Szczawiński 8/1830

N° 8. [stempel: DZIESIĘĆ GROSZY] Działo się w Mieście Wojewódzkiem Siedlcach w Kancelarii i mieszkaniu Rejenta niżej wymienionego Dnia Trzydziestego Miesiąca Stycznia Tysiąc Ośmset Trzydziestego 1830 Roku. Przedemną Augustynem Szczawińskim Rejentem Kancelarii Ziemiańskiej Województwa Podlaskiego w Mieście Wojewódzkiem Siedlcach przy Ulicy Floriańskiej w domu pod N 194. z urzędu swego zamieszkałym stawiła się Osobiście Barbara z Kobylińskich Kobylińska po niegdy Antonim Kobylińskim pozostała Wdowa zmarłych Mariana i Jadwigi z Sawickich Małżonków Kobylińskich Córka w Mieście Wojewódzkiem Siedlcach w domu pod Nrem 65. mieszkająca i zamieszkanie prawne obierająca na siłach ciała nieco Osłabiona na umyśle jednak zdrowa i zupełną przytomność mająca, do Czynności Urzędowych zdolna pełnoletnia Rejentowi i Świadkom z Osoby swej znana jawnie dobrowolnie rozmyślnie i wyraźnie w przytomności Czterech Świadków to jest: Bartłomieja Szamańskiego [?] — Filipa Załęskiego [?] Karola Radzikowskiego i Feliksa Szymańskiego wszystkich w Mieście Wojewódzkiem Siedlcach mieszkających żadnemu wyłączeniu prawnemu niepodległych zeznała i podyktowała Testament czyli Ostatniej woli Rozporządzenie w słowach następujących: — Ja Barbara z Kobylińskich Kobylińska niechcąc po śmierci mej zostawić pomiędzy familią najmniejszych zakłóceń, a chcąc razem wynadgrodzić Kazimierza Kobylińskiego Syna w Małżeństwie z Antonim Kobylińskim spłodzonego, za wszelkie starania które dotąd miał o mnie, i do śmierci mej czynić przyrzekł — Całkowitą część moją Dziedziczną z Częścią Brata mego Jakuba Kobylińskiego dotąd nieoddzieloną, z Zabudowaniami gospodarskiemi i mieszkalnemi — z placów Siedliskowych [?] Ogrodów Pól, Łąk, Pastwisk [?] Zarośli wygonów wodopojów [?] i wszegokolwiek składającą się nic z takowych dla nikogo niewyłączając ani exympując, w Ograniczeniu wsi Kobylan górnych w Powiecie Węgrowskim Województwie Podlaskiem położoną, po Rodzicach swych Marianie i Jadwidze z Sawickich Małżonkach Kobylińskich z prawa Spadku pozostałą i do mnie prawem własności należącą, z szczególnego względu Temuż Synowi memu Kazimierzowi Kobylińskiemu leguję daję daruję i zapisuję, w zupełności i Uniwersalnym Dziedzicem po śmierci mej postanawiam [karta bez tekstu aktu; u góry: do N 8 / 1830; stemple: ZŁOTYCH DWA, M pod koroną] postanawiam, zezwalając aby Tytuł własności tejże części na rzecz i Osobę Tegoż Syna mego Kazimierza Kobylińskiego po śmierci mej w Aktach Hypotecznych właściwych przepisanym i uregulowanym został. Taka a nieinna jest ostatnia wola moja, którą we wszystkiem po śmierci mej bez najmniejszego naruszenia wykonaną mieć chcę i postanawiam Takowy Testament w miejscu dniu miesiącu i roku w Akcie wyrażonych w przytomności Czterech Świadków spisany przez Testatorkę od słów „Ja Barbara z Kobylińskich Kobylińska” do słów „wykonaną mieć chcę i postanawiam” Rejentowi dyktującej [?] i całkowity [?] własnoręcznie [?] przezemnie dyktowany, Zeznająca mając sobie w obecności Czterech Świadków wyżej wymienionych zwolna głośno i wyrozumiale co do słowa przeczytany, za zgodny z swą wolą i myślą napisany przyznała i przyjęła i jeszcze raz Oświadczając że taka a nieinna jest Jej ostatnia wola — Szacunek powyżej wyrażonej Części w Sumie Złotych Polskich Pięćset Oznaczając — z powodu iż pisać nieumie Oświadczyła iż [?] Znakami Krzyża S° Oznaczy, i na dowód tego wraz z czterema Świadkami wyżej wymienionemi oraz z przybranym Świadkiem piątym całkowitemu przyjęciu spisaniu i przeczytaniu przytomnym Ur. [?] Janem Wojewódzkim we wsi Stawyczowie [?] przy mieście Siedlcach w Powiecie Siedleckim Województwie Podlaskiem mieszkającym, Zeznająca znakami Krzyża S° a Świadkowie wraz z Rejentem Własnoręcznie podpisali — jak następuje — Działo się jak wyżej Barbara z Kobylińskich Kobylińska nieumiejąca pisać kładzie znaki krzyża Sgo +++ Jako Świadek przy[?] Bartłomiej Szamański [?] Jako świadek Filip Załęski [?] Jako Świadek Karol Radzikowski Jako Świadek Feliks Szymański Jako przybrany Świadek Jan Wojewódzki Augustyn Szczawiński Rejent Kancelarii Ziemiańskiej Województwa Podlaskiego