The Zaleski family in the armorials

s. 42Zaleski herbu Lubicz, w województwie Podlaskiem. Wojciech Zaleski komornik Drohicki, zostawił synów czterech: Mateusza, Jana pisarza ziemskiego Drohickiego, Jakóba i Walentyna. Krzysztof komornik ziemski Mielnicki, Wojciech i Bogusław w województwie Podlaskiem 1674. Jan officyał Podlaski 1639. Przyłuski Felix Luceoria. Niektórzy się z nich do księztwa Litewskiego wynieśli, z których był Piotr, którego syn Zygmunt pisarzem był Wołkowiskim, a brat jego sędzią ziemskim Upitskim. Piotr poborca w ziemi Lidzkiej z sejmu 1613. Konstantyn podsędek Wileński z Połockiego, poseł na sejm 1629. i deputat na sądy fiskalne. Constit. f. 18. i 1633. fol. 22. Stanisław sędzia grodzki Lidzki, Bogusław i Bazyli w Orszańskiem, Alexander w Mińskiem, Stanisław sędzia grodzki Miński 1674. Józef i Alexander w Smoleńskiem, Jan komornik Drohicki, pisarz grodzki Mielnicki, poseł na konwokacyą 1632. podpisał konfederacyą. Acta interr. Jan mąż wojenny i sobie i żonie swojej Jadwidze Raczyńskiej otrzymał w krwawych zasługach wieś Szołoszadce w województwie Trockiem, przez Konstytucyą 1678. fol. 15.

R. 1778. Ignacy Zaleski wojski Podlaski. — Franciszek miecznik Drohicki. — Serwacy pisarz ziemski Bilski. — Michał budowniczy Lidzki. — Michał cześnik Grodzieński. — Krasicki.

s. 38Zaleski herbu Chomąto w Prusiech. N. Zaleski, żona jego Żegartowska von Pekau, syn Jerzy Felix pisarz ziemski Chełmiński, którego synowie Tomasz pisarz ziemski Chełmiński umarł coelebs, i Mikołaj Cygemberg na Zalesiu Zaleski, miecznik ziem Pruskich, żona jego według MS. o Familiach Prusk. Rubachowna, jako indziej czytam Jabłonowska, z której syn Jan naprzód miecznik ziem Pruskich, potem kuchmistrz koronny, wspominają go Konstytucye 1676. że na dobrach kzólewskich [sic] Jadowo nazwanych miał pewną summę zapisaną, którą sukcessorom jego kazano wracać, Constit. f. 50. zszedł z tego świata 1679. w Warszawie, tamże u OO. Reformatów pochowany, żona jego Urszula Wybranowska, Zygmunta wojewody Derpskiego córka, synowie zaś Zygmunt Kazimierz archidyakon Kijowski, był nie raz deputatem na trybunał koronny, Łukasz starosta Jadowski, Michał podstoli Mielnicki, s. 39 i Jan Stanisław naprzód stolnik, potem chorąży Nurski, starosta Surawski poseł na sejm 1685. Constit. fol. 10. i 1690. z niego deputat do kwarty Rawskiej, Constit. fol. 19. i 1703. zkąd komissarzem stanął do granic od Prus, Constit. fol. 22. inszych krom tego czasów sześć razy w izbie poselskiej na dobro tej ojczyzny zostawał, ale i wojował nieprzyjacioł jej pod Wiedniem, na Budziakach i w Wołoszech, umarł kasztelanem Wizkim, złączył się był dożywotnie z Anną Teofilą Wilczewską Jana pisarza ziemskiego Malborskiego córką, miał z nią tych synów: Józefa Antoniego starostę Surawskiego, Jana Władysława stolnika Nurskiego, Marcina, Stanisława, i Kazimierza Felixa. Tenże Jan kasztelan Wizki, miał za sobą Maryannę Kuczyńską kasztelankę Podlaską. Franciszek Mikołaj Zaleski poseł na sejm 1697. z Chełmińskiego. Constit. f. 24.

s. 39Zaleski herbu Dołęga, w Łęczyckiem województwie piszą się z Otoka. Wojciech Zaleski wojski i podstarości Łęczycki, wspominają go Konstytucye 1590. fol. 603. miał za sobą Bełdowską, z tej było dwie córki Borzewicka i Waliszewska, synów zaś czterech. 1. Mikołaj wojski Sieradzki, którego z Rozrażewskiej były dwie córki, Maryanna naprzód żyła z Piecznowskim, po nim z Franciszkiem Rozrażewskim kasztelanem Przemęckim z obiema sterilis, druga była za Gomolińskim. 2. Remigian kasztelan Łęczycki, referendarz koronny, starosta Warecki, a przedtem pisarz ziemski Łęczycki, z tym tytułem posłował na sejm 1623. Constit. fol. 9. i 1627. f. 8. 1632. na konwokacyą, i 1625. fol. 7. w roku zaś 1641. deputowany był do korrektury statutu koronnego, Const. f. 10. trzymał nadto starostwa Ostrskie i Bobrownickie, z życiem się rozstał w r. 1645. któremu brat rodzony Alexander nadgrobek w Warszawie u ś. Jana wystawił, żona jego Anna Mielżyńska; nie została się po nim tylko jedna córka Teresa Adama Uryela Czarnkowskiego starosty Miedzyrzeckiego i Osieckiego małżonka, Babka Królowy Stanisławowy. 3. Stanisław naprzód łowczy, i poseł Sieradzki na sejm 1623. Const. f. 9. dalej podsędek, czy sędzia ziemski Sieradzki, tego z Rozrażewskiej córka Borzewicka, i syn Remigian podczaszy Poznański, ten z Pogorzelskiej spłodził syna Jana, który z Krakowską żył bezpotomnie, wspominają tego Remigiana Konstytucye 1661. posłem na sejm i komissarzem na trybunał fiskalny. Constit. fol. 2. 4. Alexander podsędek ziemski Sieradzki, częsta o nim wzmianka w konstytucyach koronnych, gdy na różnych sejmach poselską funkcyą sprawował 1627. komissarz do granic od Szląska i do lustracyi dóbr królewskich w Wielkiej-Polszcze. Constit. fol. 14. i 17. i 1631. do korrektury Rawskiej, Constit. f. 50. i 1633. gdzie na niego ksiąg ziemskich Sieradzkich s. 40 rewizya włożona i konnotacya fol. 50. i do zapłaty wojsku 1638. fol. 3. w r. 1648. już referendarz koronny, wziąwszy po bracie swoim sukcessyą, podpisał pacta conventa Jana Kazimierza Króla, Constit. fol. 21. w Zadzimiu kościół farny z gruntu wymurował pięknym kształtem; wszedł był w kontrakty małżeńskie z Walewską, z której miał córki dwie, jednę wydał Annę za Łukasza Mycielskiego, drugą Dorotę za Alexandra Głembockiego, i syna Wacława chorążego Łęczyckiego, dziedzica na Ostrorogu, posłował na sejm coronationis Jana III. 1676. Constit. fol. 28. był potem podkomorzym Łęczyckim, i deputatem zasiadał na trybunale koronnym, przybrał był sobie w małżeństwo Elżbietę Gorską, z której córka Ludowika Maciejowi Radomickiemu, wojewodzie Inowrocławskiemu, i generałowi Wielkopolskiemu, a potem wojewodzie Poznańskiemu zaślubiona, i syn Alexander kasztelan Nakielski, który z Radomicką żył bezdzietny.

s. 245Zalescy Saryusze herbu Jelita. 1)

Protoplastą rodu Saryuszów-Zaleskich, dokumentalnie stwierdzonym, był Aleksander, podstarosta grodzki lwowski, a z sejmu 1627 r. poborca w wojew. ruskiem 2). Żon. był 1° voto z Zofią Tudorowicką, a 2° voto z Zofią de Korzeniowice Korzeniowską, um. 1635 r. a wdowa po nim występuje w aktach w 1647 r. Synowie jego z pierwszej żony: Hieronim Paweł i Daniel, z drugiej Stanisław.

Z tych Daniel był w zakonie OO. Jezuitów, a Stanisław, żonaty z Barbarą Chocimierską, córką Stanisława, zeszedł bezpotomnie. Hieronim żon. z Zofią Chocimierską, córką Sebastyana, która w 1631 r., wieś swą dziedziczną Łopotówka donat Stanisławowi Lanckorońskiemu. Syn ich Felicyan nabywa części wsi Krynicy w ziemi przemyskiej od Aleksandra i Hieronima, braci stryjecznych w 1664 r. Żon. z Katarzyną Cetnerówną, zapisuje jej w 1671 r., w grodzie żydaczowskim 2000 fl. na Krynicy. Um. bezdzietny, a wdowa po nim wyszła 2° voto za Samuela Bratkowskiego, zrzekłszy się zapisu męża na rzecz Hieronima Zaleskiego.

Paweł-Andrzej, czwarty syn Aleksandra (drugi z rzędu z pierwszej żony), w r. 1648 oddaje pewne części Krynicy swym synom. Żon. był z Maryanną Krynicką, zostawił dwóch synów: Aleksandra i Hieronima, którzy prowadzą dwie linie Saryuszów-Zaleskich.

Linia po Hieronimie.

Hieronim, dziedzic po ojcu pewnych części w Krynicy (od 1648 r.) sprzedaje wraz z bratem Aleksandrem, stryjecznemu bratu Felicyanowi w 1664 r. części w tejże Krynicy. W 1669 r. wraz z potomkami brata Aleksandra, otrzymuje pokwitowanie od Andrzeja Czermińskiego z sum 450 i 120 zł. Żon. był z Maryanną z Mężenina Mężeńską, urodzoną z Katarzyny Radzimińskiej, córki Mikołaja i Zofii Odrowąż-Przedwojewskiej. Zapisuje żonie 1000 złp. i wspólne dożywocie w grodzie lwowskim w 1678 roku. Hieronimowa Zaleska wystawia liczne tranzakcye, dotyczące dóbr jej dziedzicznych i spadkowych. I tak 1678 r. ustępuje Adamowi Przedwojewskiemu części w Podhajczykach, Nowosielcach, Wistowcu, Dołobowie, Jaremkowie, Rudkach, Remizowcach i Spikłosach w ziemi lwowskiej, tudzież w Turzy, Topolnicy, Korzelowicach, Hordyni, Siekierzyńcach, Koniuszkach i Zagórzu w ziemi przemyskiej, także w Mieszkowinie, Bereźnicy, Bóbrce, Zabrodziu i Zniżynie w ziemi sanockiej. Nadto temuż Przedwojewskiemu zastawia w sumie 10000 zł. części w Mniszowie, Mniszewku, i Tostolinie s. 246 w pow. zakroczymskim; Przedwojewie, Jałowej wsi, Górce, Kaliczu, Jagodni, Jasionce, Leśniowie, Włodkach w pow. ciechanowskim. W 1680 r. tenże Hieronim wraz z żoną, bierze w zastawną dzierżawę części w Lubieńcu za 2000 fl. od Krąkowskich a w 1682 r. otrzymuje wraz z żoną części w Witowcu i Jaremkowie od Przedwojewskich 1). Zostawił czterech synów: Jerzego, Stanisława, Michała i Wojciecha i córkę Krystynę za Stanisławem Korczewskim.

1) Niniejsza monografia opracowana jest na podstawie materyałów, zebranych przez Seweryna Saryusz-Zaleskiego, syna Floryana. Foliant ten znajduje się w Archiwum Zygmunta Luby Radzimińskiego, który udzielił go nam do zużytkowania.

2) O dawniejszych pokoleniach rodu Saryuszów Zaleskich, nie posiadamy wskazów i materyałów. Są tu wypisy i notaty z akt legitymacyjnych, z akt lwowskich i wielu archiwów rodzinnych — (ciąg dalszy przypisu na s. 246)

Jerzy, towarzysz pancerny w chorągwi Aleksandra Jabłonowskiego, wojewody ruskiego w 1699 r. Żon. z Ludwiką Chronowską wdową po Marcinie Strzemieniu.

Wojciech, drugi syn Hieronima, żon. z Jadwigą Terlecką, córką Stanisława i Cecylii Sielskiej, w 1693 wspólne ich dożywocie oraz zapis 2000 złp. przez Wojciecha żonie. Zostawił córkę Maryannę i dwóch synów: Józefa żonatego z Turzańską i Jana.

Michał trzeci syn Hieronima, żon. z Magdaleną Pałuszewską 2) zostawił syna Hieronima, wzmianki o nim z lat 1732—1749, był wtedy towarzyszem chorągwi Małachowskiego. Żon. z Aleksandrą Brodowską, zostawił córkę Teodatę za Janem Monasterskim i czterech synów. Z tych: 1) Maxymilian wzmiankowany w latach 1771—1782, 2) Aleksander na Wistowcu i Jaremkowie, żon. z Rozalią Zaleską, zostawił syna Jana i córkę Teklę. 3) Domink [sic] żon. z Barbarą Przedpełską miał córkę Elżbietę, i 4) Michał, żon. z Maryanną Szeptycką, z której synowie: Jan i Stanisław.

Stanisław, czwarty syn Hieronima i Mężyńskiej, żon. z Konstancyą Głębocką, zostawił córkę Barbarę za Franciszkiem Bedło Zwolińskim, miecznikiem latyczowskim oraz trzech synów. Z tych: 1) Ignacy towarzysz chorągwi Małachowskiego kanclerza (1730), miecznik żydaczowski (1734), właściciel Wolicy na Podolu, żon. z Stefanią Błeszyńską, wdową po Franciszku Maszkowskim, stolniku owruckim, a córką Zygmunta Błeszyńskiego i Antoniny de Beydy Rzewuskiej. Bezdzietny um. przed 1747 r., a sukcesorowie jego: bracia i siostra, sprzedali w 1760 r. Wolicę Jackowi Prawdzic Zaleskiemu. 2) Kazimierz, towarzysz chorągwi husarskiej kanclerza Małachowskiego (1732), chorąży tejże chorągwi (1736—1752), cześnik żydaczowski (1760), sędzia kapturowy (1743), liczne brał zastawy. I tak części w Czołhanach i Belejowie w pow. żydaczowskim u Marcina i Katarzyny z Popielów Aksaków, stolnikostwa kijowskich, w sumie 26,000 złp., oraz kilka innych. Żon. był 1° voto z Ewą Wołkówną wdową po Piotrze Tańskim, cześniku owruckim, a 2° voto, z Anną Paparówną wdową po Michale Sas Sulatyckim, dziedziczką Hołynia. Z niej córka Zofia i synowie Feliks i Bogusław, żon. z Urszulą Koszucką, zostawił dwóch synów: Antoniego i Tomasza. 3) Jan żon. z Katarzyną Krasowską, urodzoną z Joanny Łąckiej, zostawił córkę Brygidę za Tomaszem Komorowskim i trzech synów: Michała, Franciszka i Kazimierza. s. 247 a) Michał syn Jana, wzmianki o nim 1753—1758, żon. z Katarzyną Monasterską, miał czterech synów: Józefa, Kajetana, Ignacego i Kazimierza. Z tych Ignacy dziedziczył część Krynicy po ojcu, a sprzedawszy przeniósł się na Podole. Z żony Górskiej, miał czterech synów: Leona, Macieja, (ci dwaj bezżenni), Jana, ten osiadł w Galicyi i Antoniego właściciela części Karaczyniec szlakowych w pow. latyczowskim żon. z Sabiną Czekierską wdową po Szaniawskim (ślub w Klitny 1836 r.), zostawił syna Kaspra i córkę Julię, Kazimierz, miecznik żydaczowski, przeniósł się na Podole. Żon. 1° voto z Katarzyną Gierską, (w Daniukach pow. płoskirowski), 2° voto z Magdaleną Dąbrowską. Z pierwszej żony córka Tekla, z drugiej córki: Józefa za Janem Makarowiczem i Agnieszka za Kasprem Nowakowskim oraz syn Walenty, właściciel Krzeczonówki w pow. mohylowskim żon. z Karoliną Miłaszkiewiczówną, miał córek dwie: Annę za Jakóbem Grzegorzewskim (wdowa 1866), i Kamilię za Janem Brzeżańskim (wdowa 1863), oraz dwóch synów: Maryana-Stanisława i Jakóba-Bolesława.

1) Wszystkie szczegóły o rodowodzie linii po Hieronimie wedle materyałów i monogr. Seweryna Saryusz Zaleskiego.

2) Tamże wedle legitymacyi Maxymiliana wnuka Michała w Galicyi.

b) Kazimierz syn Jana z Krasowskiej, występuje w aktach w latach 1752—1768, żon. był z Klarą Mierzejewską.

c) Franciszek, trzeci syn Jana z Krasowskiej, żon. z Franciszką Zaleską córką Wawrzyńca i drugiej jego żony Anieli Dunin Borkowskiej, zostawił synów czterech: Józefa, Antoniego, Fabiana i Piotra.

Linia po Aleksandrze.

Aleksander, drugi syn Pawła i Maryanny Krynickiej, właściciel części Krynicy po ojcu (od 1648 r.), żon. z Eufrozyną Chmielówną, um. przed 1669 r. Zostawił córki: Maryannę za Brzezickim (1693) i Annę za Fedorem Krynickim, oraz dwóch synów: Jana i Józefa. Po Józefie idzie gałąź Saryuszów Zaleskich, o której wzmianki w aktach lwowskich.

Gałąź po Janie.

Jan-Franciszek, towarzysz znaku husarskiego ksi. Wiśniowieckiego, stolnik ciechanowski, trzymał królewszczyznę Kołbiec. Żon. z Ewą z Konar Konarską, córką Adama-Karola łowczego czernichowskiego i Anny z wołoskiej Tyrawy Tyrawskiej. Intercyza ślubna spisana w Chmielniku 28 sierpnia 1691 r. W 1702 r. wraz z żoną, bierze w zastaw za 10000 zł. dobra Wysokie i Nowosiółkę w wojew. bracławskiem, pow. winnickim, od Michała i Katarzyny z Zielonej Wolińskich, starostów lityńskich, oraz inne dobra. W 1725 roku, 6 października w Winnicy, zapisuje OO. Jezuitom tamecznym 1000 fl. Zostawił córkę Teresę za N. Grabowskim i czterech synów: Wojciecha, Józefa, Benedykta i Floryana.

Józef (2-do genitus), stolnik podolski 1730, stolnik smoleński 1743 r. a jako stolnik czernichowski, pokwitowany z pewnych sum przez brata Wojciecha w 1745 r. w grodzie latyczowskim.

Floryan syn Jana, (4-to genitus), kapitan artyleryi kor., a w 1759 r. 19 marca w Czajczyńcach, otrzymuje wraz z bratem Benedyktem spłat s. 248 z zastawy Borków i Słobódki mikulinieckiej od Stanisława Kordysza cześnika winnickiego. Um. bezżenny.

Wojciech syn Jana najstarszy, towarzysz znaku husarskiego hetmana Sieniawskiego, później miecznik kijowski (1730), żon. z Ludwiką Węgrzynowską, urodzoną z Włodkówny, — zostawił synów trzech: Jana, Marcina i Adama, oraz trzy córki, z których Anna i Apolonia zmarły w stanie panieńskim, a Maryanna zaślubiła Piotra Zaliwskiego cześnika liwskiego. Z synów 1) Jan w 1766 r. w Winnicy, swojem, braci i sióstr imieniem dopełnia zapis cessionis wszelkich praw do Borkowa i Słobódki Mikulinieckiej na rzecz Stanisława Kordysza, um. przed 1775. 2) Marcin podchorąży regimentu pieszego artyleryi kor. 1756 r., potem chorąży wreszcie kapitan wojsk kor. Miał syna Stanisława, którego synowie: Kajetan i Józef. 3) Adam trzeci syn Wojciecha, który z Marceliny Ubyszówny zostawił syna Marcina ur. 1769 roku.

Benedykt (3-tio genitus) ur. 1700 r. Cześnik inflancki w 1730 r., żon. w 1736 r. jako stolnik czernichowski, z Katarzyną Doliwa Tańską, córką Piotra i Ewy Wołkówny, z niej córka Joanna za Józefem Niezabitowskim komornikiem podolskim, podsędkiem latyczowskim i dwaj synowie: Mikołaj i Franciszek.

Mikołaj, szambelan Augusta III. w 1758 r., starosta korobiowski i żukowski w ziemi sochaczewskiej, pułkownik wojsk JKr. M. w 1762 r., um. bezżenny przed 1767 r.

Franciszek, drugi syn Benedykta, wstąpił był do zakonu OO. Jezuitów, ale po śmierci brata, nastąpionej podczas jego nowicyatu, wystąpił. W 1773 r. sprzedał części w Kołbcu bratu stryjecznemu Marcinowi, synowi Wojciecha, sam zaś nabył na Ukrainie Pustowarnię i Horodyszcze. W 1786 roku kupuje znów u Jana Onufrego Orłowskiego wówczas chorążego latyczowskiego za 200,000 złotych, dobra Krzywaczyńce i Petrykowce (dziś w pow. płoskirowskim), w 1790 r. był podkomorzym przemyskim, w 1792 jest komisarzem do rozgraniczenia województw kijowskiego i bracławskiego i tegoż roku kawalerem orderu św. Stanisława. Po rozbiorze kraju był pierwszym marszałkiem szlachty pow. skwirskiego (1805), um. 1816 w Pustowarni, pochowany w Wołodarce. Żon. był z Dominiką Prawdzic Zaleską, córką Jacka łowczego smoleńskiego i Heleny Spendowskiej. Intercyza ślubna spisana w Lewkowcach 28 lutego, a ślub odbył się 1 marca 1772 r., wiano panny młodej wynosiło 65000 złp. Franciszkowa Zaleska zmarła 10 października 1821 r. w Zarębkach na Wołyniu u córki Pejrzniny. Pozastawili liczne potomstwo bo oprócz dziesięciorga dzieci zmarłych w niemowlęctwie, zostało córek dziewięć i synów pięciu. Córki:

1) Marya 1° voto za Ignacym Czarneckim na Łaszkach, rotmistrzem kawaleryi narodowej. Była drugą jego żoną. Po rozwodzie wyszła 2° voto za Floryana Prawdzic Zaleskiego, prezesa sądów kijowskich a owdowiawszy była 3° voto za Józefem Golejewskim, bezpotomna z trzema mężami, zm. 1810 r. w Kijowie.

s. 2492) Helena, 1° voto za Ignacym Pobóg Zgliczyńskim, generałem wojsk kor., wdowcem po Franciszce Leńkiewiczównie, i 2° voto, za Piotrem Wasilewskim, pułkownikiem wojsk ksi. warszawskiego.

3) 4) Anna i Anntonina [sic], siostry bliźnie, zmarły w młodym wieku.

5) Teresa, zmarła dzieckiem.

6) Franciszka, była pierwszą żoną Jana z Łyczkowa Dogiel Cyryny, zmarła 1805 r.

7) Tekla, za Ignacym Miączyńskim.

8) Józefa, druga żona po siostrze, Jana Cyryny i

9) Karolina, za Stanisławem Prawdzic Kuczalskim.

Synowie Franciszka:

1) Anzelm um. w dzieciństwie,

2) Mateusz 2° genitus (ur. 1777), z działu z rodzeństwem dostał Krzywaczyńce, które odprzedał pierworodnemu bratu Jackowi, a sam kupił na Wołyniu w pow. ostrogskim Hulowce i Okopy. Był chorążym artyleryi kor. Żon. z Teklą Gadomską, córką Franciszka podkomorzego bracławskiego i drugiej jego żony Konstancyi Padlewskiej. Umarł 3 stycznia 1854 roku w Mecherzyńcach, a wdowa po nim zm. 1 lipca 1827 r. w Sołomnej u córki Iwanowskiej, oboje pochowani w Bazalii. Potomstwo ich: Córki, Aniela zmarła w dzieciństwie i Franciszka za Janem Iwanowskim z Sołomnej. Synowie zaś: Jan (Ignacy-Antoni), żon. z Louizą Maréchal, miał syna Jana.

Karol-Erazm, młodszy syn Mateusza, dziedzic Mecherzyniec (po matce), Hulowiec i Okopów, zaślubił 4 czerwca 1850 r. w Daszkowcach, Annę Czarnecką, córkę Floryana i Martyny z Grabianków. Z niej miał córek dwie: Anielę zmarłą w dzieciństwie i Maryę, ur. w Okopach 1 stycznia 1854 r., zaślubioną N. Bykowskiemu.

3) Bonawentura, trzeci z rzędu syn Franciszka (ur. 1784), z działu z braćmi wziął część Pustowarni. Żon. z Joanną Fremiatą Rybicką, córką Jana-Józefa podczaszego nowogrodzkiego i Konstancyi Tyszkowskiej, — um. w Pustowarni bezdzietny, pochowany w Wołodarce. Mickiewicz goszcząc w Pustowarni przypisał im obojgu poemat swój „Dziady“ a na ścianach wewnętrznych groty, znajdującej się w ogrodzie, pisywał wiersze, które z upływem czasu znikły. Wdowa po śmierci męża założyła szkołę panieńską w Kijowie, zmarła tamże w sędziwym wieku 1866 r.

4) Ksawery, czwarty syn Franciszka, (ur. 1787 r.), z działu z rodzeństwem wziął połowę Pustowarni, a drugą połowę po bracie Bonawenturze. W 1812 r., z domu starościny Grabiańczyny z Ostapkowiec, wraz z Augustynem Trzecieskim, Janem Kickim, Antonim Stadnickim i innymi, przeprawił się przez Zbrucz w nocy, udając się do legionów. Został z czasem kapitanem wojsk napoleońskich, kawalerem legii honorowej, krzyża virtuti militari i orderu sycylijskiego. Żon. był z Maryą Hołowińską (urodzoną z Sulatyckiej), umarł 1839 roku w Pustowarni, pochowany w Wołodarce. Córka jego Pelagia była za Edwardem Chamcem, synów zostawił dwóch, Franciszka i Tadeusza.

Franciszek dziedzic połowy Pustowarni, oficer wojsk rosyjskich, sędzia wyborowy pow. skwirskiego. Żon. z Anną Lipkowską, córką Leona s. 250 i pierwszej jego żony Krystyny z Mańkowskich. Potowstwo [sic] Franciszka: Hieronim zm. dzieckiem, Ksawery, Antoni i Seweryn, oraz córki: Marya i Anna (ur. 1867 roku.

Tadeusz, młodszy syn Ksawerego, dziedzic Supijówki, żon. z Cecylią na Śnieżnej Lubowidzką, córką Wacława i N. Pruszyńskiej. Potomstwo ich: Wacław i Witold zmarli w młodym wieku, Marya za Stanisławem hr. Tyszkiewiczem i Stanisław żon. z Janiną Saryusz Zaleską, córką Miłosława i Maryi Prawdzic Zaleskiej. Dzieci ich: dwóch synów i córka.

5) Jacek najstarszy syn Franciszka, ur. 1 stycznia 1773 r. w Lewkowcach (metryka chrztu z kościoła Ożuchowieckiego), po ojcu dziedzic dóbr Horodyszcze i Petrykowce na Ukrainie. Nabył Krzywaczyńce u brata Mateusza. Podpisał się w liczbie obywateli pow. Naddnieprskiego na laudum 1792 r., wyznaczającem miasto Bohusław na miejsce sejmików tegoż powiatu. Deputat zgromadzenia szlacheckiego (1803), radca kolegialny i prezes sądu głównego w Kijowie (1816). Żonaty 1° voto z Anną kniaziówną Szujską, córką Wojciecha starosty niżyńskiego i Anieli z Szujskich, intercyza wydana przez matkę (gdyż ojciec już nie żył), 2 listopada 1796 r. w Jasnohorodcu. Wspólne dożywocie zeznali 11 grudnia 1797 r. w Krzemieńcu. Po żonie Jacek Zaleski wziął dobra: mi. Horenicze i wsie Horenicze, Szpitki, Pietruszki, Jarowszczyznę i osadę Kołbeć. Miał z pierwszej żony pięciu synów i dwie córki, owdowiał około 1810 r., a w 1814 roku zaślubił Petronelę Prawdzic Zaleską, córkę Ignacego cześnika trockiego i Brygidy z Osińskich, wdowę po Aleksandrze Podhorskim, z nią bezdzietny, umarł w 1823 r., pochowany w Wołodarce.

Potomstwo Jacka z pierwszej żony:

Córki: Honorata (ur. 1797 r.) za Józefem Szymanowskim i Zofia zm. w dzieciństwie. Również pomarli młodo synowie: Teofil, Hipolit, Narcyz i Kalikst, piąty zaś syn:

Floryan (ur. 7 maja 1806 r. w Kijowie), poślubił Domicelę księżniczkę Sapieżankę, córkę Janusza wojewodzica smoleńskiego i Honoraty z Młodeckich. Intercyza ślubna podpisana 30 września 1830 r. ślub dnia następnego w Zozulińcach wielkich. Potomstwo ich: Anna poślubiona 14. czerwca 1858 r. w Krzywaczyńcach Wacławowi Czosnowskiemu z Bożykowiec i Honorata poślubiona Wilhelmowi Prawdzic Zaleskiemu z Wodyczek. Synowie zaś Floryana:

Seweryn (ur. 8 stycznia 1841), heraldyk i poeta, zmarł bezżenny.

Miłosław, starszy syn Floryana (ur. 22 stycznia 1834 r.), porucznik ułanów w wojsku rosyjskiem, deputat zgromadzenia szlacheckiego w Żytomierzu w 1859 r. Żon. był z Maryą Prawdzic Zaleską, córką Wilhelma i Dominiki Zgliczyńskiej. Potomstwo ich: Dominika ur., 10 marca 1862 zm. młodo, Florentyna (ur. 1862 r. zm. 1893), za Aleksandrem Zaleskim z Sołomny, synem Marcina i Janina (ur. 1865) za Stanisławem Zaleskim synem Tadeusza. Syn zaś:

Seweryn dziedzic Krzywaczyniec i innych dóbr, żon. z Maryą Lipkowską.

s. 238Zalescy herbu Prawdzic.

We wszystkich dzielnicach Polski, jest bardzo dużo domów Zaleskich, pieczętujących się różnemi herbami, a wśród herbowych tegoż samego herbu, są znów w różnych okolicach rody Zaleskich, których wspólności pochodzenia lub łączności pokrewieństwa, nie można już dzisiaj dośledzić. —

Również Zaleskich Prawdziców jest kilka rodzin. Ci zaś którzy od dłuższego już czasu są osiedleni na Podolu, Wołyniu i Ukrainie, pochodzą z Litwy z ziemi trockiej, gdzie w drugiej połowie XVI. wieku, Piotr Zaleski syn Zygmunta, dzierżył po żonie Zofii Mazalkiewiczównie Wawskiej, córce Jerzego a wnuczce Pawła, majętność Wawa. Dobra te zostawały w ręku jego potomków przez dwa wieki, gdyż jak świadczą dokumenta rodzinne, w 1793 r. dnia 9 sierpnia, w aktach grodzkich kijowskich, oblatowaną była komplanacya, między Janem pisarzem ziemskim żytomierskim i Antonim szambelanem JKr. Mości, rodzonymi braćmi z jednej strony, a stryjecznym s. 239 bratem Mikołajem, chorążym żytomierskim, Prawdzicami Zaleskimi z drugiej strony, — „o majętność dóbr Wawa z przyległościami, i wszelkie inne w wiel. księstwie litewskiem, w wojew. trockiem położone, po antecesorach prawem następstwa na nich spadłe 1)“.

Wedle dokumentów legitymacyjnych, których kopie znajdują się w archiwach rodzinnych, wymieniony powyżej Piotr Zaleski (ok. 1584 r.) z Zofii Wawskiej zostawić miał trzech synów. Z tych Teodor, którego trzej synowie: Bogusław, Jan i Stanisław odstąpili (30 sierpnia 1681 r.), prawa swe do części dóbr Wawskich, na rzecz Jana syna Krzysztofa. Dalsze po nich rozrodzenie jest nam nieznane.

Krzysztof, drugi syn Piotra miał być sędzią grodzkim rzeczyckim. 4 października 1644 r. przyznaną mu była przez matkę w aktach ziemskich trockich donacya dóbr Wawskich. Żon. z Heleną Siemienowiczówną, miał syna: Jana dziedzica tychże dóbr. Po ojcu miał być również sędzią grodzkim rzeczyckim. Z Katarzyny Bieniewskiej (1670), zostawił trzech synów: Mateusza, Stanisława i Wawrzyńca, dających początek trzem liniom rodu Prawdziców-Zaleskich.

I. Linia litewska.

Mateusz, syn Jana, żon. około 1715 r. z Brygidą Owsiankówną, miał syna Feliksa, który z Julianną Kasperowską bezdzietny albo też nieznane jest jego potomstwo i dalsze rozrodzenie.

II. Linia wołyńska.

Stanisław, drugi syn Jana, starosta koropecki, z żony Anny Masłowskiej, miał trzech synów: Samuela, Ignacego i Mikołaja i córek dwie: Maryannę za Stanisławem Gejstorem i Franciszkę za Waleryanem Proniewiczem, skarbnikiem trockim. Z synów:

1) Samuel (ur. 1707 r.) żon. z Agnieszką Podsędkowską. Z niej syn Floryan, stale osiadł na Ukrainie. Był rotmistrzem kawaleryi narodowej (1791), komisarzem cywilno-wojskowym wojew. bracławskiego w 1791 r. oraz kawalerem orderu św. Stanisława. Po zaborze kraju delegowany z innymi w deputacyi do cesarzowej Katarzyny, odznaczony został rangą radcy kolegialnego. Był podkomorzym skwirskim 1794 r. a w 1800 r. obrany marszałkiem szlachty pow. kijowskiego był następnie prezesem sądów głównych kijowskich i kawalerem orderu św. Włodzimierza za reskryptem z 1804 r. Na Ukrainie miał dobra: Łucze, Babowicze i Czerniawkę (w pow. skwirskim), nadto trzymał w tymże powiecie na prawie zastawnem od księcia Józefa Lubomirskiego starostwo romanowskie, a w wojew. podolskiem od ksi. Aleksandra Lubomirskiego, dobra Kodymskie. Żon. z Maryanną Saryusz Zaleską, córką Franciszka i Dominiki Prawdzic Zaleskiej, rozwódką s. 240 po Ignacym Czarneckim, potomstwa nie zostawił. Wdowa po nim wyszła 3° voto za Józefa Golejewskiego.

1) Wspomnienia Marcina Zaleskiego (Lwów 1893). Jest tu notatka o rodzinie Prawdziców Zaleskich (Str. 4—16). — Wypis treściwy z dokum. do Genealogii rodziny Praw. Zaleskich. (Lwów 1886). Akta legitymacyjne. — Notaty i materyały zebrane przez Seweryna Zaleskiego — rękopis uprzejmie udzielony nam do zużytkowania przez Zygmunta Lubę Radzimińskiego. Mieszczą się tu obok monografii różnych rodów Zaleskich, ciekawe przypiski i wyciągi z akt z różnych archiwów rodzinnych.

2) Ignacy drugi syn Stanisława, miał być cześnikiem trockim. Żon. z Brygidą Osińską, zostawił cztery córki i czterech synów. Z córek: Petronela 1° voto za Aleksandrem Podhorskim a 2° voto za Jackiem Saryusz Zaleskim, wdowcem po Annie Szujskiej. Anastazya za Władysławem Kuczalskim, stolnikiem winnickim, synem Andrzeja i Joanny Niestojewskiej. — Magdalena za Ignacym Pieńkowskim, i Joanna za N. Łąckim.

Synowie Ignacego Zaleskiego:

a) Stanisław ur. 1767 r., starosta koropecki (1792), marszałek szlachty pow. skwirskiego, dziedzic wsi Rude-sioło w tymże powiecie. Żon. był z Teklą Sosnowską urodzoną z Barbary Piotrowskiej (Intercyza ślubna w Irczykach 1793 r.), bezpotomny.

b) Wiktor (ur. 1768), regent ziemski żytomierski (1792), miecznik parnawski (1797), sędzia naddnieprski, podkomorzy skwirski. Dziedziczył wraz z bratem Marcelim dobra Rubczenki w pow. skwirskim, bezżennny [sic].

c) Marceli (ur. 1775), chorąży kawaleryi narodowej (1792), bezżenny.

d) Feliks, czwarty syn Ignacego, trzeci z porządku, (ur. 1769), major wojsk polskich (1792), zastawny posesor dóbr Piatki w pow. żytomierskim. Żon. 1° voto z Julią Gasperską, 2° voto z Julianną Katerlanką a podobno 3° voto z Kicińską (wedle geneal.) Potomstwo zostawił tylko z pierwszej żony, a mianowicie, córkę Felicyę za Dyonizym Iwanowskim i dwóch synów: Juliana (życie sobie odebrał) i Józefa. Ten ostatni, dziedzic Pietruszek, kapitan wojsk polskich, żon. był z Józefą Pilichowską, sędzianką trybunału warszawskiego. Z niej synowie: Ignacy, Lucyan emigrant z 1831 roku, obaj młodo pomarli i trzeci Franciszek dziedzic Jakimowiec na Wołyniu, żon. z Maryą Mężyńską, córką Piotra marszałka krzemienieckiego i Karoliny Rościszewskiej. Potomstwo ich: Hieronim zmarł w młodym wieku, Jan i Józef.

3) Mikołaj, trzeci syn Stanisława, komornik graniczny, potem podsędek ziemski owrucki, poseł na sejm czteroletni, kawaler orderu św. Stanisława, następnie podkomorzy pow. machnowieckiego. Dziedziczył wieś Pilipy w pow. żytomierskim, a na Ukrainie nabył Wołczyńce. Żon. był z Różą Pieńkowską, urodzoną z Anny de Fressen. Zostawił dwóch synów i córek pięć. Z tych: Maryanna zaśl. w 1805 r. Józefa Bierzyńskiego, stolnikowicza owruckiego, dziedzica Andruszowa pod Cudnowem. — Tekla za N. Malickim — Julia za Gałeckim — Katarzyna (ur. 1788), 1° voto za Gotliebem Janem Józefem Zöge hr. von Manteuffel, synem Ludwika-Wilhelma, rzeczywistego radcy stanu, landrata inflanckiego, zmarłego 1793 r. i Julii Krzysztofówny hr. Münich, — 2° voto za Andrzejem hr. Gudowiczem synem Jana feldmarszałka armii rosyjskiej i Praskowy hr. Razumowskiej. — Teofila zmarła panną.

Synowie Mikołaja Zaleskiego:

a) Kandyd (Damazy), urodzony 1795 roku, pułkownik wojsk rosyjskich zm. bezżenny. s. 241 b) Seweryn, ur. 1785. dziedzic Pilip, marszałek szlachty pow. żytomierskiego, żon. z Katarzyną Bierzyńską, córką Józefa, męża jego siostry Maryanny. Zostawił trzy córki: Cezarynę za Cezarym Abramowiczem, Różę za Jakóbem Ciechońskim, wdowcem po Emilii Dederkałównie, zmarła 1862 r. i Józefę za Jakóbem Prawdzic Zaleskim synem Antoniego i Salomei z Szaszkiewiczów.

III. Linia podolska.

Wawrzyniec, trzeci syn Jana i Katarzyny Bieniewskiej, cześnik smoleński w 1712 r., dziedzic części dóbr Wawskich w Trockiem, nabył wieś Hołodki na Wołyniu w pow. krzemienieckim. Żon. 1° voto z Franciszką Ledrowiczówną a 2° voto z Anielą Dunin Borkowską. Z pierwszej żony miał córkę Annę za Janem Lwowiczem Beynerem, porucznikiem wojsk polskich, stolnikiem trockim, (Intercyza ślubna w Wiśniowcu, 20 sierpnia 1745 r.), oraz trzech synów: Jacka który prowadzi starszą gałąź rodu oraz Józefa i Floryana, którzy obaj wstąpili do zakonu OO. Jezuitów. Z drugiej zaś żony Borkowskiej miał syna Ignacego, założyciela młodszej gałęzi, tak zwanej ukraińskiej, oraz sześć córek, a mianowicie:

1) Maryanna, za Ksawerym Bedło Zwolińskim, miecznikiem latyczowskim, synem Ignacego także miecznika latyczowskiego i drugiej jego żony Aleksandry Mireckiej. 2) Franciszka za Franciszkiem Saryusz Zaleskim, synem Jana i Katarzyny Krasowskiej. 3) Bogumiła. 4) Konstancya. 5) Antonina i 6) Rozalia za Aleksandrem Saryusz Zaleskim, synem Hieronima i Aleksandry Brodowskiej. W 1746 r. 14 października, na gruncie wsi Hołodki, po śmierci Wawrzyńca, a za życia wdowy po nim, Anieli z Borkowskich miał miejsce dział między dziećmi z pierwszej i drugiej żony.

I. Gałąź starsza po Jacku.

Jacek syn Wawrzyńca z pierwszej jego żony Ledrowiczówny, łowczy smoleński, dziedziczył wieś Hołodki w pow. krzemienieckim, potem Lewkowce koło Kupiela, a następnie nabył na Podolu wsie: Jachimowce, Bahłaje, Boczulińce i Wolicę, a na Ukrainie Krzywiec, Bohaterkę, Kosowę i Horodyszcze. Stale zaś mieszkał w Jachimowcach. W 1713 r. zaślubił Helenę Spendowską, córkę Antoniego i Maryanny Krzewskiej. Zostawił dwóch synów Jana i Antoniego, oraz córkę Dominikę za Franciszkiem Saryusz Zaleskim podkomorzym sanockim, synem Benedykta stolnika ciechanowskiego i Katarzyny z Tańskich. Intercyza ślubna spisana w Lewkowcach 24 lutego 1772 r. zapewniała posagu 35,000 zł.

Z Synów Jacka:

Jan (ur. 1750 r.), pisarz ziemski żytomierski i deputat na trybunał koronny z wojew. kijowskiego (1784), potem marszałek szlachty pow. piatyhorskiego (1794), obrany powtórnie (1797 r.), dziedzic po ojcu dóbr ukraińskich: Krzywca i Bohaterki w dzisiejszym pow. taraszczańskim, oż. z Wiktoryą Łącką, miał syna Wiktora i córek dwie: Pelagię (ur. 1789 r.) za s. 242 Walentym Rościszewskim, marszałkiem pow. kijowskiego (intercyza ślubna z 1802 r.), i Dominikę (ur. 1795 r.) za baronem Karolem Taube.

Wiktor syn Jana, (ur. 1794 r.) był marszałkiem pow. taraszczańskiego, um. 1826 r. Z żony Anny Proskurzanki, zostawił córkę Józefę-Wiktoryę ur. 1811 r., zaśl. w 1827 r. Bałtazarowi Podhorskiemu.

Antoni, drugi syn Jacka, (ur. 1753, um. 1819), szambelan JKr. Mości i kawaler orderu św. Stanisława, a po zaborze kraju chorąży płoskirowski, do dóbr odziedziczonych po ojcu, dokupił od Cieleckich wsie: Wodyczki i Klimkowce na Podolu, a na Wołyniu nabył od ksi. Michała Lubomirskiego Semiduby w pow. dubieńskim. Żon. 1° voto z Salomeą Szaszkiewiczówną, podkomorzanką bracławską, córką Franciszka i drugiej jego żony Rozalii Drzewieckiej, a 2° voto z Anną Ciołek Komorowską, córką Jana i Ludwiki Cieleckiej. Zostawił z pierwszej żony trzech synów: Józefa, Wojciecha zmarłych bezżennie i Jakóba, oraz córkę Magdalenę (ur. 1795), za Janem Łoszakowem, generałem rosyjskim. Z drugiej żony córkę Antoninę za Wiktorem Skibniewskim (zm. 1852) i syna Wilhelma.

Od pozostałych dwóch synów Antoniego: Jakóba i Wilhelma, idzie znów dwie gałęzie rodu Prawdziców Zaleskich z linii podolskiej.

I. Jakób, starszy syn Antoniego z Szaszkiewiczówny, (ur. 1794 um. 1860), służył w pułku konnych strzelców gwardyi za W. ks. Konstantego w Warszawie. Był potem chorążym pow. płoskirowskiego, następnie marszałkiem szlachty pow. dubieńskiego przez lat dziewięć. Dziedziczył dobra Jachimowce i Bahłaje na Podolu oraz Semiduby w pow. dubieńskim na Wołyniu. Zaśl. 1° voto w 1820 r. Magdalenę Ciołek Komorowską, córkę hr. Erazma, generała wojsk polskich i Anny baronówny Horochówny, a 2° voto Józefę Prawdzic Zaleską, córkę Seweryna z Pilip i Konstancyi z Bierzyńskich, lecz z nią bezdzietny. Z pierwszej zaś żony zostawił dwóch synów, Aleksandra i Marcina i trzy córki. Z tych, Adela (ur. 1821), pośl. w 1843 r. Jerzego Jodko Narkiewicza, sędziego pow. zwiahelskiego, Magdalena (ur. 1823 zm. 1890), za Tadeuszem Zieleniewskim i Anna (ur. 1828), za Albertem Skrzyneckim. Synowie Jakóba:

1) Aleksander (ur. 1825, um. 9 Maja 1903 w Starym Sielcu w Poznańskiem), zaśl. był w 1854 r. Martynę Grabianczankę, córkę Erazma i Heleny Skrockiej, dziedziczkę znacznych dóbr na Podolu. Jedyna ich córka Marya-Helena (ur. 1862), zaśl. w 1884 r. księcia Zdzisława Czartoryskiego dziedzica dóbr Stary Sielec w ksi. Poznańskiem.

2) Marcin, drugi syn Jakóba (ur. 1826 r. um. 1891), dziedzic dóbr Semiduby z przyległościami na Wołyniu, najpierw porucznik w wojsku rosyjskiem, następnie ostatni z wyborów marszałek szlachty pow. dubieńskiego (1859 — 1864), złożony z urzędu wskutek podejrzenia że popierał powstanie 1863 r. i wysłany do dalekich gubernii w Rosyi, gdzie trzy lata przebył, poczem wróciwszy do kraju, mieszkał w Warszawie i dopiero w 1873 r. uzyskał pozwolenie powrotu w strony rodzinne. Żonaty był 1° voto z Zuzanną Krokowską, córką Aleksandra, prezesa sądu głów- s. 243 nego kamienieckiego i Magdaleny Markowskiej, zmarłą w 1854 r. bezpotomnie, — a 2° voto zaśl. Jadwigę Iwanowską (ur. 1826 r.) córkę Jana Iwanowskiego z Sołomny i Franciszki z Saryuszów Zaleskich. Potomstwo ich: Synowie: Ignacy (ur. 1859, zmarł 1879). Aleksander (ur. 1860), zaśl. w 1886 r. Floryannę Saryusz Zaleską, córkę Miłosława i Maryi Prawdzic Zaleskiej, zmarłą w 1890 r. Bohdan (ur. 1875 r.), zaślubił Wandę Kownacką córkę Witołda i N. Wilertówny z której syn Jacek. Córka zaś Marcina: Wanda ur. 1865 r., za Mieczysławem hr. Komorowskim w Galicyi.

II. Wilhelm, drugi syn Antoniego i Anny Komorowskiej, (ur. 1806 um. 1878 r.), dziedzic znacznych dóbr na Podolu (Wodyczki, Klimkowce, i Bahłaje), nabył Gorczycznę w pow. uszyckim, Lipczany i Równe w pow. mohylowskim, — pośl. 8 września 1830 roku 1° voto Dominikę Zgliczyńską, córkę Ignacego, generała wojsk polskich i Heleny z Saryuszów Zaleskich, dziedziczkę Widawy, Broniówki i Moczuliniec w pow. płoskirowskim, zmarłą 31 grudnia 1859 r., a 2° voto Honoratę Saryusz Zaleską, córkę Floryana i ksi. Domiceli Sapieżanki.

Z pierwszego małżeństwa potomstwo Wilhelma:

1) Zygmunt (ur. 1835), właściciel dóbr Lipczany i części Gorczyczny, żaśl. [sic] w 1871 r. Maryę Czajkowską h. Jastrzębiec, córkę Edwarda i Pauliny z Sarneckich, dziedziczkę wsi Gruszka i Dołhowce w pow. mohylowskim. Z niej synowie: Mieczysław (ur. 1873 r.), Witold (ur. 1875), i Czesław (ur. 1878) który zaśl. w 1903 r. Maryę Uziębło, oraz córki: Marya (ur. 1872 r.) za N. Kirchmajerem w Krakowie i Elżbieta (ur 1882).

2) Bolesław (ur. 1837 um. 1880), dziedzic Moczuliniec, zaślubił 1861 r. Leonię Kuczkiewiczównę, córkę Michała i Hortensyi z Makowieckich, dziedziczkę Kumanowa i Żabiniec. Z niej synowie: Bolesław (ur. 1867 r.) i Ludwik (ur. 1869 r.), oraz córki: Dominika (ur. 1363 [sic]. um. 1888) za Józefem Zieleniewskim; Zofia (ur. 1865), druga żona tegoż Zieleniewskiego, i Helena (ur. 1867), za Emanuelem z Kościelca Pogorskim.

3) Kazimierz, trzeci syn Wilhelma (ur. 1847. um. 1898), dziedzic wsi Gorczyczny, zaśl. w 1875 r. Jadwigę Markowską, córkę Franciszka i Seweryny Pawlikowskiej, — zostawił syna Tadeusza (ur. 1876), który zaślubił w 1906 r. Maryę Czosnowską, córkę Zdzisława i Maryi-Zofii Skarbkówny.

4) Wanda, zaśl. 18 kwietnia 1857 r. Bolesława Rościszewskiego, syna Franciszka i Pelagii z Rościszewskich, wnuka Walentego podkomorzego kijowskiego i Pelagii z Prawdziców-Zaleskich.

5) Marya, zaśl. 1 czerwca 1861 r. Miłosława Saryusz Zaleskiego, syna Floryana i Domicelli z ksi. Sapiehów.

6) Helena zaśl. 15 sierpnia 1865 r. Romana Rościszewskiego, syna Zygmuta i Haliny Zakrzewskiej.

Z drugiego małżeństwa Wilhelma, dwie córki, Anna i Domicella zmarłe w młodym wieku, oraz synowie: Antoni ur. 1868, um. 1890 r. Janusz, ur. 1870. um. 1886. Marcin, ur. 1873 r. żon. był z Wiktoryą Bielińską, potomstwa nie zostawił.

s. 244II. Gałąź młodsza po Ignacym.

Ignacy (ur. 1720 r.), syn Wawrzyńca z drugiej jego żony, Anieli Dunin-Borkowskiej, dziedzic Medwedówki w pow. bohusławskim, cześnik smoleński, żon. z Maryanną Bedło Zwolińską, córką Ignacego miecznika latyczowskiego i Aleksandry Mireckiej. Zostawił trzech synów: Wawrzyńca, Tadeusza i Joachima. Ten ostatni był bezżenny.

Tadeusz, żon. z Maryanną Grabowską (Grabczewską?) miał córek siedem i synów trzech. Z córek: Justyna i Apolonia zmarły pannami; Franciszka za Michałem Braneckim, Marya za Dydakiem Braneckim, Klementyna za Marcinem Braneckim, Aniela i Wiktorya.

Synowie zaś Tadeusza: Ignacy, Symforyan (obaj zmarli bezżenni), i Jan który z Karoliny Górskiej zostawił córkę Józefę za Czarnieckim.

Wawrzyniec, trzeci syn Ignacego, oż. z Maryą Burkatówną miał trzynaścioro dzieci, z tych sześciu synów: (Tadeusz, Antoni, Ignacy, Józef, Eliasz i Bohdan. Pierwsi pięciu zeszli bezpotomie.

Bohdan, ur. 14 lutego 1802 r., we wsi Bohaterce na Ukrainie, zm. w Villepreux pod Paryżem w 1886 r., sławny poeta, najznakomitszy przedstawiciel szkoły ukraińskiej. Wychowany na Ukrainie, wykołysany pieśniami ludu ukraińskiego, od lat najmłodszych zamiłowany w legendach i podaniach ludowych, które z czasem stały się głównym tematem jego utworów poetycznych. Pierwsze szkoły przeszedł w Humaniu, gdzie kolegował z Sewerynem Goszczyńskim, Michałem Grabowskim, Sewerynem Gałęzowskiem, Józefem Mianowskim. W 1820 r. udał się do Warszawy wraz z Goszczyńskim, z którym w najściślejszej zostawał przyjaźni. Tam żyjąc w towarzystwie ludzi uczonych i poetów, miał sposobność zbliżyć się do Brodzińskiego, Witwickiego, Odyńca i innych głośnych przedstawicieli ówczesnego świata literackiego. W pismach warszawskich drukował liczne utwory poetyczne, które od razu niezwykłą pozyskały popularność. Po ukończeniu studyów był nauczycielem prywatnym w domach Górskich i Szembeków. —

W 1831 r. odbył kampanię w pułku Szembeka, a po upadku powstania, musiał kraj opuścić, podróżował dużo, wreszcie osiadł w Paryżu. W 1840 r. odwiedził Mickiewicza w Lozannie. Wówczas używał już dobrze zasłużonej sławy, i o nim Mickiewicz w odczytach swych w kolegium francuskiem (1842) wyraził się że „jest największym ze wszystkich poetów słowiańskich“. Ogólnie też bardzo wysoko cenione były poetyczne utwory Zaleskiego, przemawiające do serc i wyobraźni, i odtwarzające przeszłość Ukrainy, choć nie zawsze zgodnie z historyą. Pociągały też przez wspaniały koloryt, piękną formę i udatne upoetyzowanie całej przeszłości ludu, kozaczyzny, ich podań i legend. Kilka razy zbiory poezyi Bohdana Zaleskiego, jego pieśni i dumki, wydawane były we Lwowie 1837 r., w Paryżu 1841 r. itd.

Przez czas długi mieszkał Zaleski w Villepreux pod Paryżem, gdzie też życie zakończył w wieku lat 84. Żon. był z Zofią Rozengartówną, s. 245 warszawianką, zostawił trzech synów, zamieszkałych we Francyi: Dyonizego, Maryana i Karola, oraz córkę N. za Aleksandrem Okińczycem.

s. 214Załęski, herbu Prus I. z przydomkiem Slubic, przyjął tę nazwę od dóbr Załęża w wojew. Rawskiem. Stanisław, chorąży Podlaski, którego syn Leon, biskup Włodzimierski metropolita całej Rusi ceniony wielce z przykładnego życia i niepospolitych nauk, promowował gorliwie unję ś.; † 1703. Jan, kanonik Smoleński stryj jego, wielki dobroczyńca kollegium Brzeskiego. Czterech podpisało elekcyę Jana III.

s. 42Zaleski herbu Rola, w województwie Sieradzkiem. Bartłomiej Zaleski dziedzic na Zaleszu, Sędowie, Chodowie i Zawodach, za którym była Dąbrowska, herbu Poraj, ten miał trzech synów, Alexandra, Mikołaja, i Świętosława. Alexander miał za sobą Garnyszownę, Mikołaj miał za sobą Grabską s. 43 sędziankę Kaliską. Świętosław także Grabską, drugą siostrę tamtej rodzoną, którego syn Paweł, miał za sobą Linowską podsędkownę Inowrocławską z którą miał synów trzech: Wawrzeńca, Jakóba i Ignacego. Wawrzeniec pojął Borniankę, ta mu powiła córek dwie, jedna była za Mikołajem Siedleckim herbu Grzymała, druga za Koczorowskim, i synów czterech: Stanisława, Michała, Wojciecha i Stefana. Z tych Stanisław służąc w wojsku Litewskiem w Litwie osiadł. Michał burgrabią był Nakielskim, z Podolską spłodził Wojciecha, Piotra i Stanisława i córkę, Marcina Siedleckiego herbu Grzymała małżonkę. Wojciech syn Michała z Podolskiej, w zakonie ś. Benedykta. Piotr w obozie życie styrał, trzeci brat ich Stanisław, żona jego Boturzyńska, córka wojskiego Poznańskiego, którego syn Franciszek, miał za sobą Smogulecką, synów miał trzech, Wojciecha, Michała i Bronisława. Wojciecha żona Drachowska, Michał i Bronisław w obozie życie stargali: Wojciech trzeci syn Wawrzeńca, miał za sobą 1mo voto Nietyszkowską, drugą miał Ciecholewską, z pierwszą, miał synów dwóch, Rościsława i Bronisława, córkę miał Barbarę, która była za Zapendowskim. Z drugą miał synów trzech, Alexandra, Michała i Mścisława, córek miał cztery, Eufrozynę, Konstancyą, Annę i Zofią. Eufrozyna była 1mo voto za Janem Kleparskim, 2do voto za Piotrem Gzowskim, Konstancya za Łakińskim, Anna za Strzeńskim, Zofia za Szeliskim. Bronisław i Rościsław, zeszli bezpotomnie. Mścisław podczaszy Kujawski, miał za sobą 1mo voto Kraszewską która pierwszem małżeństwem była za Tłuchowskim, drugą miał Maryannę Pęską która 1mo voto była za Grockim z pierwszą miał synów dwóch, Stanisława i Konstantego, córek miał cztery, jedna była 1mo voto za Ulejskim, 2do voto za Dębińskim, druga za Pawłem Komierowskim, trzecia za Doręgowskim. Z drugą miał synów trzech, Stanisława, Ignacego i Kazimierza. Stanisław pierwszy umarł w młodym wieku, i drugi także Konstanty, miał za sobą 1mo voto Worożowską cześnikownę Mińską, drugą miał Błeszyńską kasztelankę Miedzyrzecką. Ignacy w zakonie Soc. Jesu. Stefan czwarty syn Wawrzeńca, miał za sobą Borniankę, tego syn Jan miał syna Antoniego, i córkę, która była za Pawłem Biernackim skarbnikiem Kaliskim.

s. 396Zaleski Marek, ziemianin, otrzymał w 1528 r. wójtowstwo w Krabowie (Skarb. Danił.). Stanisław, dworzanin król. w 1546 r. (ML 61).

[…]

s. 418I. Hieronim Kazimierz dwóch imion, dziedzic Niekludowa, w powiecie Orszańskim leżącego, cześnik województwa Trockiego, wreszcie chorąży Parnawski; po śmierci pierwszej swej żony Maryanny Zaleskiej ożenił się około roku 1707. powtórnie z Krystyną Odrowąż Juchnowską, horodniczanką Smoleńską, z którą żyjąc bezpotomnie, umarł w Montygaliszkach roku 1716. pozostawiwszy z pierwszego małżeństwa córek dwie: Katarzynę Władysława Korzeniowskiego cześnika Orszańskiego (z którego syn Antoni Korzeniowski rotmistrz Orszański) a następnie Ilnicza stolnika Mścisławskiego małżonkę. Annę Janowi Matuszewiczowi, skarbnikowi Mozyrskiemu zaślubioną, tudzież syna Józefa Szaniawskiego od dnia 15. Maja 1721. starostę Chęcińskiego, od dnia 15. Lutego 1726. Małogoskiego, dalej Augustowskiego, zaś od dnia 20. Maja 1729. roku podstolego Koronnego, dziedzica dóbr Korytni, Lipia, Karsów i Jawora w powiecie Chęcińskim leżących, przed rokiem 1743. zmarłego, którego z Anną hrabianką Ossolińską, podskarbianką wielką Koronną cztery córki; Anna żona Józefa hrabi Ossolińskiego, kasztelanica Czechowskiego, (matka sławnego w roku 1826. zmarłego Józefa Maxymilian s. 419 i Kajetana Ossolińskich) Franciszka w zakonie Norbertanek, Teresa małżonka Dominika Bajera, starosty Kiszyńskiego i Marya Józefa, czterech mężów po sobie mająca: 1mo voto 1746. Stefana z Targowiska Gałęzowskiego, kasztelanica Lubelskiego, 2do voto Wincentego hrabię Krasickiego, starostę Korytnickiego, rotmistrza J. K. Mści, po nim roku 1752. wdowa, 3tio voto Tęgoborskiego, wreszcie 4to voto 1761. r. Leona Onufrego Korzeniewskiego, kasztelana Zakroczymskiego (matka Michała, Ludwika, Angeli i Brygidy Korzeniewskich). Synami zaś powyższego Józefata [sic] byli: Ignacy w wieku młodzieńczym, po roku 1754. zmarły i Konstanty Felicyan dwóch imion od dnia 1. Listopada 1740. starosta Małogoski, od 9. Maja 1758. komornik J. K. Mści, dziedzic dóbr Wojcza, Dalasławic i innych roku 1781. za bezwłasnowolnego uznany, miał sobie kuratelę dodaną, zmarły około roku 1787., któremu Anna z Scypionów (w moc wyroku duchownego w Rzymie z dnia 7. Lipca 1766. z nim rozwiedziona, zaś r. 1795. zmarła) powiła syna Stanisława od roku 1774. 24. Kwietnia szambelana J. K. Mści, od dnia 17. Marca 1775. starostę Małogoskiego, od dnia 28. Lipca 1780. roku krajczego Koronnego, zaś od dnia 24. Stycznia 1791. r. kawalera orderu ś. Stanisława, właściciela pałacu w Warszawie przy ulicy Miodowej pomiędzy pałacami Młodzianowskiego biskupa Poznańskiego i Klemensa Branickiego, hetmana W. Koronnego, położonego, z Anną Kluszewską małżonką bezpotomnego.

[…]

[…]

s. 42Piotr Żelazo Chojecki, żonaty 1491 r. z Katarzyną z Kopany (M. 338 f. 32). Katarzyna, córka Grzegorza z Chojeczna, żona Jana Czaplińskiego 1524 r. Adam, syn Macieja z Woli Drozdowej 1571 r. Kasper, syn Macieja z Chojeczna, kwitował Borowskiego 1576 r. Stanisław i Marcin, synowie Jerzego z Chojeczna - Sybillaki, kwitują Zaleskich 1581 r. (Zs. Gr. Czers. 13 f. 284; 40 f. 424 i 44 f. 236). Jan, syn Adama, zeznał z żoną, Maryną ze Staniszewskich, zapis dożywocia 1624 roku. Maryna, córka Jana, i mąż jej, Marcyan Miastkowski, zeznali zapis dożywocia 1650 r. (Perp. Czers. 7 f. 63 i 11 f. 279). Tomasz, syn Antoniego z Anny Trzebińskiej, miał dzieci: Floryana, Marcyana i Helenę, z którymi obiera plenipotentów 1631 r. (Zs. Warec. 24 f. 728). Jan, syn Marcina, zeznał z żoną, Anną z Czaplińskich, zapis dożywocia 1622 r. (Perp. Czers. 6 f. 341). Stanisław, żonaty z Dorotą Boską 1627 r. (Ibid. 7 f. 458). Jakób, z żoną, Jadwigą z Laskowskich, zeznał zapis dożywocia 1660 r. (Ibid. 12 f. 187). Krzysztof i Adam, podpisali z ziemią liwską elekcyę Jana Kazimierza, a Samuel Jan z ziemią warszawską obiór Jana III-go.

[…]

[…]

s. 208Maciej, syn Wojciecha, nabył 1733 r. część Oknina od Zaleskiego; syn jego z Maryanny N., Szymon, ur. 1751 r. (metr. w Zbuczynie), wylegitymował się tamże 1804 r. Jacek, syn Szymona i Kostancyi Radzikowskiej, sprzedał 1774 r. część Modrzewia Adamowi Modrzewskiemu, a z żony Maryanny, pozostawił syna Fabiana, ur. 1759 r. (metr. w Zbuczynie). Antoni, syn niegdy Jana, dobra swe Wrzosów i Starą Wieś ustąpił 1787 r. synom: Józefowi, Baltazarowi, Maciejowi, Franciszkowi i Michałowi.

[…]

[…]

s. 118Jan, brat poprzednich, podpisał z ziemią czerską elekcyę Jana Kazimierza. Żonaty 1-o v. z Bogumiłą Pabierowską, 2-o v. z Anną Sławińską, z pierwszą zeznał zapis dożywocia 1642 r., a z drugą 1667 r. Prawdopodobnie z pierwszej jego żony synowie: Ludwik i Andrzej 1670 r. (Zap. Lub. 53 f. 1018). Z drugiej żony syn jego Jan, zeznał 1693 r. zapis dożywocia z pierwszą swoją żoną, Agnieszką z Bączewskich, a z drugą—Anną Wizemberkówną, 1707 r. W tym ostatnim roku był podwojewodzym zakroczymskim (DW. 54 f. 606; Perp. Czers. 10 f. 358; 14 C f. 180 i 17 f. 59). Pozostała po nim wdowa wyszła 1715 r. za Wojciecha Załęskiego. Franciszek, syn jego, sprzedał Rożeckiemu 1753 r. część Dąbrówki i Rożec, których był po babce swej Sławińskiej, 1-o v. Rożeckiej, właścicielem (Perp. Czers. 18 f. 258 i 29 f. 550).

[…]

s. 119Jan, syn Stanisława, 1566 r., a Stanisław, brat jego, 1569 r., przyznali dług bratu Feliksowi (Zs. Gr. Czers. 34 f. 23 i 38 f. 733). Synami Stanisława być musieli Andrzej i Mikołaj, o których wyroki lubelskie z 1596 r. wspominają (Ks. 65 f. 648). Po Andrzeju szedł syn Mikołaj, a po nim Floryan, który część Bikowa, odziedziczoną po babce swej, Zofii z Bikowskich, żonie Andrzeja Głuchowskiego, sprzedał 1676 r. Zaleskiej (Perp. Czers. 13 f. 501). Maryanna, córka Mikołaja, za Krzysztofem Oczosalskim 1649 r. (Ibid. 11 f. 193). Jakób, syn Floryana, urodzony 1672 r. (DW. 96 f. 936).

[…]

[…]

s. 120Maciej, syn Szymona, wnuk Pawła, nabył część Głuchówka 1780 r. od Grzegorza, a brat Macieja Franciszek, 1791 r. część od Krzysztofa. Maciej, syn Wojciecha, nabył 1770 r. część Skolimowa-Starej-Wsi od Szymona; synowie jego z Agnieszki: Kazimierz, ur. 1767 r., Mateusz, ur. 1772 r. i Joachim, ur. 1776 r. (metr. w Mordach). Józef, syn Grzegorza, nabył część Głuchówka od Krzysztofa. Syn jego z Małgorzaty Jan, ur. 1770 r., drugi Ignacy nabył części tej wsi od Petronelli Olędzkiej 1804 r. Krzysztof, syn Mikołaja, nabył część Górki 1765 roku od Krzysztofa Górskiego. Syn jego Ludwik pokwitowany 1779 r. przez Tomasza i Franciszka Górskich. Drugi śyn [sic], ur. z Wiktoryi Górskiej, Tomasz Karol, ur. 1778 r. (metr. w Przesmykach). Ignacy, syn Jana, nabył część Głuchówka 1751 r. od Franciszka, a syn jego Franciszek, kwitował 1789 r. Zaleskiego. Franciszek, syn Franciszka, wnuk Macieja, odstąpił 1790 r. część Głuchówka synowi Piotrowi (A. Legitym. Pogal. z 1804 r.).

[…]

[…]

s. 196Stanisław Antoni Napora Gołaski, syn Wojciecha i Anny Dmińskiej, ur. 1725 r., kwitowany 1775 r. przez Zaleskiego, z żony Zofii pozostawił synów: Wawrzyńca Jacka, ur. 1754 r., Kazimierza, ur. 1760 r. i Szymona, ur. 1765 r. (metryki w Łukowie), wylegitymowanych tamże 1804 r.

[…]

[…]

s. 287c) Władysław, zmarły 1880 r., właściciel Bokszyc, sędzia pokoju okręgu opatowskiego 1860 r., z N. Baczyńskiej pozostawił: 1) Mieczysława, właściciela Nagorzyc, żonatego z Rudzką; 2) Józefa, właściciela Sadłowic, żonatego z Natalią Rembielińską, córką Ludwika i Róży z Potockich, z której synowie: Władysław i Ludwik; 3) Emilię, żonę Wacława Zarzyckiego; 4) Jana Nepomucena, dziedzica Daniszewa; 5) Michała, ożenionego z Załęską, zmarłego 1886 r.

[…]

[…]

s. 47Piotr nabył 1562 r. części we wsi Jeziorach od Wojciecha Kuli, a z żony Zofii, procesowanej 1606 r. przez Załęskich, pozostawił synów: Jana i Andrzeja, którzy sprzedali w latach 1605 — 1611 r. części Zawad Częstuniewskiemu.

[…]

[…]

s. 195Wojciech Kazimierz Saba Łaski, elektor króla Michała z ziemi wiskiej, rotmistrz królewski, syn Walentego, wnuk Kaspra, dziedzic części Brzeźna 1665 r. z pierwszą żoną, Marjanną Mokrzecką, otrzymał 1658 r. konsens na nabycie Kurzeszyna, w rawskim, od Wilczkowskiego; z drugiej— Justyny Zaleskiej, miał syna Andrzeja, posesora wójtostwa w Radziłowie, w ziemi wiskiej, 1700 r., ożenionego z Heleną Skrodzką, z której syn Stefan, komornik ziemski wąsoski, ożeniony z Zofją Pieniążkówną.

[…]

s. 199Franciszek z żoną Jadwigą v. Heleną Zaleską, kupił 1750 r. część dóbr Domaniny Kozły od Agnieszki Domańskiej. Syn ich Adalbert, ur. 1765 r. (metr. w Ułanie), wylegitymowany ze szlachectwa 1803 r. (Quat. I f. 183).

[…]