459/333

[s. 333] [początek pozwu na wcześniejszej karcie] … responsuri. Datum in Curia Regali Lucoviensi feria quinta post dominicam Invocavit Quadragesimalem proxima, Anno Domini Millesimo Sexcentesimo Quadragesimo Quarto. Et post propositionem suam modo praemisso factam deductamque parti citatae legitimo de termino actorea pars petiit citatam partem ad officiosam responsionem compelli. Citata vero pars, omnibus iuris remediis et defensis sibi praecustodiendis salvis, primo actorem et actionem pro competenti non agnoscendo, dixit officioque praesenti declaravit inordinatam positionem citationis, prout ex relatione ministerialis liquet, nam citati sunt divisi et seorsivas suas residentias habent, quod divisione inter se facta et coram actis praesentibus Capitanealibus Castrensibus Lucoviensibus recognita probaturum se offert [na marginesie: + ret.[?]]. Idcirco citatio apud quemlibet citatorum ponenda erat. Petiit itaque ob inordinatam positionem citationis se a termino praesenti liberandum pronunciari. [s. 334L] Eo in loco licet pars actorea allegata sua in medium offerri praesenti inferebat, verum quoniam eadem intra triduum, ut iuris est, ad adiudicandum[?] non porrexit, ideo Generosus Venceslaus Rozinski[?], Notarius loci praesentis, de sua in suscipiendo diligentia, eius autem in porrigendo negligentia solenniter est protestatus. [na marginesie: Officium] Officium praesens Capitaneale Castrense Lucoviense, controversiis partium praefatarum utrarumque, actore per Nobilem Stanislaum Domanski, ex citatis Nobilis Ioannes Iasienski suo et aliorum fratrum nomine coram se factis exauditis, ordinata positione citationis adinventa, procedere citatis mandat. [na marginesie: Decretum[?]] Quo decreto citata pars pro iuridico non suscepto ab eodem et cum eodem Generosum Samuelem Samborecki, Vicecapitaneum loci praesentis causaeque huius Iudicem, ad iudicia Generalia Tribunalis Regni Lublinensis per Ministerialem Regni Generalem providum Bartholomaeum Markowicz debito modo ut iuris est movit. Cuius motioni memoratus dominus Vicecapitaneus Lucoviensis non detulit [s. 334P] neque eandem interpositam suscepit. De qua non delata venia [?] suprascripti citati solenniter sunt protestati. Officium quoque se non temere id egisse, verum iure suadente, instanti [?] reprotestatum. Pars citata, salvis ut supra iuris remediis ad actum praesentem necessariis, nulliter et indebite ad officium praesens attracta, dixit causam praesentem foro officii praesentis non subesse his ex rationibus: Primo quod ad inscriptionem fatalibus extinctam actor coram officio praesenti dirigit actionem. Secundo quod summa haec non liquidi debiti neque contractu fuerat. Tertio quod circa haeredes et possessores bonorum (de quibus processit) manere restaura[?] cui inscriptio servit[?] debet. [?] quod haec summa ad mentem testatoris inscripta taliter, quod si ista Anna Iasienska e vivis decederet, iam devolutio ad parentem citatorum spectare debebat, per consequens ad filios modernos citatos, quod testamento et transactionibus[?] ipsorum probatum est. Atque ita ex [s. 335P] rationibus, tum quod summa haec per parentem citatorum moderno actori persoluta est, quod silentio tanti intervalli temporis probatur et quietationibus per actorem modernum factis allatis[?], Nobilis Hedvigis Piorowa[?], praenominatae Annae Iasienskae soror, ratione eiusdem summae non solutionis ad iudicium Terrestre Lucoviense movens[?] citatos dirigit actionem, et decreta eo in passu sunt lata, tum quod appellatio in ea causa non est decisa, petierunt se ab incompetenti actione et foro praesenti liberos effici, ceteris iuris remediis salvis. In procedendo officium hoc idem Capitaneale Castrense Lucoviense, quoniam actorea pars ad inscriptionem fatalibus extinctam in foro praesenti agit, ideo foro causae huius non admittendo ab eodem liberos citatos facit. Quo decreto actor pro iuridico non suscepto ab eodem et cum eodem Generosum Samuelem Samborecki, Vicecapitaneum loci praesentis causaeque huius Iudicem, ad iudicia Tribunalia Ordinaria Regni Lublinensis per Ministerialem Regni Generalem providum Bartholomaeum Markowicz movit. Cuius motioni memoratus dominus Vicecapitaneus [s. 335L] detulit et eandem interpositam suscepit. Partibus suprascriptis utrisque terminum expurgandarum sententiarum suarum, prosequendarum vero et continuandarum motionis praefatae ac ulterius ea in causa contra se procedendi in praeallegatis iudiciis ordinariis Generalis Tribunalis Regni Lublinensis inter causas Palatinatus Lublinensis et Districtus Lucoviensis praefigendo et conservando, ut iuris est, peremptorium vigore praesentis motionis terminique conservationis et iuxta acta. Et hic incontinenti coram eodem officio personaliter stans Ministerialis Regni Generalis providus Mathias Kostka[?] publice recognovit, quia ipse citationem praesentem Sabbatho post dominicam Invocavit proxime praeterito in bonis villae Iasinka cunctisque[?] citatis ibidem [?] posuit et positionem citationis notifi- [s. 0336, ta sama karta po odgięciu narożnika] cavit. Ex actis Castrensibus Lucoviensibus [?] Correxit Iasienski [pieczęć] Samuel Samborecky Vicecapitaneus et Iudex Causarum Officii Castrensis Lucoviensis manu propria

[s. 333] [początek pozwu na wcześniejszej karcie] … mający odpowiadać. Dan w Grodzie Królewskim Łukowskim w czwartek najbliższy po niedzieli wielkopostnej Invocavit, roku Pańskiego tysiąc sześćset czterdziestego czwartego. A po swoim wywodzie, w powyższy sposób uczynionym i przedstawionym stronie pozwanej z prawnego terminu, strona powodowa żądała, by stronę pozwaną zmuszono do urzędowej odpowiedzi. Strona zaś pozwana, zastrzegłszy i zachowawszy sobie wszelkie środki prawne i obrony, najpierw nie uznając powoda i powództwa za właściwe, powiedziała i oświadczyła niniejszemu urzędowi nieprawidłowe doręczenie pozwu, jak wynika z relacji woźnego, gdyż pozwani są podzieleni i mają swoje oddzielne siedziby, co ofiaruje się udowodnić działem między nimi dokonanym i przed niniejszymi aktami starościńskimi grodzkimi łukowskimi zeznanym [na marginesie: + ret.[?]]. Dlatego pozew należało złożyć u każdego z pozwanych. Żądała więc, aby z powodu nieprawidłowego doręczenia pozwu ogłoszono ją za wolną od niniejszego terminu. [s. 334L] W tym miejscu, chociaż strona powodowa wnosiła, że swoje dowody przedstawi niniejszemu [urzędowi], jednak ponieważ nie złożyła ich w ciągu trzech dni, jak prawo wymaga, do osądzenia[?], przeto Urodzony Wacław (Venceslaus) Rozinski[?], pisarz tutejszego miejsca, uroczyście zaprotestował o swojej gotowości w ich przyjęciu, jej zaś zaniedbaniu w złożeniu. [Urząd] Urząd niniejszy starościński grodzki łukowski, wysłuchawszy przed sobą sporów obu wymienionych stron — powoda przez Urodzonego Stanisława Domańskiego, ze strony zaś pozwanych Urodzonego Jana Jasieńskiego, występującego swoim i innych braci imieniem — uznawszy doręczenie pozwu za prawidłowe, nakazuje pozwanym postępować. [Dekret[?]] Od którego dekretu strona pozwana, nie uznawszy go za prawny, od tego samego [urzędu] i wraz z nim — Urodzonym Samuelem Samboreckim, wicestarostą tutejszego miejsca i sędzią tej sprawy — odwołała się do sądów generalnych Trybunału Koronnego Lubelskiego przez woźnego generalnego Królestwa, opatrznego Bartłomieja Markowicza, należycie, jak prawo wymaga. Na które odwołanie wspomniany pan wicestarosta łukowski nie przystał [s. 334P] ani go wniesionego nie przyjął. Wobec czego, gdy nie dano zezwolenia, [?] wyżej zapisani pozwani uroczyście zaprotestowali. Urząd również, że nie uczynił tego lekkomyślnie, lecz za radą prawa, [?] złożył przeciwprotest. Strona pozwana, z zastrzeżeniem jak wyżej środków prawnych potrzebnych do niniejszego aktu, nieważnie i niesłusznie pociągnięta przed niniejszy urząd, powiedziała, że niniejsza sprawa nie podlega sądowi niniejszego urzędu z tych powodów: po pierwsze, że powód kieruje przed niniejszym urzędem powództwo o zapis wygasły przez upływ terminów zawitych; po drugie, że suma ta nie pochodziła z długu płynnego ani z kontraktu; po trzecie, że przy dziedzicach i posiadaczach dóbr (o które wytoczono sprawę) powinno pozostawać [?], któremu służy[?] zapis; [?], że suma ta została zapisana według woli testatora w ten sposób, że gdyby ta Anna Jasieńska zeszła ze świata, przypadnięcie powinno było już należeć do rodzica pozwanych, a w konsekwencji do obecnych synów pozwanych, co jest dowiedzione testamentem i ugodami[?] ich [rodziny]. A tak z [s. 335P] powodów: tak tego, że suma ta została przez rodzica pozwanych obecnemu powodowi spłacona, czego dowodzi milczenie przez tak długi odstęp czasu i przedłożone[?] kwity wystawione przez obecnego powoda, [oraz że] Urodzona Jadwiga (Hedvigis) Piorowa[?], siostra wymienionej Anny Jasieńskiej, z powodu niezapłacenia tej samej sumy kieruje powództwo, pozywając[?] pozwanych do sądu ziemskiego łukowskiego, i w tym przedmiocie wydano dekrety; jak i tego, że apelacja w tej sprawie nie jest rozstrzygnięta — żądali, by uznano ich za wolnych od niewłaściwego powództwa i od niniejszego sądu, z zachowaniem innych środków prawnych. W dalszym postępowaniu ten sam urząd starościński grodzki łukowski, ponieważ strona powodowa prowadzi sprawę w niniejszym sądzie o zapis wygasły przez upływ terminów zawitych, przeto nie dopuszczając [jej] do sądu w tej sprawie, uwalnia od niego pozwanych. Od którego dekretu powód, nie uznawszy go za prawny, od tego samego [urzędu] i wraz z nim — Urodzonym Samuelem Samboreckim, wicestarostą tutejszego miejsca i sędzią tej sprawy — odwołał się do sądów trybunalskich zwyczajnych Koronnych Lubelskich przez woźnego generalnego Królestwa, opatrznego Bartłomieja Markowicza. Na które odwołanie wspomniany pan wicestarosta [s. 335L] przystał i wniesione przyjął. Obu wyżej zapisanym stronom termin do oczyszczenia swoich wyroków, do prowadzenia zaś i kontynuowania wspomnianego odwołania i dalszego postępowania w tej sprawie przeciw sobie w wyżej przywołanych sądach zwyczajnych Trybunału Głównego Koronnego Lubelskiego wśród spraw województwa lubelskiego i powiatu łukowskiego, jak prawo wymaga, [jako] zawity wyznaczając i zachowując mocą niniejszego odwołania i zachowania terminu i według akt. I tu niezwłocznie, stając osobiście przed tymże urzędem, woźny generalny Królestwa, opatrzny Maciej (Mathias) Kostka[?], publicznie zeznał, że on niniejszy pozew w sobotę po niedzieli Invocavit, najbliżej przeszłą, w dobrach wsi Iasinka (zapewne Jasionka) wszystkim[?] pozwanym tamże [?] złożył i o złożeniu pozwu [s. 336] zawiadomił. Z akt grodzkich łukowskich [?]. Poprawił Jasieński. [pieczęć] Samuel Samborecki, wicestarosta i sędzia spraw urzędu grodzkiego łukowskiego, własną ręką.