462/100

[s. 100] [dopisek ołówkiem, późniejszy: Łuków gr. 1741; numeracja: 98] Actum in Curia Regali Lucoviensi, Feria Quinta post diem Cinerum proxima Anno Domini Millesimo Septingentesimo Quadragesimo Primo. Ministerialis Regni Generalis Providus Christophorus Roslik[?] Authenticus et Iuratus Ad Officium et Acta praesentia Castrensia Capitanealia Lucoviensia personaliter veniens in vim suae verae ac fidelis Relationis ubi via locorum faciendae publice recognovit se Citationis infrascriptae tenoris talis: Franciscus in Nowosielce et Zakrze Nowosielski Capitaneus Lucoviensis. Vobis Magnificis ac Generosis Carolo Ziemiera[?] Vexillifero Drohiciensi olim Magnifici Joannis filio, Adamo Jaski[?] Vice Palatino Terrae Lucoviensis, tum Religiosis in Christo Patribus Marianis Conventus Skorcensis[?] Dominis, tum Nobilibus Joanni Thorzewski[?] atque Simoni seu Cuiusvis nominis Łanicki[?] Administratoribus Vestris de Bonis Vestris generaliter omnibus Regio et Officii nostri vigore mandamus, ut coram Nobis seu Officio nostro Castrensi Capitaneali Lucoviensi in Terminis Querelarum seu Iudicii Causarum Officii Feria Secunda post datam et positionem praesentis Citationis proxime in Curia Regali Lucoviensi celebrandis, Ad Instantiam Instigatoris Officii nostri eique Delatorum Generosorum ac Nobilium Petri, Hyacinthi, Simonis, Josephi, Andreae Krasuskich, Valeriani, Martini, Christophori Krasuskich, Simonis Strus[?] ac aliorum Haeredum et Possessorum Bonorum Villae Krasuse Zembry Actorum personaliter peremptorieque compareatis. Qui Vos in parendo Protestationibus suis tam in antecessum quam nunc recenti tempore contra Vos factis [s. 101L] [numeracja: 99] Citant seu potius secundo post obtentam Contumaciae poenam adcitant. Quia Vos Laboriosos Gasparum Stepniak[?], Laurentium Kedziora, Albertum Lesczuk[?], Albertum Wakulik, Franciscum Buziak, Joannem Zbucki[?], Nicolaum Palusiak, Joannem Palusiak, Andream, Simonem, Lucam et Josephum Manczarzaki[?], Albertum, Christophorum Manczarzaki[?] ac alios Subditos cum Consortibus ac filiis de Bonis Zawady Krzesko Vestros licentiosos et excessivos ad opprimendum se Actores immisistis, Qui superimmissi consulto primo nocturno tempore avenam sibi Actoribus in fundo Actorum proprio ad cassulas[?] Quinquaginta depabularunt ac ad nihilum redegerunt, nec his contenti, verum majores violentias addendo et accumulando, praeterea consulto per Immissionem pecorum pecudum[?] Actorum propria ab Annis Viginti, ex quibus pratis quolibet anno foeni ad Currus Quinquaginta depabularunt, nec his contenti, verum nunc recentissimo tempore itidem consulto occasionem mali exporrigendo, et praecipue Principalis Gaspar Rzepniak[?] in prata Actorum boves, Equos tam Magnificorum Dominorum quam de tota Villa Zawady Krzesko impulit, ac omnes Subditi Vestri impulerunt, Actores advenientes et ad forestam[?] boves, Equos volentes abagere nullatenus abagere permiserunt, ac omnino e vivis aliquem ex haeredibus praedictae Villae Krasuse Zembry tollere voluerunt, his formalibus adiectis: „Że z ktorego tu Parcha albo kilku kopiec[?] Probiemy[?]”, tum et alias violentias, oppressiones, damna ac iniurias [s. 101P] [numeracja: 100] cum Administratoribus praedictis peregerunt suntque executi ac omnes quorum studio per acta peregistis[?]. Pro quibus Citamini, ut nihilominus praeductos Laboriosos superius expressos pro sumendis de Ipsis poenis nostro coram Officio statuatis, sitis Termino parituri et ad omnia melius Inquisitione Vobis probanda responsuri. Datum in Curia Regali Lucoviensi Feria Quinta post festum Sancti Valentini Martyris proxima Anno Domini Millesimo Septingentesimo Quadragesimo Primo. Copiam similem sigillatam unius eiusdemque essentiae unam in Bonis Villae Zawady Krzesko Curiaque Citatorum ibidem sita die hodierna in Actu contenta posuisse, de positione familiae curiali notificando reliquisse. De quo praesens eiusdem Ministerialis Relatio. Ex actis Castrensibus Lucoviensibus Reser[?] Correxit Radzikowski manu propria [pieczęć opłatkowa pod papierem, napis nieczytelny] Legit Poliński[?] manu propria[?] [odwrocie: tytuł sprawy] [s. 103] Ex parte Haeredum et Possessorum Bonorum Krasuse Zembry Relatio 1741 Natt[?]

Działo się w dworze królewskim łukowskim, w czwartek najbliższy po dniu Popielcowym, roku Pańskiego tysiąc siedemset czterdziestego pierwszego. Woźny generalny Królestwa, opatrzny Krzysztof Roslik[?], autentyczny i zaprzysiężony, stawiwszy się osobiście w urzędzie i przed niniejszymi aktami grodzkimi starościńskimi łukowskimi, na mocy swojej prawdziwej i wiernej relacji z doręczenia, którą zwykł czynić w miejscach, gdzie należy, publicznie zeznał, że pozew niżej wpisany, tej oto treści: Franciszek na Nowosielcach i Zakrzu Nowosielski, starosta łukowski. Wam, Wielmożnym i Urodzonym: Karolowi Ziemierze[?], chorążemu drohickiemu, synowi zmarłego Wielmożnego Jana; Adamowi Jaskiemu[?], podwojewodziemu ziemi łukowskiej; a także Przewielebnym w Chrystusie Ojcom Marianom, panom konwentu skorzeckiego[?]; a także Urodzonym Janowi Thorzewskiemu[?] oraz Szymonowi albo jakiegokolwiek imienia Łanickiemu[?], waszym administratorom — od wszystkich waszych dóbr w ogólności — mocą królewską i naszego urzędu nakazujemy, abyście przed nami, czyli przed naszym urzędem grodzkim starościńskim łukowskim, w terminach skarg, czyli sądu spraw urzędowych, które odbędą się w poniedziałek najbliższy po dacie i doręczeniu niniejszego pozwu w dworze królewskim łukowskim, na wniosek instygatora naszego urzędu i jego delatorów, Urodzonych i Szlachetnych Piotra, Jacka, Szymona, Józefa, Andrzeja Krasuskich, Waleriana, Marcina, Krzysztofa Krasuskich, Szymona Strusa[?] i innych dziedziców i posiadaczy dóbr wsi Krasuse Zembry, powodów, stawili się osobiście i zawite. Oni was, stosownie do swoich protestów, wniesionych przeciwko wam tak wcześniej, jak i teraz, w ostatnim czasie, pozywają, a raczej po uzyskaniu kary za niestawiennictwo pozywają po raz drugi. Ponieważ wy pracowitych Kacpra Stepniaka[?], Wawrzyńca Kędziorę, Wojciecha Lesczuka[?], Wojciecha Wakulika, Franciszka Buziaka, Jana Zbuckiego[?], Mikołaja Palusiaka, Jana Palusiaka, Andrzeja, Szymona, Łukasza i Józefa Manczarzaków[?], Wojciecha, Krzysztofa Manczarzaków[?] i innych waszych poddanych z żonami i synami z dóbr Zawady Krzesko, swawolnych i wybrykliwych, nasłaliście dla uciśnienia powodów. Ci nasłani najpierw umyślnie, w porze nocnej, owies, który powodowie mieli dla siebie na własnym gruncie powodów, na pięćdziesiąt [?] wypaśli i obrócili wniwecz; nie poprzestając na tym, lecz dodając i mnożąc jeszcze większe gwałty, ponadto umyślnie przez wpuszczanie bydła [?] [łąki] własne powodów od lat dwudziestu — z których to łąk co roku siana na pięćdziesiąt wozów — wypaśli; i nie poprzestając na tym, lecz teraz, w czasie najświeższym, również umyślnie dając sposobność do złego, a zwłaszcza pryncypał Kacper Rzepniak[?] na łąki powodów woły, konie tak Wielmożnych Panów, jak i z całej wsi Zawady Krzesko wpędził, i wszyscy wasi poddani wpędzili, a powodom, którzy przybyli i chcieli woły, konie spędzić na zajęcie[?], w żaden sposób spędzić nie pozwolili, i w ogóle chcieli kogoś z dziedziców wspomnianej wsi Krasuse Zembry pozbawić życia, dodając te słowa: „Że z którego tu parcha albo kilku kopiec[?] probiemy[?]”; a także inne gwałty, uciski, szkody i krzywdy wraz ze wspomnianymi administratorami popełnili i wykonali, i wszystko, co z ich starania przez akta peregistis[?]. Za to jesteście pozywani, abyście mimo to wyżej wymienionych pracowitych, przyprowadzonych, dla wymierzenia im kar stawili przed naszym urzędem, gotowi stosować się do terminu i odpowiadać na wszystko, co zostanie wam lepiej udowodnione śledztwem. Dan w dworze królewskim łukowskim w czwartek najbliższy po święcie świętego Walentego Męczennika, roku Pańskiego tysiąc siedemset czterdziestego pierwszego. [Zeznał woźny,] że jeden odpis takiego pozwu, opieczętowany, jednej i tej samej treści, w dobrach wsi Zawady Krzesko i w dworze pozwanych tamże położonym dnia dzisiejszego, w treści aktu zawartego, położył, i o położeniu, oznajmiwszy czeladzi dworskiej, pozostawił. O czym niniejsza relacja tegoż woźnego. Z akt grodzkich łukowskich [?]. Poprawił Radzikowski ręką własną. [pieczęć] Czytał Poliński[?] ręką własną[?]. [odwrocie, s. 103: tytuł sprawy] Ze strony dziedziców i posiadaczy dóbr Krasuse Zembry. Relacja, 1741. [?]