Przejdź do treści
Szukajmy tego, co łączy, unikajmy tego, co dzieli

Strona głównaKsięgi grodzkie / Stare źródłaRejestry podymnego 1775–1794NazwiskaOhniński

Rejestry podymnego ziemi łukowskiej 1775–1794

Ohniński

osobnych zapisów 1 · miejscowości 1 · taryfy 1775–1794

Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.

Osobnych zapisów osób
1
Wystąpień na kartach
1
Dymów łącznie
0,0
Miejscowości
1
w tym wymienionych jako nieżyjący
1

„Osobnych zapisów osób” znaczy: osobnych zapisów imienia z nazwiskiem i przydomkiem, a nie osób dowiedzionych. Ten sam człowiek zapisany w czterech taryfach to jeden zapis, ale dwaj imiennicy z tej samej wsi bywają nie do rozróżnienia, a przez dwadzieścia lat część mogła przejść na syna tego samego imienia. Dymy przy pozycji zbiorowej to równy podział między wymienionych — rachunek, nie odczyt.

RocznikŹródłoZapisówOsóbDymów
1789Wykaz posesorów części z 1789 r.11

Gdzie występuje

Miejscowości, w których kartoteka zapisuje to nazwisko — z liczbą zapisów i dymów przypadających na nie w danej wsi.

Zapisy kartoteki

Wszystkie wypisy tego nazwiska w brzmieniu kart. Jeden blok to jedno wystąpienie: ta osoba, w tym roczniku. Przy pozycji zbiorowej ten sam tekst karty stoi przy każdej wymienionej osobie — bo karta wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno.

Borki-Sołdyparafia Zbuczyn

OhnińskiJakub
1789Wykaz posesorów części z 1789 r.
T₀89sukcesorowie† nie żyjenie wysiewa 10 korcy klamra„ sukcesorów Bartłomieja Borkowskiego i Jakuba Ohnińskiego / zaprzys. Wojciech Głuchowskikarta 5)

w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Borkowski Bartłomiej †, Głuchowski Wojciech3 osób na część bez dymów

Pozycja pod klamrą „nie wysiewają 10 korcy”; ostatnia na fiszce. „sukcesorów” zapisane skrótem ściągniętym: „s” z poziomą kreską nad następnymi literami i końcówką „rów” — tak samo jak pełne „sukcesorów” w T94 na fiszce 4. Dopełniacz obejmuje obie osoby spięte spójnikiem „i”, więc czytam, że zmarli są obaj — Bartłomiej Borkowski i Jakub Ohniński; gdyby „sukcesorów” odnosiło się tylko do pierwszego, Jakub byłby żywym współposesorem [do rozstrzygnięcia przez właściciela]. Skrótu „zaprzys.” nie rozwijam.
nazwisko [odczyt niepewny] — czyta się „Ohnińskiego”; druga litera to pętla przechodząca łukiem w następną, a nie „k” autora (to ma wyraźny kant i nóżkę, jak w „Borkowskiego” w tym samym wierszu). W okolicy poświadczony jest „Okniński”, ale odczytu do niego nie naginam

To nazwisko w pełnym opracowaniu rejestrów podymnego — razem z wyszukiwarką po wszystkich osobach, zestawieniem postaci przez roczniki, mapą współczesną i ryciną Perthéesa z 1786 r.