462/389

[s. 389] [znak papieru stemplowego: orzeł w wieńcu pod koroną, „1 GR. SR.”] Actum in Curia Regali Lucoviensi Feria Tertia post Dominicam Conductus Paschae proxima, videlicet Die Prima Mensis Aprilis Anno Domini Millesimo Septingentesimo Octuagesimo Octavo. Do Urzędu i Ksiąg niniejszych Grodzkich Starościńskich Łukowskich osobiście przyszedszy Urodzony Antoni [?], przed tymże Urzędem i Księgami Jego imieniem i z wyraźnej woli Jaśnie Wielmożnego Adama Krasińskiego Starosty Ciechanowskiego, do Substancyi niegdy Jaśnie Wielmożnego Michała Hieronima Krasińskiego Podkomorzego Rożańskiego Ojca znacznych Summ Kredytora, te czynił w piśmie Użalenie. Iż z obowiązku dwiema Dekretami Trybunalskiemi Lubelskiemi Potioritatis, jednym w Roku Tysiącznym Siedmsetnym Osiemdziesiątym Czwartym, a drugim Tysiąc Siedmsetnym [s. 390L] Siedmsetnym Osiemdziesiątym Szóstym między Kredytorami do Substancyi tegoż niegdy Jaśnie Wielmożnego Krasińskiego Podkomorzego Rożańskiego zbiegającemi się zapadłemi, tudzież z mocy dzieła Zjazdowego[?] Potioritatis wyrachowania[?] i okazania universalney Substancyi tegoż niegdy Jaśnie Wielmożnego Ojca Kredytorom na Pryncypała Żalącego się włożonego, gdy okazało się z dowodów komportowanych oraz Dekretu Kompromisarskiego Działowego między Jaśnie Wielmożnemi Krasińskiemi w Roku Tysiącznym Siedmsetnym Pięćdziesiątym Drugim zaszłego, tudzież z niniejszych Dział[?] Zjazdowych[?] Potioritatis, że w Dobrach Rzewinie i Potyminie[?] z przyległościami tenże niegdy Jaśnie Wielmożny Michał Krasiński, Żalącego się Pryncypała Ojciec, [?] Porcya[?] winien[?], i ta do Massy Substancyi Jego Kredytorów przyłączona[?] być powinna, starał się tenże Żalącego się Pryncypał na uczynienie Satysfa- [s. 390P] -kcyi Dekretom Lubelskim Trybunalskim i Zjazdowym[?] Potioritatis o windykacyą[?] pomienionej Porcyi i przyłączenie Jej do Massy Kredytorskiej, sprowadzał Kondescensyą[?] w Roku teraźniejszym Tysiącznym Siedmsetnym Osiemdziesiątym Ósmym[?] Dnia Dwudziestego Dziewiątego Lutego do Rzewina z przyległościami. Z mocy tychże Dekretów Trybunalskich Lubelskich Potioritatis i dawniejszej Limity Sądów uznania tej Porcyi [?] zalikwidowanie Summy do niej ściągającej się, a w [?] spisania Inwentarza na takie[?] okoliczności wyłączenia tej części pod Potioritatem podpadającej od innych części pod tęż Potioritas nie podchodzących, jako też w punkcie ustanowienia Prowentu do Massy Substancyi i Potiorytowanej z pomienionej ostatniej[?] Porcyi Rzewina z przyległościami, nakazane Woźnemu zwołanie Gromady. Ale ponieważ Wielmożny Jegomość Ksiądz Jan Losmiński[?] Kanonik Warszawski, Przełożony[?] Jegomość Xięży Kommunistów Węgrowskich (: odstąpiwszy po Dekretach Trybunalskich Lubelskich Potioritatis Sądów finalnie in Contumatiam, nie uważając na odstąpienie Stronami[?], ani na żadną opozycyą Manifestów, Terminów[?], ani na żaden Rozpis[?] Officialistów nakazujących :) zwoławszy znaczną liczbę wsinego[?] Ludu, Gromadzie Dóbr Rzewina stanąć do Sądu niedozwolił i onej zwołać Sądownie Woźnemu niedopuścił, z tej przyczyny Sąd Zjazdowy[?] dyspensacyą[?] dla wyjednania pomocy Woyskowej napisał i Reklamatę do [kustosz:] Dnia

Działo się w grodzie królewskim łukowskim we wtorek najbliższy po Niedzieli Przewodniej, to jest dnia pierwszego miesiąca kwietnia roku Pańskiego tysiąc siedemset osiemdziesiątego ósmego. Do urzędu i ksiąg niniejszych grodzkich starościńskich łukowskich osobiście przyszedłszy Urodzony Antoni [?], przed tymże urzędem i księgami w imieniu i z wyraźnej woli Jaśnie Wielmożnego Adama Krasińskiego, starosty ciechanowskiego, wierzyciela znacznych sum w masie majątkowej zmarłego Jaśnie Wielmożnego Michała Hieronima Krasińskiego, podkomorzego różańskiego, [swego] ojca, złożył na piśmie następujące użalenie. Że z obowiązku dwóch dekretów Trybunału Lubelskiego o pierwszeństwie (potioritatis) — jednego z roku tysiąc siedemset osiemdziesiątego czwartego, a drugiego z roku tysiąc siedemset osiemdziesiątego szóstego — zapadłych między wierzycielami zbiegającymi się do masy majątkowej tegoż zmarłego Jaśnie Wielmożnego Krasińskiego, podkomorzego różańskiego, a także na mocy czynności zjazdowej[?] o pierwszeństwie wyrachowania[?] i wykazania całej masy majątkowej tegoż zmarłego Jaśnie Wielmożnego ojca, nałożonego na żalącego się mocodawcę wobec wierzycieli: gdy okazało się z przedłożonych dowodów oraz z kompromisarskiego dekretu działowego, zapadłego między Jaśnie Wielmożnymi Krasińskimi w roku tysiąc siedemset pięćdziesiątym drugim, a także z niniejszych działów zjazdowych[?] o pierwszeństwie, że w dobrach Rzewin i Potymin[?] z przyległościami tenże zmarły Jaśnie Wielmożny Michał Krasiński, ojciec żalącego się mocodawcy, [?] porcję[?] winien[?], i ta powinna być przyłączona[?] do masy majątkowej [na rzecz] jego wierzycieli — starał się tenże żalący się mocodawca, aby uczynić zadość dekretom lubelskim trybunalskim i zjazdowym[?] o pierwszeństwie, o windykację[?] pomienionej porcji i przyłączenie jej do masy wierzycielskiej; sprowadził zjazd sądu (kondescensję)[?] w roku bieżącym tysiąc siedemset osiemdziesiątym ósmym[?], dnia dwudziestego dziewiątego lutego, do Rzewina z przyległościami. Na mocy tychże dekretów Trybunału Lubelskiego o pierwszeństwie i dawniejszej limity sądów, co do uznania tej porcji [?] i zlikwidowania sumy do niej się odnoszącej, a także w [?] spisania inwentarza na takie[?] okoliczności — wyłączenia tej części, która podpada pod pierwszeństwo, od innych części pod to pierwszeństwo nie podchodzących — jako też w punkcie ustanowienia dochodu do masy majątkowej i [masy] objętej pierwszeństwem z pomienionej ostatniej[?] porcji Rzewina z przyległościami, nakazano woźnemu zwołanie gromady. Ale ponieważ Wielmożny Jegomość ksiądz Jan Losmiński[?], kanonik warszawski, przełożony[?] Jegomościów księży komunistów węgrowskich (który odstąpił po dekretach Trybunału Lubelskiego o pierwszeństwie sądów, ostatecznie zaocznie [in contumaciam], nie zważając na odstąpienie stronami[?] ani na żadną opozycję manifestów, terminów[?], ani na żaden rozpis[?] oficjalistów nakazujących), zwoławszy znaczną liczbę ludu wiejskiego[?], nie pozwolił gromadzie dóbr Rzewina stanąć przed sądem i nie dopuścił, by woźny ją sądownie zwołał — z tej przyczyny sąd zjazdowy[?] napisał dyspensę[?] dla wyjednania pomocy wojskowej i reklamatę do [kustosz:] Dnia