Modrzewski 97/1828

N° 97. Działo się w Mieście Wojewódzkim Siedlcach, w Domu pod Numerem Sto Ośmdziesiąt Trzy, w Rynku przy Ulicy Piękna zwanej będącym, dnia Dwudziestego Drugiego Miesiąca Kwietnia, Roku Pańskiego Tysiącznego Ośmsetnego Dwudziestego Ósmego. — Przedemną Ludwikiem Modrzewskim Regentem Kancelarii Ziemiańskiej Województwa Podlaskiego, w Mieście Wojewódzkim Siedlcach, w Domu pod Numerem powyżej w Akcie wyrażonym, z Urzędu swego zamieszkałym, w przytomności Świadków niżej wyrażonych i podpisanych stawili się Osobiście Ur. Jan Otolinski Obywatel Miasta Siedlec Właściciel Nieruchomości Domu pod N° 119 w Siedlcach przy Ulicy Pięknej położonego, w tymże zamieszkały, Ur. Małgorzata Uziembłówna Panna dorosła, Córka zmarłego w Bogu Grzegorza Uziembły i żyjącej Agaty z Domu Niemińskich prawych Małżonków Uziembłów, w Siedlcach pod N° 118 zamieszkała, — Wspomniana Ur. Agata Uziembłowa Matka Córce swej Asystująca jako najbliższa krewna, we wsi Krynkach w Powiecie Siedleckim na swej [?] Części i po zmarłym Mężu pozostały zamieszkała, tudzież Ur. Jan Uziembło z wspomnionej Agaty Uziembłowej i nieżyjącego już Grzegorza Uziembły Syn, a Brat ro- dzony Małgorzaty Uziembłówny, zamieszkały przy Matce, we wsi Krynkach = Wszyscy zamieszkanie prawne w do tego Aktu jak wyżej obierający, mnie Regentowi i Świadkom niżej wyrażonym i podpisanym bardzo dobrze znani, prawomocni do Działań Urzędowych zdolni, Zdrowi będąc na ciele i umyśle, dobrowolnie i rozmyślnie zeznali — § 1. Gdy to jest zamiarem Jana Otolińskiego i Małgorzaty Uziembłówny, zawrzeć między sobą Związki małżeńskie, przeto Stawająca Agata Uziembłowa na związek takowy Córce swej Małgorzacie Uziembłównie niniejszem zezwala, i zarazem tejże wspólnie ze stawającym Bratem Starszym, a względnie Agaty Synem Janem Uziembłem Tytułem wyprawy przeznacza parę krów, a Tytułem posagu złotych polskich Sto pięćdziesiąt, które gdy Jan Uziembło wypłacić na siebie bierze obowiązek, przeto Małgorzata Uziembłówna z wszelkiego po Ojcu na niej spadłego Majątku niniejszem Brata swego kwituje, i że do tego Majątku żadnego prawa mieć niebędzie, owszem za tą swą Schedę na Brata swego Jana przelewa, niniejszem to wraz z asystującą Jej Matką jako najbliższą krewną Oświadcza. — § 2. Wota [?] wydane będą do rąk przyszłego Męża Jana Otolińskiego w jak najktrótszym Czasie, a zawsze przed Ślu- bem, pieniądze zaś wypłacone będą w tym sposobie — Złotych polskich Sto na dzień 11. Listopada 1828 r. to jest w dniu S. Marcina b. r. a resztę złotych polskich pięćdziesiąt w dniu 24 Czerwca 1829 czyli w dniu S. Jana Chrzciciela roku przyszłego. — § 3. Jan Otolinski wyprawę i posag dla swej Żony przeznaczony przyjmuje, i takowem kontentować się przyrzeka, zrzekając się wszelkich [?] poszukiwań — a nawzajem chcąc bardziej zapewnić Los przyszłej swej Małżonki, i wzmocnić w niej wszelkie wzajemne przywiązania, zapewnia tejże na całym swym Majątku, a w szczególności na swym Domu w Siedlcach położonym pod Numerem jak wyżej 119 wraz z wszelkiemi Zabudowaniami gospodarskiemi i na wszystkich Gruntach ogrodach i Łąkach do tegoż Domu i Zeznawającego Jana Otolińskiego należących i należeć mogących, oprócz posagu kwotę złotych polskich Sześćset N° 600. które Ona lub Jej Sukcessorowie po śmierci Jana Otolińskiego Zeznawającego podnieść mocnemi będą — § 4. Oświadcza tu na żądanie Jana Uziembły że kwota złotych polskich pięćdziesiąt przeznaczona zostaje na [?] i wydatki [?] przedślubne, i w razie zawarcia tego Aktu Ślubu ponieść się mogące — Mocą tego dobrowolnego zeznania po którego powolnym i wyraźnym przeczytaniu Ci pomię- dzy sobą czyniący za zgodne ze Swą wolą napisane przyjęli i uznali tego wraz ze Świadkami to jest WW. Franciszkiem Piotrem Raciborskim Obrońcą Prokuratorii Generalnej Król. Pols. i Patronem Trybunału Podlaskiego, oraz Szlachet. Franciszkiem Bieguńskim tu w Siedlcach mieszkającemi, Dobrze znanemi, prawomocnemi wraz ze mną Regentem iż pisać nieumiejący znakami Krzyżów podpisali. — Jan Otolinski +++. Małgorzata Uziembłówna +++. Agata Uziembłowa +++. Jan Uziembło +++. — Jako przytomny Świadek podpisuję Franciszek Piotr Raciborski Świadek Franciszek Bieguński — Ludwik Modrzewski Regent Pierwszy wypis główny wydany na Stęplu 2. Złotowym