Modrzewski 249/1826

### Wersja pierwsza (przerwana) N° 249. Działo się we Wsi Proszewie w Powiecie Siedleckim w Województwie Podlaskim położonej we Dworze tamże pod Numerem pierwszym będącym, dnia Dwudziestego Drugiego Miesiąca Października Roku Pańskiego Tysiącznego Ośmsetnego Dwudziestego szóstego. Przedemną Ludwikiem Modrzewskim Regentem Kancelarii Aktowej Ziemiańskiej Województwa Podlaskiego, w Mieście Wojewódzkim Siedlcach w Domu pod Numerem 180[?]. w Rynku przy Ulicy piękną zwanej będącym, z Urzędu swego zamieszkałym, a na wezwanie Strony niżej wyrażonej tu do Wsi Proszewa, i Dworu w Akcie wyrażonego przybyłym w przytomności niżej na końcu Aktu tego wyrażonych i podpisanych Świadków, przytomni osobiście Wielmożni Eustachi, Michał, i Tomasz Jaworniccy, tudzież Brygida z Jawornickich Dybowska W. Xawerego Dybowskiego Małżonka Bracia i Siostra, pomiędzy sobą rodzeni niegdy W. Jana Jawornickiego Synowie i Córka, z jednej, a Wielmożna Marianna z Jawornickich Oborska tegoż niegdy W. Jana Jawornickiego Córka, a zaś zmarłego W. Antoniego Oborskiego Małżonka pozostała Wdowa, z drugiej Strony, pierwsi jakoto W. Eustachi Michał i Tomasz Jaworniccy, tudzież Wna Marianna Oborska tu we Wsi Proszewie, zaś Wna Brygida z Jawornickich Dybowska we Wsi Dębinkach w Powiecie Stanisławowskim położonej mieszkający, i do tego Aktu zamieszkanie prawne sobie wszyscy w teraźniejszych zamieszkaniach czyli miejscach obierający, mnie Regentowi, i Świadkom niżej wyrażonym i podpisanym bardzo dobrze znani, prawomocni, do działań Urzędowych zdolni i żadnemu wyłączeniu prawnemu niepodlegający, zdrowi będąc na Ciele i umyśle, dobrowolnie i rozmyślnie zeznali, osobliwie zaś Wna Brygida z Jawornickich Dybowska, w Asystencji W. Xawerego Dybowskiego Męża swego czyniąca, tudzież W. Ksawery Dybowski mąż do niniejszego Aktu Małżonce swej asystujący, i na zeznanie czyli zawarcie tego zezwalający, zawarli Akt osnowy następujący. 1. Niegdy Świętej pamięci W. Jan Jawornicki Wojski Sochaczewski umierając w dniu 8. Stycznia 1824 roku zostawił po sobie pięcioro Dzieci a mianowicie WW. Mariannę z Jawornickich Oborską, Brygidę z Jawornickich Dybowską, Eustachego, Michała i Tomasza Jawornickich Braci i Siostry między sobą rodzonych, tudzież Dobra Proszew z przyległościami w Powiecie Siedleckim a Województwie Podlaskim, i przyległość[?] Chosz[?]e w Powiecie Siennickim Województwie Mazowieckim położone z Inwentarzami i Sprzętami Gospodarskiemi, a przytem rozporządził Testament w dniach 28. Maja 1812. — Dwunastym Października 1816. i 9[?]. Grudnia 1820 roku własnoręcznie spisany. — Gdy zaś wszyscy spadkobiercy są pełnoletni, a zatym do rozdzielenia się Spadkiem, i nim rozrządzenia prawnie zdolni, przeto w wykonaniu ostatniej woli swego spadkodawcy, następny między sobą czynią Układ Działowy. — 2. Powyżej cytowaną ostatnią wolą Spadkodawca rozporządził, aby cały Spadkowy Majątek dzielił się na pięć części — aby z tych pięciu cztery części były rozdzielone na pięć głów spadkobierców, — a piątą na Largicją przeznaczył. — W tym więc Stosunku dzieląc się, wypada na pięć głów cztery piąte, a [na] Jedną głowę cztery dwudzieste z tych piątych całości spadkowego Majątku. 3. Nadto w Testamencie z Jednej piątej Części całego Majątku świętej pamięci Jan Jawornicki przeznaczył W. Tomaszowi Jawornickiemu nad Jego Schedę Złotych polskich osiemnaście Tysięcy, oraz po odtrąceniu od tej Jednej piątej Części poczynionych Largicji, resztę dla WW. Michała i Tomasza Braci Jawornickich darował, z obowiązkiem jednak aby Ci dwaj Bracia z tej reszty służącego Ignacego, do Jego utrzymywali śmierci, i fundusz mu na jego potrzeby co rocznie po Złotych polskich sto osiemdziesiąt wypłacali. — W. Tomasz Jawornicki chcąc dać Dowód współrodzeństwu[?] swego przywiązania, z tych osiemnastu Tysięcy Złotych polskich ustępuje współsukcesorom Osiem Tysięcy Złotych polskich czyli każdemu po dwa Tysiące Złotych polskich, zostawia tylko sobie dziesięć Tysięcy Złotych polskich oraz połowę przewyżki resztującej z Largicji, z tąd więc pierwsze trzy Schedy WW. Marianny Oborskiej, Brygidy Dybowskiej i Eustachego Jawornickiego każda Sumą dwa Tysiące Złotych polskich zaś W. Michała Jawornickiego połową przewyżki funduszu od Largicji zbywającego i Sumą Złotych polskich 2000 a wreszcie W. Tomasza Jawornickiego Sumą 10.000 Złotych polskich i połową funduszu od Largicji zbywającego powiększone zostały. 4. Że zaś Rozdział tego Majątku na powyższe części dogodnie nastąpić niemoże i dzielić się nim współsukcessorowie nie[?] życzą sobie, przeto wszyscy Spadkobiercy zgodzili się na to aby Wna Marianna z Jawornickich Oborska stała się Właścicielką całego Majątku, to jest Dóbr Proszewa z przyległościami, tak w Województwie Podlaskim jako i Mazowieckim położonemi, Inwentarzami i Sprzętami Gospodarskiemi jakie się teraz znajdują, a współsukcessorowie następnemi dobrowolnie umówionemi w gotowiźnie kontentują się Schedami. a. Wnej Brygidzie Dybowskiej winna jest Wna Marianna Oborska za całkowitą Schedę, wraz z dodatkiem w punkcie 3. oznaczonym z Majątku spadkowego Ojczystego umówioną kwotę Złotych polskich Czterdzieści Trzy Tysiące. Którą to kwotę Wna Oborska obowiązuje się w dwóch Terminach, to jest dnia 24. Czerwca 1830. Złotych polskich Dwadzieścia Jeden Tysięcy pięćset, a dnia 24. Czerwca 1833. Złotych polskich Dwadzieścia Jeden Tysięcy pięćset Wnej Dybowskiej z procentem po sześć od sta regularnie, co rok decursive, rachując od dnia 24. Czerwca 1827. w Srebrnej monecie grubej nie żadnej zdawkowej, ani w żadnych biletach Skarbowych teraz egzystujących, i na potym wyjść mogących, choćby te kurs przymuszony miały nie zawodnie zapłacić. b. Wmu Eustachemu Jawornickiemu należy się od Wnej Oborskiej podobnież za Schedę z dodatkiem w punkcie Trzecim oznaczonym spadkowego Majątku kwota dobrowolnie umówiona Złotych polskich Trzydzieści Dziewięć Tysięcy, że zaś tę całkowitą należytość tak przez potrącenie dawniejszych Wypłat, jako też przez dopłacenie reszty Wna Oborska w zupełności uiściła przeto W. Eustachi Jawornicki, z Jej zupełnego odebrania w zupełności Wną Oborską kwituje. c. Wmu Michałowi Jawornickiemu winna jest Wna Marianna Oborska za Schedę w punkcie drugim, i dodatku w punkcie Trzecim oznaczone, ogólnie umówioną ilość Złotych polskich Czterdzieści Trzy Tysiące. [kustosz: d. W. Tomaszo[wi]; dalej tej wersji brak — na następnej stronie akt zaczyna się od nowa] ### Wersja druga (pełna) N° 249. Działo się we Wsi Proszewie w Powiecie Siedleckim a Województwie Podlaskim położonej we Dworze tamże pod Numerem pierwszym będącym Dnia Dwudziestego Drugiego Miesiąca Paźdzernika Roku Pańskiego Tysiącznego Ośmsetnego Dwudziestego Szóstego. — Przedemną Ludwikiem Modrzewskim Regentem Kancelarii Aktowej Ziemiańskiej Województwa Podlaskiego, w Mieście Wojewódzkim Siedlcach, w Domu pod Numerem 183[?]. w Rynku przy Ulicy piękną zwanej będącym, z Urzędu swego zamieszkałym, a na wezwanie Strony niżej wyrażonej tu do Wsi Proszewa, i Dworu w Akcie wyrażonego przybyłym, w przytomności niżej na końcu Aktu tego wyrażonych i podpisanych Świadków, przytomni osobiście Wielmożni Eustachi Michał i Tomasz Jaworniccy, tudzież Brygida z Jawornickich Dybowska, W. Xawerego Dybowskiego Małżonka Bracia i Siostra, pomiędzy sobą rodzeni, niegdy W. Jana Jawornickiego Synowie i Córka, z jednej, a Wielmożna Marianna z Jawornickich Oborska, tegoż niegdy W. Jana Jawornickiego Córka, a zaś zmarłego W. Antoniego Oborskiego Małżonka pozostała Wdowa, z Drugiej Strony, pierwsi jakoto W. Eustachi, Michał, i Tomasz Jaworniccy, tudzież W. Marianna Oborska tu we Wsi Proszewie, zaś W. Brygida z Jawornickich Dybowska we Wsi Dębinkach w Powiecie Stanisławowskim położonej mieszkający, i do tego Aktu zamieszkanie prawne sobie wszyscy, w teraźniejszych zamieszkaniach czyli miejscach obierający, mnie Regentowi i Świadkom niżej wyrażonym i podpisanym bardzo dobrze znani, prawomocni, do działań Urzędowych zdolni, i żadnemu wyłączeniu prawnemu niepodlegający, zdrowi będąc na Ciele i umyśle, dobrowolnie i rozmyślnie zeznali, osobliwie zaś Wielmożna Brygida z Jawornickich Dybowska, w asystencji W. Xawerego Dybowskiego Męża swego czyniąca, tudzież W. Ksawery [skreślone: Jawor] Dybowski Mąż do niniejszego Aktu Małżonce swej asystujący, i na zeznanie czyli zawarcie tego zezwalający, zawarli Akt osnowy następujący. 1. Niegdy świętej pamięci W. Jan Jawornicki Wojski Sochaczewski umierając w Dniu 8. Stycznia 1824. roku, zostawił po sobie pięcioro Dzieci, a mianowicie WW. Mariannę z Jawornickich Oborską, — Brygidę z Jawornickich Dybowską, — Eustachego, Michała, i Tomasza Jawornickich, Braci i Siostry między sobą rodzonych, tudzież Dobra Proszew z przyległościami, w Powiecie Siedleckim a Województwie Podlaskim, i przyległość Chos[?]ze w Powiecie Siennickim Województwie Mazowieckim położone, z Inwentarzami i Sprzętami Gospodarskiemi, a przytym rozporządził Testament w Dniach 28. Maja, 1812. — Dwunastym Paźdzernika 1816. r. — i 3[?]. Grudnia 1820 roku własnoręcznie spisany. — Gdy zaś wszyscy Spadkobiercy są pełnoletni, a zatym do rozdzielenia się Spadkiem, i nim rozrządzenia prawnie zdolni, przeto w wykonaniu ostatniej Woli swego Spadkodawcy, następny między sobą czynią Układ Działowy. — 2. Powyżej cytowaną ostatnią wolą Spadkodawca rozporządził, aby cały Spadkowy Majątek dzielił się na pięć części — aby z tych pięciu, cztery części były rozdzielone na pięć Głów Spadkobierców — a piątą na Largicję przeznaczył. — w tym więc Stosunku dzieląc się, wypada na pięć głów cztery piąte, a na Jedną głowę cztery Dwudziestych piątych Całości Spadkowego Majątku. — 3. Nadto w Testamencie z Jednej piątej części całego Majątku świętej pamięci Jan Jawornicki przeznaczył W. Tomaszowi Jawornickiemu nad Jego Schedę Złotych polskich osiemnaście Tysięcy, oraz po odtrąceniu od tej Jednej piątej części poczynionych Largicji, resztę dla WW. Michała i Tomasza Braci Jawornickich darował, z obowiązkiem jednak, aby ci dwaj bracia z tej reszty służącego Ignacego, do Jego utrzymywali śmierci, i fundusz mu na Jego potrzeby corocznie po Złotych polskich Sto osiemdziesiąt wypłacali. — W. Tomasz Jawornicki chcąc dać Dowód współrodzeństwu swego przywiązania, z tych osiemnastu Tysięcy Złotych polskich ustępuje współsukcesorom Osiem Tysięcy Złotych polskich czyli Każdemu po dwa Tysiące Złotych: zostawia tylko sobie Dziesięć Tysięcy Złotych polskich, oraz połowę przewyżki resztującej z Largicji, z tąd więc pierwsze trzy Schedy WW. Marianny Oborskiej, Brygidy Dybowskiej, i Eustachego Jawornickiego Każda Sumą Dwa Tysiące Złotych polskich zaś W. Michała Jawornickiego połową przewyżki funduszu od Largicji zbywającego i Sumą Złotych polskich 2000. a wreszcie W. Tomasza Jawornickiego Sumą 10000. Złotych polskich, i połową funduszu od Largicji zbywającego powiększone zostały. — 4. Że zaś Rozdział tego Majątku na powyższe części dogodnie nastąpić niemoże, i dzielić się nim współsukcessorowie nieżyczą sobie; przeto wszyscy Spadkobiercy zgodzili się na to, aby W. Marianna z Jawornickich Oborska, stała się właścicielką całego Majątku, to jest; Dóbr Proszewa z przyległościami, tak w Województwie Podlaskim, jako i Mazowieckim położonemi, Inwentarzami i Sprzętami Gospodarskiemi jakie się teraz znajdują, a współsukcessorowie następnemi dobrowolnie umówionemi w gotowiźnie Kontentują się Schedami. — a. W. Brygidzie Dybowskiej winna jest W. Marianna Oborska za całkowitą Schedę, wraz z dodatkiem w punkcie trzecim oznaczonym z Majątku Spadkowego Ojczystego umówioną kwotę Złotych polskich Czterdzieści Trzy Tysiące. Którą to kwotę W. Oborska, obowiązuje się w dwóch Terminach, to jest dnia 24. Czerwca 1830. Złotych polskich Dwadzieścia Jeden Tysięcy [dopisek na marginesie: pięćset / L. Modrzewski] a dnia 24. Czerwca 1833. Złotych polskich Dwadzieścia Jeden Tysięcy pięćset, Wielmożnej Dybowskiej z procentem po sześć od sta regularnie corok decursive rachując od dnia 24. Czerwca 1827. w srebrnej Monecie grubej ‡ niezawodnie zapłacić. — [dopisek: ‡ nie w żadnej zdawkowej ani w żadnych Biletach Skarbowych teraz Egzystujących i na potym (na marginesie:) wyjść mogących, choćby te kurs przymuszony miały. / Ludwik Modrzewski] b. W. Eustachemu Jawornickiemu należy się od W. Oborskiej podobnież za Schedę z dodatkiem w punkcie trzecim oznaczonym spadkowego Majątku Kwota dobrowolnie umówiona Złotych polskich Trzydzieści Dziewięć Tysięcy. Że zaś tę całkowitą należytość tak przez potrącenie dawniejszych wypłat, jako też przez dopłacenie reszty W. Oborska w zupełności uiściła, przeto W. Eustachi Jawornicki, z Jej zupełnego odebrania w zupełności W. Oborską Kwituje. — c. W. Michałowi Jawornickiemu winna jest W. Marianna Oborska za Schedę w punkcie Drugim, i dodatki w punkcie trzecim oznaczone, ogólnie umówioną ilość Złotych polskich Czterdzieści Trzy Tysiące. d. i W. Tomaszowi Jawornickiemu podobnież winna jest W. Marianna Oborska za Schedę Spadkową w punkcie drugim, i dodatki w punkcie trzecim oznaczone, ogólnie ustanowioną ilość Złotych polskich Pięćdziesiąt Jeden Tysięcy. — Ale Wielmożni Michał i Tomasz Bracia Jaworniccy, z umówionych należytości na swe Schedy odstępują W. Oborskiej, Każdy po Złotych polskich Dwa Tysiące, czyli ogółem Złotych polskich Cztery Tysiące, za którą to Sumę W. Marianna Oborska przyjmuje wyłączny obowiązek dawania Służącemu Ignacemu wszelkich wygód, i dostarczenia mu corocznie na odzież i Bieliznę po Złotych polskich Sto osiemdziesiąt, aż do Jego zgonu, tak aby w tem ostatnie rozrządzenie ś. p. W. Jana Jawornickiego przez nią było w zupełności wykonane, odtrąciwszy więc te kwoty od Schedy wyżej ustanowionych, należy się czystej reszty dla W. Michała Jawornickiego Złotych polskich Czterdzieści Jeden Tysięcy, a dla W. Tomasza Jawornickiego Złotych polskich Czterdzieści Dziewięć Tysięcy, Które to Sumy obadwa wspomnieni Bracia wedle osobnych Obligów urzędowych przez W. Oborską wystawić się dla nich winnych, i hipotecznie ubespieczonych na Dobrach Proszewie z wszelkiemi przyległościami, zostawują przy W. Oborskiej do Jej śmierci, z tym wyraźnym Warunkiem, iż W. Oborska corocznie Każdemu z nich rachując od dnia 24. Czerwca 1827. roku decursive procent po sześć od Sta wypłacać obowiązuje się, a w razie uchybienia Którego bądź Terminu w regularnej opłacie, po sześć od Sta procentu, Kapitał wypłacony im powinien będzie. — 5. Wielmożna Marianna Oborska staje się wyłączną właścicielką całego spadkowego Ojczystego Majątku z Dóbr Proszewa z wszelkiemi przyległościami i przynależytościami, tak w Województwie Podlaskim jako i Województwie Mazowieckim położonemi, Inwentarzami i Sprzętami Gospodarskiemi jakie się teraz znajdują, składającego się, na przepisanie więc na nią Tytułu własności tych Dóbr wszyscy stawający współsukcessorowie zezwalają, oraz z swej Strony dla dopełnienia tego przepisania w Księgach hypotecznych W. Jana Myszeńskiego[?] upoważniają. — 6. Gdy powyższe Schedy ustanowione zostały po strąceniu już wszystkich wiadomych ciężarów Spadku i legacji, które dotąd jescze opłacone niebyły, z samego resztującego czystego Majątku, przeto W. Marianna Oborska wszelkie Długi w Hipotece zapisane, tudzież Testamentem wyszczególnione, i legacje tymże Testamentem dla obcych osób przeznaczone jakieby jescze do zapłacenia pozostały, wyłącznie na siebie przyjmuje, i zaspokoić je sama obowiązuje się, bez żadnego do współsukcesorów regresu. — 7. Ponieważ Tytuł własności Dóbr Proszewa z przyległościami jest prawomocnie w Księgach Wieczystych ustalony, oraz wszelkie hipoteczne Długi są już w Wykazie zapisane, i ani sporu o Tytuł własności, ani o nowe Wierzytelności przez w Testamencie wspomnianych niemasz, przeto Ewikcja ze strony współsukcesorów jest dla W. Oborskiej niepotrzebną, i takowej nie[?]żąda[?]. — 8. Jeżeliby zaś nowy dług jaki przez wyrażonych w Testamencie mógł się okazać, wtenczas o takowy wszyscy Sukcessorowie pociągani byćby musieli, i każdy za niego pro rata byłby odpowiedzialny. — 9. Gdy Dobra Proszew z przyległościami W. Oborska bierze w takim stanie, w jakim się teraz wedle ich użyteczności co do granic znajdują, przeto współsukcessorowie za Granice żadnego zaręczenia niedają. 10. Tak W. Oborska, jakoteż Jej współsukcessorowie na postanowionych dobrowolnie Schedach pieniężnych, i wyżej oznaczonych obowiązkach w zupełności przestają — a z tąd ani W. Oborska do współsukcesorów, ani ci do W. Oborskiej prócz ustanowionych powyżej Schedy żadnej pod żadnym względem pretensji w niczym formować niebędą, i tych się na zawsze zrzekają. — Moc[?] niniejszego dobrowolnego zeznania po którego powolnym i wyraźnym przeczytaniu, Ciż Wielmożni Zeznawający, za zgodnie z swą wolą napisany Akt niniejszy przyjęli, i na znak tego wraz z Świadkami to jest Wielmożnym Feliksem Markowskim we Wsi Żukowie, i Mikołajem Barylewiczem[?] tu w Proszewie, mieszkającemi, dobrze znanemi, prawomocnemi, wyłączeniu prawnemu niepodlegającemi, i zemną Regentem własnemi podpisywali rękami. — Brygida z Jawornickich Dybowska Eustachy Jawornicki Michał Jawornicki Tomasz Jawornicki Marianna Oborska Jako przytomny tej Umowie własną się ręką podpisuję Feliks Markowski Jako przytomny tej Umowy własną ręką się podpisuję Mikołaj Barylewicz[?] Ludwik Modrzewski Regent [parafa] [nota pod aktem: Pierwszy Wypis główny wydany na Papierze 45. Kopiowym[?]]