Chojnacki 6/1821

w Powiecie Kraśnickim Województwie Lubelskim, zamieszkały, strona druga — Obydwa stawający na siłach ciała i umysłu zdrowi, do Działań urzędowych Uprawnieni, pełnoletni, urzędowi swemu z osób znani, jawnie dobrowolnie i rozmyślnie w przytomności niżej wyrażonych i podpisanych świadków zeznali i zeznają jak następuje — Niegdy JWna Zuzanna z Mogielnickich pierwszego zaślubienia Wgo niegdy Leona Wereszczyńskiego powtórnego JW. niegdy Józefa Miera Wojewody Inflanckiego pozostała Małżonka Wdowa, z mocy prawa Dożywotniego sobie od pierwszego Męża swojego służącego a w Roku Tysiąc Siedmset Sześćdziesiątego Feria tertia post Festum Sancti Andreae Apostoli proxima w grodzie Chełmskim na wzajem sobie zeznanego w Dobrach leżących i cały ruchomy majątek śmiercią Jego zostawiony, aż do życia Jej w swoim posiadaniu i używaniu trzymała. [?] przeciągu czasu od śmierci tegoż Męża swego Leona Wereszczyńskiego używając prawo swoje dożywotnie, długi wielorakie tegoż [?] podniesionemi sumami i funduszami Mężowskiemi znosiła, inne zaś do sumy Sto Siedmdziesiąt trzy [przekład: (Feria tertia post Festum Sancti Andreae Apostoli proxima) — we wtorek najbliższy po święcie świętego Andrzeja Apostoła] trzy tysiące Sześćset sześćdziesiąt jeden Złotych groszy Dziewięć i pół polskich, własnym Majątkiem, jako to Dekreta i Kwity urzędowe poświadczają, opłaciła — A schodząc z tego świata przez Testament swój ostatniej woli w Roku Tysiąc Ośmset Dziewiętnastym dnia Szesnastego Kwietnia w Lwowie urzędownie sporządzony, ogólnego swojego Majątku gdzie kolwiek i w którym kolwiek kraju znaleźć się może (: oprócz w szczególności poczynionych Legacji swoich :) JW. Antoniego Zagorskiego właścicielem, i mocnym windykowania, i podniesienia onego zapisała — Dlaczego Tenże JW. Antoni Zagorski o opłaceniu sobie tak długów przez JWną niegdy Zuzannę z Mogielnickich, wprzód Wereszczyńską, potem Hrabinę Mierową z Fortuny Wgo niegdy Leona Wereszczyńskiego zniesionych, jako też wniosków i zapisów tej że od tegoż Męża służących i należących w Ogólnej sumie wyżej wymienionej Sto Siedmdziesiąt trzy tysiące Sześćset sześćdziesiąt jeden Złotych polskich, groszy dziewięć i pół składających, Sukcesorów Wgo niegdy Leona Wereszczyńskiego, to jest: Wiktorią z Wereszczyńskich Matkę, i Józefa Syna Liniewskich, oraz Wne Martynę z Wydżgów wprzód Wilczopolską teraz Branikowską, tudzież Ludomiłłę z tychże Wydżgów z Wm Antonim Świeżawskim rozwiedzioną przez Teodorę z Wereszczyńskich Wydżżyny Matkę ich po Wm niegdy Leonie Wereszczyńskim Sukcesorki do Trybunału Podlaskiego w Siedlcach od prawującego [?] się z Dóbr Linna w Województwie Podlaskim leżących, na nich prawem Sukcesji po Wm niegdy Leonie Wereszczyńskim spadłych, i Tytułem Dziedzictwa objętych zapozwał, i z Dokumentów prawnych należności sum wyżej wymienionych dowodzących Sprawę ustanowił — a zaś Wy Józef Liniewski mocą Tranzakcji między Wą Wiktorią z Wereszczyńskich Liniewską Wgo niegdy Franciszka Liniewskiego pozostałą Małżonką Wdową Matką swoją z jednej, Wm Ignacym Liniewskim bratem swoim rodzonym z drugiej, oraz z Sobą czyniącym z trzeciej strony w Roku Tysiąc Ośmset Dziewiętnastym dnia Ośmnastego Czerwca w Krasniku przed Notariuszem publicznym sporządzonej w Akta Hypoteczne Województwa Podlaskiego Królestwa Polskiego w Roku [skreślone: teraźnieyszym] dnia Siedmnastego Lipca Do N° 198 w Księgę ingrossacyiną wniesionej przez głowę Matki swej połowy całkowitego Spadku sobie dimittowanego względem Wych Martyny Branikowskiej i Ludomiłły Świeżawskiej z głowy drugiej Wy Teodory z Wereszczyńskich Wydżżyny pochodzących Sukcesorek, stawszy się ogólnym po Wm Leonie Wereszczyńskim dziadu swoim pozostałym Majątku niewątpliwym Właścicielem — Gdy majątek ten wszelaki leżący śmiercią Wgo niegdy Leona Wereszczyńskiego zostawiony, [?] w życiu JWny niegdy Zuzanny z Mogielnickich, wprzód Wereszczyńskiej potem Hrabiny Mierowej, a teraz po śmierci, i zeszłym Jej dożywociu wraz z Współ Sukcesorami swemi odzyskawszy, o majątek pomienionego Dziada swego Leona Wereszczyńskiego ruchomy w Sumach pieniężnych, Klejnotach, Srebrach, Zbożu, Bydle, Koniach, Sprzętach i tym podobnych, jaki w Regestrze pośmiertelnym z [?] onych w nim spisany w Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątym ósmym dnia Czternastego [dopisek na marginesie: Przekreślony 1 [?] / [?] / K. S. Świadek / W. C. Świadek / A. Choynacki] Czternastego Października na gruncie Dóbr Rabianów przez Urząd Dyrektorialny Cesarsko Królewski Zamojski sporządzonym, oraz w Regestrze przez Wną niegdy Zuzannę z Mogielnickich wówczas Wereszczyńską po Wm Leonie Wereszczyńskim pozostałą Wdowę w Trybunale Lubelskim Roku Tysiąc Siedmset Siedmdziesiątego dziewiątego zaprzysiężonym jest wyjaśniony, przeciwko JWmu Antoniemu Zagorskiemu jako Testamentowemu JWny niegdy Zuzanny Mierowej bezdzietnie schodzącej Sukcesorowi, swoją wraz z Współ Sukcesorami swojemi wyżej wymienionemi przynosi pretensją — a w zamiarze łatwego ukończenia wzajemnych z JWm Zagorskim pretensji odstępując od postępowania Współ sukcesorek swoich, a z strony siebie dotyczącej tak w Spadku, jako też i od powiedzialności JWgo Zagorskiego, zgodne i przyjacielskie przedsięwziąć Środki, i wniosek dobrowolnego układu z JWm Antonim Zagorskim zażądał — Nawzajem też JW. Zagorski znając w osobie Wgo Józefa Liniewskiego sprawiedliwe Jego przychodzenie, i czyste zamiary, a dla siebie i następców swoich w dobrowolnym i zgodnym ukończeniu Interesu wyższe, niżeli w przewlekłej [?] upatrując Korzyści, na ofiarowany sobie projekt zgodny zezwolił i do układów wzajemnych przystąpili — W [?] gdy rozważonych i porównanych [?] nawzajem dowodów prawnych rozmyślnie i z dostateczną uwagą przekonali się, iż wzajemne pretensje wzajemną za sobą mieli słuszność, i ilość onych ze Stron obydwóch umiarkowana wzajemnej wymagała kompensaty, i potrącenia, tedy one obliczywszy, lubo ilość ogólnej dla Sukcesorek Wgo niegdy Leona Wereszczyńskiego ze wszystkich źródeł należytości wypadała do sumy Złotych Sto Dwadzieścia Siedm tysięcy Trzysta Trzydzieści ośm groszy dwanaście, jednak gdy ilość dla JW. Zagorskiego wynosiła do sumy Złotych Sto Siedmdziesiąt trzy tysiące Sześćset Sześćdziesiąt jeden groszy dziewięć i pół, przeto ilość mniejszą od większej odciągnąwszy, zostawało jeszcze dla JW. Zagorskiego należeć Złotych Czterdzieści sześć tysięcy Trzysta dwadzieścia dwa groszy dwadzieścia siedm i pół — a co [?] Wgo Józefa Liniewskiego [?] w Sumie Złotych Dwadzieścia trzy tysiące Sto sześćdziesiąt jeden groszy Trzynaście szelągów dwa — Jednak JW. Zagorski znając Wgo Liniewskiego dobre chęci i jego Osobę, a razem swoją i swoich Sukcesorów spokojność, ponieważ tenże Wy Józef Liniewski nie większą jak tylko sumę Dziesięć tysięcy Złotych polskich i odstąpienie wszelkich z jakiego kolwiek bądź źródła tak z [?] Dziada swego Leona Wereszczyńskiego, jako też Marianny z Lubowskich [?] pierwszej W. Leona Wereszczyńskiego Małżonki a Baby swojej [?] ruchome pretensji w połowie siebie dotyczących, ofiaruje, i od wszelkiej czynności i prawa upominania się z Fortuny JWny niegdy Zuzanny z Mogielnickich Mierowej i od JWgo Antoniego Zagorskiego, bądź Sukcesorów Jego wieczyście, zrzeka się, — przeto JWy Zagorski takową ofiarę na Satysfakcją swoją przyjmuje i wszelkich swoich nawzajem pretensji i procesu co do osoby Wgo Józefa Liniewskiego, i połowy Majątku spadkowego do Niego regulującego się zrzeka się, a to podług następujących opisów i warunków — 1mo Wy Józef Liniewski dopełniając umowę w Drzeskopolu [?] dnia dwunastego Listopada roku zeszłego Tysiąc Ośmset Dwudziestego zawartą, Ekstraktem Hypotecznym, przez Konserwatora Hypotek Województwa Podlaskiego na dniu dziewiętnastym Grudnia Tysiąc Ośmset Dwudziestego Roku wydanym wykazał pełnomocnikowi Imieniem JW. Antoniego Zagorskiego Akt niniejszy zawierającemu, że Tytuł Dziedzictwa do połowy Dóbr Lina W. Józefowi Liniewskiemu służący pod dniem Siedmym Lipca zeszłego Tysiąc Ośmset Dwudziestego Roku do Nro 198. w Księgach Hypotecznych Województwa Podlaskiego jest zamieszczony, oraz że od daty zaprowadzenia Akt Hypotecznych, to jest, od dnia Czternastego Listopada Tysiąc Ośmset Dziesiątego Roku, aż do daty dzisiejszej żadne Wierzytelności na Dobrach Linie, intabulowane nie są — Dlaczego w oddzielnym Akcie Wy Józef Liniewski sumę Dziesięć Tysięcy Złotych polskich w grubej srebrnej monecie Kurs niewątpliwy mającej [?] długiem na rzecz JW. Antoniego Zagorskiego do zapłacenia uznał i takową na majątku swoim a szczególniej połowie Dóbr Lina prawem Dziedzictwa do Siebie należących opiera i ubezpiecza, a tym sposobem główny warunek umowy na dniu dwunastym Listopada Tysiąc Ośmset Dwudziestego Roku w Drzeskopolu zawarty wykonany zostaje — 2. Przez zabezpieczenia sumy dziesięciu tysięcy Złotych, Wy Józef Liniewski Dóbr Lina w połowie względnie innych współ Sukcesorek Dziedzic, także w oddzielnym Akcie na dniu dzisiejszym sporządzonym odstępuje przez Urzędową Cesją na rzecz i Osobę JW. Antoniego Zagorskiego sumy i należytości takie, jak w Cesji tej że wyrażono — 3. W. Józef Liniewski przez niniejsze swe zeznania zrzeka się na zawsze wszelkich pretensji, pod jakimbądź tytułem do majątku niegdy JW. Zuzanny z Mogielnickich Mierowej, i do JW. Antoniego Zagorskiego lub jego Sukcesorów roszczonemi być, lub wyniknąć mogących: owszem wszelkie pretensje w szczegółach i w ogólności, do Masy Sukcessjonalnej JW. Mierowej i do Sukcesorów tej że a szczególniej do JW. Zagorskiego formowane, na wieczne czasy umarzając i z onych na zawsze JW. Antoniego Zagorskiego kwitując, za razem tenże W. Józef Liniewski Zapowiedzenie czyli Areszt na sumę Tysiąc Czterysta Czerwonych Złotych u JW. Onufrego Małczewskiego uczyniony i położony, co do swej schedy i osoby odwołuje, znosi i kasuje, oraz wierzytelność zapowiedzianą od pomienionego Aresztu uwalnia zupełnie — 4. JWy Antoni Zagorski sum posagowych zapisowych i do portalicyi [?] sposobem w punkcie pierwszym obiętym otrzymując satysfakcją w swych należytościach, z połowy majątku i z schedy W. Józefa Liniewskiego dotyczącej, Tegoż W. Józefa Liniewskiego połowy Dóbr Lina[dopisek: albo Lejno w Powiecie [?] Województwie Podlaskim położone] Dziedzica z wszelkich pretensyów w połowie do niego ściągających się, tak w procesie obiętych jako też nie obiętych, i z jakiego bądź źródła formowanemi być mogących, na zawsze kwituje, i na Ekstabulacją połowy sum wzmiankowanych Dobra Lino ciężących niniejszym aktem zezwala, i z tym ubezpieczeniem, iż całe sumy w procesie swoim za wypłacone podał i wykazał, względnie tych Ewikcją na siebie i Sukcesorów swoich powtórnego Łoża [?] składa i zapisuje — a nadto Areszt na Srebra po niegdy W. Leonie Wereszczyńskim pozostałe i podług Regestru zaprzysiężonego w Depozycie u W. Stanisława Jarzyny Komornika Granicznego Chełmskiego [dopisek na marginesie: † albo Lejno w Powiecie [?] Województwie Podlaskim położone † / [?] 52 / K. S. Świadek / W. C. Świadek / A. Choynacki] za Rewersem Jego złożone [?] uczyniony, nie mniej podobne Zapowiedzenie co do czynszu Dzierżawnego z Dóbr Lina dopełnione, w połowie, to jest, co do Schedy W. Józefa Liniewskiego odwołuje, znosi i kasuje, oraz tak połowę srebr, jako też połowę czynszu Dzierżawnego z pod zapowiedzenia uwalnia — Zastrzegając sobie nawzajem, iż układ niniejszy bynajmniej nie może czynić przeszkody, ani też w czymkolwiek uwłaczać, Stosunkom oraz Interesowi z Współ sukcesorkami Wych Branikowskiej i Świeżawskiej zachodzącym — Gdyż co do połowy one dotyczącej, tak Areszt Srebra i Czynszu Dzierżawnego, jako też processa wytoczone, żadnej zmianie nie ulegają — 5. Z przejrzanych Dokumentów widzieć się daje, że Wy niegdy Leon Wereszczyński ze Skryptu prostego od Wgo Jana Wereszczyńskiego na sumę Trzynaście tysięcy Złotych polskich wydanego po opłaceniu [?] trzech tysięcy Złotych polskich, miał jeszcze należeć sobie pozostałych Dziesięć tysięcy Złotych polskich, i o te za życia swego prawnie czynił, a nie doczekawszy takowego procesu życie ukończył — po śmierci zaś Onego pozostała po nim wdowa i dożywotnia pani JWna niegdy Zuzanna z Mogielnickich Wereszczyńska takowy proces kontynuowała, i ten do Dekretu ostatecznego w Ziemstwie Chełmskim [?] Roku Tysiąc Siedmset osmdziesiąt trzeciego doprowadziła — przy którym gdy Wy Jan Wereszczyński Skarbnik Chełmski pozwany Kwit z wypłacenia tej sumy od Wgo Leona Wereszczyńskiego sobie służący okazał, tedy tymże Dekretem od płacenia żądanej sumy uwolniony został. Lecz JW. Zuzanna wówczas Wereszczyńska zadając fałsz takowemu Kwitowi w porządku tego dowiedzenia zarzutu, Sprawy do Sądu Głównego Lubelskiego wywołała i Wy Jan Wereszczyński o utwierdzenie Dekretu Sądu Ziemskiego Chełmskiego w Roku Tysiąc Siedmset osmdziesiątym trzecim tamże wniósł swoje Powództwo — a po takowej prezentacji [?] gdy dalszego popierania żadnego śladu nie masz, na czym się ta Sprawa skończyła, niewiadomo, ani Skrypt na rzeczoną sumę w Archiwum nie znajduje się, ani też podniesienia tej sumy przez Zuzannę wówczas Wereszczyńską Wdowę żadne Akta nie świadczą i Kwitu, a razem i Ewikcji na tę sumę potrzebnej nieznajdują — a tym samym że tatakowy proces niedelikatny między osobami jedną familią składającemi na zamilczenie poszedł, ile w tak małym przedmiocie i [?] Skryptu Wmu Janowi Wereszczyńskiemu skończył się, tylko domyślać się daje — przeto Wy Józef Liniewski w Niepewności wypłacenia, lub niewypłacenia tej sumy zostając, zastrzega sobie iż jeżeliby Skrypt wyżej rzeczony jeszcze dotąd przez Wgo Jana Wereszczyńskiego nikomu opłacony nie był, a mógł się wynaleźć, tedy że na mocy tegoż Skryptu, lub też innych dowodów byt takowego Skryptu okazujących czynności z Wm Janem Wereszczyńskim, lub Sukcesorami Jego o zapłacenie takowej sumy sobie i współ sukcesorom swoim wolną zachowuje — również — 6. Gdy Wy Józef Liniewski za Rewersem swoim, w Roku Tysiąc Ośmset Dziewiętnastym dnia Czwartego Sierpnia w Linie wydanym z Rąk JWgo Antoniego Zagorskiego Skrypta dwa, jeden przez JWgo Bąkowskiego na Czerwonych Złotych Sto wydany, i na dział Wgo niegdy Leona Wereszczyńskiego przypadły, drugi JWgo Komorowskiego na sumę Pięćdziesiąt sześć tysięcy Złotych polskich wydany w celu ich windykowania odebrał, i z odebrania ich Swym i współ sukcesorów swoich imieniem zakwitował, przeto że te [dopisek: Skrypta] do Działu między współ sukcesorami swemi komportować będzie, i o tym JWgo Zagorskiego zastąpić obowiązuje się — Obie Strony zeznające Akt ten do Ksiąg Hypotecznych przyzwoitych każdego czasu podać i wnieść pozwalają — Mocą niniejszego swego dobrowolnego zeznania — Któren to Akt Ich zeznawający mając sobie głośno i wyraźnie przeczytany, we wszystkim przyznali i przyjęli, a na dowód stwierdzenia onegoż, własnoręcznie wraz z świadkami, urzędowi swemu z osób znanemi zeznawających znającemi, i wszystkie przymioty świadkom prawem przepisane mającemi, to jest: Wm Kazimierzem Szostakiewiczem patronem Trybunału Cywilnego Województwa Podlaskiego w Siedlcach przy Ulicy [?] pod Nro 98. i Wawrzyńcem Chajęckim byłym Rendantem Depozytu Trybunału Województwa [dopisek na marginesie: † Skrypta † / [?] 7 / K. S. Świadek / W. C. Świadek / A. Choynacki] Województwa Podlaskiego przy Ulicy Pięknej pod Nro 132 mieszkającemi, obywatelami Królestwa Polskiego, oraz ze mną Pisarzem Aktowym podpisali jak następuje — Michał Dunajewski z mocy Plenipotencji działający — Józef Liniewski — Kazimierz Szostakiewicz jako Świadek — Wawrzyniec Chajęcki jako Świadek — Adam Chojnacki Pisarz aktowy Województwa Podlaskiego — [załącznik: plenipotencja „Ja Antoni Zagorski …” na papierze stemplowym 1819 („ДВА РУБЛИ”), przyznana przed Aktami Ziemskimi Powiatu Włodzimierskiego Gubernii Wołyńskiej, dla Wgo Michała Dunajewskiego Patrona Trybunału Podlaskiego, do wykonania ugody z Wm Józefem Liniewskim z 12 XI 1820 i do odbioru zapisu 10 000 zł na połowie wsi Lina; s. 16/27P–18/28P — pominięty zgodnie z instrukcją] N° 6 1821.