiis constructa et resperatas[?] in numero sexaginta valoris quadraginta florenorum pecuniae[?], asserum vulgo dictorum Tarcic in numero sexaginta valoris centum florenorum pecuniae[?]. Item falangas alias drągów[?] pinaticas praeparatas pro reparatione sepium constructorum sexagenarum duarum valoris viginti florenorum. Item falangas in sepe seu [?] ex falangis pinaticis constructo [s. 48L] per duo stadia agri, in quo sepes ex sexagenis[?] extabat, valoris quadraginta florenorum pecuniae recepisti et in domum tuam invexisti, faciendo praemissa in grave damnum et praeiudicium actricis ac damnum ipsius non mediocre, quod sibi taxat contra te ad ducentas marcas pecuniae et contra totiens vel ita prout Iudicium decernet. Ad praemissa sis Iudicialiter responsurus et termini attentus. Datum in Lucow feria secunda post festum Sancti Francisci confessoris proxima Anno Domini Millesimo sexcentesimo vigesimo octavo. Factaque eiusmodi propositione sua, deducta parti citatae de termino eiusque contentis citationis suae verificata, petiit quatenus Iudicium praesens partem citatam ad procedendum ea in causa decreto suo stringat, caeteris iuris remediis sibi praecustoditis. Citatus autem omnibus iuris remediis ad causam praesentem necessariis salvis sibi praecustoditis dixit Actricem et actionem praesentem esse incompetentem, siquidem [?] falangas prout et alia structura actorem[?] iure naturalis successionis post olim Albertum Lugowski patruum suum concernunt; quod vero allegat Actrix testamento sibi id esse legatum, id stare non potest, quia eidem testamento uti contra ius commune facto illegitimitas, prout antea est obiecta, sic et nunc exceptionibus suo loco inferendis obiicitur. Tum quia etiam testamento ligna minuta subiacere non possunt. Petiit igitur se a causa praesenti uti incompetenti liberari, caeteris defensionibus salvis. Pars [s. 48P] vero Actoris exceptionem partis citatae uti frustraneam abiiciens[?], reproducto testamento sufficienti et autentico per olim nobilem Albertum Lugowski Iadamczik maritum praefatae Actricis ultima voluntate sua facto in praesentia multorum hominum fide dignorum, quo comprobavit res omnes mobiles, ratione quarum causa vertitur, nulla ad id ratione habita, quin potius violenter[?] modo recepit et sibi illicite usurpavit, petens ut Iudicium eundem citatum ad restitutionem earundem bonorum mobilium decreto suo compellat, quoniam testamentum de iuribus praescripto super bona mobilia currit, aliis omnibus iuris remediis sibi pleno in robore reservatis et reservandis. Et Iudicium praesens Terrae Lucoviensis contrariis [?] partium utrarumque coram suo Iudicio praesentialiter comparentium exauditis, eo praetextu quoniam actio praesens iniuriae est simplicis[?], siquidem res, ratione quarum causa praesens vertitur, fundo annexas esse videntur, sub nexu testamenti cadere, ea propter incompetentem actricem pro ea iniuria citatum convenire censuit eundemque a citatione et causa praesenti liberum facit et pronunciat decreti praesentis vigore. Quo decreto Actor[?] pro iniurio non suscepto ab eodem et cum eodem Generosum Christophorum Zelenski Iudicem Terrestrem Lucoviensem ad Iudicia ordinaria generalia Tribunalis Regni Lu- [s. 49] blinensis per ministerialem Regni generalem providum Blasium Biegun de Stan[?], ut iuris est, movit seu appellavit. Cui motioni memoratus Iudex detulit et eandem interpositam suscepit, partibus memoratis utrisque expurgandi sententias suas, prosequendi vero et continuandi motionis eiusdem iureque ulterius ea in causa contra se debita forma procedendi in praeallegatis Iudiciis Tribunalis Lublinensis nunc vero dum causae palatinatus Lublinensis et districtus Lucoviensis ex registro evocandorum expedientur, terminum peremptorium praefigendo et conservando. Actum Lucoviae in terminis Terrestribus feria secunda post festum Sancti Lucae Evangelistae proxima Anno Domini Millesimo sexcentesimo vigesimo octavo. Ex actis Terrestribus Lucoviensibus extractum et correctum. Ioannes Golabek Iesierski Notarius Terrae Lucoviensis [paraf] [pieczęć] [pieczęć] (dwie pieczęcie opłatkowe pod papierem) Na dolnej części karty (zewnętrzna strona złożonego dokumentu): ołówkiem współcześnie „Z Lukow[?]”; atramentem z boku „o Drzewo / z[?] płoty”; niżej zamaszysty podpis/dopisek i „Lp. in [?]” — nieodczytane; u dołu linijka pisana do góry nogami (tytuł sprawy), widoczny rok 1628 — liter nie odczytuję.

Urodzona Agnieszka Ługowska, powódka, wniosła sądownie przeciw Urodzonemu Piotrowi Ługowskiemu Jadamczykowi, pozwanemu pozwem pisemnym następującej treści. Zygmunt III, z łaski Bożej król Polski itd. Tobie, Urodzonemu Piotrowi Ługowskiemu, synowi zmarłego Macieja Jadamczyka, siedzącemu[?] w Mniejszych Ługach, i wszystkim dobrom twoim. Nakazujemy, abyś na rokach ziemskich w Łukowie najbliżej odprawianych, na żądanie Urodzonej Agnieszki Ługowskiej, córki zmarłego Urodzonego Jana Ługowskiego zwanego Radkiewicz[?], a wdowy po zmarłym Urodzonym Wojciechu Ługowskim Jadamczyku, dziedzicu w Ługach, stawił się osobiście i zawicie. Która pozywa cię po raz drugi, tak jak na pierwszym terminie, na rokach ziemskich w Łukowie ostatnio minionych i odprawionych, uzyskała przeciw tobie sądownie karę za niestawiennictwo zgodnie ze swym pierwszym pozwem, którym cię pozwała, o to, że ty w czasie ostatnio minionym, nie mając do tego żadnej prawnej przyczyny, gwałtownie[?] najeżdżając na grunt czyli plac samej powódki, leżący w dziedzictwie wsi Ługi, owszem raczej własną prywatną władzą dobra jej ruchome, przez zmarłego Urodzonego Wojciecha Ługowskiego Jadamczyka, męża rzeczonej powódki, testamentem pewnym, podpisanym przez pewnych szlachciców i opatrzonym pieczęciami, zapisane i darowane jako jego ostatnia wola, podczas nieobecności w domu tejże powódki, rzeczy niżej wypisane [?], mianowicie drzewa sosnowe na budynki zgotowane i [?] w liczbie sześćdziesięciu, wartości czterdziestu złotych w pieniądzu[?], desek, potocznie zwanych tarcicami, w liczbie sześćdziesięciu, wartości stu złotych w pieniądzu[?]. Także drągi, czyli drągów[?], sosnowe, przygotowane na naprawę zbudowanych płotów, dwie kopy, wartości dwudziestu złotych. Także drągi w płocie czyli [?], z drągów sosnowych zbudowanym na dwóch stajach pola, w którym płot z kop[?] stał, wartości czterdziestu złotych w pieniądzu, zabrałeś i do domu swego zwiozłeś, czyniąc powyższe z ciężką szkodą i uszczerbkiem powódki i niemałą jej stratą, którą ocenia sobie przeciw tobie na dwieście grzywien pieniędzy, i tyle razy, ile, albo tak, jak sąd postanowi. Na powyższe masz sądownie odpowiadać, pilnując terminu. Dan w Łukowie w poniedziałek najbliższy po święcie św. Franciszka Wyznawcy roku Pańskiego tysiąc sześćset dwudziestego ósmego. A gdy takie wniesienie zostało uczynione i stronie pozwanej wywiedziono termin i treść jej pozwu sprawdzono, [powódka] żądała, aby sąd niniejszy stronę pozwaną swym dekretem zmusił do postępowania w tej sprawie, zachowawszy sobie pozostałe środki prawne. Pozwany zaś, zachowawszy sobie wszystkie środki prawne do niniejszej sprawy potrzebne, powiedział, że powódka i powództwo niniejsze są niewłaściwe, ponieważ [?] drągi, jak i inne budulce, [?] z prawa przyrodzonego dziedziczenia po zmarłym Wojciechu Ługowskim, jego stryju, dotyczą; co zaś powódka przytacza, że zostało jej to zapisane testamentem, to nie może się ostać, ponieważ temu testamentowi, jako uczynionemu wbrew prawu pospolitemu, zarzucono nieprawność, jak wcześniej, tak i teraz zarzuca się ją w wyjątkach (ekscepcjach) wniesionych na swoim miejscu. Także dlatego, że testamentowi nie mogą podlegać drobne drewna. Żądał więc uwolnienia od niniejszej sprawy jako niewłaściwej, zachowawszy inne obrony. Strona zaś powodowa, odrzucając[?] wyjątek strony pozwanej jako daremny, okazawszy ponownie testament wystarczający i autentyczny, uczyniony przez zmarłego Urodzonego Wojciecha Ługowskiego Jadamczyka, męża rzeczonej powódki, jako jego ostatnia wola, w obecności wielu ludzi godnych wiary, którym potwierdził [zapis] wszystkich rzeczy ruchomych, o które toczy się sprawa, [a które pozwany], nie mając do tego żadnej racji, owszem raczej gwałtownym[?] sposobem zabrał i bezprawnie sobie przywłaszczył, żądała, aby sąd tegoż pozwanego swym dekretem zmusił do zwrotu tychże dóbr ruchomych, ponieważ testament według przepisanych praw obejmuje dobra ruchome, zachowawszy sobie w pełnej mocy wszystkie inne środki prawne, zachowane i do zachowania. A sąd niniejszy ziemi łukowskiej, wysłuchawszy przeciwnych [?] obu stron stających osobiście przed swoim sądem, z tego powodu, że powództwo niniejsze jest o zwykłą[?] krzywdę, ponieważ rzeczy, o które toczy się niniejsza sprawa, wydają się być przyłączone do gruntu, [i] podpadać pod węzeł testamentu, dlatego uznał, że powódka niewłaściwie pozwała pozwanego o tę krzywdę, i tegoż od pozwu i niniejszej sprawy czyni i ogłasza wolnym mocą niniejszego dekretu. Od którego to dekretu powodowa strona[?], nie przyjąwszy go jako krzywdzącego, od niego i wraz z nim Urodzonego Krzysztofa Zelenskiego, sędziego ziemskiego łukowskiego, do sądów zwyczajnych generalnych Trybunału Koronnego Lubelskiego, przez woźnego generalnego koronnego Opatrznego Błażeja Bieguna ze Stan[?], jak prawo każe, wniosła odwołanie, czyli apelowała. Któremu odwołaniu wspomniany sędzia przychylił się i wniesione przyjął, wyznaczając i zachowując obu wspomnianym stronom zawity termin do oczyszczenia swych wyroków, a do popierania i kontynuowania tegoż odwołania i do dalszego postępowania prawem w tej sprawie przeciw sobie należytą formą w przytoczonych sądach Trybunału Lubelskiego, teraz zaś, gdy sprawy województwa lubelskiego i powiatu łukowskiego z rejestru przywołań będą odprawiane. Działo się w Łukowie na rokach ziemskich w poniedziałek najbliższy po święcie św. Łukasza Ewangelisty roku Pańskiego tysiąc sześćset dwudziestego ósmego. Z akt ziemskich łukowskich wypisano i poprawiono. Jan Golabek Jesierski, pisarz ziemski łukowski. [pieczęć] [pieczęć]