Szaniawski 89/1833

Nro 89 — dnia 20 Marca 1833 r. Kopiia Między Sukcesorami czyli Spadkobiercami niegdy Józefa Antoniego dwojga imion Domańskiego, jakoto Franciszkiem, Filipem, byłym Kapitanem Wojsk polskich, Księdzem Felixem Proboszczem we Wsi Kamioncze Województwie Mazowieckim, Aloizym, Erazmem Damańskiemi, braćią rodzonemi, Anielą z Domańskich Strażycową, w asystencji Józefa Strażyca, Męża, Stawającą, wszystkich we Wsi Zarzeczu Wielkim, Powiecie Łukowskim, Województwie Podlaskiem, z tytułu Dziedzictwa dotąd niedzielnego prawnie zamieszkałemi, z jednej, a Maciejem Karwowskim, niegdy Wawrzeńca Synem, Janem Karwowskim Bratem jego rodzonym nieletnim, czy[?]li bardziej na mocy Opieki, przez niegdy Ojca tyżże Wawrzeńca Karwowskiego Testamentem sporządzonej, i na Macieja Karwowskiego Zeznanej, Marianny z Karwowskich Olszewskiej Siostry tyżże, w asystencji Męża Mateusza Olszewskiego, Jarego zwanego, Stawający, Oraz na mocy plenipotencji urzędownie zeznanej, przez Adama Mościckiego, po niegdy Błażeju Mościckim Syna, także na mocy plenipotencji przez Macieja Umiastowskiego po niegdy Wojciechu Umiastowskim Syna Temuż wyżej wyrażonemu Maciejowi Karwowskiemu, Urzędownie Zeznanej Janem Olszewskim, zwanym Przodek, po niegdy Wojciechu Olszewskim pozostałym Synu, — Wojciechem Gołaskim, wraz z Agnieszką z Mościckich Gołaską, Żoną, jako Sukcesorami po niegdy Zofii, z Olszewskich Przodków Matki tyżże, niegdy Krzysztofa Mościckiego, Żonie, z drugiej Strony, Staje pewna [?] prywatna, dla przyczyn tu poniżej załączonych dobrowolna obudwu Stron Ugoda, zawsze jednak prawomocna, nigdy niezerwana od Stawających i nie wzruszona jak następuje. Iż lub powyżej wyrażeni Franciszek Domański, z porcji swej jako w Spadku przynależnej, oraz jako plenipotent na mocy plenipotencji, przez X. Feliksa Domańskiego, Brata swego w dniu 27 Czerwca 1832. roku w Mieście Łowiczu[?] przed Regentem powiatu Sochaczewskiego Województwa Mazowieckiego Urzędownie Zeznanej — także jako plenipotent na mocy plenipotencji przez Filipa Domańskiego, byłego Kapitana Wojsk polskich, Brata swego na dniu 17. Marca 1829 r. w Mieście Powiatowem Hrubieszowie, w Województwie Lubelskim, przed Regentem tegoż Powiatu tu Urzędownie Zeznanej, Alojzy Domański, Erazm Domański, Aniela z Domańskich Strażycowa w asystencji Męża swego Józefa Strażyca, ci wszyscy osobiście Stawający, jako wyżej we Wsi Zarzeczu Zamieszkali, posiadając tytułem Zastawny Część, na Wsi Olszewnicy Wielkiej w Powiecie Radzyńskim, Województwie Podlaskiem, położoną, przez niegdy Józefa Antoniego, dwojga imion Domańskiego Ojca tychże, od niegdy Wojciecha Olszewskiego, zwanego Koziełek, w dniu 5. Miesiąca Kwietnia 1783. roku Nabytą, dotąd w ciągłym posiadaniu, jako Spadkobierców zostającą, wyżej także wyrażonym, Maciejowi Karwowskiemu, niegdy Wawrzeńca Synowi, — Nieletniemu Janowi Karwowskiemu, Bratu Macieja Karwowskiego niegdy Wawrzeńca Synowi, Mariannie z Karwowskich Olszewskiej, Siostrze tychże rodzonej, oraz na mocy plenipotencji Urzędownie Zeznanej, przez Adama Mościckiego, po Błażeju Mościckim Syna, także na mocy plenipotencji przez Macieja Umiastowskiego, po niegdy Wojciechu Umiastowskim Syna, temuż wyżej wyrażonemu Maciejowi Karwowskiemu, Urzędownie Zeznanych, Janowi Olszewskiemu zwanemu Przodek po niegdy Wojciechu Olszewskim pozostałym Synu — Wojciechowi Gołaskiemu i Jego Żonie, Agnieszce z Mościckich Gołaskiej, jako Sukcesorom po niegdy Zofii z Olszewskich Przodków Matki tychże, niegdy Krzysztofa Mościckiego Żony, i Ich Sukcesorom, Stosownie do Umowy i ugody słownej w dniu 4. Miesiąca Czerwca r. b. 1832. jako z Interesentami do Wsi Mościch[?] przybytemi[?], jakoto Maciejem Karwowskim, Wojciechem Gołaskim, Janem Olszewskim, zwanym Przodek, uczynionej, o odstąpienie Części na Wsi Olszewnicy Wielkiej, sposobem Zastawu dotąd posiadanej, w sposobie lepszy prawa dotąd Spadkobiercom, niegdy Józefa Antoniego, dwojga imion Domańskiego, służącego, a to za Sumę dobrowolnie ugodzoną Złotych polskich Trzy Tysiące Siedemset, Nro 3700. w Srebrze w monecie grubej i razem wyliczyć się mianą, z ostrzeżeniem zebrania Kreskencji tegorocznej oraz pobraniem wszelkich tegorocznych dochodów, i Użytków, niemniej pomieszkaniem jednorocznym do Świętego Jana Chrzciciela, roku przyszłego Tysiąc Ośmset Trzydziestego Trzeciego, z obowiązkiem, zato, opłacenia całorocznych podatków, w dwóch ratach zwykle opłacanych, z ostrzeżeniem oraz, z dozwoleniem przez Nabywców Cedującym, Zabrania drzewa oprawnego, oraz w Klockach będącego, z wolnem wzięciem onegoż z gruntu, także wykopaniem drzewek Fruktowych, wzięcie onychże dozwolone, oraz z najmocniejszem prawomocnem ostrzeżeniem Cedujących, że tylko te grunta czyli Działy Domańscy Cedują, które Inwentarzem ówczesnym objęte na goli[?] będące, oraz przez niegdy Ich Ojca, na rzecz niegdy Wojciecha Olszewskiego, Koziełek zwanego wykupione, i Budowle wogulności wszystkie, przez niegdy Ojca jako i Ich samych pozostawione, Innych zaś gruntów czyli Działów, do tej Zastawu nienależących, jako oddzielnem prawem posiadanych, Domańscy nie cedują, excypują i prawomocnie wyłączają — Mocą niniejszego z obudwu stron zezwolenia, i zobowiązania się. A że niniejszy akt ugody, prywatnie sporządzony [?] zostać, z powodu pozostałych nieletnich Pauliny i Emilii — Córek po zmarłej Matce z Domańskich Józefie Hablowej, Żyjącego Franciszka Habla Żonie, byłego Porucznika Wojsk polskich, a wyżej wyrażonych rodzonej Siostrze, do wszelkich Funduszów po swym Ojcu Józefie Antonim, dwojga imion Domańskim, należącej, z powodu że dotąd tejże Familii, o Jej zejściu jeszcze w dniu 2. Listopada r. z. 1831. we Wsi Kamionie, w Województwie Mazowieckim, Sądowi swemu niedoniosła, w celu dopełnienia formalności, prawem Krajowym przepisanych, które jeszcze dotąd dopełnionemi niezostały — A zatem do czasu ustanowionej przez Sąd Opieki, nad temiż Nieletnemi, wyżej wyrażonemi, Cedujący prawa tychże do tej Części Im służące, wyłączają — i do Decyzji, prawnie nad temiż ustanowionej Opieki, pozostawiają, jako nie mający żadnego prawa i mocy o Ich porcji, po Ich Matce, na nich spadłej, rozrządzania, pieniędzy podniesienia z odebranych skwitowania, i następnie ulokowania tychże — Wkońcu po wyraźnem wyłączeniu Części Nieletnich, wyżej wyrażeni Cedujący ugodziwszy się na Sumę, wogulności biorąc, w stosunku Sumy jako wyżej wyrażonej Trzech Tysięcy Siedmiuset Złotych polskich, a na każdą porcją Cedującego po Złotych polskich pięćset Dwadzieścia Ośm, Groszy Siedemnaście, jako każdemu do odebrania przypadającej, w dniu dzisiejszym do Rąk swoich, jako i przez