The Dąbrowski family in the armorials

s. 42Zaleski herbu Rola, w województwie Sieradzkiem. Bartłomiej Zaleski dziedzic na Zaleszu, Sędowie, Chodowie i Zawodach, za którym była Dąbrowska, herbu Poraj, ten miał trzech synów, Alexandra, Mikołaja, i Świętosława. Alexander miał za sobą Garnyszownę, Mikołaj miał za sobą Grabską s. 43 sędziankę Kaliską. Świętosław także Grabską, drugą siostrę tamtej rodzoną, którego syn Paweł, miał za sobą Linowską podsędkownę Inowrocławską z którą miał synów trzech: Wawrzeńca, Jakóba i Ignacego. Wawrzeniec pojął Borniankę, ta mu powiła córek dwie, jedna była za Mikołajem Siedleckim herbu Grzymała, druga za Koczorowskim, i synów czterech: Stanisława, Michała, Wojciecha i Stefana. Z tych Stanisław służąc w wojsku Litewskiem w Litwie osiadł. Michał burgrabią był Nakielskim, z Podolską spłodził Wojciecha, Piotra i Stanisława i córkę, Marcina Siedleckiego herbu Grzymała małżonkę. Wojciech syn Michała z Podolskiej, w zakonie ś. Benedykta. Piotr w obozie życie styrał, trzeci brat ich Stanisław, żona jego Boturzyńska, córka wojskiego Poznańskiego, którego syn Franciszek, miał za sobą Smogulecką, synów miał trzech, Wojciecha, Michała i Bronisława. Wojciecha żona Drachowska, Michał i Bronisław w obozie życie stargali: Wojciech trzeci syn Wawrzeńca, miał za sobą 1mo voto Nietyszkowską, drugą miał Ciecholewską, z pierwszą, miał synów dwóch, Rościsława i Bronisława, córkę miał Barbarę, która była za Zapendowskim. Z drugą miał synów trzech, Alexandra, Michała i Mścisława, córek miał cztery, Eufrozynę, Konstancyą, Annę i Zofią. Eufrozyna była 1mo voto za Janem Kleparskim, 2do voto za Piotrem Gzowskim, Konstancya za Łakińskim, Anna za Strzeńskim, Zofia za Szeliskim. Bronisław i Rościsław, zeszli bezpotomnie. Mścisław podczaszy Kujawski, miał za sobą 1mo voto Kraszewską która pierwszem małżeństwem była za Tłuchowskim, drugą miał Maryannę Pęską która 1mo voto była za Grockim z pierwszą miał synów dwóch, Stanisława i Konstantego, córek miał cztery, jedna była 1mo voto za Ulejskim, 2do voto za Dębińskim, druga za Pawłem Komierowskim, trzecia za Doręgowskim. Z drugą miał synów trzech, Stanisława, Ignacego i Kazimierza. Stanisław pierwszy umarł w młodym wieku, i drugi także Konstanty, miał za sobą 1mo voto Worożowską cześnikownę Mińską, drugą miał Błeszyńską kasztelankę Miedzyrzecką. Ignacy w zakonie Soc. Jesu. Stefan czwarty syn Wawrzeńca, miał za sobą Borniankę, tego syn Jan miał syna Antoniego, i córkę, która była za Pawłem Biernackim skarbnikiem Kaliskim.

[…]

s. 208Antoni, komornik graniczny chełmski, miał syna Jana, a ten synów: Stanisława, Macieja i Feliksa. Józef, syn Stanisława, 1845 r., a syn jego Jan, 1851 r., s. 209 Franciszek, syn Macieja, 1845 r., a Franciszek, Konstanty i Jan, synowie Feliksa i Anny z Dąbrowskich, 1846 r., legitymowali się ze szlachectwa w Królestwie.

[…]

[…]

s. 90Następujący Izdebscy legitymowali się ze szlachectwa w latach 1803 i 1804 w tak zwanej wtedy Galicyi Zachodniej: Grzegorz, syn Remigiana, z żoną Barbarą Dąbrowską, nabyli 1706 r. części dóbr Suleje-Borzymy od Wojciecha Suleja. Synowie ich: Antoni, ur. 1708 r. i Stanisław, ur. 1712 r.

[…]

[…]

s. 290W 1590 r. Jan, Feliks i Helena, dzieci Mikołaja Mroczka Jasińskiego, procesują się ze Sebastyanem Jasińskim, synem innego Mikołaja, o podział Jasieńca. Helena, córka Piotra Mroczka, wnuczka także Mikołaja i Doroty Dąbrowskiej, sprzedała część Jasieńca 1620 r.

[…]

[…]

s. 295Stanisław Jan Jasieński, właściciel Płochocina 1583 r. Sebastyan Jasiński, sędzia ziemski tczewski 1604 r. Anna Jasińska, zmarła 1673 r. i Jakób Aleksander Jasiński z Płochocina, zmarły 1675 r., pochowani w Nowem. Aleksander, wspólnie z Czapskim, wybudował kościół w Płochocinie 1701 roku. Jan z Płochocina, żonaty z Maryanną Dąbrowską, dobrodziej kościoła w Komorsku na Kujawach 1684 r.

[…]

[…]

s. 298Antoni, przydomku Kochanko, dziedzic Bereźnicy, syn Władysława i Katarzyny z Wierzchanowskich (w innych aktach z Wierzchowskich), wnuk Feliksa s. 299 i Maryi z Sędzickich (w innych aktach, z Sędziszewskich), wylegitymowany w sądzie grodzkim halickim 1782 r., zostawił, z Barbary z Pawłowskich: Kazimierza, dziedzica Wiktorówka, zmarłego 1828 r., po którym, z Apolonii z Glinieckich (w metrykach dzieci mylnie Zgliniecką nazywanej), Maryanna, za Wacławem Dewiczem; Zofia, za Józefem z Oroszeny Bogdanowiczem, zmarła już 1814 r.; Marcella Radzikiewiczowa; Julia Tymińska; Elżbieta, 1-o v. Borkiewiczowa, 2-o v. Skólska; Eleonora, za Michałem Praweckim; Emilia, 1844 r. niezamężna; Józef Nikodem ur. 1794 r. (metr. w Kozowej), dziedzic Tułukowa i Iliniec, od 1833 r. członek Stanów galicyjskich; Ignacy, dziedzic Wiktorówka i Franciszek, dziedzic Zahajpola, prezes rady powiatowej kołomyjskiej, po którym, z Łucyi z Dąbrowskich, córka Stefania Marya, na Albinówce, za Józefem księciem Puzyną, oficerem austryjackiej inżynieryi.

[…]

[…]

s. 321Michał, wojski oświecimski, żonaty z Urszulą z Granowa Graniewską, 2-o v. Szyrynową, a 3-o v. Dąbrowską, z niej pozostawił: Ignacego, zmarłego w Rudnikach 1785 r., wylegitymowanego ze szlachectwa 1782 r., w grodzie halickim, żonatego z Anną z Wierzchowskich, z której córki: Teresa i Katarzyna, żona Wojciecha Soleckiego; Jana, bezdzietnego; Piotra, porucznika kawaleryi narodowej, właściciela Kropiwny, w powiecie winnickim, bezdzietnego z Apolonią Klityńską; Barbarę, za Jakóbem Wolańskim; Maryannę, za Franciszkiem Zderkiewiczem.

[…]

[…]

s. 3632) Antoni, komornik graniczny chełmski 1768 r., po którym pochodzący: Franciszek, Konstanty i Jan, synowie Feliksa i Anny z Dąbrowskich, w 1846 r., Jan, podsędek we Włodawie, syn Józefa, wnuk Stanisława, 1851 r., Franciszek, syn Macieja, w 1845 r. i Franciszek, żołnierz w wojsku ros., syn Wincentego, w 1853 r. wylegitymowani w Królestwie.

[…]

[…]

s. 392Po Andrzeju, dziedzicu dóbr Urzymowo 1700 r., syn Dawid miał syna Jakóba, a ten Mikołaja, po którym syn Wojciech pozostawił syna Wincentego, ożenionego z Jadwigą Dąbrowską, z której synowie, Józef, i Ludwik wylegitymowani w Królestwie 1850 r.

[…]

[…]

s. 79Krzysztof, miecznik łukowski 1723 r., stolnik wendeński i starosta grójecki 1740 r., miał dwie żony, Annę Krosnowską, z tej córki, Izabela za Józefem Karwickim i Franciszka za Janem Charczewskim, kasztelanem słońskim, i Zofię Dąbrowską, z której syn Józef zaślubił Apolonię Lachowską i z niej pozostawił synów, Antoniego-Jana i Antoniego-Filipa, wylegitymowanych w Galicyi 1782 r.; po Antonim-Janie z żony Maryi Kąckiej syn January-Eustachy, z Jadwigi Hierowskiej pozostawił synów, Adama-Damazego i Leonarda-Emeryka (Kancl., Sigil., Wyr. i Zap. Tryb. Lubel., Ks. Gr. Łukowskie i Czerskie, Don. Vars., Bon.).

[…]

s. 247KARWOWSKI h. RAWICZ. Piszą się z Karwowa, w pow. łukowskim. Michał, regent grodzki halicki 1702 r. Adam, 1665 r. dziedzic dóbr Wólka Karwowska i Dąbrowice; pochodzący od niego: 1) Jan Nepomucen, dyrektor gimnazyum szlacheckiego w Warszawie (?), Kazimierz, Walenty i Kacper, patron Trybunału w Augustowie, synowie Jerzego i Maryanny z Dąbrowskich, wylegitymowani w Królestwie 1838 r.; 2) Jakób miał syna Mateusza, a ten syna Franciszka, po którym syn Maciej, żonaty z Maryanną Celińską, pozostawił syna Antoniego, patrona Trybunału w Lublinie, wylegitymowanego w Królestwie 1844 r.; inni potomkowie tegoż Adama z 1665 r. wylegitymowani z herbem Pniejnia.

[…]

[…]

s. 246Stanisław, czwarty syn Hieronima i Mężyńskiej, żon. z Konstancyą Głębocką, zostawił córkę Barbarę za Franciszkiem Bedło Zwolińskim, miecznikiem latyczowskim oraz trzech synów. Z tych: 1) Ignacy towarzysz chorągwi Małachowskiego kanclerza (1730), miecznik żydaczowski (1734), właściciel Wolicy na Podolu, żon. z Stefanią Błeszyńską, wdową po Franciszku Maszkowskim, stolniku owruckim, a córką Zygmunta Błeszyńskiego i Antoniny de Beydy Rzewuskiej. Bezdzietny um. przed 1747 r., a sukcesorowie jego: bracia i siostra, sprzedali w 1760 r. Wolicę Jackowi Prawdzic Zaleskiemu. 2) Kazimierz, towarzysz chorągwi husarskiej kanclerza Małachowskiego (1732), chorąży tejże chorągwi (1736—1752), cześnik żydaczowski (1760), sędzia kapturowy (1743), liczne brał zastawy. I tak części w Czołhanach i Belejowie w pow. żydaczowskim u Marcina i Katarzyny z Popielów Aksaków, stolnikostwa kijowskich, w sumie 26,000 złp., oraz kilka innych. Żon. był 1° voto z Ewą Wołkówną wdową po Piotrze Tańskim, cześniku owruckim, a 2° voto, z Anną Paparówną wdową po Michale Sas Sulatyckim, dziedziczką Hołynia. Z niej córka Zofia i synowie Feliks i Bogusław, żon. z Urszulą Koszucką, zostawił dwóch synów: Antoniego i Tomasza. 3) Jan żon. z Katarzyną Krasowską, urodzoną z Joanny Łąckiej, zostawił córkę Brygidę za Tomaszem Komorowskim i trzech synów: Michała, Franciszka i Kazimierza. s. 247 a) Michał syn Jana, wzmianki o nim 1753—1758, żon. z Katarzyną Monasterską, miał czterech synów: Józefa, Kajetana, Ignacego i Kazimierza. Z tych Ignacy dziedziczył część Krynicy po ojcu, a sprzedawszy przeniósł się na Podole. Z żony Górskiej, miał czterech synów: Leona, Macieja, (ci dwaj bezżenni), Jana, ten osiadł w Galicyi i Antoniego właściciela części Karaczyniec szlakowych w pow. latyczowskim żon. z Sabiną Czekierską wdową po Szaniawskim (ślub w Klitny 1836 r.), zostawił syna Kaspra i córkę Julię, Kazimierz, miecznik żydaczowski, przeniósł się na Podole. Żon. 1° voto z Katarzyną Gierską, (w Daniukach pow. płoskirowski), 2° voto z Magdaleną Dąbrowską. Z pierwszej żony córka Tekla, z drugiej córki: Józefa za Janem Makarowiczem i Agnieszka za Kasprem Nowakowskim oraz syn Walenty, właściciel Krzeczonówki w pow. mohylowskim żon. z Karoliną Miłaszkiewiczówną, miał córek dwie: Annę za Jakóbem Grzegorzewskim (wdowa 1866), i Kamilię za Janem Brzeżańskim (wdowa 1863), oraz dwóch synów: Maryana-Stanisława i Jakóba-Bolesława.

[…]

[…]

s. 292Jan, dziedzic dóbr Mościska, Gołoszyn i Wólka 1637 r., miał syna Macieja, po którym syn Roch, a tego syn Andrzej pozostawił syna Stanisława, którego syn Paweł z Wiktoryi Żukowskiej miał syna Walentego, s. 293 wylegitymowanego w Królestwie 1839 r. Z tej linii: Józef, syn Antoniego, dziedzic wsi Grądy Wielkie, w pow. pułtuskim, wylegitymowany w Królestwie 1837 r.; Wawrzyniec, syn Macieja i Zofii Dąbrowskiej, 1837 r.; Fabian, syn Marcelego i Konstancyi Gąsowskiej, wylegitymowany w Królestwie 1839 r.; Józef, syn Wawrzyńca i Maryanny Janczewskiej, w 1837 r. i Tomasz, syn Franciszka, w 1852 roku wylegitymowani w Królestwie (Metr. Kor., Conv. Vars., Zap. i Wyr. Tryb. Lubel., Don. Vars., Ks. Gr. Czerskie).