Jabłonowski

Urodzony (Gen.) Józef Nieprzecki, wielmożnego (Magn.) Jana z Wielkich Dziedoszyc Dziedoszyckiego, chorążego ziemi trembowelskiej, plenipotent szczególny, zdrowy będąc, zeznał, iż on – mocą pełnomocnictwa szczególnego, przez tegoż wielmożnego (Magn.) Dziedoszyckiego, chorążego trembowelskiego, wobec akt grodzkich niższych lwowskich we wtorek po święcie Narodzenia Najświętszej Marii Panny tegoż roku 1743 jemu do niżej opisanych czynności danego i zapisanego – jaśnie oświeconych (Illustr.) Józefa Aleksandra, Świętego Cesarstwa Rzymskiego księcia Jabłonowskiego, starostę buskiego, i Karolinę z książąt Radziwiłłów, z pierwszego małżeństwa zmarłego jaśnie wielmożnego (Illustr.) Kazimierza Leona hrabiego Sapiehę, generała artylerii Wielkiego Księstwa Litewskiego, starostę wołpiańskiego, z drugiego zaś, obecnego, wspomnianego jaśnie oświeconego Józefa Aleksandra księcia Jabłonowskiego, starosty buskiego, małżonkę, czyli wzajem małżonków; tudzież jaśnie wielmożnych (Illustr.) Aleksandra, starostę puńskiego, Michała i Annę, pannę, hrabiów Sapiehów, wspomnianego zmarłego Kazimierza Leona hrabiego Sapiehy z tąż jaśnie oświeconą, obecnie Jabłonowską, w pierwszym łożu spłodzonych synów i córkę, małoletnich, oraz ich następców – kwituje z sumy dwudziestu jednego tysięcy złotych polskich, dekretem wydanym w Sądach Trybunalskich Spraw Skarbu Królestwa w Radomiu, we czwartek w sam dzień oktawy święta Bożego Ciała roku bieżącego 1743, między wspomnianym wielmożnym (Magn.) Janem Dziedoszyckim, chorążym trembowelskim, powodem, z jednej a tymiż jaśnie oświeconymi Jabłonowskimi, starostami buskimi, pozwanymi, z drugiej strony – to jest z tytułu dwóch zapisów kapitalnych, uczynionych przez zmarłego jaśnie wielmożnego (Illustr.) Sapiehę, wojewodę podlaskiego, i zmarłego jaśnie wielmożnego (Illustr.) Kazimierza Sapiehę, generała artylerii litewskiej – oraz z zakładu starościńskiego na umorzenie kondemnaty, wraz z karą „lucta” czternastu grzywien polskich, przysądzonych i do zapłaty nakazanych; tudzież ze sprawy i akcji sądowej z tego tytułu wytoczonej, z kondemnaty uzyskanej na terminie zawitym, to jest dnia wczorajszego, wobec akt niniejszych, z zapisów w regestrach sądowych zawisłych oraz z całego procesu w tej sprawie – wobec rzeczywistej wypłaty rzeczonej sumy dwudziestu jednego tysięcy złotych polskich, zakładu i kary, dokonanej przez ręce jaśnie wielmożnego (Illustr.) i przewielebnego (Illustr. et Adm. Rev.) Józefa hrabiego Sapiehy, biskupa koadiutora wileńskiego i referendarza Wielkiego Księstwa Litewskiego, jako opiekuna wszystkich dóbr wyżej wymienionych małoletnich, na ręce jego, zeznającego – kwituje; a rygor przywołanego dekretu, kondemnatę, zapisy w regestrach i cały proces kasuje.

[Podpis własnoręczny:] Josephus Nieprzecki mp

Nagłówek sesji: sobota po święcie Narodzenia św. Jana Chrzciciela, Roku Pańskiego 1744.

Wielmożny (Magn.) **Andrzej Olszewski, stolnik czernihowski, towarzysz chorągwi pancernej Jaśnie Oświeconego Księcia Czartoryskiego, łowczego koronnego, deputat i pełnomocnik**, imieniem własnym oraz całej tejże chorągwi, za którą ręczy, zdrowy będąc, zeznał, iż on

Jaśnie Oświeconych **Dymitra i Katarzynę […] Jabłonowskich, małżonków, książąt Świętego Cesarstwa Rzymskiego, starostów […] [odczyt niepewny]**, i ich następców —

z sum niżej opisanych, a mianowicie: **pierwszej — dwadzieścia cztery złote, sześć groszy i dwanaście denarów polskich, z tenuty [starostwa] […] pochodzącej; drugiej — podobnie dwadzieścia cztery złote polskie, sześć groszy i dwanaście denarów, z tenuty Domanice pochodzącej**;

[sum] dekretem Sądu Trybunału Skarbowego Koronnego Radomskiego, **w sobotę po Niedzieli Rogationum roku bieżącego 1744**, między Jaśnie Oświeconą Księżną Czartoryską, kasztelanową wileńską, z jednej, a nim, zeznającym, i innymi z drugiej strony wydanym, a do akt urzędu niniejszego, w poniedziałek przed świętem Narodzenia św. Jana Chrzciciela tegoż roku, przez oblatę wniesionym — **wraz z karą [„poena luita”] czternastu grzywien polskich** przysądzonych; a przez posesorów wspomnianych tenut **Wiśniew i Domanice** jemu, występującemu, i chorągwi jego do zapłacenia nakazanych;

z uwagi na rzeczywistą wypłatę powyższych sum oraz kary czternastu grzywien polskich, dokonaną przez ręce Jaśnie Oświeconego […], tudzież na zadośćuczynienie za powyższą publikację — kwituje;

a rzeczony dekret, co do sum wypłaconych i kary, tudzież wyżej opisaną **manifestację wraz z następującą po niej publikacją** — kasuje;

niemniej [kwituje] z manifestacji, złożonej przed aktami niniejszymi **w [czwartek] w samo święto Narodzenia św. Jana Chrzciciela, niedawno minione**, z powodu niezapłacenia powyższych sum w terminie wyznaczonym, przez niego, zeznającego, przeciw Jaśnie Oświeconym [książętom] uczynionej — **wraz z publikacją kary banicji**, po niej następującą.

[Podpis własnoręczny:] Andrzey Olszewski m.p.