Entry from the Łuków extracts of the Crown Tribunal of Lublin
461/217
W Łukowie 25 VIII 1698 bracia Stoińscy — Antoni, podstoli ziemi łukowskiej, Hiacynt, stolnik drohicki, Paweł, towarzysz chorągwi lekkiej marszałka nadwornego koronnego Lubomirskiego, i Remigian, synowie zmarłego Stoińskiego, sędziego ziemskiego lubelskiego — zeznali w grodzie łukowskim wieczystą darowiznę na rzecz Jana Władysława Przerębskiego, referendarza koronnego, kantora gnieźnieńskiego, prepozyta łęczyckiego i kanonika krakowskiego oraz warszawskiego. Przedmiotem darowizny jest kmieć Wojciech Kycia ze wsi Krupy z żoną i dziećmi (bez najstarszego syna), inwentarzem, sprzętem, rolami i łąkami oraz należnymi daninami. Darczyńcy zobowiązali się dopuścić obdarowanego do wprowadzenia w posiadanie i bronić go w tych dobrach pod karą szkód ziemskich; sprawy o nie miały iść przed sąd grodzki lubelski (dalszy ciąg na kartach, których tu nie odczytano).
duchowny; Jaśnie Oświecony i Najprzewielebniejszy (Illustrissimus et Reverendissimus); referendarz koronny, kantor gnieźnieński, prepozyt łęczycki, kanonik krakowski, warszawski
Wojciech Kycia
wspomniany (przedmiot darowizny)
mąż [?] (imię żony niepodane); ojciec dzieci, w tym najstarszego syna
Krupy (de Villa Krupy)
chłop, „Pracowity” (Laboriosus)
Kycia
wspomniana
żona Wojciecha Kyci
Krupy
chłopka
Kycia
wspomniany
najstarszy syn (filius natu maximus) Wojciecha Kyci, wyłączony z darowizny
Krupy
chłop
Transcription
[s. 217]
[foliacja: 221]
Actum in Curia Regali Lucoviensi, Feria Secunda in Crastino Festi Sancti Bartholomaei Apostoli, Anno Domini Millesimo Sexcentesimo Nonagesimo Octavo.
Coram Officio Capitaneali Actisque praesentibus Castrensibus Lucoviensibus personaliter comparentes Generosi Antonius Subdapifer Terrae Lucoviensis, Hyacenthus Dapifer Drohiciensis, Paulus Commilito Cohortis Levioris armaturae Illustris et Magnifici Lubomierski Mareschalci Curiae Regni, et Remigianus Stoinscy, olim Magnifici d[omi]ni[?] Sto-/ięszyn[?] Stoinski Iudicis Terrestris Lublinensis Filii, sani mentibus et corporibus existentes, foro competenti omisso et iurisdictione sua quavis propria posthabita, praesenti vero in se posteros ac Bona sua omnia quo ad actum hunc benevole assumpta, publice liberque recognoverunt, et quilibet illorum suo pro interesse recognovit. Quia ipsi Illustrissimo et Reverendissimo Ioanni Vladislao in Przeręb[?] Przerebski, Referendario Regni, Cantori Gnesnensi, Praeposito Łęczycensi, Cracoviensi, Varsaviensi etc. Canonico, et eius legitimis Successoribus Bona sua haereditaria, videlicet Laboriosum Albertum Kycia de Villa Krupy, cum eius Uxore, pueris (excepto filio Kycia Natu Maximo), pecoribus, pecudibus totaque re familiari et Suppel-
[s. 218L]
[foliacja: 222]
lectili domestica, tum agris, campis, pratis per ipsum tentis et possessis, cunctaque obedientia atque datis, dationibus per ipsum ab antiquo praestari solitis, cum omni Bonorum Iure, Dominio, tituloque Haereditario dederunt, donaverunt, perpetuoque inscripserunt et resignaverunt. Ex nunc eidem Donatario suo Intromissionem in eadem Bona modo praemisso Donata, dum per Ministerialem quemvis Regni Generalem et Nobiles duos Officiose affectabitur, cum possessione reali admittendo, quam dum affectabitur non debebit impugnare, immo libere admittere, eundemque Donatarium suum et ipsius Posteros in dictis Bonis ab omnibus generaliter impedimentis iuridicis et extraiuridicis quarumlibet Personarum propinquarum et Remotarum, sexus, status et conditionis cuiusvis existentium, in omni Iudicio et Officio Regni quotiescunque per omnes praescriptiones Terrestres opus fuerit, tueri et defendere de Bonis suis omnibus suis cum Successoribus se submittunt et inscribunt. Idque sub damnis Terrestribus simplici verbo absque quavis probatione Iuratoria taxandis, ob non completionem praemissorum omnium ad solvendum irrecusse[?] succumbendis, pro quibus quidem damnis Terrestribus taliter ad solvendum succubitis[?] peremptorie super primam aut aliam quamvis Citationem coram Capitaneali Castrensi Lublinensi …
[kustosz na dole: „Lublinensi”; dalszy ciąg na stronie następnej, której tu nie odczytano]
Translation
Działo się na Dworze Królewskim w Łukowie, w poniedziałek nazajutrz po święcie św. Bartłomieja Apostoła, roku Pańskiego tysiąc sześćset dziewięćdziesiątego ósmego.
Przed urzędem starościńskim i niniejszymi aktami grodzkimi łukowskimi, stawiwszy się osobiście, Urodzeni Antoni, podstoli ziemi łukowskiej, Hiacynt, stolnik drohicki, Paweł, towarzysz chorągwi lekkiej Jaśnie Wielmożnego Lubomirskiego, marszałka nadwornego koronnego, i Remigian Stoińscy, synowie zmarłego Wielmożnego pana [?] Stoińskiego, sędziego ziemskiego lubelskiego, zdrowi na umyśle i ciele, z pominięciem właściwego sądu i odłożywszy wszelką swoją własną jurysdykcję, a przyjąwszy dobrowolnie niniejszą [jurysdykcję] na siebie, swoich potomków i wszystkie swoje dobra co do tej czynności, publicznie i swobodnie zeznali, a każdy z nich zeznał co do swojego udziału: że Jaśnie Oświeconemu i Najprzewielebniejszemu Janowi Władysławowi z Przerębu[?] Przerębskiemu, referendarzowi koronnemu, kantorowi gnieźnieńskiemu, prepozytowi łęczyckiemu, kanonikowi krakowskiemu, warszawskiemu itd., i jego prawowitym następcom swoje dobra dziedziczne, mianowicie Pracowitego Wojciecha Kycię ze wsi Krupy, z jego żoną, dziećmi (z wyjątkiem najstarszego syna Kyci), z bydłem i drobnym inwentarzem i całym gospodarstwem, i sprzętem domowym, a także z rolami, polami, łąkami przez niego trzymanymi i posiadanymi, i z całym posłuszeństwem oraz daninami i daniami, które od dawna zwykł świadczyć, ze wszelkim prawem do dóbr, władztwem i tytułem dziedzicznym, dali, darowali, wieczyście zapisali i odstąpili (rezygnowali). Od teraz temuż swojemu obdarowanemu wprowadzenie w posiadanie tych dóbr, w opisany sposób darowanych, gdy przez jakiegokolwiek woźnego generalnego Królestwa i dwóch szlachciców urzędowo będzie żądane, wraz z rzeczywistym posiadaniem dopuszczając — którego, gdy będzie żądane, nie będzie mógł zaskarżać, owszem, swobodnie dopuścić — i tegoż swojego obdarowanego i jego potomków w rzeczonych dobrach od wszelkich w ogóle przeszkód sądowych i pozasądowych jakichkolwiek osób, bliskich i dalekich, jakiejkolwiek płci, stanu i kondycji, w każdym sądzie i urzędzie Królestwa, ilekroć zajdzie potrzeba, przez wszystkie przedawnienia ziemskie, strzec i bronić ze wszystkich swoich dóbr wraz ze swymi następcami się poddają i zapisują. A to pod karą szkód ziemskich, szacowanych na proste słowo bez jakiegokolwiek dowodu przysięgą, którym za niedopełnienie wszystkich powyższych mają ulec do zapłacenia nieodwołalnie[?]; za które to szkody ziemskie, w ten sposób do zapłacenia przegrane[?], zawite, na pierwszy albo jakikolwiek inny pozew, przed [sądem] starościńskim grodzkim lubelskim …
The [?] mark denotes an uncertain reading; the record itself is given in the language of the edition (Polish, or the original with a Polish translation).