463/14

[s. 14] Comparens personaliter coram iudicio actisque praesentibus terrestribus Lucoviensibus Nobilis Christophorus Glembocky de Districtu Lublinensi incola, mente et corpore sanus existens, a iure foro terrae districtu et iurisdictione sua quavis propria et competenti recedendo, huic autem iurisdictioni terrestri Lucoviensi, quo actum praesentem eiusque effectum pertinet, cum bonis et successoribus suis incorporando[?], publice libereque recognovit, quia Nobili Helenae filiae Nobilis Andreae Caszkowsky[?] Gryczan[?] cum Nobili olim Barbara Glembocka filia sua procreatae, nepti suae, tenetur estque debitus summam centum viginti florenorum pecuniae pollonicalis, de manibus Nobilis Pauli Caszkowski[?] seu Krasowski nomine eiusdem Helenae receptam, debiti certi et liquidi. Quam quidem pecuniae summam centum viginti florenorum idem recognoscens cum suis successoribus de bonis suis omnibus inscribit saepedictae creditrici, postquam viro subiugata et nupta fuerit, pro feria secunda post festum Nativitatis Sancti Joannis Baptistae post initum matrimonium proxime ventura parata pecunia moneta bona et numero pollonicali solvere et circa acta Capitanealia Castrensia Lucoviensia reponere, repositamque inde rursus sub n[?] effide[?] iubere. Insuper praedictus recognoscens inscribit se de bonis suis omnibus et successores suos obligat inscriptionem praesentem ex terrestribus actis exceptam ad [s. 15L] acta propria districtus terrae Lublinensis infra decursum unius anni et sex septimanarum transferre et transportare suaque personali recognitione approbare. Et hoc sub vadio simili aliorum centum viginti florenorum pollonicalium ad solvendum in defectu completionis praemissorum succumbendo. Pro quo quidem vadio vel vadiis ac ipsa summa principali tum[?] et re ac conditione quavis submissa et non completa, sese praedictus recognoscens ad instantiam praefatae creditricis ad quodcumque iudicium terrestre, castrense, ius[?] etiam officium capitaneale castrense cuiuscumque terrae et districtus Regni Poloniae, cuius se[?] a iure et foro suo terraque et districtu ac iurisdictione sua competenti recedendo, illi iurisdictioni [?] in parte tantum cum bonis et successoribus suis ad respondendum et inscriptioni praesenti satisfaciendum subiicit et incorporat, citare et evocare permittit, ut extunc tenebitur et ill[?] post[?] astricta erit[?] in primo litterarum[?] termino et aliis causae huius subsequentibus terminis peremptorie respondere, pro vadioque et vadiis ac re quavis principali nullis exceptionibus, dilationibus, appellationibus, protestationibus, cavisque[?] pro[?]tionibus[?], creationibus[?], legalibus et illegalibus impedimentis, obiectione fatali, praescriptione et ceteris iuris remediis laborando, satisfacere et omne iudicatum pati sub suae et suorum successorum amissione totius causae, nulla ter- [s. 15P] restri praescriptione in praemissis obstante. Actu et nota suae personalis recognitionis ad praemissa mediante. Actum in Lukow in terminis terrestribus feria secunda post festum Sanctorum Trium Regum proxima Anno Domini Millesimo Sexcentesimo Undecimo. Correxit Mieszkowski[?] Joannes Rzeczicki[?] N[otarius] T[errestris] Lucoviensis subscr[ipsit] [pieczęć] [pieczęć]

Stawiwszy się osobiście przed sądem i niniejszymi aktami ziemskimi łukowskimi, Urodzony Krzysztof Glembocki, mieszkaniec powiatu lubelskiego, zdrowy na umyśle i ciele, odstępując od prawa, sądu ziemi, powiatu i jurysdykcji swojej jakiejkolwiek własnej i właściwej, tej zaś jurysdykcji ziemskiej łukowskiej, do której należy niniejszy akt i jego skutek, wraz z dobrami i następcami swymi się poddając[?], publicznie i dobrowolnie zeznał, że Urodzonej Helenie, córce Urodzonego Andrzeja Caszkowskiego[?] Gryczana[?], spłodzonej z Urodzoną niegdyś Barbarą Glembocką, córką swoją [tj. zeznającego], wnuczce swojej, winien jest i dłużny sumę stu dwudziestu złotych pieniędzy polskich, z rąk Urodzonego Pawła Caszkowskiego[?] albo Krasowskiego imieniem tejże Heleny otrzymaną, długu pewnego i jasnego. Którą to sumę pieniężną stu dwudziestu złotych tenże zeznający wraz ze swoimi następcami na wszystkich swoich dobrach zapisuje często wspomnianej wierzycielce, gdy zostanie poddana mężowi i wydana za mąż: na poniedziałek po święcie Narodzenia św. Jana Chrzciciela, najbliżej przypadający po zawarciu małżeństwa, gotowymi pieniędzmi, dobrą monetą i liczbą polską zapłacić i przy aktach starościńskich grodzkich łukowskich złożyć, a złożoną stamtąd znowu [?] kazać. Ponadto wspomniany zeznający zapisuje się na wszystkich swoich dobrach i następców swoich zobowiązuje niniejszy zapis, z akt ziemskich wyjęty, do akt własnych powiatu ziemi lubelskiej w ciągu jednego roku i sześciu niedziel przenieść i przewieźć oraz swoim osobistym zeznaniem zatwierdzić. A to pod podobnym zakładem innych stu dwudziestu złotych polskich, który w razie niewypełnienia powyższego przepada i ma być zapłacony. Za który to zakład albo zakłady oraz samą sumę główną, tudzież[?] za rzecz i warunek jakikolwiek przyjęty, a niewypełniony, wspomniany zeznający na żądanie wspomnianej wierzycielki poddaje i wciela siebie do jakiegokolwiek sądu ziemskiego, grodzkiego, a także urzędu starościńskiego grodzkiego jakiejkolwiek ziemi i powiatu Królestwa Polskiego, odstępując od swego prawa i sądu, od ziemi, powiatu i jurysdykcji swojej właściwej, i tej jurysdykcji [?] w tej części tylko wraz z dobrami i następcami swymi do odpowiadania i uczynienia zadość niniejszemu zapisowi, pozwala się pozwać i wezwać, tak że odtąd będzie obowiązany i [?] zobowiązana będzie[?] na pierwszym terminie z pozwu[?] i na innych terminach tej sprawy następujących zawiśle (peremptoryjnie) odpowiadać, a za zakład i zakłady oraz rzecz jakąkolwiek główną, nie posługując się żadnymi wyjątkami (ekscepcjami), odroczeniami, apelacjami, protestacjami, [?], [?], [?], prawnymi i nieprawnymi przeszkodami, zarzutem fatalnym, przedawnieniem i innymi środkami prawnymi, zadość uczynić i wszelki wyrok ścierpieć, pod utratą całej sprawy przez siebie i swoich następców, bez względu na jakiekolwiek przedawnienie ziemskie w powyższym. Za pośrednictwem aktu i noty jego osobistego zeznania co do powyższego. Działo się w Łukowie na rokach ziemskich, w najbliższy poniedziałek po święcie Świętych Trzech Króli, roku Pańskiego tysiąc sześćset jedenastego. Poprawił Mieszkowski[?]. Jan Rzeczicki[?], pisarz ziemski łukowski, podpisał. [pieczęć] [pieczęć]