The Domaszewski family in the armorials

s. 463Domaszowski h. Grzymała, w ziemi łukowskiej. Z tych Stefan w r. 1767 nabył tamże wieś Gozd i połowę wsi Niedźwiedzi-Kierz. Herb. rod. szl. 1853. Ignacy, syn Franciszka, legitymował się w Heraldyi królestwa pols. przed r. 1850.

s. 220DOMASZEWSKI v. DOMASZOWSKI h. GRZYMAŁA. Stefan, skarbnik łukowski 1770- 1778 r., kupił w 1766 r. dobra Gozd od Humieckich; po Stefanie syn Franciszek żonaty z Józefą Załuską, z której syn Ignacy, dziedzic dóbr Domaszewnicy, w pow. łukowskim, wylegitymowany w Królestwie 1839 r.

s. 371Domaszewski herbu Jastrzębiec, w Łukowskiej ziemi. N. Domaszewski miał za sobą Zofią Grabionczankę, pozostałą wdowę po Giedzińskim i Białozorze staroście Nowomłyńskim.

Duńczewski w herbarzu Tom II. stron. 441. pisze o Domaszewskich, iż Józef Jakubowski, komornik Chełmski, miał żonę Magdalenę Domaszewską, miecznikownę Łukowską, z potomstwem swojem. Laurenty de Domaszewnica, na Wysokim z attynencyami, w województwie Lubelskiem dziedzic, z Zofią de Krzyszkowice Kochanowską, herbu Korwin, spłodził Stanisława sędziego grodzkiego Radomskiego, Jakóba komornika ziemi Opoczyńskiej, który 1mo z Kietlińską herbu Odrowąż, miał potomstwo, 2do z Justyną Brodowską herbu Łada, miał Tomasza i Maryannę Kochowską. Kazimierz Domaszewski, syn trzeci Laurentego, miecznik Łukowski, dziedzic na Wysokim, ożeniony z Marcyanną Sciborowną Marchocką, herbu Ostoja, spłodził Franciszka Karmelitę Bosego, przeora Grodzińskiego, Krzysztofa Reformata, Bernarda Soc. Jesu, Jana z Ewą Strzelecką herbu Oksza ożenionego, od których Antoni, Magdalena pomienionego Józefa Jakubowskiego żona, i Bogumiła Szernelowa herbu Dołęga. Justyna siostra Jana z Marchockiej za Wronowskim herbu Topor, i Konstancya Włodkowa herbu Ostrzew, od których Radaszewska herbu Oksza. Anna, siostra Kazimierza Domaszewskiego, miecznika Łukowskiego, wydana za Boszewskiego herbu Ciołek, druga Zuzanna, 1mo za Popławskiego herbu Drzewica, 2do za Konstantego Libiszewskiego herbu Wieniawa, wszystkie z potomstwem. —

Patrz w Tomie IV. pod herbem Jastrzębiec.

s. 133Domaszewski, herbu Jastrzębiec w ziemi Łukowskiej.

s. 370DOMASZEWSCY v. DOMASZOWSCY h. JASTRZĘBIEC z Domaszewnicy, w powiecie łukowskim, tej samej, z której poszli i Nieczujowie. Jan, syn Andrzeja, 1614 r. (DW. 42 f. 413). Samuel, syn Kaspra, obiera plenipotentów 1633 r. (Zap. Lub. 34 f. 123). Abraham i Samuel, bracia, 1670 r. Samuel, żonaty 1689 r. z Eudoksyą Dydkowską, 1-o v. Semenową Zakusiłową (Kij. VIII f. 108). Tomasz, pisarz grodzki latyczowski 1643 r. Jakób, komornik ziemski opoczyński, z województwem sandomierskiem, a Jan, z ziemią nurską, pisali się na elekcyę Augusta II-go. Jan, żonaty z Konstancyą Olszanowską 1699 r. (Perp. Czers. 16 A f. 159). Zuzanna, żona 1-o v. Tomasza Samuela Popławskiego, 2-o v. Konstantego Libiszowskiego, w asystencyi Franciszka Domaszewskiego, kwitowała 1695 r. Chlewickiego, z sumy z Mokrzca (Gr. Radoms.). Jana, regenta grodzkiego horodelskiego, z Brygidy Duninówny Brzezińskiej, córka Franciszka, żona Ignacego z Kulczyc Wisłockiego, w końcu XVIII-go w.

Piotr z województwem sandomierskiem. podpisał elekcyę Stanisława Augusta. Jan, komornik ziemski radomski 1777 r. Tadeusz, burgrabia nurski 1785 r., regent ziemski i grodzki kamieńczykowski 1790 r. Franciszek, komornik graniczny drohicki 1790 r. Apolonia, córka Tomasza, za Jakóbem Domaniewskim 1788 r. (Perp. Czers. 40 f. 168).

Mikołaj, komornik graniczny łukowski, miał synów: Wawrzyńca, Jana, Seweryna i Macieja. Córki jego: Elżbieta za Hieronimem Rudzińskim 1624 r., a Zofia za Adamem Rudzińskim 1628 r. (Perp. Czers. 7 f. 87; 8 f. 122 i 10 f. 255).

Wawrzyniec i Jan kwitują Kazanowskiego 1627 r. Wawrzyniec, żonaty 1629 r. z Anną Hańską, a Jan z Anną Budzyńską (Zap. Lub. 30 f. 222 i 32 f. 14 i 526). Wawrzyniec i Seweryn, schedę po bracie Macieju, odstąpili bratu Janowi 1630 r. Władysław i Jan, synowie Seweryna, odstąpili część swoją na Domaszewnicy sędziemu Stanisławowi Widlicy Domaszewskiemu 1649 r. (Ibid. 33 f. 150 i 42 f. 512). Jan, wojski łukowski, rezygnował z wójstwa 1688 r. Stanisław, syn Wawrzyńca i Zofii z Krzyszkowic Kochanowskiej (Perp. Czers. 14 A f. 199), łowczy łukowski 1681 r. i pisarz grodzki łukowski 1669 r., podpisał, z województwem lubelskiem, obiór króla Michała.

s. 371Pisarzem grodzkim radomskim był 1686 r., a następnie sędzią grodzkim. Syn jego Jan, urodzony z Ludwiki Szczuckiej, zeznał 1730 r. zapis dożywocia z żoną, Franciszką Zbroską (DW. 67 f. 902). Tenże Jan, 1741 r. podstoli łukowski, pozostawił córkę Łucyę, przełożoną Dominikanek w Górze 1761 r. (Perp. Czers. 26 f. 18 i 31 f. 252).

Jakób, komornik ziemski opoczyński, drugi syn Wawrzyńca i Kochanowskiej, dziedzic Wysokiej i Sokolnik - Suchych, ożeniony 1-o v. z Kochanowską, a 2-o v. 1687 r. w Radomiu z Maryanną Piotrowską (Pam. Wąsow.), pozostawił z drugiej żony dzieci: Franciszka, Jezuitę, Tomasza, Karola, Stanisława, Kunegundę i Rozalię, którzy 1719 r. procesują się o Sokolniki (Bracł. XV f. 1662). Z tych dzieci: Tomasz, ożeniony z Małgorzatą Izdebską, miał synów: Jana, dziedzica Dąbrówki i Szymona zastawnika Nowosiółek, którzy dowiedli szlachectwa 1782 r. w sądzie ziemskim pilźnieńskim. Jana syn Michał, żonaty z Anielą Ostrowską, pozostawił synów: Henryka, Juliana i Feliksa, którzy wraz z Pawłem, synem Juliana, wylegitymowali się ze szlachectwa w Królestwie w latach 1842 — 1850 (A. b. Her.).

Antoni, regent grodzki radomski 1726 r., pisarz grodzki 1730 r., następnie podstarości i sędzia grodzki, zabezpieczył 1727 r. posag żonie, Izabelli Duninównie Głuszyńskiej. Syn jego Ignacy i córka Maryanna, żona Wojciecha Pilichowskiego, stolnika nowogrodzkiego 1742 r. (Perp. Czers. 20 f. 193 i 252; DW. 70 f. 594). Franciszek, cześnik smoleński, wprowadzony do Pęcic 1765 r., ożeniony z Anną z Gołuchowskich. Bracia: Antoni, miecznik owrucki i Piotr, podstoli łukowski, kwitują Byszewskiego 1778 r., w imieniu Anny z Gołuchowa, wdowy po Franciciszku [sic]. Piotr, nazwany jest synem Jana i podstolicem łukowskim 1775 r., wszyscy trzej zatem będą synami wyżej wymienionego Jana i Franciszki Zbroskiej. Czwartym bratem ich jest Wojciech (DW. 94 f. 652). Antoni wspólnie z żoną, Benigną z Lasockich, łowczanką brzezińską, kwitował Dionizego Lasockiego 1788 r. Córka ich Maryanna, za Ignacym Wodzińskim, pułkownikiem korpusu kadetów 1791 r. (DW. 104 f. 731; 107 f. 607 i 108 f. 586). Antoni otrzymał dzierżawę czułczycką 1775 r., którą odstąpił bratu Wojciechowi 1788 r. (V. L. i M. 289 f. 130). Piotr, dziedzic Smardzewa 1775 r., podstoli łukowski 1782 r., wspólnie z żoną, Justyną ze Sztembergerów, 2-o v. Tadeuszową Szymońską i synem Antonim, nabył dom w Warszawie przy ulicy Długiej 1783 r. Synowie ich: Antoni, ur. 1775 r. (metr. w Wrzeszczowie), Feliks, ur. 1778 r., Anastazy Stanisław, ur. 1784 r. i Franciszek, ur. 1787 r. (metryki w Radzanowie), wylegitymowali się ze szlachectwa w Królestwie 1837 r. (DW. 99 f. 269, 928 i 1061; A. b. Her.).

Wojciech, generał adjutant królewski 1777 r., wojski większy bielski 1774 roku, otrzymał 1774 r. z dóbr pojezuickich część Woli Naropińskiej w województwie rawskiem, a 1788 r. brat Antoni odstąpił mu dzierżawę czułczycką. Poseł ziemi rawskiej 1764 r., podpisał z temże województwem, elekcyę Stanisława Augusta. Syn jego Stanisław, szambelan Stanisława Augusta 1792 r., zeznał 1791 r. zapis dożywocia z żoną, Antoniną Szanowską, cześnikówną łomżyńską (DW. 107 f. 1523 i 108 f. 586).

Stanisław z żoną, Jadwigą z Suskich, ustąpił sumy swe na Sulgostowie Boratiniemu 1663 r. (Gr. Opocz.). Elżbieta, 1699 r. wdowa po Krzysztofie Suffczyńskim, chorążym czerskim. Teofila za Mikołajem Karśnickim, a siostra jej Ale- s. 372 ksandra za Wojciechem Humieckim, w pierwszej połowie XVIII-go wieku (Perp Czers. 16 A f. 204 i M. 299 f. 60). Magdalena z Kobyłeckich, wdowa po Franciszku Domaszewskim, podstolim łukowskim, 1715 r. żona Jana Jezierskiego. Syn ich Józef, zabezpieczył 1743 r. posag żonie, Barbarze z Nietyxów, wdowie po Józefie Magnuszewskim. Syn jego Antoni, córka Anna (Perp. Czers. 18 f. 283; 26 f. 226 i 257; 24 f. 261; 25 f. 161; 28 f. 172 i 228; 29 f. 100).

Łukasz, nazywany w aktach 1764 r. podczaszym bracławskim, 1766 roku podczaszym smoleńskim, 1781 r. podczaszym parnawskim, żonaty z Maryanną z Wężyków Rudzką 1764 r. (Perp. Czers. 32 f. 449). Łukasz, właściciel Radzanowa 1793 r., miał syna Walentego, wylegitymowanego ze szlachectwa w Królestwie 1837 r. (A. b. Her.).

Wiktorya, żona Tomasza Wisłockiego 1820 r. Franciszek, sędzia pokoju powiatu ostrołęckiego 1809 r. Stanisław, ożeniony z Anną Potkańską, 1-o v. Kłopocką, zmarłą 1898 r. Natalia, córka Antoniego, właściciela Krzywej Woli w gubernii lubelskiej i Aleksandry z Wasiutyńskich, zaślubiła w Warszawie 1899 r. Kazimierza Bacciarelli, syna Zdzisława i Olimpii z Kisielewskich.

s. 221DOMASZEWSKI h. JASTRZĘBIEC. Licznie rozrodzeni na Podlasiu i w ziemi łukowskiej; piszą się z Domaszewnicy. Mikołaj, komornik graniczny łukowski 1590 r., dziedzic Domaszewnicy, miał synów, Wawrzyńca i Seweryna, po którym syn Jan, wojski łukowski 1680 r. Wawrzyniec, dziedzic dóbr Wysokie, w wojew. lubelskiem, zaślubił Zofię z Krzyszkowic Kochanowską i z niej pozostawił trzech synów: Stanisława, Kazimierza i Jakóba.

Stanisław, sędzia grodzki radomski, łowczy 1680 r. i pisarz grodzki łukowski, po którym z Ludwiki Szczuckiej synowie: ks. Wojciech, Balcer, Jezuita, zm. 1718 r., Jan, podstoli łukowski 1724—1730 r., ożeniony z Franciszką Zbroską i Antoni, pisarz grodzki, podstarosta i sędzia grodzki radomski 1730 r., żonaty z Izabelą Głuszyńską.

Kazimierz, miecznik łukowski, dziedzic dóbr Wysokie, podpisał elekcyę 1697 roku z wojew. lubelskiem; jego synowie: Franciszek, Karmelita, Krzysztof, Reformat, Bernard, Jezuita i Jan, po którym z żony Ewy Strzeleckiej syn Antoni, subdelegat grodzki chełmski 1740 r.

Jakób, komornik ziemski opoczyński 1680 r., pozostawił synów: Wawrzyńca, żonatego z Justyną Brodowską, Stanisława i Tomasza, po którym z Małgorzaty Izdebskiej synowie, Jan i Szymon wylegitymowani w Galicyi 1782 r.; po Janie syn Michał żonaty z Anielą Ostrowską, z której synowie: Henryk, patron Trybunału w Płocku, Julian, urzędnik w Płocku, z synem Pawłem i Feliks, w wojsku ros., wylegitymowani w Królestwie 1842—1850 roku.

Łukasz, podczaszy bracławski 1765 r., a smoleński 1768 r., podczaszy parnawski, sprzedał w 1793 r. swój majątek Radzanów; z żony Maryanny Rudzkiej jego syn Wincenty, obywatel m. Radomia, wylegitymowany w Królestwie 1837 r.

Po Stanisławie, dziedzicu dóbr Dąbrówka 1750 r., pochodzący: Antoni, dziedzic dóbr Korzeń, w wojew. mazowieckiem, Franciszek, dziedzic dóbr Paprotnia, i Anastazy, synowie Piotra i Justyny ze Sztembergerów, wylegitymowani w Królestwie 1837 r.

s. 371Domaszewski herbu Nieczuja, w Lubelskiem województwie, przydomek ich Widlica, od Krasuskich poszli. Stanisław z Domaszewic Domaszewski komornik Łukowski, syn jego z Doroty Miaskowskiej, Jan pisarz Grodzki Latyczowski, miał za sobą Błażowską, umarł 1645. Erazm Koniuszy koronny, starosta Łukowski, za Stefana i Zygmunta III. Królów, na wszystkich expedycyach rycersko stawał; przeciwko nieprzyjaciołom tej ojczyzny okryte chorągwie, swoim kosztem erygowane, prowadząc. OO. Bernardynów w Łukowie fundował, umarł lat ośmdziesiąt i więcej przepędziwszy, jako z jego nadgrobku wypisał Starowol. wspominają go konstytucye 1631. fol. 35. Jakób Widlica mąż wojenny, i ojczyźnie zasłużony, co mu przyznaje konstyt. 1609. fol. 905.

s. 372Stanisław naprzód podsędek ziemski Łukowski 1648. potem sędzia, posłując na sejm 1653. deputatem stanął na trybunał skarbowy Constit. fol. 2. i w następujących latach, znajdziesz koronne ustawy, jego imieniem zagęszczone, i funkcyami, które na niego kładła zgromadzona rzeczpospolita, w roku 1662. już był starostą Łukowskim, i posłem na sejm, Constit. fol. 5. a w krótce, wziął kasztelanią Lubelską, miał chorągiew pancerną w kompucie wojska 1658. Jakób chorąży Łukowski 1653. Constit. fol. 25. Kazimierz starosta Łukowski, poseł na sejm 1678. i komissarz do uznania pretensyi kurfirszta Brandeburskiego, Constit. fol. 12. postąpił potem na kasztelanią Sanocką, z którym tytułem był komissarzem do czynienia sprawiedliwości, o krzywdy od Węgier. Constit. 1690. fol. 18. Domaszewska sędzianka Radomska, była za Balcerem Brzezińskim sędzią Grodzkim Radomskim herbu Łabędź. W zakonie naszym. Balcer w Ostrogu 1718. Franciszek w Poznaniu 1724. pomarli świątobliwie; Bernard z Żołkiewskiej herbu Bończa urodzony jeszcze żyje, którego brat jeden w zakonie Karmelitów Bosych, drugi reformatem. Któryś z Domaszewskich na presidium Wileńskie, znaczną swoję summę wydał, dla tego konstytucya 1670. fol. 5. każe ją sukcessorom jego wyliczyć. Anna była za Remigianem Kiełczowskim Podsędkiem Lubelskim.

s. 133Domaszewski, herbu Nieczuja, w województwie Lubelskiém z przydomkiem Widlica. Erasm, koniuszy koronny, starosta Łukowski, stawał za Stefana i Zygmunta III. rycersko na wszystkich wyprawach z chorągwią swoim kosztem wystawioną, nadto fundował OO. Bernardynów w Łukowie. Toż i Jakób podobnie wsławił się czynami rycerskiemi, co przyznaje konstytucya z roku 1609.

s. 463Domaszewski h. Nieczuja, w lubelskiem województwie, przydomek ich Widlica, od Krasuskich poszli. Stanisław komornik łukowski; syn jego z Doroty Miaskowskiej, Jan pisarz grodzki latyczowski, miał za sobą Błażowską, † 1645. Erazm koniuszy kor., starosta łukowski, za Stefana i Zygmunta III. królów, na wszystkich ekspedycyach rycersko stawał. Jakób Widlica mąż wojenny, i ojczyźnie zasłużony r. 1609. Stanisław kasztel. lubelski 1658. Jakób chorąży łukowski 1653. Kazimierz (syn Stanisława kasztelana lubelskiego) starosta łukowski, poseł na sejm 1678. postąpił potem na kasztelanią sanocką. Domaszewska sędzianka radomska, była za Balcerem Brzezińskim sędzią grodzkim radomskim h. Łabędź. W zakonie Soc. Jesu Balcer w Ostrogu 1718. Franciszek w Poznaniu 1724 pomarli świątobliwie; Bernard z Żółkiewskiej h. Bończa urodzony, którego brat jeden w zakonie Karmelitów Bosych, drugi reformatorem. Któryś z Domaszewskich na presidium wileńskie znaczną swoję sumę wydał, dla tego konstytucya 1670. każe ją sukcesorom jego wyliczyć. Anna była za Remigianem Kiełczowskim podsędkiem lubelskim. Niesiecki.

s. 372DOMASZEWSCY v. DOMASZOWSCY h. NIECZUJA z Domaszewnicy, w powiecie łukowskim. Przydomek ich Widlica. Maciej z Domaszewnicy, podsędek łukowski 1446 r. Piotr, skarbnik łukowski 1506 r. Jan, Stanisław i Jakób Widlicowie, procesowali się 1525 r. o dział Domaszewnicy, z Gołąbkami Jezierskimi. Stanisław Widlica miał synów: Feliksa, Piotra, Erazma, Jakóba i Mikołaja, z których Feliks, Piotr i Erazm, dziedziczyli na Domaszewnicy 1586 r. (Paw.; Wyr. Lub. 14 f. 299 i 81 f. 977; Zap. Lub. 2 f. 197).

Erazm, podczaszy lubelski 1608 r., burgrabia zamku krakowskiego 1613 r., starosta łukowski i podkoniuszy koronny 1616 r., nastędnie [sic] koniuszy koronny, umarł 1633 r. Fundator kościoła i klasztoru Bernardynów w Łukowie. Nagrobek wystawił mu w Lublinie zięć jego, Daniel Iżycki, sekretarz królewski, ożeniony z jedyną jego córką Konstancyą (Mon. Star.). Stanisław, żonaty 1590 r. z Anną Łętowską, a 2-o v. z Dorotą Miastkowską 1596 r. (Perp. Czers. 1 f. 86 i 1 B f. 30).

Feliks Widlica, żonaty z Zofią z Kłoczowa, miał synów: Mikołaja, Floryana i Anzelma, żyjących 1589 r. (Wyr. Lub. 35 f. 793 i 65 f. 105). Dorota, córka Feliksa, za Floryanem Kamieńskim 1593 r. (Perp. Czers. 1 f. 301). Floryan, podstarości łukowski 1624 r., z Doroty z Mężenina, miał synów: Walentego, Stanisława i Jakóba, oraz córki: Marynę, Krystynę i Annę (Zap. Lub. 32 f. 510).

Stanisław Widlica, podsędek łukowski 1644 r., sędzia ziemski łukowski 1650 r., nabył część Domaszewnicy od Władysława i Jana Domaszewskich 1649 r. (Zap. Lub. 42 f. 512), a z województwem lubelskiem, pisał się na elekcyę Jana Kazimierza. W 1658 r. starosta łukowski, w końcu 1663 r. kasztelan lubelski. Żonaty 1-o v. z Joanną Leżeńską, z którą w 1655 r. nabył Sieciaczkę od Kazanowskiego, s. 373 2-o v. z Zofią z Pankraczewic Grabianczanką 1661 r. (M. 194 f. 201; Sig. 5 f. 8 i Zap. Lub. 47 f. 702). Synowie jego z pierwszej żony: Marcin i Kazimierz (Zap. Lub. 50 f. 394 i 1176; 52 f. 684).

Kazimierz, za konsensem królewskim z 1663 r., otrzymał od ojca starostwo łukowskie (Sig. 7 f. 149). Z województwem lubelskiem pisał się na elekcyę Jana III-go. W 1688 r. będąc i rotmistrzem królewskim, zapisał 3,000 fl. na Woli Domaszewskiej na ołtarz Św. Kaźmierza w katedrze wileńskiej i odstąpił za konsensem królewskim starostwo łukowskie Drohojowskiemu (M. 240 f. 58 i Sig. 14). W tymże samym roku prawdopodobnie został kasztelanem sanockim. Żona jego Konstancya Stempkowska (Zap. Lub. 65 f. 137).

Jakób, chorąży łukowski 1653 r. Synowie jego: Floryan Widlica i Kazimierz Widlica, rotmistrz ziemi łukowskiej, podpisali z województwem lubelskiem obiór króla Michała (Zap. Lub. 56 f. 430 i 59 f. 617). Kazimierz, miecznik łukowski i podstarości chęciński 1686 r., podpisał, z województwem lubelskiem, elekcyę Augusta II-go. W 1688 r. tytułowany wojskim owruckim (Zap. Lub. 64 f. 249). Adam, miecznik łukowski, umarł 1709 r. Jan, sędzia grodzki łukowski 1764 r. Wojciech, miecznik łukowski 1765 r. Adam Widlica, komornik ziemski łukowski 1790 r. Antoni Widlica, cześnik owrucki, z Anastazyi Skulskiej, miał trzech synów: Pawła, Andrzeja i Stefana. Paweł Widlica, podstoli 1767 r., podczaszy 1777 r., stolnik łukowski 1778 r., sędzia grodzki 1767 r. i podstarości łukowski 1783 r., sprzedał 1767 r. połowę dóbr Niedźwiedzi Kierz i Gozd, w łukowskiem, bratu Stefanowi (DW. 106 f. 1166). Andrzej, burgrabia warszawski 1754 r. (DW. 74 f. 10). Stefan (V. L. Konstyt. z 1775 r.), viceregent grodzki łukowski 1767 r. (Perp. Czers. 33 f. 198), skarbnik łukowski 1778 r. Syn jego z Franciszki N., Franciszek Łukasz, ur. 1778 r. w parafii Tuchów. Syn tego Franciszka i Józefy Załuskiej, Ignacy, wylegitymował się ze szlachectwa w Królestwie 1839 r., ale z herbem Grzymała. Wojciech udowodnił pochodzenie swoje szlacheckie w sądzie grodzkim lwowskim 1782 r., bez podania herbu (Goł.).

Gałąź ich przeniosła się na Litwę, gdzie Jan, podstarości wieliski 1653 r., witebski 1656 r., ożeniony z Katarzyną z Szymańskich, siostrzeniec Józefa Bieguńskiego, który mu testamentem zapisuje majątek 1653 r., ma syna Jerzego (Ist. Jur. Mat. XXI). Marcin, ożeniony z Anną z Palimowskich na Wołyniu 1791 r. (Zs. Żytomiers.). N., żonaty z Zuzanną z Owsianych 1781 r. (DW. 97 f. 650).

s. 221DOMASZEWSKI h. NIECZUJA. Senatorowie w rodzinie: Stanisław, kasztelan lubelski 1663—1667 r. Kazimierz, kasztelan sanocki 1688—1694 r.

Brali przydomek Widlica, który był ich nazwą jeszcze w XV stoleciu; jedna rodzina z Krasuskimi. Jakób cytowany w Vol. Leg. 1606 i 1609 r. Erazm, burgrabia zamku krakowskiego 1614 roku, starosta łukowski i koniuszy koronny 1620 roku, dobry żołnierz przeciw Wołoszy i Szwedom, znakomicie prowadził rolnictwo w swoich majątkach, zakładał fabryki i w Łukowie osadził sukienników, sprowadzonych z Niemiec i fundował w tem mieście Bernardynów; podpisał elekcyę 1632 r. Umarł 1633 r., pozostawiwszy córkę Konstancyę za Danielem Iżyckim. Floryan, podstarosta łukowski 1626 roku, zaślubił Dorotę z Mężenina i z niej miał synów, Stanisława i Jakóba.

s. 156Domaszewscy, w dawném Województwie Sandomierskiém osiedli.[?] i piszą się z Domaszewnicy. Z nich Jakób, w roku 1683 nabył dobra Suche-Sokolniki. Stanisław, Łowczy Łukowski, był dziedzicem dóbr Dąbrówki-Podłężnéj, którą w roku 1700 synowie jego: Franciszek Podstoli Łukowski, Wojciech i Jan pomiędzy siebie podzielili.

s. 586Nowosielski herbu Ślepowron, w Podlaskiem województwie. Stanisław Pierzchała Nowosielski r. 1632. Stefan pisarz ziemski Mielnicki, Mikołaj, Jakób, Jan stolnik Podlaski, posłował na konwokacyą 1696. Jan starosta Łukowski 1710. wszedł w kontrakty małżeńskie z Anną Domaszewską, wdową po Kiełczewskim podsędku ziemskim Lubelskim, z której córka Antonia, najprzód żyła z Cieszkowskim Wiktorynem sędzią ziemskim, a potem kasztelanem Liwskim, 2do voto z Rudzińskim kasztelanem Czerskim, i syn Franciszek starosta Łukowski, poseł na konwokacyą 1733. ten miał za sobą Zofią Gozdzką starościankę Stężycką. N. kasztelan Nowogrodzki 1725. żona jego Lettawowna strażnikowna Litewska.

[…]

[…]

s. 197Aleksander, syn Stanisława, 1671 r. ma sprawę w Lublinie, 1676 r. z żoną i synem dziedziczy na części Piszczkowic, w lubelskim (Zap. Lub. 54 f. 456; Paw.). Wawrzyniec, elektor Leszczyńskiego 1733 r., z województwa podlaskego [sic]. Justyna, wdowa po Pawle Bielskim 1759 r. (Gr. Oświęc.). Marjanna z Borkowskich, podczaszyna podolska (?), z synem Janem, pozwani 1761 r. o niezapłacenie podatków (Gr. Lwows. Fasc. 65 f. 1899; M. D. Wąs.). Stanisław, komornik ziemski łukowski 1775 — 1780 r. (V. L. VIII f. 511). Jan, łowczy czerniechowski, s. 198 kwitował 1780 r. ks. Karola Radziwiłła z sumy (DW. 96 f. 942). Emilja, wdowa po Piotrze Załuskim 1894 r. Marja, wdowa po Konstantym Bzowskim, dziedziczka Lipnika, w sandomierskim, ur. 1838 r., zmarła 1912 r., synowica i przybrana córka Konstantego i Felicji z Domaszewskich.

[…]