małżonek Andrzej Kiełpiński
wpisy 1637

Strona główna › Księgi grodzkie / Stare źródła › Księgi grodzkie łukowskie 1743–1744 › Nazwiska › Gójska
Księgi grodzkie łukowskie 1743–1744
osób 1 · wpisów 2 · lata 1744
Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.
„Osób (różnych imion)” znaczy: różnych połączeń imienia z przydomkiem, a nie osób dowiedzionych. Dwaj imiennicy z jednej rodziny zlewają się w tej rachubie w jedną pozycję i akta nie dają czym ich rozdzielić. Wpis wymieniający kilka rodzin stoi przy każdej z nich — bo księga wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno.
Postacie tego nazwiska w aktach, z liczbą wpisów i z pokrewieństwami, które księga odnotowuje wprost.
małżonek Andrzej Kiełpiński
wpisy 1637
Wszystkie wpisy, w których akta wymieniają to nazwisko. Przy każdym: data kancelaryjna w przekładzie, karta księgi, rodzaj czynności, zarys sprawy oraz osoby i miejscowości wymienione we wpisie.
Ten wpis czeka na przekład angielski — niżej stoi przekład polski z łaciny.
rodzaj sprawy Zapis sumy i oprawa posagu (inscriptio, dotalitium) inscriptio simplicis debiti; dotalitium et reformatio
Zapis 100 złp posagu żonie, zabezpieczony na sumie zapisanej przez starostę Franciszka Nowosielskiego, pod zakładem 100 złp
strona czynna Jan Kiełpiński Nob. · Dłużnik
strona bierna Anna Stempkowska Nob. · Strona (małżonek)
wartość 100
osoby we wpisie Jan Kiełpiński, syn zm. Andrzeja Kiełpińskiego i zm. Katarzyny z Gójskich – zapisujący; Anna ze Stempkowskich Kiełpińska – żona; Franciszek Nowosielski z Nowosielca i Zakrza, podówczas starosta miejsca niniejszego [łukowski] – dłużnik z zapisu z 1737 r.
Urodzony (Nob.) Jan Kiełpiński, zmarłego urodzonego (Nob.) Andrzeja Kiełpińskiego ze zmarłą urodzoną (Nob.) Katarzyną Gójską spłodzony syn, zdrowy będąc, zeznał, iż on urodzonej (Nob.) Annie Stempkowskiej, małżonce swojej prawej, i jej następcom sumę stu złotych polskich — sposobem pewnego, prawdziwego, słusznego, czystego i prostego długu, a to z tytułu posagu po tejże małżonce przyjętego — winien jest i powinien;
którą to sumę zapisuje i zabezpiecza **na sumie sobie przez wielmożnego (Magn.) Franciszka z Nowosielca i Zakrza Nowosielskiego, podówczas starostę miejsca niniejszego, przed aktami niniejszymi, w środę w wigilię święta św. Piotra w Okowach Roku Pańskiego 1737, sposobem prostego długu zapisanej**.
Sumę zaś tę na pierwsze żądanie małżonki swojej zapłacić i przy aktach niniejszych złożyć się zobowiązuje, a to pod podobnym zakładem stu złotych polskich, co do którego forum urzędu niniejszego albo grodzkiego lubelskiego [wyznacza].
[Dopisek kancelaryjny:] Nieumiejący pisma („Ignarus litt.”).
uwagi i marginalia **Oprawa posagowa zabezpieczona nie na dobrach, lecz na wierzytelności** — rzadka konstrukcja: mąż nie ma nieruchomości, więc podstawą zabezpieczenia posagu żony czyni sumę, którą sam ma do odebrania od starosty. **Franciszek Nowosielski z Nowosielca i Zakrza występuje jako „podówczas starosta miejsca niniejszego”**, tj. starosta łukowski w 1737 r. — cenna wskazówka do listy starostów łukowskich; tag PTG do skanu 57-100 podaje go w formie „Franciszek in Nowosielec et Zakrze Nowosielski”. Weryfikacja kalendarzowa: święto św. Piotra w Okowach przypada 1 VIII, więc wigilia to 31 VII; **31 VII 1737 był istotnie środą**. Zgodne. Klauzula forum obejmuje alternatywnie **urząd grodzki lubelski** — wskazówka, że sprawa mogła mieć związek z Lublinem.
data w brzmieniu kancelarii Feria Secunda ipso die Festi SS. Viti et Modesti Martyrum A.D. 1744to [(pod tą samą datą)]
To nazwisko w pełnym opracowaniu ksiąg grodzkich — razem z wyszukiwarką po wszystkich wpisach, kartami rodzinnymi z drzewami, prozopografią i studium źródła.