Siński

Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.

rodzaj sprawy Zastaw dóbr (inscriptio obligatoria) inscriptio obligatoria (oppignoratio bonorum)

zastaw całej schedy za 162 złp płatne w czerwonych złotych węgierskich, bez terminu — aż do wykupu (obligatio ad exemptionem)

strona czynna Józef Izdebski Gen. · towarzysz chorągwi pancernej · Zbywca

strona bierna Adam Wielgórski Gen. · Nabywca

wartość 162

osoby we wpisie Józef Izdebski, syn zm. Stanisława Izdebskiego, towarzysz chorągwi pancernej wielmożnego [S]ińskiego, miecznika żydaczowskiego [odczyt nazwiska niepewny] – zastawiający; Adam Wielgórski, syn zm. Stanisława – zastawnik

miejscowości we wpisie wieś dziedziczna Wylany

uwagi i marginalia **Klauzula walutowa w postaci najpełniejszej, jaka dotąd wystąpiła w tym opracowaniu** — i wprost potwierdza przelicznik przyjęty w całym projekcie. Rękopis podaje: „in Summa Centum Sexaginta **duos** Florenos Polt., **in Aureis Hungaricalibus, quemlibet Aureum — scilicet in specie bito Aureis Hungaricalibus — octodecem Florenis Polt. computando**”. Kancelaria nie tylko wyraża sumę w czerwonych złotych, ale **sama podaje kurs (18 złp za czerwony złoty)** i **zastrzega zapłatę w monecie bitej, w gatunku** („in specie”), a nie w monecie rachunkowej. **Rachunek zamyka się co do grosza:** **162 złp ÷ 18 złp = dokładnie 9 czerwonych złotych węgierskich**. Zgodność ta jest zarazem najlepszym możliwym potwierdzeniem odczytu liczebnika — wyraz **„duos”** pisarz dopisał nad wierszem (pierwotnie było „Centum Sexaginta” = 160), a dopisek ten jest tym, co czyni sumę **równą całkowitej liczbie dukatów**. Poprawka jest więc **merytoryczna, nie kosmetyczna**. **Zastaw bez terminu — „hinc ad exemptionem”**, tak samo jak w poprzedzającym go wpisie nr 2011 z tej samej sesji. Dwa kolejne wpisy z tą samą konstrukcją wskazują, że **w tej sesji kancelaria stosowała ją świadomie**, a nie przez przeoczenie terminu. **Zastawiający jest wojskowym:** „**Commilito Cohortis Loricatae**” — towarzysz chorągwi pancernej. To trzeci taki przypadek w opracowanym materiale, obok Franciszka Gołaskiego (wpisy 1938, 1986, 1987, chorągiew Szaniawskiego, łowczego W. Ks. Litewskiego). Dowódca określony jest jako **„M. [S]iński, Ensifer Zydaczoviensis”** — wielmożny [S]iński, **miecznik żydaczowski**. **Nazwisko odczytane niepewnie**: majuskuła jest w tej ręce dwuznaczna (S / P), a tagi PTG do skanu 57-190 nazwiska tego **nie zawierają**, więc brak zewnętrznej kontroli. Sam urząd — *Ensifer Zydaczoviensis* — odczytany pewnie. **Rozbieżność siglów:** zastawiający i jego ojciec noszą **G. (Generosus)**, nabywca **G.**, ale ojciec nabywcy — **N. (Nobilis)**. Ten sam Adam Wielgórski w poprzednim wpisie (nr 2011) występuje jako **N.** Niekonsekwencja pisarza odnotowana, form nie ujednolicano. **Sposób podpisania odnotowany wprost:** „Ignarus litt., **crucem apposuit**” — nieumiejący pisma **położył krzyżyk**. W całym dotychczasowym materiale kancelaria zwykle poprzestaje na formule „Ignarus litt.”; tutaj **opisuje sam gest**, co jest wzmianką rzadką i wartą odnotowania. **Zgodność z tagami PTG do skanu 57-190** („Józef Izdebski”, „Stanisław Izdebski”, „Adam Wielgórski”, „Wylany”) ✔.

data w brzmieniu kancelarii [wpis w tej samej sesji co nr 2011:] Feria Quarta post [Festum] OO. SS. proxima A.D. 1744to