Skawiński 29/1855

No 29 rep. 1855. [na marginesie: Wypis Główny 1 wydano d. 21 Sierpnia / 2 Września 1855 r. F Skawiński] Działo się w Mieście powiatowem Siedlcach; w Kancelarii Ziemiańskiej Gubernii Lubelskiej dnia dwudziestego Czerwca drugiego Lipca Tysiącznego ośmsetnego pięćdziesiątego piątego roku. — Przedemną Franciszkiem Skawińskim Rejentem Kancelarii Ziemiańskiej Gubernii Lubelskiej w Siedlcach; w Mieście powiatowem Siedlcach zamieszkałym, stawająca osobiście Franciszka z Kurowskich Borkowska, po Józefie Borkowskim pozostała wdowa, we wsi Grzedziałce [?] okręgu Węgrowskim Gubernii Lubelskiej zamieszkała i zamieszkanie prawne do skutków aktu tego w dotychczasowem mieszkaniu sobie obierająca, Mnie Rejentowi z osoby znana, do działań akt dobrej woli zdolna jawnie, rozmyślnie, wyraźnie i dobrowolnie w obecności świadków przy końcu aktu tego wyrażonych Obywateli tutejszo-Krajowych w Mieście powiatowem Siedlcach zamieszkałych Mnie Rejentowi również znanych, niewyłączalnych zeznała i zeznaje. — Iż zeznająca Franciszka Borkowska, zawierając związki Małżeńskie z Józefem Borkowskim, za prawa francuskiego bo pomiędzy rokiem 1806 a 1826, bez spisania Intercyzy, z Artykułu 1400 Kodeksu Cywilnego francuskiego, należy się jej wspólność majątkowa. lecz że w czasie zawierania tych związków majątek na wsi Gołowierzchach, składający się z zabudowań i gruntów był własny Józefa Borkowskiego Męża zeznającej i Tenże w czasie ich pożycia polepszony niezostał i żadnych ruchomości w dniu śmierci Józefa Borkowskiego w roku bieżącym w Miesiącu Kwietniu nastąpionej, nie pozostało; — stosownie zatem do Art. 1402 tegoż Kodeksu od wspólności jest wolny; — za to tylko według Art. 232 Kodeksu Cywilnego polskiego należy się zeznającej, na dożywocie, część równa każdemu dziecku — a skoro tych po Józefie Borkowskim pozostało pięcioro — do szóstej więc części zeznająca Franciszka Borkowska ma niezaprzeczone prawo — Za dożywocie służące na majątku zmarłego Męża Zeznającej Józefa Borkowskiego gdy Karol Niewęgłowski ułożył się z Tąż Franciszką Borkowską za odstąpienie tego prawa kwotę Rubli srebrem Trzydzieści pięć zapłaci[ć] i gdy Taż Borkowska różnemi czasy, i różnemi Monetami przed spisaniem tego aktu od Karola Niewęgłowskiego odebrała — najprzód więc z odebrania wspomnianej i umówionej Sumy Rubli srebrem Trzydzieści pięć niniejszym aktem w uroczystej formie Prawa Zeznająca Borkowska Karola Niewęgłowskiego kwitu[je] zastrzega [?] sobie, aby Nabywca prawa, Niewęgłowski, do śmierci ją dochował i utrzymanie odpowiednie swemu i jej stanowi zapewnił. — Następnie na wybranie i natychmiastowe objęcie schedy, w szóstej części z majątku tyle razy rzeczonego [?] na wsi Gołowierzchach, po Józefie Borkowskim pozostałego, składającego się z gruntów ornych, zabudowań mieszkalnych i gumiennych — siedliska — łąk — nieużytków — wygonów itp. nic z takowej części dla siebie Zeznająca niewyłączając, ani zastrzegając, do niej należącej; Kupującego [skreślone: [?]] Karola Niewęgłowskiego, podstawiając, nadaje Mu moc i prawo w razie przeszkód z strony S[ukcess]o[rów] Borkowskiego Józefa, doznawanych, w drodze właściwej sądowej upomnienia się — hipoteki wywołania — majątku wspomnianego uregulowania, i dożywocia nabytego w Dziale III w wykazie zapisania. — [na marginesie: Przegran[?] jeden wyraz[?] wykreślono[?] … ; parafy: K.N.[?], P.S.[?], F.A.[?], F.Sk.[?]] Następnie stawił się Karol Niewęgłowski we wsi Grzedziałce [?] okręgu Węgrowskim Gubernii Lubelskiej zamieszkały i tamże zamieszkanie sobie obierający i oświadczył — że akt przelewu prawa do służącego dożywocia Franciszce Borkowskiej na majątku Męża jej Józefa Borkowskiego — czyli kontrakt sprzedaży uczyniony — w zupełności akceptuje, i najuroczyściej prócz zapłaconej Sumy Rubli srebrem Trzydzieści pięć Franciszce Borkowskiej, Tęż do nay[?]szych dni jej życia, odpowiednio stanowi swemu i Borkowskiej, przy sobie dać mieszkanie, pożywienie i wygody wiekowi jej należne, również aktem tym oświadczył. Gdy z pod dożywocia dwie schedy czyli dwie części aktem na dniu szesnastym dwudziestym ośmym Czerwca Tysiącznego ośmsetnego pięćdziesiątego piątego roku przez Ludwikę z Borkowskich Niewęgłowską i Andrzeja Borkowskiego; Joannie i Ignacemu Małżonkom Czerskim odprzedane — uwalnia. — Mocą tego dobrowolnego zeznania którym to akt zeznająca mając sobie zwolna wyraźnie i zrozumiale odczytany, takowy za zgodny z swą wolą i myślą przyjęła — wraz z Karolem Niewęgłowskim Nabywcą prawa dożywocia — świadkami Pawłem Skwierczyńskim i Felicjanem Antosiewiczem — oraz ze Mną Rejentem podpisała [?]. Stępel za kopiejek 22½ złożono i skasowano. — Franciszka Borkowska oświadczyła że pisać nie umie. — Karol Niewęgłowski Świadek Paweł Skwierczyński Felicjan Antosiewicz Świadek — Franciszek Skawiński Rejent K. Z. G. Lubelskiej w Siedlcach.