Skip to content
Let us seek what unites us, and avoid what divides us

Home › Sources › Armorials › Dziewulscy

Armorials · Złota księga szlachty polskiej

The Dziewulski family in the armorials

What the armorials (Boniecki and Uruski) say about the Dziewulski family. The entries are given in a faithful transcription of the print, with a description of the edition and a link to every page in a digital library.

Entries in the armorials

ArmorialCoat of armsOpening of the entryPages
Boniecki, vol. V (1902)RawiczDZIEWULSCY h. RAWICZ z Dziewul, w powiecie łukowskim, którą to wieś posiadali w 1531 r. Maciej Dziewulski, syn Marka …pp. 207–208
Uruski, vol. 3 (1906)RawiczDZIEWULSKI h. RAWICZ.pp. 362–363
Armorial of the Kingdom of Poland, part I (1853)DziuliDziewulscy, w dawném Województwie Lubelskiém osiedli.p. 190

A faithful transcription of the print: spelling, abbreviations and punctuation as in the edition. The number in the frame is the printed page; links to the pages are given under each text.

Boniecki, vol. V (1902), pp. 207–208 · DZIEWULSCY h. RAWICZ z Dziewul, w powiecie łukowskim, którą to wieś posiadali w 1531 r. Maciej Dziewulski, syn Marka …

s. 207DZIEWULSCY h. RAWICZ z Dziewul, w powiecie łukowskim, którą to wieś posiadali w 1531 r. Maciej Dziewulski, syn Marka, dzieci Jakóba, Jakób s. 208 i Andrzej (Paw.). W 1552 r. właścicielem Dziewul był Marcin (Paw.). Andrzej, syn Antoniego, właściciel Dziewul - Januszówki 1580 r., miał synów: Stanisława, Macieja i Andrzeja, dziedziczących na tejże wsi 1597 r. (Wyr. Lub. 17 f. 369 i 73 f. 695; Paw.). Maciej, Piotr, Mikołaj i Krzysztof, dziedzice na Dziewulach, 1593 r. (Wyr. Lub. 53 f. 197). Tomasza i Anny z Konarskich, córki: Elżbieta Andrzejowa Zborowska i Anna Stanisławowa Duninowa, ustępują 1601 r. spadek swój po Konarskich i po Prokopie i Zofii Dziewulskich Lipskiemu (Zap. Krak. 170 f. 1419 i 1425). Krzysztof i Samuel, synowie Mikołaja, dziedziczyli na Starych - Dziewulach 1580 r. (Paw. i Wyr. Lub. 39 f. 395). Baltazar, syn Samuela, ceduje sumę Grodzickiemu 1629 r. (Zap. Lub. 32 f. 520).

Żyjący w końcu XVI-go wieku Marek Dziewulski, miał synów trzech: Jana, Marka i Stanisława. Mikołaj, syn Stanisława, żonaty z Krystyną Jezierską, córką Waleryana, pozostawił synów: Jana, Kazimierza, Aleksandra, Stanisława, Piotra i Marcina, żyjących w 1661 r. Z nich Jan, właściciel Skoków, w województwie lubelskiem, 1676 r. (Paw.). Jan Markowicz z Dziewul podpisał z województwem lubelskiem, obiór króla Michała. Stanisław jeszcze w 1692 r. dziedziczył na Dziewulach, Jastrzębi i Tworkach. Marcin, komornik ziemski łukowski 1642 r. (Zap. Lub. 45 f. 429; 47 f. 272 i 815; 48 f. 435 i 50 f. 204).

Mateusz, syn niegdy Jana z Tremblinka, nabył 1769 r. część dóbr Rytele-Święckie od Michała Rytla. Z pierwszej żony Ewy, miał syna Mikołaja, ur. 1764 r.; z drugiej — Maryanny, syna Jana, ur. 1778 r. (metryki w Prostyni), wylegitymowanych ze szlachectwa 1804 r. w Galicyi zachodniej, razem z Mateuszem, synem Stefana, który poprzednio nabył część Tremblinka, w drohickiem, od brata swego Marcina.

Maciej, syn Wojciecha, nabył 1733 r. część Oknina od Zaleskiego; syn jego z Maryanny N., Szymon, ur. 1751 r. (metr. w Zbuczynie), wylegitymował się tamże 1804 r. Jacek, syn Szymona i Kostancyi Radzikowskiej, sprzedał 1774 r. część Modrzewia Adamowi Modrzewskiemu, a z żony Maryanny, pozostawił syna Fabiana, ur. 1759 r. (metr. w Zbuczynie). Antoni, syn niegdy Jana, dobra swe Wrzosów i Starą Wieś ustąpił 1787 r. synom: Józefowi, Baltazarowi, Maciejowi, Franciszkowi i Michałowi.

Marcin, komornik ziemski łukowski, miał dwóch synów: Władysława i Kazimierza, oraz córki: Teofilę, Małgorzatę, Teresę, Barbarę i Maryannę, których pozywa Czarnocki 1670 r. (Zap. Lub. 53 f. 82).

Kazimierz, który z ziemią chełmską pisał się na elekcyę Augusta II-go, pozostawił syna Aleksandra, a ten Jana, po którym pozostało synów trzech: Adam, Antoni i Franciszek.

Adam miał synów dwóch: Baltazara i Franciszka. Jan i Józef, synowie Baltazara 1844 r., a Józef, syn Franciszka, 1859 r. udowodnili pochodzenie swoje szlacheckie w Królestwie.

Antoni, komornik graniczny chełmski, miał syna Jana, a ten synów: Stanisława, Macieja i Feliksa. Józef, syn Stanisława, 1845 r., a syn jego Jan, 1851 r.,

A. Boniecki, Herbarz polski, part I, vol. V, Warsaw 1902, pp. 207–208; in Polona: p. 207 · p. 208.

Uruski, vol. 3 (1906), pp. 362–363 · DZIEWULSKI h. RAWICZ.

s. 362DZIEWULSKI h. RAWICZ. Wzięli nazwisko od wsi Dziewule, w pow. łukowskim; szlachta w większej części zagrodowa, i rozrodziwszy się, brała przydomki: Jedynak, Gomuła, Mędrek i t. p. Maciej, syn Marka, Jakób i Andrzej, synowie Jakóba, w 1531 r., a Marcin w 1552 r. dziedzice dóbr Dziewule (Ks. poborowe). Mikołaj, Jan i Antoni, dziedzice Dziewule-Januszowo 1566 r. (Metr. Kor.). Po Antonim syn Andrzej pozostawił synów: Andrzeja, Macieja i Stanisława 1600 r. Stanisław, chorąży pancerny, walczył przeciw Szwedom 1655—1660 roku; dobry żołnierz, popadł w kondemnatę za popełnione nadużycia, lecz na proźby wojska był od niej uwolniony 1666 roku. Jakób z ziemią nurską, Kazimierz z ziemią chełmską podpisali elekcyę 1697 roku. Marceli, Franciszkanin, niektóre z jego kazań zostały ogłoszone drukiem 1717 i 1726 roku. Jakób, Jezuita, autor 1746 r. Błażej, Stanisław i Tomasz, synowie Mikołaja i Katarzyny Borkowskiej, sprzedali Grodzickim swoją część we wsi Dziewule 1761 r. Andrzej, podporucznik wojsk polskich 1822 r.

Po Marcinie, komorniku ziemskim łukowskim 1657 r., synowie, Władysław, sędzia fiskalny ziemi łukowskiej 1693 r., i Kazimierz. Kazimierz podpisał elekcyę 1697 roku z ziemią chełmską; jego syn Aleksander miał syna Jana, a ten pozostawił trzech synów. Z nich: 1) Adam miał synów, Baltazara i Franciszka; po Baltazarze synowie, Jan i Józef 1844 r., a po Franciszku syn Józef 1859 r. wylegitymowani w Królestwie.

s. 3632) Antoni, komornik graniczny chełmski 1768 r., po którym pochodzący: Franciszek, Konstanty i Jan, synowie Feliksa i Anny z Dąbrowskich, w 1846 r., Jan, podsędek we Włodawie, syn Józefa, wnuk Stanisława, 1851 r., Franciszek, syn Macieja, w 1845 r. i Franciszek, żołnierz w wojsku ros., syn Wincentego, w 1853 r. wylegitymowani w Królestwie.

3) Franciszek, po którym pochodzący: Ignacy, Wincenty, urzędnik celny, i Michał, urzędnik w Komisyi Skarbu, synowie Joachima, wylegitymowani w Królestwie 1849 r.

Józef, syn Franciszka, udowodnił szlachectwo w gub. kijowskiej 1803 r. Józef, syn Baltazara, wylegitymowany w Cesarstwie i zapisany do ksiąg szlachty gub. wołyńskiej 1844 r.

S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, vol. 3, Warsaw 1906, pp. 362–363; in Polona: p. 362 · p. 363.

Armorial of the Kingdom of Poland, part I (1853), p. 190 · Dziewulscy, w dawném Województwie Lubelskiém osiedli.

s. 190HERB

D Z I U L I.

W polu srebrném trzy węże złote głowami w prawo, jeden pod drugim pełzające. Tarcza bez hełmu i korony, labry czerwone bez podszycia.

Używają go:

Dziewulscy, w dawném Województwie Lubelskiém osiedli. Z tych Ignacy Dziewulski w roku 1768 był Subdelegatem Grodu Krasnostawskiego.

Herbarz rodzin szlacheckich Królestwa Polskiego, part I, Warsaw 1853, p. 190; in Polona: p. 190.

Mentions in the entries of other families

Passages in which the name occurs in the entry of another family — usually in connection with marriages, neighbourhood or joint affairs. Omitted parts of the entry are marked […].

Boniecki, vol. II (1900), p. 41 · BORKOWSCY h. NOWINA pochodzą ze wsi Borki Paduchy, Borki Swiercze etc.

s. 41BORKOWSCY h. NOWINA pochodzą ze wsi Borki Paduchy, Borki Swiercze etc. w ziemi łukowskiej. Mikołaj, syn Feliksa i Katarzyny Iwanowskiej, proboszcz kurzelowski, kanonik gnieźnieński 1576 r. (Kor.). Aleksander, podstarości stężycki 1658 r., następnie podsędek stężycki, z Teresy Gzowskiej pozostawił córkę Katarzynę, której opiekunem w 1661 r. był Jarzyna, kasztelan sochaczewski (M. 202 f. 122 i 125). Marcin, syn Stanisława, dziedzic na Borkach - Świerczach 1618 r., pisarz grodzki przemyski 1620 r., nabył 1630 r. od Sienieńskich Bartoszówkę, Wolę Bigosową, Mroczkowice i Wiechrowice. Pewnie tenże Marcin, 1635 r. podstarości lwowski. Kasper Mikołaj, vicesgerent grodzki przemyski 1596 r. Stanisław, syn Stanisława, dziedzic 1688 r. na Borkach - Świerczach, Krasusach i Miklusach (Zap. Lub. 23 f. 174; 24 f. 957; 33 f. 144; 39 f. 142; 35 f. 159; 64 f. 459). Aleksander, pisarz ziemski lubelski 1687 r. Krzysztof, rotmistrz królewski 1664 r. Jan, syn Kazimierza i Maryi Pogonowskiej, sprzedał 1714 r. dom w Skaryszowie (DW. 62 f. 568). Jana żona, Katarzyna z Dmoszyńskich, kwitowała matkę z posagu 1723 r. (DW. 65 f. 251). Kazimierz, z pierwszej żony miał córkę Katarzynę za Franciszkiem Krasuskim, z drugiej, Zuzanny z Krasuskich, 1-o v. Wojciechowej Krasuskiej, syna Jana 1740 r. Maryanna, córka Ludwika, żona Macieja Dziewulskiego, zmarła przed 1772 r. (Akta Łukowskie). Elekcyę Augusta II-go podpisało dwóch Andrzejów z województwem podlaskiem, a obiór Stanisława Augusta: Adam Jan Kanty, regent grodzki, Andrzej, podstarości mielniccy, i Antoni, sędzia kapturowy drohicki.

[…]

A. Boniecki, Herbarz polski, part I, vol. II, Warsaw 1900, p. 41; in Polona: p. 41.

Boniecki, vol. VII (1904), p. 95 · GRODZICCY h. ŁADA z Grodziska, w ziemi łukowskiej, chociaż Dadźbog h. Łada, świadek przy wywodzie szlachectwa Łady z …

[…]

s. 95Piotr, syn Jana i Ewy z Thórzewskich, nabył część Dziewul od Dziewulskiego 1761 r. (DW. 82 f. 9). Tomasz, syn Jana, zastawił Gołaskiej Leszczankę 1753 r. (Perp. Czers. 23 B f. 647).

Franciszek, syn Tomasza, nabył część Leszczanki od siostr swoich, Katarzyny i Anieli 1777 r. i legitymował się ze szlachectwa w Galicyi zachodniej 1804 roku (Quater. V f. 58). Augustyn, syn Tomasza i Maryanny z Dziewulskich; sprzedał część Dziewul bratu Kazimierzowi 1779 r. (Perp. Czers. 36 f. 149 i 150, Debit. Czers. 4 f. 72).

[…]

A. Boniecki, Herbarz polski, part I, vol. VII, Warsaw 1904, p. 95; in Polona: p. 95.

Boniecki, vol. VIII (1905), p. 298 · JASIEŃSCY v. JASIŃSCY h. RAWICZ z Jasionki, w ziemi łukowskiej.

[…]

s. 298Adalbert, syn Stefana i Rozalii Dziewulskiej, sprzedał 1785 r. części dóbr Krasuse-Łęczna-Wola Wielgórskiemu, a z żony Katarzyny, syn jego Grzegorz, ur. 1770 r. (metr. w Trzebieszowie), wylegitymowany ze szlachectwa 1804 r. (Akta Legit. Galic.).

[…]

A. Boniecki, Herbarz polski, part I, vol. VIII, Warsaw 1905, p. 298; in Polona: p. 298.

Uruski, vol. 10 (1913), p. 31 · ŁUGOWSKI h. LUBICZ.

[…]

s. 31Maciej, dziedzic części Ługi-Rętki, nabył 1691 r. części Ługi Wielkie, i z żony Jadwigi Dziewulskiej miał syna Jana, zwanego Klimkowicz, po którym z Zofii Ługowskiej syn Sebastyan, dziedzic części Dziwule 1784 r., wylegitymowany 1804 r.

[…]

S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, vol. 10, Warsaw 1913, p. 31; in Polona: p. 31.

Boniecki, vol. XVI (1915), p. 95 · ŁUGOWSCY h. LUBICZ z Ługów, w powiecie łukowskim.

[…]

s. 95Sebastjan, syn Jana i Zofji z Ługowskich Goreszczyków, wnuk Macieja i Jadwigi z Dziewulskich, sprzedał 1784 r. część Dziewul Piotrowi Grodzickiemu. Jan, syn Adama, kupił część Chromnej od Franciszka 1790 r. Łukasz, syn Stanisława, kupił od brata Baltazara część dóbr Ługi Rentki i Ługi Golacze 1784 r. Wojciech i Fabjan, synowie Łukasza, kupili od brata Wincentego część Chromnej 1789 r. Sebastjan, Jan, Łukasz i Wojciech, wylegitymowali się ze szlachectwa w Galicji zachodniej 1804 r. (Quat. V f. 153, 158 i 201).

[…]

A. Boniecki, Herbarz polski, part I, vol. XVI, Warsaw 1913 [recte 1915], p. 95; in Polona: p. 95.

Uruski, vol. 13 (1916), p. 28 · ORZYŁOWSKI h. PRUS I. Stefan, chorąży makowski 1662 r. (Zap.

s. 28ORZYŁOWSKI h. PRUS I. Stefan, chorąży makowski 1662 r. (Zap. Tryb. Lubel.). Po Antonim, vicegerencie grodzkim łukowskim 1703 r., syn Szymon miał syna Leonarda, a ten synów: 1) Andrzeja, po którym synowie, Floryan i Jan, a po drugim synie Andrzeju, Modeście, synowie, Tomasz i Szczepan wylegitymowani w Królestwie 1851 r.; 2) Wojciech, tego syn Jan, żonaty z Julianną Dziewulską, z niej synowie: Karol, Władysław, Stanisław i Andrzej wylegitymowani w Królestwie 1851 r.

S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, vol. 13, Warsaw 1916, p. 28; in Polona: p. 28.

Uruski, part 1 (1932), p. 76 · POGONOWSKI h. OGOŃCZYK.

[…]

s. 76Linję Gołowieską reprezentuje Stanisława ur. 1910 (w Warszawie), linję Dziewulską Wojciech w Grodnie (dzieci: Wanda i Mieczysław). Potomkami linji Wołyńskiej są: Marjan-Juljan, ż. z K. Rakowską, ojciec Andrzeja ur. 1924 r. i Józefa ur. 1928 r., syn Józefa, leg. w Her. Kr. Pol. 26.I.1851 r. i jego siostra Anna zam. Adamska-Babska oraz jener. Wiktorja Rylke (córka d-ra Mikołaja Pogonowskiego, leg. w Her. Kr. Pol. 26.I.1851 r.). Potomkami linji Kieleckiej są: dyr. Ignacy w Grodzisku Mazow., żon. z Władysławą Majewską — z siostrą Leontyną zam. Winnicką — dziad ich Ignacy, ojciec Aleksandra legitymował się w Her. Król. Pol. 20.I.1838 r. (Nr. 35184).

S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, part 1: Accoramboni–Heynisz, 1932, p. 76; in Polona: p. 76.

Złota księga szlachty polskiej

Złota księga, vol. XIII (1891), p. 256 · in the monograph: Olędzcy

[…]

s. 256Jan Olędzki, ur. 1815 r., szeregowiec 7 ekipażu floty rosyjskiéj, uzyskał zatwierdzenie szlachectwa od Heroldyi Królestwa Polskiego 14 lutego 1844 r., potwierdzone przez Wydziały Rządzącego Senatu w Warszawie 23 lutego tegoż roku za nr. 8817. Ożeniony 1855 r., z Pauliną Dziewulską, zmarł w Lublinie 4 grudnia 1855 r. Syn jego, Jan Olędzki, ur. w Lublinie 23 kwietnia 1856 r. — [Akta b. Heroldyi Król. Polskiego, nr. V Vol. 5780].

[…]

T. Żychliński, Złota księga szlachty polskiej, vol. XIII, Poznań 1891, p. 256; in Polona: p. 256.

The same surname in the site’s sources: list of surnames from all sources.

‹ All families in the armorials