Modrzewski 55/1828

N° 55. Działo się w Mieście Wojewódzkim Siedlcach, w Kancelarii Aktowej Ziemiańskiej Województwa Podlaskiego. Dnia piętnastego Miesiąca Marca Roku Pańskiego Tysiącznego Ośmsetnego Dwudziestego Ósmego. — Przedemną Ludwikiem Modrzewskim, Regentem Kancelarii Aktowej Ziemiańskiej Województwa Podlaskiego, w Mieście Wojewódzkim Siedlcach w Domu pod Numerem 183. w Rynku przy Ulicy pięknej zwanej będącym, z Urzędu swego zamieszkałym, w przytomności niżej na końcu Aktu tego wyrażonych i podpisanych Świadków, Stawił się Osobiście Urodzony Michał Wyrozębski Kunat, Części w Wsi Wyrozębach Kunatach i Wyrozębach Podawcach, w Powiecie Łosickim a Województwie Podlaskim leżących właściciel, w Wyrozębach Kunatach mieszkający, ze do tego Aktu zamieszkanie prawne sobie tamże w Wyrozębach Kunatach obierający, mnie Regentowi i Świadkom niżej wyrażonym i podpisanym, bardzo dobrze znany, prawomocny, do działań Urzędowych zdolny, i żadnemu wyjątkowi prawnemu niepodlegający, zdrowym będąc na Ciele i umyśle, dobrowolnie i rozmyślnie zrobił Akt rozporządzenia ostatniej Woli swojej, czyli Testament, w sposobie następującym. — Ja Michał Kunat Wyrozębski będąc i [?]kiem [plama atramentu] przyciśniony, i pracami różnemi znużony, przewidując iż dług Śmiertelności może[?] w każdym momencie wypłacić będzie potrzeba, niechcąc po sobie zostawić nieporozumień, i Kłótni pomiędzy swemi Dziećmi, Jakto: Piotrem, Florianem, i Kazimierzem Wyrozębskiemi Synami swemi, tudzież Konstancją z Wyrozębskich Urodzonego Antoniego Borychowskiego Małżonką, także Apolonią i Katarzyną Wyrozębskiemi nieletniemi Córkami swemi, któreby o Majątek po mnie pozostały [?] mogły, a stąd niebłogosławieństwo Boskie na siebie ściągały, przeto postanowiłem tenże Majątek tak rozporządzić, i takowy wymieniam — Mam Części swe na Wsi Wyrozębach Kunatach i Wyrozębach Podawcach leżące, łącznie z Bracią memi Józefem i Mateuszem Wyrozębskiemi Kunatami w czasie nowej Regulacji Hypotek Województwa Podlaskiego w Księdze Wieczystej Lit: D, uregulowany w Ogólnym Szacunku Cztery Tysiące Pięćset złotych polskich zamieszczonym, z którego w trzeciej Części na mnie przypada Ilość Szacunkowa złotych polskich Tysiąc pięćset. — Te Części wyżej dopiero wspomniane, razem z Zabudowaniami na tychże Częściach znajdującemi się, tudzież z Inwentarzami Gospodarskiemi, i wszelkiemi Statkami, także z Ruchomościami różnemi, całkowicie nie wyłączając na własność Synom moim Piotrowi, Florianowi, i Kazimierzowi Wyrozębskim Kunatom zapisuję, daję, i daruję, oraz tychże Synów moich niewątpliwemi Dziedzicami mieć chcę, i niniejszym postanawiam, nienadweręzając prawa Dożywotniego żonie mojej a ich Matce służącego, w wyżej wymienionym Szacunku Ilości[?] złotych polskich Tysiąc pięćset. — A iżby i Córki wyżej wymienione Konstancja nateraz Borychowska tudzież Apolonia i Katarzyna nieletnie Wyrozębskie, równy udział z majątku mego odebrały, postanawiam niniejszym, aby ciż Synowie moi Piotr, Florian, i Kazimierz Wyrozębscy, jako zostający Dziedzicami Majątku mego, dla Każdej z tych Córek, to jest: dla Konstancji nateraz Borychowskiej złotych polskich Sto pięćdziesiąt, dla Apolonii, i Katarzyny teraz nieletnich [skreślone (podkreślenie): Borychowskich] Wyrozębskich po wydaniu Ich za Mąż, za zabespieczeniem Każdej osobna po złotych polskich Sto pięćdziesiąt, posagu zapłacili — Gdy Borychowska Konstancja co do wyprawy, jakto w Bieliźnie, Sukienkach, Pościeli, i Inwentarzu przezemnie zaspokojona została, przeto onej nie więcej, jak tylko Suma posażna złotych polskich Sto pięćdziesiąt od Synów moich będzie należała. — Zaś Apolonii i Katarzynie wyprawę żeńską, podobnąż tak w Bieliźnie Pościeli, jako Sukienkach i Inwentarzu nie mniejszą lecz[?] równą jak Antoniego Borychowskiego żonie przezemnie wydana została, wydać ciż Synowie powinni będą, i do tego ich jako Dziedziców Majątku po mnie ustanowionych najmocniej obowiązuję. — Aby zaś też Córki nieletnie po zejściu mym z tego świata, po różnych pokomornych[?] się nieponiewierały, dopóki za mąż nie pójdą, przy Synach moich, a swych Braciach mieszkać winny, a o Ich potrzebach ciż Synowie a Bracia Ich, iżby pamięć mieli, i Ich swoim staraniem utrzymywali, chyba żeby która z tych nieletnich Córek za mąż nie poszła, natenczas pomieszkanie [skreślone (podkreślenie): [?]] w Domu tymże Ojcowskim w Alkierzu niezaymowanym[?] mieć [skreślone (podkreślenie): powinna[?]] ma naznaczam, i niniejszym Synów moich obowiązuję. — Czyniąc [skreślone (podkreślenie): [?]] niniejsze rozporządzenie, nie dla czego innego, jak tylko przecinając wszelkie Kłótnie, Swary, a z tych mogące nastąpić pomiędzy Dziećmi memi nieporozumienia i straty. Chcę aby Dzieci moje, niniejsze rozporządzenie za wieczno trwałe trzymali. Taka jest ostatnia wola moja. Które po przeczytaniu czyniący Ur. Michał Wyrozębski za zgodne z swą wolą napisane przyjął, oświadczając iż pisać nie umie. Zaś Świadkowie, jakto: Urodzeni Benedykt Kossakowski, Hieronim Michałowski, Michał Toczyski, i Franciszek Kołodziński tu w Siedlcach mieszkający dobrze znani, prawomocni, wyjątkowi prawnemu niepodlegający z nami Regentem własnoręcznie podpisali. — Obecny Świadek Benedykt Korwin Kossakowski Hieronim Michałowski Świadek Jako przytomny Świadek Michał Toczyski — Jako Świadek Franciszek Kołodziński Ludwik Modrzewski Rejent [dopisek: Dnia 15 Marca 828 r. pierwszy wypis wydany na papierze 3. złotowym] [dopisek: Dnia 12 Maja 1830 Roku powtórny Testament zrobiony a ten uchylony[?]]