The Łaski family in the armorials

[…]

s. 265morzym parnawskim, i Jana. Po tych trzech braciach miało zostać potomstwo w różnych stronach kraju, a głównie na Podlasiu.

Stanisław, zwany Pogoda, miał syna Jana, vicegerenta grodzkiego 1650 r., komornika łukowskiego, po którym z Katarzyny Sługockiej synowie: Franciszek, Jakób, Jerzy, Stanisław i Wojciech; z nich Wojciech, dziedzic na Łazach, pozostawił synów: Adama i Andrzeja, którzy nabyli części dóbr Łazy Pogodowskie, Antoniego, Michała i Stanisława.

Adam, podstarosta 1735 r., podwojewodzy 1753 r. łukowski, zaślubił Joannę Jezierską i z niej miał syna Adama, po którym z Eleonory Turskiej synowie: Ignacy-Błażej, ur. 1756 r., Feliks-Jan, ur. 1776 r. i Józef-Joachim-Benedykt, 1776 r., wylegitymowani w Galicyi Zachodniej 1803 r.

Antoni, syn powyższego Wojciecha, vicesgerent grodzki 1753 r., komornik ziemski 1760 r., podsędek 1761 r., z sędziego ziemskiego chorąży 1786 r. łukowski, z żony Wieszczyckiej miał synów, Wincentego, ur. 1760 r. i Karola-Józefa-Wojciecha, ur. 1766 r., wylegitymowanych w Galicyi Zachodniej, których potomstwo legitymowało się w Królestwie.

[…]

s. 266IV. Pochodząca od Wojciecha, chorążego bracławskiego, dziedzica dóbr Szczepanki 1767 r., który z Katarzyny Waligórskiej miał syna Jana, dziedzica dóbr Sobolew, w gub. podlaskiej, wylegitymowanego w Królestwie 1837 r. z synem Rafałem, dziedzicem dóbr Wola Zadyska, w pow. łukowskim.

VI. Pochodząca od Antoniego, chorążego i posła łukowskiego 1791 r., którego synowie: 1) Wincenty z żony Franciszki Wolskiej miał syna Seweryna, urzędnika policyi w Warszawie, wylegitymowanego w Królestwie 1839 r.;

[…]

s. 267Stefan, komornik ziemski wąsoski, syn Andrzeja i Heleny Skrockiej, wnuk Wojciecha-Kazimierza Saby, elektora Michała Korybuta z ziemi wiskiej, i Justyny z Załuskich, zostawił z Zofii Pieniążkówny syna Józefa, podsędka ziemskiego bełskiego, żonatego z Józefą z Biedrzyckich, córką Macieja, cześnika liwskiego, dziedzica Bujał, w rawskiem, i Konstancyi z Grodeckich, wylegitymowanego z przydomskiem Sabba w sądzie grodzkim bełskim 1782 r.

Jan, podwojewodzy lwowski, zostawił z Zuzanny z Jaskólskich syna Jana, który 1733 r. jako cześnik nowogrodzki głosował z wojew. bełskiem na Stanisława Leszczyńskiego, później zaś występuje jako podczaszy i stolnik podolski. Posiadacz Kuniowa, nabytego od Olszewskich, zeznał w 1733 r. w grodzie lwowskim z żoną Maryanną z Olszewskich, cześnikówną buską i sędzianką grodzką żydaczowską, zapis wspólnego dożywocia; z tej żony syn Jan Kanty, generał-adjutant buławy polnej koronnej, starosta kopajgrodzki, dziedzic Środopolec, na których zapisał oo. Augustyanom w Witkowie 15,000 zł., bezpotomny, i córki: Anna za Stanisławem Borszą-Drzewieckim, łowczym włodzimierskim, Zofia za Michałem Łepkowskim, podstolim nowogrodzkim, i Maryanna za Janem Krzuckim, miecznikiem podlaskim. Matka ich, Maryanna z Olszewskich, zapisała 1755 r. oo. Trynitarzom we Lwowie 10,000 zł., z których ją 1758 r. pokwitowali w grodzie lwowskim; 1785 r. udowodniła w wydziale Stanów galicyjskich szlacheckie pochodzenie swe i męża swego, a 1786 r. umarła we Lwowie.

s. 268ŁASKI h. PRUS. Wzięli nazwisko od wsi Łas-Toczyłowo, w ziemi wizkiej, dla której Jan i Maciej z Toczyłowa w nagrodę zasług otrzymali w 1428 r. od Janusza ks. Mazowieckiego prawo niemieckie; ten przywilej w 1463 r. zatwierdzili Konrad, Kazimierz, Bolesław i Jan ks. Mazowieccy Bartłomiejowi, dziedzicowi tej wsi; licznych potomków tego Bartłomieja w 1535 r. tą wsią podzielił Piotr Gamrat, biskup przemyślski, jako komisarz królewski; w następnym XVII stoleciu Łascy tego herbu przeszli prawie wszyscy do herbu Korab.

Jakób i Klemens 1447 r. Jan, Maciej, Stanisław, Wojciech i Włościbor, synowie Bartłomieja i Heleny ze Strankowa, 1485 r. Maciej i Wojdo, synowie Jakóba, 1486 r. Po Włościborze syn Bartłomiej miał syna Stanisława 1507 r. Andrzej i Paweł, synowie Piotra, 1509 r. Andrzej, Marcin i Paweł, synowie Macieja, 1511 r. Damian, Marcin, Michał, Stanisław i Wojciech, synowie Jana z Łas-Toczyłowa, 1512 r. Jan, Maciej i Filip, synowie Stanisława, 1512 r. Bartłomiej, Jan i Wojciech, synowie Stanisława, 1513 roku. Augustyn, Bartłomiej, Erazm, Jakób, Jan, Paweł i Trojan, synowie Wojciecha, 1541 r. (Mil.).

Maciej, Wawrzyniec i Walenty, synowie Jakóba, 1590 roku. Marcin, syn Wojciecha, 1651 r. Marcin. Piotr i Wojciech, synowie Krzysztofa, 1651 r. Andrzej, syn Augustyna z Łasia, żonaty z Elżbietą 1700 r. (Zap. i Wyr. Tryb. Lubel.).

Andrzej z wojew. lubelskiem, Wawrzyniec z wojew. podlaskiem, a Ignacy i Michał z wojew. mazowieckiem podpisali elekcyę 1733 r. Michał, vicegerent grodzki łukowski 1751 r. Stanisław, komornik ziemski łukowski 1775 r. Wojciech, komornik ziemski łukowski 1783 r., wojski mniejszy łukowski 1791 r. Kazimierz, komornik ziemski wizki 1796 r.

s. 194ŁASCY różnych rodów, których potomkowie zarzuciwszy swój herb, wylegitymowali się ze szlachectwa wszyscy z herbem Korab.

Łascy z Łasi, w rożańskim. Paweł, Jakób, Piotr, Łazarz, Sebastjan, Marcin, Stanisław i Wojciech, synowie Jana Panka, Wit, Jakób i Stanisław, synowie Mikołaja, Wawrzyniec, Wojciech i Mikołaj, synowie Jana Kusego, Jakób i Jan, synowie Pawła, Jakób i Wawrzyniec z Łasi prowadzą 1527 r. proces graniczny z Janem ze Rzwienia (Zs. Gr. Czers. 8 f. 112). O potomstwie wymienionych tu dziedziców Łasi nic nie wiemy, czy utrzymali się przy dziedzictwie i nazwisku, czy też je zmienili.

s. 195Łascy z Łasi Toczyłowa, w ziemi łomżyńskiej, powiecie zambrowskim, parafji Zawada. Jan i Maciej z Toczyłowa otrzymali 1428 r., od księcia Jana Mazowieckiego, prawo chełmińskie dla wsi swej Toczyłowo, w ziemi wiskiej, na 30-tu łanach osadzonej. Wieś ta nazwana potem Łaś Toczyłowo, a dziedzic jej Jan, pisze się Łaskim z Łasi 1435 i 1436 roku. Jakób i Klemens z Łasi 1447 r. Jakóba synowie: Maciej i Wojdo 1486 r. Marcin 1480 r. Marcin i Piotr 1510 r. Piotr z Łasi Toczyłowa nosił przezwisko Prus, może od swego herbu, 1487 r., synowie jego: Paweł 1509 r. i Andrzej 1511 — 1535 r. Marcin, Paweł i Andrzej, synowie Macieja, 1511 r. Marcin, Damjan, Wojciech, Stanisław i Michał, synowie Jana, 1512 r. (Mil.).

Bartłomiej z Łasi otrzymał nowe przywileje od książąt Mazowieckich 1463 roku. Synowie jego: Jan, Maciej, Stanisław i Wojciech, razem z synowcami rodzonemi: Bartłomiejem i Stanisławem, synami nieżyjącego już brata Włościbora, występują 1487 r., a Jan i Wojciech z temi synami Włościbora 1513 r.

Bartłomiej, syn Włościbora, z żony Heleny, córki Jana ze Strankowa, ma syna Stanisława 1507 r.

Stanisław, drugi syn Włościbora, pozostawił synów: Jana, Wojciecha i Bartłomieja. Stanisław, syn Bartłomieja starego, synów: Jana Filipa i Macieja, 1513 r. Feliks, Stanisław i Bartłomiej, synowie Jana, Jan, Józef, Maciej, Stanisław, Bartłomiej i Wojciech, synowie Macieja, Paweł, Trojan, Bartłomiej, Augustyn, Jan, Jakób i Erazm, synowie Wojciecha, (wnukowie Bartłomieja) i Marek i Bartłomiej, synowie Jana, dokupili 1535 r. nadmierzone nad 30 łanów z Łasi dwa łany i pięć mórg od komisji królewskiej, porządkującej dobra królewskie na Mazowszu (Mil.).

Mikołaj, z żoną Anną, 1591 r., Erazm, z żoną Zofją, 1592 r., mają sprawy w Lublinie. Wojciech, Stanisław, Sebastjan i Jan, synowie Grzegorza v. Jerzego, sukcesorowie Szymona, 1596 — 1598 r. Ewa, córka Wojciecha, 1596 r. Sebastjan, żonaty z Heleną, Hieronim i Justyna 1599 r. (Wyr. Lub. 38 f. 236; 50 t. [sic] 428; 63 f. 632; 65 f. 604; 67 f. 276 i 406; 73 f. 632; 74 f. 123: 81 f. 821). Marcin, Jezuita, 1571 r., zmarł 1618 r.

Wojciech Kazimierz Saba Łaski, elektor króla Michała z ziemi wiskiej, rotmistrz królewski, syn Walentego, wnuk Kaspra, dziedzic części Brzeźna 1665 r. z pierwszą żoną, Marjanną Mokrzecką, otrzymał 1658 r. konsens na nabycie Kurzeszyna, w rawskim, od Wilczkowskiego; z drugiej— Justyny Zaleskiej, miał syna Andrzeja, posesora wójtostwa w Radziłowie, w ziemi wiskiej, 1700 r., ożenionego z Heleną Skrodzką, z której syn Stefan, komornik ziemski wąsoski, ożeniony z Zofją Pieniążkówną.

Syn Stefana Józef Saba, burgrabia grodzki piotrkowski 1759 r., następnie podsędek ziemski bełski, wylegitymował się ze szlachectwa 1782 r., w sądzie grodzkim bełskim, sprzedał 1775 r. część dóbr Łuby Kurki, w łomżyńskim, Franciszkowi Skrodzkiemu, ożeniony był z Józefą Biedzycką, córką Macieja, cześnika liwskiego z Bujał, w rawskim. Sprawę Łaskich i Pieniążków z sukcesorami Brzostowskiego o Niedźwiednę, w wiskim, sejm odesłał do sądu 1775 r. (M. 201 f. 44; DW. 92 f. 874; Sig. Ręk. Oss. 262 f. 16 i 77).

Augustyn Saba, burgrabia rawski, nie żył już 1787 r., a z żony, Marjanny Trzcińskiej, stolnikównej sochaczewskiej, żyjącej jeszcze 1817 r., pozostawił syna s. 196 Gracjana Sabę, dziedzica Grądów, wylegitymowanego ze szlachectwa w Królestwie 1834 roku.

Synami też Augustyna byli, według legitymacji: Franciszek, którego z Barbary Marszałkiewiczównej, syn Karol, dzierżawca Horoszczyc, w hrubieszowskim, 1842 r., Józef, Feliks i Maksymiljan, którego wdowa, Aniela z Rakowskich, z dziećmi: Eugenjuszem Wiktorem, Kornelją Balbiną Niewiarowską, zmarłą 1894 roku i Henryką Franciszką, wylegitymowała się ze szlachectwa 1840 r.

Od Wojciecha Kazimierza pochodzić także mają: Stanisław, syn Stanisława, 1850 r., Wojciech i Ignacy Piotr, synowie Grzegorza, 1852 r. i Jan, syn Feliksa, 1860 r., wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie.

Mikołaj otrzymał glejt 1651 r. (AGZ. X. 4425). Maciej Dobrogost, z ziemią łomżyńską, podpisał elekcję króla Michała, a Ignacy i Michał, z województwem mazowieckim, obiór Stanisława Leszczyńskiego 1733 r. Ignacy sprzedał 1733 r. Urodę, w witebskim, Puszkinowi (Ist. Jur. Mat. XXVII). Wawrzyniec, syn Andrzeja i Zofji Targońskiej, kupił 1780 r. część wsi Targonie Stawiane, w łomżyńskim, od wuja Piotra (DW. 96 f. 768). Kazimierz, miecznik horodelski 1788 r. i komornik ziemski wiski 1791 r. Marcin, ur. 1799 r. w Połocku, doktór Świętej Teologji, profesor seminarjum, administrator djecezji mohilewskiej, zmarł 1853 roku.

Łascy z Łaz, w ziemi łukowskiej. Stanisław, Wit i Jan z Łaz, zyskali 1446 r. nakaz rozgraniczenia Łaz od Łukowa. Wawrzyniec, Janusz, Andrzej Stanisław, Bernard i inni, współdziedzice Łaz, procesują się o barcie ze starostą łukowskim 1503 — 1505 r. (Wierzb. III. 997, 1201, 1970, suppl. 144).

W 1531 r. sama szlachta siedziała w Łazach. Lenart Łaski z sąsiady, dziedzic Łaz 1580 r. Maciej, dziedzic części Rozwadowa Majnot, w łukowskim, 1580 r. (Paw.). Wojciech, syn Gabrjela, a Jan, syn Antoniego, współdziedzice Łaz 1589 r. (Zap. Lub. 5 f. 193).

Maciej, Wawrzyniec i Walenty, żonaty z Agnieszką, synowie Jakóba, 1584 roku. Jan, żonaty z Dorotą Sobieską 1586 r. Leonard, Małgorzata, Jan i Wiktoryn 1599 r. w Lublinie (Wyr. Lub. 21 f. 121; 33 f. 986; 53 f. 160; 81 f. 702).

Paweł, z żoną Katarzyną, 1607 i 1608 r. we Lwowie ma sprawy, 1631 r. z pocztem stawił się na popis ziemi lwowskiej.

Jan, syn Wojciecha i Doroty Jankowskiej, vicesgerent 1646 r., podstarości 1649 r., komornik graniczny łukowski 1654 r., z żony, Katarzyny Sługockiej, miał synów: Marcina, 1654 r. już z ojcem działającego, Wojciecha i Mikołaja, nad któremi wyznaczona opieka 1667 r. Wojciech kwitował 1668 r. w Lublinie Jabłonowską i Bremerów, a 1674 roku Borkowskiego (M. 185 f. 129; Zap. Lubel. 44 f. 361; 50 f. 1637; 51 f. 272; Sig. 10 f. 20; Grodz. Lubel. 1668 r.; Arch. Wileńs. 21077 f. 574).

Wojciech, podwojewodzi łukowski, z Anny Krzewskiej, miał synów: Andrzeja i Adama, elektorów Stanisława Leszczyńskiego z województwa lubelskiego 1733 r. Andrzeja, z Krystyny Klaudjanównej, córka Marjanna, wyszła 1747 r. za Józefa Sobieszczańskiego, cześnika inflanckiego 1760 r. Druga może ich córka Ewa, żona Florjana Baranowskiego, podczaszego bracławskiego, kwitowała 1785 r. z posagu Krystynę z Klaudjanów (Perp. Czers. 38 f. 248).

s. 197Adam, podwojewodzi łukowski, z żony, Joanny Jezierskiej, miał synów: Jana, Adama, Antoniego, Michała i Stanisława. Jan i Adam sprzedali 1753 roku części Łazów bratu Antoniemu. Adam, z Eleonory Turskiej, pozostawił: Ignacego Błażeja, ur. 1756 r. (metr. w Łukowie), Józefa Joachima Benedykta, ur. 1774 r., Feliksa Jana i Zofję Helenę, bliźnięta, ur. 1776 r. (metr. w Międzyrzeczu), wylegitymowanych ze szlachectwa 1802 r. w Galicji zachodniej (Quat. I f. 63, 65 i 66). Ignacego syn Franciszek Karol Paweł i wnuk Władysław, po Józefie i Marjannie z Kulińskich, wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie 1844 i 1851 r.

Antoni, trzeci syn Adama, podwojewodziego, vicesgerent grodzki 1753 r., komornik ziemski 1760 r., podsędek 1765 r., sędzia ziemski 1779 r., chorąży łukowski 1786 r., znów kandydat na sędziego 1792 r., kawaler orderu Św. Stanisława 1792 r., skupił 1753 i 1767 r. części Łaz od braci i od krewnych dalszych, posłował na sejmy 1775 i 1776 r., obrany sędzią sejmowym 1776 r. Sejm 1775 r. odesłał sprawy jego o część Łaz z proboszczem łukowskim, o Uwieliny z Janem Łaskim, z sukcesorami Siedlnickiego do właściwych sądów, a do sprawy o nabytą od Wieszczyckiego Żeliznę, w brzeskim litewskim, wyznaczył komisję (V. L. VIII f. 198, 203, ss). Sprzedał 1777 r. część Uwielin ks. Hiżowi, ożeniony z Antoniną Wieszczycką, pozostawił synów: Wincentego, ur. 1760 r., i Karola Józefa Adalberta, ur. 1768 r. (metr. w Łukowie), wylegitymowanych ze szlachectwa 1802 r. w Galicji zachodniej (DW. 93 f. 748; 105 f. 897; Quat. I f. 63 i 67; II f. 106).

Wincenty, regent ziemski łukowski 1783 — 1784 r., szambelan 1786 r., z Franciszki Wolskiej, miał syna Seweryna, Karol, z Tekli Moczulskiej, synów: Jozafata Antoniego Modesta, Aleksandra Konstantego Feliksa Jana i Kaliksta, wylegitymowanych ze szlachectwa w Królestwie 1839 r.

Stanisław, czwarty syn Adama, podwojewodziego, porucznik wojsk polskich 1756 r., tytułowany miecznikiem 1760 r., a chorążym zawkrzyńskim 1763 roku, kupił 1756 r. część Szczytów, Minkówki, Brześcia i Woli Brzeskiej, od Florjana Baranowskiego, podczaszego bracławskiego, żonatego z Ewą Łaską, i napowrót odprzedał mu te dobra 1763 roku (DW. 80 f. 74; 84 f. 268; Perp. Czers. 31 f. 168).

Michał, piąty syn Adama, podwojewodziego, vicesgerent grodzki łukowski 1777 — 1791 roku, przekazał 1781 r. sumy po przyrodnim bracie ks. Krzysztofie Cielemęckim, synowi swemu, Józefowi, burgrabiemu łukowskiemu (DW. 97 f. 989).

Synem także Adama, według aktów legitymacyjnych, był Ignacy, którego syn Adam, z Brygidy Zimnochównej, pozostawił: Antoniego i Józefa, dziedzica Wodyń, ożenionego z Teresą Supińską, którego synowie: Aleksander Jan, Feliks i ksiądz Apolinary, wylegitymowali się ze szlachectwa razem ze stryjem Antonim 1842 — 1843 r.

Aleksander, syn Stanisława, 1671 r. ma sprawę w Lublinie, 1676 r. z żoną i synem dziedziczy na części Piszczkowic, w lubelskim (Zap. Lub. 54 f. 456; Paw.). Wawrzyniec, elektor Leszczyńskiego 1733 r., z województwa podlaskego [sic]. Justyna, wdowa po Pawle Bielskim 1759 r. (Gr. Oświęc.). Marjanna z Borkowskich, podczaszyna podolska (?), z synem Janem, pozwani 1761 r. o niezapłacenie podatków (Gr. Lwows. Fasc. 65 f. 1899; M. D. Wąs.). Stanisław, komornik ziemski łukowski 1775 — 1780 r. (V. L. VIII f. 511). Jan, łowczy czerniechowski, s. 198 kwitował 1780 r. ks. Karola Radziwiłła z sumy (DW. 96 f. 942). Emilja, wdowa po Piotrze Załuskim 1894 r. Marja, wdowa po Konstantym Bzowskim, dziedziczka Lipnika, w sandomierskim, ur. 1838 r., zmarła 1912 r., synowica i przybrana córka Konstantego i Felicji z Domaszewskich.

Jan, podwojewodzi lwowski, z Zuzanny Jaskólskiej, miał synów: Kazimierza, stolnika smoleńskiego, który zeznał zapis dożywocia 1731 r. z żoną, Teresą Drużbacką, łowczanką kijowską, zmarłego bezdzietnie przed 1754 r. i Jana.

Jan, cześnik nowogrodzki, podwojewodzi bełski, podpisał 1733 r., z ziemią bełską, elekcję Stanisława Leszczyńskiego, mianowany stolnikiem lubaczowskim 1744 r., i tegoż roku łowczym kołomyjskim, dalej łowczym trembowelskim 1750 roku i w końcu podczaszym podolskim 1752 r., ożenił się z Marjanną Olszewską, cześnikówną buską, z którą zeznał zapis dożywocia 1733 r., nabył Kuniów, w przemyskim, od Gabrjela Olszewskiego, umarł 1784 r., a wdowa po nim dowiodła szlachectwa 1785 r. w Wydziale Stanów we Lwowie, umarła 1786 r., pochowana wraz z mężem w Kutkorzu.

Z dzieci ich: Jan Kanty, generał adjutant buławy polnej koronnej, starosta kopajgrodzki, dziedzic Środopolec, na których zapisał 15,000 florenów Augustjanom w Witkowie, umarł bezdzietny, córki: Anna za Stanisławem Borszą Drzewieckim, łowczym włodzimierskim, zmarłym 1777 r.; Marjanna za Janem Krzuckim, miecznikiem podolskim 1760 r. i Zofja, poślubiona 24-go Stycznia 1758 r. w Bratkowie Józefowi Łepkowskiemu, podstolemu nowogrodzkiemu (DW. 68 f. 293; Gr. Tremb. 210 f. 2645; M. D. Wąs.).

Franciszek, dziedzic części Szczepanek 1749 r., chorąży bracławski 1762 r., ożeniony 1-o v. z Katarzyną Rzewuską, 2-o v. z Anną Celińską, miał z pierwszej żony synów: Wojciecha, ur. 1745 r. (metr. w Trzebieszowie) i Antoniego Feliksa, ur. 1749 r. (metr. w Zbuczynie); z drugiej zaś — Jakóba Józefa, urodz. 1767 r. i Ignacego Franciszka, ur. 1772 r. (metr. w Zbuczynie), wylegitymowanych ze szlachectwa 1802 r. w Galicji zachodniej (Quat. 1 f. 55 i 57).

Wojciech, vicesgerent grodzki 1784 r. i skarbnik 1788 r., a wojski mniejszy łukowski 1790 r., pokwitowany przez brata Antoniego 1789 r., kwitował Blanka 1793 r. (DW. 109 f. 398), a z żony, Katarzyny Waligórskiej, miał synów: Jana, dziedzica Sobolowa, w łukowskim, i Rafała, wylegitymowanych ze szlachectwa w Królestwie 1837 r. Rafał, oficer wojsk polskich 1824 r., dziedzic Woli Zadybskiej, umarł 1858 r., pozostawiając wdowę, Aleksandrę z Zakrzewskich i dzieci: Zdzisława, Leona, Wacława, Kazimierza, Jana, Aleksandrę i Stefanję, pod opieką stryja Jana.

Antoni, pułkownik kawalerji narodowej, kwitował 1789 r. brata Wojciecha z 24,000 florenów, a Sarnowskiego, cześnika łukowskiego, z 3,500 florenów, zabezpieczonych na Woli Zadybskiej (DW. 105 f. 165 i 775).

Po Józefie, z Tekli Jasińskiej, synowie dowiedli pochodzenia szlacheckiego w Królestwie 1843 r., Konstanty Ferdynand Florjan, oficer wojsk polskich 1829 roku i Karol Emeryk Józef. Ten ostatni Rzeczywisty Radca Stanu, dyrektor Komisji Sprawiedliwości, kawaler orderów, z Genowefy Bartoszewskiej [sic], zmarłej 1889 roku, pozostawił jedną córkę.

Po Franciszku syn Romuald, wylegitymowany 1838 r., ożeniony był z Amelją Boską, zmarłą 1863 r.

s. 199Paweł, syn Wojciecha Pogody, elektora z lubelskiego króla Michała, sprzedał 1706 r. część Łaz, z Agnieszki Domańskiej, miał syna Antoniego, ur. 1742 r., którego, z Marjanny, syn Franciszek. ur. 1769 r., wylegitymowany 1803 r. w Galicji zachodniej.

Maciej i Andrzej, synowie Jana i Agaty Domańskiej, sprzedali 1767 roku część Łaz Antoniemu, podsędkowi łukowskiemu. Andrzeja, z Marjanny Maszczybrodzkiej, synowie: Antoni, ur. 1759 r., Jan, ur. 1768 r. i Józef Benedykt, ur. 1779 roku (metr. w Łukowie), wywiedli się ze szlachectwa 1803 r. w Galicji zachodniej (Quat. II f. 18 i 20).

Franciszek z żoną Jadwigą v. Heleną Zaleską, kupił 1750 r. część dóbr Domaniny Kozły od Agnieszki Domańskiej. Syn ich Adalbert, ur. 1765 r. (metr. w Ułanie), wylegitymowany ze szlachectwa 1803 r. (Quat. I f. 183).

Jacek, syn Krzysztofa, sprzedał 1779 r. część Łaz Antoniemu Szaniawskiemu, syn jego, z Marjanny Jagodzińskiej, Antoni Jan Nep., ur. 1761 r. (metryka w Łukowie), wylegitymowany 1803 r. Jacek z bratankiem Krzysztofem sprzedali część Popław Józefowi, synowi Antoniego, wylegitymowanemu 1804 r. (Quat. I f. 177; VI f. 32).

Szymon z synami: Janem, Mikołajem, Rafałem i Adamem Józefem i Kazimierz, synowie Pawła, wnukowie Wojciecha, wywiedli się ze szlachectwa 1848 roku w gubernji podolskiej (Spis.).

Dominik, z żoną Małgorzatą i synami: Michałem, Janem Nepomucenem i Ignacym, sprzedał Zarzycko 1787 r. Szczeniowskiemu. Michała i Joanny syn Ludwik, ur. 1787 r. (metr. w Nizieniu), z Teresy Saligrodzkiej, pozostawił: Adama, urodz. 1813 r. (metr. w Klewaniu) i Michała Marcelego, ur. 1815 r. (metryka w Derażni).

Jan Nepomucen, urodz. 1741 r., z Zofji Giernerównej, miał córkę Józefę, niezamężną 1795 r. i synów: Ignacego i Stanisława Ksawerego, ur. 1780 r. Ten ostatni, z synem Sewerynem Wincentym, urodz. 1808 r., z Elżbiety Rudnickiej, razem z stryjecznemi synowcami, synami Ludwika, dowiódł szlachectwa 1832 roku, przed Deputacją Wywodową wołyńską (M. Dun. Wąsow.).