461/116

[s. 116] Actum in Curia Regali Lucoviensi Feria Sexta ipso die Festi Sanctae Priscae Virginis et Martyris Anno Domini Millesimo Sexcentesimo Nonagesimo Secundo. Ad Officium et Acta praesentia Capitanealia Castrensia Lucoviensia personaliter veniens Generosus Stephanus Masczybrodzki[?] bonorum villarum Gołębek[?] ac aliorum eo pertinentium certarum sortium suarum haeres, Commilito et Deputatus Magnifici olim Casimiri in Domaszewnica Domaszewski Capitanei Lucoviensis Cohortis loricatae, solenniter manifestatus est in eo: Quia ipse cum sit ad recipienda stipendia pro quartalibus tribus iuxta Regestra liquidata in Iudiciis Commissorialibus Leopoliensibus in Anno Millesimo Sexcentesimo Octuagesimo Septimo demerita, e medio Commilitonum totius vexilli electus et deputatus, ac ad Palatinatum Lublinensem pro recipiendis iisdem[?] stipendiis remissus, totiesque assignationem stipendiorum demeritorum a Magnifico Commissario Palatinatus Lublinensis in Comitiis particularibus Lublinensibus expostulavit, verum quoniam praefatus Magnificus Commissarius nullam assignationem voluit extradere, allegans se [na marginesie, przy kolejnych ustępach: „Generosus” (z dopiskiem nad wyrazem: [?]); „Quia”; „pro receptione stipendiorum ad Palatinatum Lublinensem remissus”; „Verum quoniam Commissarius[?] nullam assignationem voluit extradere”] [s. 117] praefata stipendia Magnifico olim Capitaneo Lucoviensi, Rotmagistro Sacrae Regiae Maiestatis vexilli praefato exsolvisse, ideo de sui in peragendo munere diligentia, ne aliquod detrimentum patiatur, iterum iterumque manifestatur. Ex Actis Castrensibus Lucoviensibus Rescriptum[?] [pieczęć] Marianus[?] in Jastrzębie Jastrzębski Pincerna Owrucensis[?], Vicecapitaneus et Iudex Castrensis Lucoviensis manu propria Correxit Skrzyszowski manu propria [odwrocie, dolna część karty 0117:] Ex parte Generosi Masczybrodzki manifestatio Anno Domini 1692 do[?] Feria 6 ipso Festo Sanctae Priscae Virginis et Martyris in Curia Lucoviensi. Qui cum sit ad recipienda stipendia pro Quartalibus tribus iuxta Regestra Liquidata in Iudiciis Commissorialibus Leopoliensibus demerita, e medio sui electus et deputatus, totiesque a Magnifico Commissario expostularet Assignationem deservitorum stipendiorum, non extraditionis.

Działo się na dworze królewskim łukowskim, w piątek, w sam dzień święta świętej Pryski, dziewicy i męczennicy, roku Pańskiego tysiąc sześćset dziewięćdziesiątego drugiego. Do urzędu i do niniejszych akt grodzkich starościńskich łukowskich przybywszy osobiście Urodzony Szczepan Maszczybrodzki[?], dziedzic pewnych swoich części dóbr wsi Gołębek[?] i innych do nich należących, towarzysz i deputat chorągwi pancernej Wielmożnego niegdyś Kazimierza z Domaszewnicy Domaszewskiego, starosty łukowskiego, uroczyście oświadczył (zamanifestował) w tym: Ponieważ on, gdy miał odebrać żołd za trzy kwartały, zasłużony według rejestrów zlikwidowanych w sądach komisarskich lwowskich w roku tysiąc sześćset osiemdziesiątym siódmym, został spośród towarzyszy całej chorągwi obrany i deputowany i wysłany do województwa lubelskiego dla odebrania tegoż[?] żołdu, i tylekroć domagał się od Wielmożnego komisarza województwa lubelskiego na sejmikach partykularnych lubelskich asygnacji zasłużonego żołdu, lecz ponieważ wspomniany Wielmożny komisarz żadnej asygnacji wydać nie chciał, twierdząc, że wspomniany żołd wypłacił Wielmożnemu niegdyś staroście łukowskiemu, rotmistrzowi wspomnianej chorągwi Jego Królewskiej Mości, przeto, [świadcząc] o swej staranności w spełnianiu powierzonej funkcji, aby nie poniósł jakiejś szkody, raz po raz się oświadcza (manifestuje). Z akt grodzkich łukowskich przepisano[?]. [pieczęć] Marian[?] z Jastrzębia Jastrzębski, cześnik owrucki[?], wicestarosta i sędzia grodzki łukowski, ręką własną. Poprawił Skrzyszowski ręką własną. [Odwrocie:] Ze strony Urodzonego Maszczybrodzkiego[?] manifestacja, roku Pańskiego 1692 [?]. W piątek, w sam dzień święta świętej Pryski, dziewicy i męczennicy, na dworze łukowskim. Że gdy miał odebrać żołd za trzy kwartały, zasłużony według rejestrów zlikwidowanych w sądach komisarskich lwowskich, obrany i deputowany spośród swoich [towarzyszy], tylekroć domagał się od Wielmożnego komisarza asygnacji wysłużonego żołdu — o niewydanie [asygnacji].