462/58

[s. 58] Actum in Curia Regali Lucoviensi Feria Secunda post Festum Sancti Lucae Evangelistae proxima Anno Domini Millesimo Septingentesimo Trigesimo Sexto. Ad Officium et Acta praesentia Castrensia Capitanealia Lucoviensia personaliter veniens Generosus Josephus Niewęgłowski dictus Cichobrus[?] solenniter graviterque cum querimonia eidem Officio et Actis iisque adhaerendo Anteriori Protestationi suae questus estque protestatus in et contra Generosos Franciscum Niewęgłowski dictum Cichobrus[?] fratrem suum et Theresiam de Litwinskie conjuges, tum Alexandrum Litwinski pro eo: Quia idem Inculpatus [s. 59L] Frater suus non contentus anteriori violentia sibi Protestanti illata, nunc eandem continuando non erubuit Tabernam sui Protestantis propriam et haereditariam cum suprascripto Generoso Litwinski fratre Consortis suae ex superinductione Consortis ejusdem superinvadere, superinvadendo Judaeum Arendatorem opprimere et angariare, in compedes tam se Protestantem Dominum, quam et eundem Arendatorem injicere appromittere, et usque[?] Lublinum pro ejusmodi comperandis compedibus sese divertere declarare, perindeque eundem infidelem Arendatorem ejusmodi illorum minationibus perterritum de eadem Taberna aufugere causare, prout de facto cum lebete sibi Protestanti accepto aufugit Tabernamque deseruit, detrimentumque in arenda ad florenos Polonicales centum viginti, prout contractus cum eodem Arendatore initus edisserit, causare [ciąg na następnej stronie, której tu nie odczytano]

Działo się w Dworze Królewskim Łukowskim, w poniedziałek najbliższy po święcie Świętego Łukasza Ewangelisty, roku Pańskiego tysiąc siedemset trzydziestego szóstego. Do urzędu i niniejszych akt grodzkich starościńskich łukowskich, przybywszy osobiście, Urodzony Józef Niewęgłowski zwany Cichobrus[?] uroczyście i poważnie, ze skargą do tegoż urzędu i akt, trzymając się swojej dawniejszej protestacji, użalił się i zaprotestował na i przeciw Urodzonym Franciszkowi Niewęgłowskiemu zwanemu Cichobrus[?], swemu bratu, i Teresie z Litwińskich, małżonkom, a także Aleksandrowi Litwińskiemu, o to: że tenże obwiniony jego brat, nie zadowoliwszy się dawniejszym gwałtem wyrządzonym jemu, protestującemu, teraz go kontynuując nie zawstydził się wraz z wyżej wymienionym Urodzonym Litwińskim, bratem swojej małżonki, z namowy tejże małżonki najechać karczmę swojego protestującego, własną i dziedziczną, najeżdżając — Żyda arendarza uciskać i nękać, grozić, że w kajdany wtrąci tak jego, protestującego, pana, jak i tegoż arendarza, i oświadczać, że uda się aż[?] do Lublina dla sprawienia takich kajdan, a przez to sprawić, że tenże niewierny arendarz, przestraszony takimi ich groźbami, uciekł z tejże karczmy — jak też istotnie uciekł z kotłem zabranym jemu, protestującemu, i karczmę opuścił — i spowodować szkodę w arendzie na sto dwadzieścia złotych polskich, jak wykazuje kontrakt zawarty z tymże arendarzem [ciąg na kartach, których tu nie odczytano].