Szaniawski 521/1832

No 521. Działo się we Wsi Zarzeczu Wielkim, w powiecie Łukowskim Województwie podlaskiem, dnia Trzydziestego pierwszego paździérnika, Tysiąc Ośmset Trzydziestego Drugiego Roku, a godzinie Trzeciej po południu. Przedemną Urzędnikiem Józefem Kalasantym Szaniawskim, Regentem Kancelarii powiatu Łukowskiego, w Łukowie, w domu pod Numerem Czwartym mieszkającym, i urzędowanie swoje sprawującym, tu do Wsi Zarzecza, na uczynioną Rekwizycyją przybytym i do niniejszego aktu wezwanym, Obecny, Franciszek Gołaski, tu w Zarzeczu zamieszkały, Mnie Regentowi znany pełnoletni, lubo na siłach ciała fizycznie osłabiony, na władzach jednak umysłowych zdrowy, i zupełnie przytomny, w przytomności Czterech Świadków, jakoto: Franciszka Zarzeckiego, Piotra Gołaskiego, Aleksandra Czerniewicza, i Jana Zakrzewskiego, wszystkich tu we Wsi Zarzeczu mieszkających Obywateli Krajowych, Mnie Regentowi znanych, żadnemu wyłączeniu prawnemu niepodległych, oświadczył i dobrowolnie zeznał. Iż tenże Zeznający Ostatnią woli swej Dyzpozycyją, czyli Testament chce uczynić, i takowy Mnie Regentowi do protokułu w przytomności powyżej wyrażonych Świadków, sam zadyktował jak następuje. Ja Franciszek Gołaski, niegdy Piotra Syn, przeżywszy lat 54. czując się być Chorym na przypadek mogącej nastąpić śmierci, Majątek swój Ruchomy i Nieruchomy składający [dopisek: się] z Części w ograniczeniu Wsi Zarzecza leżącej, to jest Zabudowań, Siedlisk, pól Łąk, Lasów, i Krzaków, tudzież z Inwentarzy, jakoto: pary wołów, Trzech, Krów, Dwóch Jałowic, Szesnastu Owiec, [skreślone: Ruchom[?]] Ruchomości Gospodarskich, i Sum pieniężnych na Zastaw Gruntów danych [skreślone: z mianowicie], od różnych Osób mi należących, a mianowicie od Sukcesorów Franciszka Gołaskiego, Stryja mego złotych polskich Dwadzieścia, od Swiderskiego z Krasowa[?], Dukatów Dziewięć, i Rubel Rosyjski jedny czyli złotych polskich Sto Sześćdziesiąt Osm Grz Dwadzieścia, od Sukcesorów Tomasza Czerniewicza złotych polskich Sto Osm, od Jerzego Zarzeckiego, czyli teraz Grzegorza Gołaskiego jako posiadacza fortuny Jego, złotych polskich Sześćdziesiąt Trzy — od Karwowskich po Wawrzeńcu Karwowskim pozostałych Synów w Sokuły[?] czyli bardziej teraz od Celińskich, jako nabywców Majątku Wawrzeńca Karwowskiego, Dukatów Dziewiętnaście czyli złotych polskich Trzysta Czterdzieści Dwa, winnych tak Rozrządzam. To jest Naprzód Synom moim Michałowi i Stanisławowi, Tytułem dziedzictwa Części wymienionych całkowitych, przyznaję i takowe na własność itymże przeznaczam. Z Obowiązkiem, ażeby Annie Córce mojej a swej Siostrze, na posag Sumę Złotopol Siedemset, wypłacili, a to w czasie dojścia Jej do pełnoletności, lub po zawarciu związków Małżeńskich. Także iż Synowie powinni będą z Części Im[?] zapisanych Żonie mojej Anieli z Jastrzębskich a Matce swej, tytułem [skreślone: posag] Darowizny, niniejszym Testamentem Jej przezemnie uczynionej, Sumę złotych polskich Sto pięćdziesiąt w Monecie srebrnej wyliczyć — i Kwotę złotych polskich Sto na pogrzeb Ciała mego XX. Bernardynom Łukowskim, łącznie[?] już z Bractwem, zapłacić — pozostały zaś swój Majątek cały, powyżej opisany pieniądze i pieniądze gotowe, gdyby te po śmierci mojej znalazły się do równego podziału między wszystko troje dzieci moich, już tu z imion zadyktowanych oddaję. Oraz Szacunek niniejszą dyspozycyią moją Rozdziałowego Majątku na Sumę Złotop Trzy Tysiące nie przenoszącą, podług swej własnej wiadomości, ustanawiam. i na tem Testament swój ukończam. Niniejszy akt przez Mnie Regenta Testatorowi dowyrozumiale odczytany został, który tenże za zgodnie z wolą swoją napisany przyznał, i takowy jako pisać nieumie położeniem krzyżów oznaczył, Świadkowie zaś podpisali jak następuje. Franciszek Gołaski +++ Franciszek Zarzecki Świadek pisać nieumiejąc własne krzyże XXX. Piotr Gołaski Świadek pisać nieumiejąc własne krzyże XXX. Aleksander Czerniewicz jako Świadek. Jan Zakrzewski Świadek. Działo się jako wyżej. Józef Kalasanty Szaniawski Regent Kancelarii powiatu Łukowskiego. Wydany 1. Wypis na papierze złotych polskich 4. dnia 16. Listopada 1832 roku. Wydana Kopia na papierze złotych polskich 15. d. 14 Sierpnia 1833.