The Borkowski family in the armorials

s. 294Borkowski h. Junosza. Z Borkowa się piszą w płockiem, jednejże dzielnicy z Rościszewskimi. Kazimierz z Borkowa, Franciszek, Jan, Marcin i Adam z z. ciechanowską podpisali elekcyą Augusta II. Niesiecki. — Bobrowicz wydawca Niesieckiego tak dalej pisze o tej familii: Zamieszczeni pod Duninami Borkowskiemi Ludwik, Jacek, Józef i Jerzy Borkowscy — nie należą oni do Duninów lecz pochodzą z Junoszów Rościszewskich na Borkowie kościelnym Borkowskich. Terencyusz czyli Ziemak Junosza Rościszewski dziedzic Rościszewa i innych dóbr w z. dobrzyńskiej, połączył się z Barbarą księżniczką mazowiecką, siostrą Leszka czyli Alexandra panującego książęcia na Mazowszu r. 1184. (Simon Okolski Tom. I. pag. 369. Wielądko Tom V.) Z tego spłodzony syn Paweł, mąż rycerski, Olechno, od kronikarzy zwany Stanisławem, wojewoda płocki i Adam kasztelan dobrzyński. Po Olechnie wojewodzie płockiem zostało synów kilku, z których r. 1250. Jan rotmistrz wojsk księżny Gertrudy, wdowy zmarłego książęcia Konrada i tegoż syn Paweł r. 1263. starosta dobrzyński. Od tego Pawła starosty dobrzyńskiego r. 1361. pochodzący prawnuk Henryk Junosza na Rościszewie kanclerz Ziemiowita III. ks. mazowieckiego, rozpoczyna rodowód Junoszów z Rościszewa na Borkowie kościelnym Borkowskich. R. 1400. w aktach dobrzyńskich zapisany i w Heraldyi Wielądka T. V. położony jest Rozesław, który miał dziewięciu synów: z tych Michał z Borkowa Rościszewski inaczej Borkowski sławny pułkownik; potem wstąpił do zakonu ś. Franciszka r. 1441. Był ten Michał ojcem Mateusza czyli Macieja z Borkowo Kościelnego. Notarius & Castellanus Dobrzynensis, z tym tytułem podpisany na przywilejach Jana czyli Janusza ks. mazowieckiego. Pomieniony Maciej jest ojcem Marcina, Pawła, Jana i Zygmunta na Rościszewie i Borkowie kościelnym Borkowskich, którym r. 1450. za życia dziada Michała pułkownika i ojca Macieja kasztelana dobrzyńskiego w Ciechanowie przed aktami i urzędem ziemskim, sąd ziemski dziedzictwo na Borkowie kościelnym przyznaje i potwierdza. Paweł z Borkowa służył wojskowo pod Zygmuntem I. i był wojskim z. płockiej, zostawił synów dwóch: Tomasza i Jana rotmistrza wojsk króla Zygmunta I. — Ten Jan zostawił Mikołaja Borkowskiego. Actum in Castro Plocensi r. 1557. Divisio Arearum Borkowo wyraża w ten sposób: Urodzony Paweł i Jan Bertran Roszczyszewscy z Borkowa synowce nieboszczyka pana Mikołaja Borkowskiego w Borkowej z Smiedzianowej części swej dziedzicznej &. &. Trzeci brat Jakób r. 1567. był kanonikiem płockim. — Paweł zostawił syna Stanisława, połączonego (r. 1601.) z Jadwigą Grochowalską, która mu powiła syna Jakóba, który miał dwie córek: Jadwigę, Maryannę i syna Wojciecha. Jan Bertran brat Pawła a syn Mikołaja Junosza, połączył się z Garwacką kasztelanką raciązką, z tej spłodził dwie córek i syna. Dorota za Krowickim r. 1611. Urszula za Kossobudzkim r. 1618. — Syn Jan z Urszulą, Junosza Rościszewską kasztelanką raciązką, córką Adama Junosza Rościszewskiego, kasztelana raciązkiego (r. 1601.) zostawił czworo rodzeństwa: 1. Hieronim z Krystyną Wazeńską; z tej syn Michał. 2. Stefan. 3. Jadwiga. 1o voto za Janem Paprockim. 2do voto za Mikołajem Grabie. 4. Paweł, za Zygmunta III. służył rycersko miał za żonę Ludwikę Kuczborską, h. Ogończyk, chorążankę dobrzyską, urodzoną z Nieszczyckiej wojewodzianki bełzkiej, po której zostało trzech synów: 1. Michał. 2. Piotr połączony z Maryanną Makomaską. 3. Ludwik z Maryanną Chociszewską h. Junosza. Metryka koronna stanów galicyjskich libro majestatico generali tomo IIItio fol. 13. od Ludwika i Maryanny z Chociszewskich wyprowadza prostą linią Junoszów Borkowskich, o których mówimy, jak następuje: Piotr syn Pawła, z żoną Maryanną Makomaską spłodził: 1 Mikołaja 2. Pawła. 3. Józefa. 4. Andrzeja. — Ludwik na Borkowie kościelnym z Maryanną Junosza Chociszewską spłodził czworo rodzeństwa z tych Kazimierz urodz. 1685. miecznik nurski, połączył się z Konstancyą Zawadzką, córką Dominika Kazimierza Rogala vice-regenta chełmskiego i Katarzyny Ślepowron Kamieńskiej, z tej syn Hyacynty, który był skarbnikiem malborskim i chorążym znaku hussarskiego, dziedzicem na Nowoszycy, Polanie i t. d. w obwodzie pilznieńskim. O nim to jako też i o jego przodkach metryka koronna galicyjska stanowa zaszczytnie wspomina. Tenże Hyacynty czyli Jacek połączył się z Magdaleną a Strzałków Strzałkowską córką Józefa Alexandra ze Strzałkowa, skarbnika łukowskiego i Eleonory z Konar i Kołaczkowic Kołaczkowskiej h. Abdank i zostawił sześcioro rodzeństwa: Ignacy, z hrabianką Ostrorożanką steril; Alexander, z Zielączanką, syn Henryk z Szumlańską. Aloizy dziedzic Ostrowa i t. d., miecznik koronny królestw Galicyi i Lodomeryi i komisarz cesarski na sejm, połączył się z Maryanną Faustyną Apolonią trojga imion Ufniarską, urodzoną w Ostrowie r. 1797. z Jana Gwalberta Ufniarskiego i Salomei hrabianki Stadnickiej: z tej Maryanny syn Włodzimierz. — Rodzina Junoszów Borkowskich używa w swym herbie od s. 295 niepamiętnych czasów, w czerwonem polu białego baranka czyli Junoszę, po bokach tarczy dwa białe orły jednogłowe u spodu napis następujący: „Semper recta progreditur vita.“ — To wypisaliśmy z Dodatku do Niesieckiego wydania lipskiego tom X. str. 42. — Są Borkowscy tego domu po dziśdzień w Galicyi; ci się piszą z Borek kościelnych.

s. 32BORKOWSCY h. JUNOSZA, których jedna linia otrzymała tytuł hrabiowski w Galicyi 1866 r., według heraldyków naszych, mają pochodzić od Rościszewskich.

W 1440 r. Adam z Żyćka, kasztelan gostyński, wydzielił synom swoim: Ziemakowi, Gotardowi i Junoszy oprócz Żyćka, znaczne posiadłości w województwie płockiem, jak Rościszewo, Chrapunie, Gorzewo etc., tak, że wiele rodzin z tychże wsi wzięło swoje nazwiska, lecz w liczbie ich nie spotykamy Borkowa, więc pomimo tego, że niejednokrotnie Borkowscy Junoszycowie pisali się z Rościszewa, od Rościszewskich pochodzić nie mogą, tem więcej, że znacznie wcześniej od tamtych w aktach ich spotykamy.

Abraham ze Szczytna otrzymał 1382 r. od ks. Ziemowita mazowieckiego na prawie niemieckiem wsie Borkowo Wielkie i Małe i Smiodzianowo, w powiecie sierpskim. Bertrand i Abraham, bracia z Borkowa 1442 r. Abraham, żonaty 1445 r. z Anną z Daniszewa, podsędkówną wyszogrodzką (M. 3 f. 159 i 320). Nadanie powyższe potwierdził 1486 r. Janusz książę mazowiecki braciom: Piotrowi i Niemierzy i synom tego ostatniego: Gotardowi, Jakóbowi, Bertrandowi, Wincentemu, Janowi, Jakóbowi, Niemierzy i Maciejowi (Lit. Wisz.).

Niemierza z Borkowa zabezpieczył posag żonie, Jadwidze z Grampcza, córce Jana, 1463 r. (M. 337 f. 6). Bertrand Borkowski z Borzewa v. Borkowa, starosta płoński 1490 r., starosta nowomiejski 1492 r., pisarz ziemski płocki 1494 r. (M. 6 f. 241, 278 i 304). Synowie jego: Maciej z Borkowa v. Borzewa, pisarz grodzki płocki 1530 r., pisarz ziemski i sędzia grodzki 1541 r. i Andrzej, nabyli od brata swego Marcina, proboszcza w Borkowie, części tegoż na Borkowie, Borzewie, Karwosieku i Głuchowie.

W pierwszej połowie XV-go wieku żyli bracia: Maciej i Wojciech z Borkowa. Małgorzata, córka Wojciecha, sprzedała część swoją na Borkowie w ziemi ciechanowskiej, stryjowi Maciejowi 1445 r. Macieja synowie: Jakusz, Marcin, Paweł, Jan i Zygmunt, otrzymali 1450 r. od księcia Bolesława dwa łany w Borkowie (M. 3 f. 317 i 4 f. 136). Jakusz otrzymał w 1436 r. od księcia Władysława 10 łanów nad rzeką Orziczem, w ziemi ciechanowskiej (M. 3 f. 182). Piotr Borkowski z Sulerzyna, w ziemi dobrzyńskiej, żonaty 1530 roku z Dorotą z Jaroszewa, córką Wojciecha.

Piotr, syn niegdy Tomasza z Borkowa Kościelnego i Anny, zastawny posiadacz Borzewa, żonaty 1536 r. z Dorotą, córką Szymona Piegłowskiego. Wacław, Mikołaj i Jan z Borkowa 1544 r. (Gr. Płoc. Wiecz. 1 f. 1, 51, 81, 201; 3 f. 231; 4 f. 20; 9 f. 109 i 132). Bertram, pisarz ziemski raciąski 1538 r. (M. 110 f. 190). Paweł Borkowski otrzymał wójtostwo w Borkowie, w starostwie łomżyńskiem 1564 r. (M. 99 f. 29). Stanisław Borkowski, syn Piotra z Borkowa Kościelnego, procesuje się 1582 r. ze Stanisławem Borkowskim z Borkowa Wielkiego (Conv. Warsz. 3 f. 61). W 1578 r. dziedziczyli na Borkowie Kościelnym i Wielkim: Andrzej, wdowa po Piotrze, Paweł, Jan, Wacław, Jan, Paweł i inni (Paw.).

s. 33Jedna linia Borkowskich Junoszyców przeniosła się do ziemi warszawskiej i czerskiej, dziedzicząc na Łękach i Kłodzie. W 1530 r. z czterech braci: Mikołaja, Franciszka, Gotarda i Pawła, synów Wojciecha i Doroty (Dudki Warsz. 15 f. 1463 i Zs. Gr. Czers. 21 f. 358), Mikołaj odziedziczył po matce Kłodę, na której zabezpieczył 1551 r. posag żonie, Katarzynie Ostrowskiej, córce Mikołaja. Z niej synowie: Przecław i Maciej, oraz córki: Anna Bartłomiejowa Zawiszyna 1570 r., Elżbieta Marcinowa Zawiszyna 1579 r., Katarzyna i Zofia. Maciej z Elżbiety Konieckiej 1593 roku pozostawił dwie córki: Zofię za Stanisławem Osiemborowskim 1617 r. i Barbarę za Marcinem Chudzińskim 1623 r. Przecław, żonaty z Zofią Grabowską 1585 r., pozostawił córkę Jadwigę, żonę Adama Ławeckiego 1614 r. i syna Stanisława, dziedziczącego w dalszym ciągu na Kłodzie (Zs. Warec. 8 f. 139; 10 f. 558; 11 f. 699; 13 f. 479; 19 f. 591; 21 f. 773; 24 f. 76; Perp. Czers. 4 f. 422; 1 f. 362; 6 f. 674; Zs. Gr. Czers. 52 f. 709). Stanisław, żonaty 1-o v. z Anną Błędowską 1598 r., 2-o v. z Jadwigą Rembertowską, następnie Karwicką; z tej ostatniej syn Andryjan, piszący się z Rościszewa, dziedzic na Kłodzie i Przedworzycach 1642 r. (Perp. Czers. 1 B f. 191; Zs. Warec. 27 f. 340 i 440).

Gotard, brat Mikołaja, z Doroty Swięcickiej pozostawił synów: Gotarda i Andrzeja. Gotard, dziedzic na Łękach i Dziadoszu, żonaty z Katarzyną Boniecką 1559 r., 2-o v. z Dorotą Sułkowską, 3-o v. z Agnieszką Podstolską, z drugiej żony pozostawił syna Adama i córkę Dorotę, z trzeciej córki: Reginę i Zofię. Miał oprócz nich synów: Krzysztofa, Gabryela, i córki: Agnieszkę i Annę, urodzonych niewiadomo z której żony. Krzysztof, żonaty 1619 r. z Jadwigą Rosochacką, Dorota za Stanisławem Sułkowskim 1608 r., a Anna za Janem Rudzińskim 1618 r. (Zs. Gr. Czers. 12 f. 181; 30 f. 308; 21 f. 358; 23 f. 712; 41 f. 304; DW. 41 f. 1028; 44 f. 218; 46 f. 412 i 580; Perp. Czers. 3 f. 157; 5 f. 520). Andrzej wraz z bratem Gotardem dziedzic Łęki 1580 r. (Paw.), zabezpieczył posag żonie, Annie Chinowskiej, 1558 r. Z niej synowie: Piotr, żonaty z Maryanną z Rudzińskich, i Mikołaj (Zs. Gr. Czers. 22 f. 689; 23 f. 647; Perp. Czers. 5 f. 76 i. 381; 7 f. 43; DW. 47 f. 793).

Marcin, żonaty z Agnieszką z Talubskich 1604 r. Maciej, żonaty z Zofią Boską 1610 r. Krzysztof i żona jego Elżbieta z Jaroszewskich, otrzymali wieś Glinnik 1612 r. Paweł, żonaty 1633 r. z Elżbietą ze Słąnków (Perp. Czers. 2 f. 415; 3 f. 408; 9 f. 37; M. 154 f. 211).

Jan z ziemią ciechanowską, a Ludwik na Borkowie z województwem płockiem, podpisali elekcyę króla Michała.

Łukasz, syn Jana, zabezpieczył posag żonie, Marcyannie z Łoskich 1727 r. Synowie jego: Ignacy, Maciej, ksiądz Bonawentura, Jakób i Cypryjan, kwitowali się wzajemnie 1781 r. Andrzej, syn Ignacego Macieja 1795 r. Kazimierz, żonaty z Elżbietą Załuską 1734 r. (Perp. Czers. 20 f. 246; 36 f. 520; 40 f. 482; 23 A f. 319). Dominik, przeor Dominikanów warszawskich 1766 r., miał siostry: Małgorzatę za Antonim Dzierżańskim i N. za Kwiatkowskim. Franciszek, Wojciech i Antoni, bracia, współsukcesorowie Józefa Holt 1790 r. (DW. 106 f. 1258).

Elekcyę Augusta II-go podpisali z ziemią ciechanowską: dwóch Adamów, dwóch Franciszków, dwóch Janów, Jakób, Józef, Kazimierz, dwóch Marcinów i dwóch Pawłów; a z ziemią dobrzyńską: Ludwik i Stanisław. Jakób, burgrabia grodzki bobrownicki 1785 r.

s. 34Adam, dziedzic Borkowa - Rosów 1697 r., z Agnieszki Smoleńskiej miał dwóch synów: Bartłomieja i Franciszka. Bartłomiej zostawił Franciszka i Floryana; z nich Franciszek miał syna Walentego, którego z Maryanny Kowalewskiej syn Stanisław, 1843 r., a Floryan Antoniego, 1843 r. i Adama, po którym z Joanny Smoleńskiej syn Józef, 1843 r., dowiedli szlachectwa w Królestwie. Franciszek, drugi syn Adama, zostawił syna Hieronima, którego wnukowie: Paweł, syn Antoniego, i Teodor, syn Franciszka, z Petroneli Sutkowskiej, dowiedli szlachectwa w Królestwie w latach 1843 — 1855 (A. b. Her.).

Jacek, skarbnik malborski, i żona jego, Magdalena ze Strzałkowskich, otrzymali w dożywocie wieś Nowoszyce w ziemi przemyskiej 1762 r. (DW. 87 f. 357). Synowie jego: 1) Ignacy; 2) Aleksander, żonaty z Teofilą z Zielonków, miał córki: Teresę za Władysławem Sokołowskim, i Antoninę za hr. Janem Łosiem, oraz syna Henryka, ożenionego z Sabiną Szumlańską, z której córki: Teofila, zaślubiona Feliksowi Szumlańskiemu, i Aleksandra—Józefowi Ulanowskiemu, matka Bolesława, profesora uniwersytetu krakowskiego, znakomitego badacza przeszłości naszej; 3) Alojzy, miecznik koronny galicyjski, żonaty z Maryanną Faustyną Ufniarską, z której syn Włodzimierz, urodzony 1819 r., hrabia od 1866 r., ordynat borynicki, cesarsko-austryjacki szambelan, zaślubił 1848 r. Waleryę Słonecką, z której córki: a) Ludwika, urodzona 1849 r., zaślubiona hr. Antoniemu Dembińskiemu 1870 r., wdowa od 1875 r., obecnie w zakonie panien Niepokalanek w Jazłowcu; b) Otylda, urodzona 1857 r., zaślubiona hr. Stanisławowi ze Stadnik Stadnickiemu 1878 roku i c) Helena za hr. Edwardem Chołoniewskim.

W Galicyi zamieszkują obecnie Henryk i Aleksander, żonaty z Heleną Małecką, z której syn Jan, urodzony 1859 r. Są oni synami Józefa i Antoniny z Tchórznickich, a wnukami Franciszka Ignacego. Wszyscy legitymowali się ze szlachectwa w latach 1782 i 1848 w sądzie ziemskim lwowskim i w Wydziale Stanów we Lwowie (Goł.).

s. 327BORKOWSKI h. JUNOSZA. Hrabiowie i szlachta. Jednego pochodzenia z Rościszewskimi i już w XV stoleciu dziedziczyli na Borkowie Kościelnym, w wojew. płockiem. Paweł, kanonik płocki i warszawski 1406 r. Jan i inni 1420 r.; w tym też samym czasie Borkowscy rozdzielili się na dwie gałęzie: starszą, zamieszkałą w ziemi ciechanowskiej i łomżyńskiej i młodszą dziedziczącą na Borkowie Kościelnym.

Protoplastą starszej gałęzi był Jakusz (Jakób) z Rościszewa na Borkowie Kościelnym, który w 1413 r. dostał w nagrodę zasług od Janusza ks. Mazowieckiego wójtowstwo w Zabielach, wsi w pobliżu miasta Nowogroda mazowieckiego położonej, i tak on jak i jego synowie i wnucy, nabywszy znaczne posiadłości w różnych stronach ziemi łomżyńskiej i ciechanowskiej, założyli kilka osad, którym na pamiątkę wsi rodzinnej dali nazwę Borkowa; już przecież w XVII stoleciu licznie rozrodzeni zeszli na szlachtę zagrodową, a niektórzy przesiedlili się na Litwę i do Prus Zachodnich. Z tej gałęzi Fabian 1648 r., a Jakób, dwóch Adamów, i kilkunastu innych 1697 r. podpisało elekcye. Po jednym z tych Adamów, w 1697 r. właścicielu wsi Borkowo-Rosy, z żony Agnieszki Smoleńskiej było dwóch synów: a) Bartłomiej i b) Franciszek; po a) Bartłomieju synowie: 1) Franciszek pozostawił syna Walentego, ożenionego z Maryanną Kowalewską, z której syn Stanisław wylegitymowany w Królestwie 1843 r.; 2) Floryan, tego synowie: Antoni wylegitymowany w Królestwie 1843 r. i Adam, po którym z żony Joanny Smoleńskiej syn Józef, właściciel części szlacheckiej we wsi Falenty-Błażeje, w pow. przasnyskim, wylegitymowany w Królestwie 1843 r. Po b) Franciszku syn Kazimierz zostawił dwóch synów, Antoniego, którego syn Paweł, właściciel części we wsi Pierzchały-Błażeje, w pow. pułtuskim, w 1843 r. i Franciszka, po którym z żony Petroneli Sutkowskiej syn Teodor, rejent w Garwolinie, w 1855 r. wylegitymowani w Królestwie.

Z osiedlonych na Litwie, a do tej gałęzi należących: Wincenty z synami: Janem, Aleksandrem, Witalisem, Pawłem, Wawrzyńcem i Albertem, Andrzej i Stanisław, synowie Kazimierza, wylegitymowani w Cesarstwie 1848 r. i zapisani do ksiąg szlachty gub. grodzieńskiej.

Protoplastą gałęzi młodszej podług genealogii tej rodziny był Michał, syn Rościsława z Rościszewa, dziedzic na Borkowie Kościelnym, który długo służąc rycersko, gdy owdowiał, wstąpił do zakonu księży Franciszkanów s. 328 1441 r. Miał on dwóch synów, Bertranda i Abrahama, żonatego z Anną z Daniszewa. W r. 1486 występują: Gotard, Jakób, Bertrand, Wincenty, Jan, Jakób, Niemierza i Maciej, synowie Niemierzy, z których Bertrand z Borkowa, starosta płoński 1490 r. i nowomiejski 1492 r., a od 1494 r. pisarz ziemski płocki, miał trzech synów: Macieja-Bertrama, pisarza grodzkiego 1532 roku, a następnie pisarza ziemskiego i sędziego grodzkiego płockiego, Andrzeja i Marcina, proboszcza w Borkowie. Paweł, syn Macieja-Bertrama, wojski płocki, zostawił synów, Tomasza i Jana; po Janie był syn Mikołaj, tego synowie: Paweł, Jan-Bertram i Jakób, kanonik płocki 1567 roku. Po Pawle syn Stanisław 1601 roku z żony Jadwigi Grochowalskiej miał syna Wojciecha, a po Janie-Bertramie z żony N. Garwaskiej, kasztelanki raciąskiej, były córki: Dorota Krowicka, Urszula Kossobudzka i syn Jan ożeniony z Urszulą Rościszewską, kasztelanką raciąską, z której córka Jadwiga 1v. za Janem Paprockim, a 2v. za Mikołajem Grabią i synowie: Heronim ożeniony z Krystyną Ważeńską, Stefan i Paweł.

Paweł, najmłodszy z synów Jana i Urszuli Rościszewskiej, dziedzic na Borkowie i Rościszewie, z żony Zofii Ludwiki Kuczborskiej, chorążanki dobrzyńskiej, zostawił synów: Michała, Piotra i Ludwika. Z nich Piotr, z żony Maryanny Makomaskiej miał synów: Mikołaja, Pawła, Andrzeja i Józefa, a Ludwik z Borkowa Kościelnego i Rościszewa, z żony Marcyanny Chociszewskiej, pozostawił syna Kazimierza, miecznika nurskiego, ożenionego z Konstancyą Zawadzką, z której syn Jacek, skarbnik malborgski 1760 r., chorąży wojsk koronnych i członek stanów galicyjskich, wylegitymowany w Galicyi 1782 r. Jacek, właściciel dóbr Nowoszycy, Polanka i inne, po którym z żony Magdaleny Strzałkowskiej, skarbnikówny łukowskiej, synowie: 1) Ignacy, ożeniony z N. hr. Ostroróg, bezpotomny; 2) Aleksander ożeniony z Teofilą Zielonką, z której córki: Teresa Władysławowa Sokołowska, Antonina, żona hr. Jana Łosia i syn Henryk z żony Sabiny Szumlańskiej ma córki: Teofilę za Feliksem Szumlańskim i Aleksandrę za Józefem Ulanowskim.

3) Aloizy, dziedzic dóbr Ostrów, Nowoszyce, Więckowice i inne w Galicyi, miecznik koronny galicyjski 1841 r. i komisarz sejmów galicyjskich 1842 r., po którym z żony Maryanny Ufniarskiej syn Włodzimierz, szambelan austryacki, założyciel majoratu borynickiego, mianowany hrabią austryackim 1866 r., czynny brał udział we wszystkich przedsięwzięciach, mających na celu podniesienie dobrobytu Galicyi, z żony Waleryi Słoneckiej, damy krzyża gwiaździstego, pozostawił córki: Ludwikę za hr. Dembińskim, Otyldę zaślubioną Stanisławowi hr. Stadnickiemu i Helenę, żonę hr. Edwarda Chołoniewskiego.

s. 150BORKOWSKI herbu Łabędź [?]. O tych ani Paprocki, ani Okolski nie pisał, z Borkowic Borkowscy nazwani. Jędrzey Dunin Borkowski Pisarz Ziemski Lubelski w roku 1569, o czym świadczy process rozgraniczenia między Woiewodztwy Podlaskim y Brzeskim. Jan na Cieleiowie Dunin Borkowski z Seymu w roku 1647, Kommissarz w Lubelskim Woiewodztwie Constit. fol. 19. Stanisław Kasztelan Połaniecki z Dębińskiy, miał Syna Piotra Chorążego Sendomirskiego ten posłował na Seym w roku 1608, zkąd deputatem stanął na Trybunał Radomski, Constitut: fol. 4, złączył się był z Zofią Sienicką dziedziczką na Bończy, z niey był Piotr Chorąży Bełzki, á potym Kasztelan Lubaczowski, ktory primo voto poiął Firleiownę, ale ta bezpotomna, 2do Elżbietę Reiownę, z tey się została Corka Zofia Suchodolska Skarbnikowa Lubelska. Stanisław z Wielkiego Skrzynna Dunin Borkowski, Kasztelan Połaniecki, Deputat do kwarty z Seymu w roku 1670, Constit: f. 29, á w roku 1674, na Trybunał Radomski Constit: fol. 26, Poseł do Wiednia, á potym y Marszałek Trybunału Koronnego w roku 1683, iego z Zamoyskiy Kasztelanki Kiiowskiey Corki dwie, iedna Dorota s. 151 z Adamem Tarłem Woiewodą Lubelskim, druga z Gozdzkim Starostą Korytnickim zmowione. Teressa trzecia Corka iego, ale iuż z inszey to iest Słupeckiy, Kasztelanki Lubelskiey urodzona, z Stanisławem Tarłem Woiewodą Lubelskim żyła, umarła w roku 1723.

[…]

s. 330Po Krzysztofie pochodzący: Stanisław i Antoni, synowie Piotra, właściciela części szlacheckiej we wsi Ostoje, w pow. siedleckim, w 1840 r.; Wincenty, syn Floryana i Rozalii Piotrowskich, zamieszkały w gub. podolskiej, w 1848 r., Julian, syn Szymona, w 1854 r. i Szczepan, syn Andrzeja, w 1855 r. wylegitymowani w Królestwie.

s. 331Większa część z wyżej wymienionych osób mylnie wylegitymowana z herbem Łabędź, ponieważ pochodzi z ziemi łukowkiej i należy do herbu Nowina. Do herbu Łabędź przypuszczony został Jan-Józef Borkowski, nobilitowany 1775 r., jego syn Michał z żony Izabeli Brzozowskiej pozostawił syna Józefa, dziedzica dóbr Motwicy i Żelizny, w gub. podlaskiej, wylegitymowanego w Królestwie 1837 r.

s. 151BORKOWSKI herbu Nowina. W Ziemi Łukowskiey z dawnych czasow gniazdo Domu tego. Z tych Zofia Borkowska Zona Marcina Szaniawskiego herbu Junosza w roku 1550, Matka Szymona Ługowskiego Biskupa Przemyslskiego. Nakielski f. 685. Jan z Borkowa z Lasocianki Łowczanki Lubelskiey zostawił Syna Jędrzeia; ten z Osińskiy Stanisława, ktorego z Doroty Wiśniowskiy to potomstwo. Marcin naprzod Pisarz Grodzki Przemyslski y Podwoiewodzy, potym Sędzia Lwowski, w Zdarze Kaplicę fundował, Anna Jarzynianka Pisarzowna Krakowska dwoch mu Synow powiła, Alexandra Chorążego Bełzkiego y Woyciecha. Felix drugi Syn Stanisława, z Promińska zpłodził Kazimierza. Trzeci Zygmunt mąż Rycerski, od ktorego Syn Kazimierz, za tym była Magdalena z Lescza Lesczyńska, od niey Syn Paweł, y Corek trzy Agnieszka, Teressa y Anna w roku 1658. Ponowił śluby małżeńskie Stanisław z Dziwolska [?], od ktorey został się Syn Wiktoryn.

s. 245Borkowski herbu Nowina. W ziemi Łukowskiej z dawnych czasów gniazdo domu tego. Z tych Zofia Borkowska żona Marcina Szaniawskiego herbu Junosza w roku 1550. matka Szymona Ługowskiego biskupa Przemysłskiego. Nakielski fol. 685. Jan z Borkowa z Lasocianki łowczanki Lubelskiej zostawił syna Jędrzeja; ten z Osińskiej Stanisława, którego z Doroty Wiśniowskiej to potomstwo. Marcin najprzód pisarz grodzki Przemysłski i podwojewodzy, potem sędzia Lwowski, w Zdarze kaplicę fundował, Anna Jarzynianka pisarzowna Krakowska dwóch mu synów powiła, Alexandra chorążego Bełzkiego i Wojciecha. Felix drugi syn Stanisława, z Promińską spłodził Kazimierza. Trzeci Zygmunt mąż rycerski, od którego syn Kazimierz, za tym była Magdalena z Leszcza Leszczyńska, od niej syn Paweł, i córek trzy Agnieszka,. Teresa i Anna w roku 1658. Ponowił śluby małżeńskie Stanisław z Dziwolską, od której został się syn Wiktoryn.

Wielądek dodaje iż są także Borkowscy w województwie Podlaskiem. Andrzej Borkowski wprzód skarbnik a potem sędzia grodzki Mielnicki. Adam Jan Kanty regent grodzki Mielnicki, Antoni sędzia kapturowy Drohicki, pisał się na elekcyą Stanisława Augusta Króla z ziemi Mielnickiej. —

s. 295Borkowski h. Nowina. W z. łukowskiej Z tych Zofia, żona Marcina Szaniawskiego h. Junosza w r. 1550. Jan z Borkowa z Lasocianki łowczanki lubelskiej zostawił syna Jędrzeja; ten z Osińskiej Stanisława, którego z Doroty Wiśniowskiej to potomstwo: Marcin sędzia lwowski, Anna Jarzynianka pisarzowna krakowska dwóch mu synów powiła: Alexandra chorążego bełzkiego i Wojciecha. Felix drugi syn Stanisława, z Promińską spłodził Kazimierza Trzeci Zygmunt mąż rycerski, od którego syn Kazimierz; za tym była Magdalena z Leszcza Leszczyńska, od niej syn Paweł, i córek trzy: Agnieszka, Teresa i Anna w r. 1658. Ponowił śluby małżeńskie Stanisław z Dziwolską, od której został się syn Wiktoryn. Niesiecki. — Wielądko dodaje, iż są także Borkowscy w w. podlaskiem. Andrzej sędzia mielnicki. Adam Jan Kanty regent mielnicki, Antoni sędzia kapturowy drohicki, pisał się na elekcyą Stanisława Augusta z z. mielnickiej.

s. 41BORKOWSCY h. NOWINA pochodzą ze wsi Borki Paduchy, Borki Swiercze etc. w ziemi łukowskiej. Mikołaj, syn Feliksa i Katarzyny Iwanowskiej, proboszcz kurzelowski, kanonik gnieźnieński 1576 r. (Kor.). Aleksander, podstarości stężycki 1658 r., następnie podsędek stężycki, z Teresy Gzowskiej pozostawił córkę Katarzynę, której opiekunem w 1661 r. był Jarzyna, kasztelan sochaczewski (M. 202 f. 122 i 125). Marcin, syn Stanisława, dziedzic na Borkach - Świerczach 1618 r., pisarz grodzki przemyski 1620 r., nabył 1630 r. od Sienieńskich Bartoszówkę, Wolę Bigosową, Mroczkowice i Wiechrowice. Pewnie tenże Marcin, 1635 r. podstarości lwowski. Kasper Mikołaj, vicesgerent grodzki przemyski 1596 r. Stanisław, syn Stanisława, dziedzic 1688 r. na Borkach - Świerczach, Krasusach i Miklusach (Zap. Lub. 23 f. 174; 24 f. 957; 33 f. 144; 39 f. 142; 35 f. 159; 64 f. 459). Aleksander, pisarz ziemski lubelski 1687 r. Krzysztof, rotmistrz królewski 1664 r. Jan, syn Kazimierza i Maryi Pogonowskiej, sprzedał 1714 r. dom w Skaryszowie (DW. 62 f. 568). Jana żona, Katarzyna z Dmoszyńskich, kwitowała matkę z posagu 1723 r. (DW. 65 f. 251). Kazimierz, z pierwszej żony miał córkę Katarzynę za Franciszkiem Krasuskim, z drugiej, Zuzanny z Krasuskich, 1-o v. Wojciechowej Krasuskiej, syna Jana 1740 r. Maryanna, córka Ludwika, żona Macieja Dziewulskiego, zmarła przed 1772 r. (Akta Łukowskie). Elekcyę Augusta II-go podpisało dwóch Andrzejów z województwem podlaskiem, a obiór Stanisława Augusta: Adam Jan Kanty, regent grodzki, Andrzej, podstarości mielniccy, i Antoni, sędzia kapturowy drohicki.

Krzysztof Mroz Borkowski, z Maryanny Stypułkowskiej pozostawił syna Jakóba, który nabył Kalinowo Sułki 1757 r. Piotr, syn Jacka i Barbary z Igańskich, zeznał 1771 r. zapis dożywocia z żoną, Maryanną Pilikówną. Piotr, żonaty 1777 r. z Cecylią z Gawąreckich. Fabian, syn Piotra z Pilikówny, ustąpił pewną sumę Zawiszy 1792 r. (DW. 80 f. 115; 93 f. 190; 89 f. 149 i 108 f. 112). Józef, syn Macieja i Maryanny z Grabowskich, żonaty z Konstancyą Gajewską 1780 r.

s. 42Łucya z Waśniewskich, 1-o v. Chromińska, 2-o v. wdowa po Antonim Borkowskim, ustąpiła 1795 r. pewną sumę Andrzejowi, synowi Jana i Zofii z Żakowiczów. Kazimierz, syn Balcera, sprzedał części na Chojecznie 1796 r. Franciszek, żonaty 1796 r. z Teofilą Kolińską. Józef, ksiądz, dziedziczył po bracie Antonim i siostrze Agnieszce Jałosińskiej 1796 r. Antoni, żonaty z Maryanną z Modzelewskich 1791 roku (DW. 96 f. 756; 110 f. 1307; 111 f. 1026, 173 i 576; 107 f. 60). Kanut, regent grodzki mielnicki 1769 r. Andrzej, sędzia grodzki 1759 r., podstarości mielnicki 1764 r., został sędzią ziemskim 1765 r.

Potomek Grzegorza, komornika granicznego lubelskiego 1706 r., Antoni, miał syna Tomasza, którego wnukowie: Teofil, syn Macieja i Julianny Pliszewskiej, i Piotr, syn Tomasza z Brygidy Płodowskiej, udowodnili pochodzenie swoje szlacheckie w Królestwie 1843 r. (A. b. Her.).

W Galicyi wywiedli się ze szlachectwa: Antoni, Kazimierz i Wojciech Kazimierz 1789 r., w Wydziale Stanów we Lwowie (Goł.).

s. 333BORKOWSKI h. NOWINA. Gniazdem tego domu wieś Borki, w ziemi łukowskiej, szlachta po większej części zagrodowa. Istnieją dwie jej linie, pierwsza, której protoplasta Stanisław, żyjący około 1550 r., z żony N. Lasota, łowczanki lubelskiej, pozostawił syna Andrzeja, tego syn Stanisław, ożeniony z Dorotą Wiśniewską, miał pięciu synów; z tych: 1) Feliks, ożeniony z Promińską, zostawił potomstwo; 2) Zygmunt, 3) Wiktoryn, 4) Marcin, z pisarza ziemskiego grodzkiego i podwojewodzego przemyślskiego sędzia ziemski lwowski, dziedzic wsi Borki-Świercze 1643 roku, z Anny Jarzyna jego synowie: Aleksander, chorąży bełzki, żonaty z Teresą Gzowską i Marcin; po jednym z nich, Antoni, Kazimierz i Wojciech wylegitymowani w Galicyi 1782 r. 5) Tomasz, tego synowie: a) Jan, ten z żony N. Kczewskiej miał trzech synów: Jana, Kazimierza i Antoniego, sędziego kapturowego mielnickiego; b) Grzegorz, subdelegat i komornik grodzki lubelski 1706 r., po którym pochodzący Tomasz miał dwóch synów: (1) Macieja, ożenionego z Julianną Pliszewską, z której syn Teofil, właściciel części szlacheckiej we wsi Jasionce, w pow. siedleckim, wylegitymowany w Królestwie 1813 [?] r. i (2) Tomasz, ożeniony z Brygidą Płodowską, z której syn Piotr, urzędnik celny, wylegitymowany w Królestwie 1843 r.

Drugiej linii tego domu, obecnie zamieszkującej na Podolu, protoplasta Marcin nabył w 1719 r. majątek Ozierkowszczyznę, w wojew. bracławskiem, jego syn Franciszek 1764 r. pozostawił synów, Józefa i Wojciecha, tego drugiego synowie: 1) Dyonizy z synami: Karolem, Adamem, Romanem i Pawłem i 2) Franciszek z synami, Ludwikiem i Baltazarem, wylegitymowani w Cesarstwie 1852 r. i zapisani do ksiąg szlachty gub. podolskiej.

Z tej familii podpisali elekcye w 1697 r. dwóch Łukaszów i dwóch Andrzejów z wojew. podlaskiem, a 1764 r. Andrzej, podstarosta i sędzia grodzki mielnicki z synem Adamem, regentem grodzkim mielnickim, następnie cześnikiem mielnickim i Antoni, sędzia kapturowy drohicki. Piotr, syn Felicyana, z synami i inni wylegitymowani w Cesarstwie 1863 r. i zapisani do ksiąg szlachty gub. wołyńskiej.

s. 334BORKOWSKI h. SULIMA. Na Białej Rusi, Podolu i w Wielkopolsce. Stanisław, dziedzic wsi Rudniki, w wojew. mińskiem 1737 r., po nim syn Adam, dziedzic wsi Biernaty, pozostawił syna Antoniego, który osiedlił się na Podolu, jego synowie: Stanisław, Teofil, Antoni z synami, Piotrem i Antonim, Felicyan, Jan z synem Mikołajem i Baltazar z synami, Ferdynandem i Wincentym wylegitymowani w Cesarstwie 1845—1859 r. i zapisani do ksiąg szlachty gub. podolskiej. Józef wylegitymowany w Galicyi 1809 r.

s. 599SZANIAWSKI herbu Junosza, w ziemi Łukowskiej i indziej. W tym domu przywilej chowają Władysława Jagiełła Króla, dany w r. 1429. w którym Mikołaja de Szaniawa, i braci jego, Falisławowi, Janowi, Michałowi, Paskanowi, Stanisławowi i Maciejowi do Szaniawy w Łukowskiej ziemi leżącej, niektóre grunta dał, darował w nagrodę ich zasług: kędy się potem rozrodzili. Szymon Szaniawski proboszcz Miechowski, nominat Kamieniecki, ale się Ługowskim zwał, lubo się Junoszą pieczętował, jakom mówił pod Ługowskiemi. Marcin Szaniawski, miał za sobą Zofią Borkowską herbu Nowina. Felix pisarz ziemski Lubelski, z sejmu 1661. komissarz do granic Const. s. 600 fol. 28. Adam najprzód pisarz ziemski Łukowski i podstarości grodzki Lubelski, poseł na sejm 1703. i deputat do Konstytucyi, Const. fol. 26. umarł kasztelanem Lubelskim 1725. została się po nim tylko córka jedna Ewa, z Zofji Głuszyńskiej, która żyła z Liniewskim starostą Zmigrodzkim. Franciszek Szaniawski łowczy Lubelski, brat rodzony Adama kasztelana, miał za sobą Gałęzowską pisarzownę ziemską Lubelską: drugi brat tegoż, Tomasz, podstoli Łukowski. Stanisław Szaniawski wojski Lubelski, żona Zawadzka stolnikowna Wieluńska. Jerzy cześnik Lubelski porucznik, brat jego Antoni pisarz grodzki Włodzimierski, Jerzy stolnik Bracławski. Bogusław w zakonie OO. Karmelitów Bosych zasłużony, rządził u nich prowincyą Polską kilka razy. Felix Jan najprzód suffragan Lwowski, a potem biskup Chełmski, miał już był nominacyą i na Wileńską katedrę, ale że się to zdało księztwu Litewskiemu być z uszczerbkiem praw swoich, gdyby rodowici polacy krzesła im zasiadali, nie mając tam żadnej possessyi, musiał się Chełmskim kontentować: dał ci mu był w prawdzie koadjutoryą na arcybiskupstwo Lwowskie Skarbek Jan już w leciech podeszły, ale nim mu na nię expedycya z Rzymu przyszła, Skarbek z światem się rozstał, on za nim w tydzień w tęż się wieczności drogę wybrał w r. 1733. w Zamościu u OO. Reformatów pochowany: miał kazanie na elekcyi początku w tymże roku, które jest w druku 1733. in fol. Varsav. był to pasterz i sam życia bez zakału, i koło trzody swojej pilny. Józef Szaniawski wojski Lubelski, miał za sobą Petronellę Humlownę. Antoni z sejmu 1703. komissarz do granic. Const. fol. 22. Szaniawski Jan, którego córka Anna była za Jędrzejem Stokowskim herbu Drzewica 1588. Acta Castren. Opocznen. Drudzy z nich w wielkiem księztwie Litewskiem osiedli, z tych Marcyan scholastykiem był Wileńskim. Konstantyn Felicyan najprzód referendarz Litewski i prałat Wileński; potem biskup Kujawski, aż też i Krakowski, na którem życie zamknął w r. 1732. Z młodych lat swoich do królewskiego dworu udawszy się, tak sobie statecznej fortuny doznał, i zawsze sprzyjającej, że go nigdy fawory królewskie (co rzadka Pańskim geniuszom) z rąk swoich nie spuściły, ale jeden, drugiemu podawał: a tem więcej rzecz ta podziwienia godna, że między tylą na siebie zaostrzonymi nienawiścią adwersarzami, między tak ciężkiemi w Polszcze naszej rewolucyami, nigdy się mu ta macochą nie stawiła, pomogły mu do tego siła naturalne przymioty, któremi go Bóg sowicie był obdarzył; to jest obrót dziwnie wielki, rozsądek utemperowany, dzielność, w wykonaniu rzeczy już ułożonych nieprzerwana, te go Augustowi Królowi tego imienia II. tak przymilały, że prawie cały na jego zdaniu zdał się więc pole-[?] s. 601 gać, luboć nie mniej i zasługi jego: on albowiem wyrobił swoim przemysłem, że się ten Pan, lubo się był już z rządów Polski wyzuł dla nieprzychylnego sobie szczęścia, znowu do Polski wrócił, on synów koronnych rozdrażnionych i konfederacyą generalną sprzysiężonych serca szczęśliwie z Panem pojednał, on nowymi Konstytucyami pokój ojczyzny obostrzył, zgoła ten najcelniejszy wieku swego statysta, wiele na dobro pospolite i czynił i mówił, i stosów poniósł. Niemniej i w ekonomicznych zabiegach był osobliwszy, ztąd wszystkie dobra biskupie, w daleko lepszą wzbił porę, niżeli ich znalazł, teologią fundował przy naszym kollegium Gdańskiem, tamże w Gdańsku OO. Missyonarzów. Na wszystkie zaś seminaria Krakowskiej dyecezy póki żył, co rok pewną summę wyliczał: żeby zdolnych do pracy koło dusz ludzkich mógł z nich mieć operaryuszów. Zamek Krakowski po Szwedzkiem spaleniu, za jego staraniem restaurowany, do pierwszej przyszedł ozdoby. Konwikt na ubogich studentów fundował w Łukowie, wysypawszy na niego sto tysięcy*). N. sekretarz duchowny Litewski młodo umarł, zda mi się brat jego. Synowcowie zaś jego, Józafat podstoli koronny miał za sobą Ossolińską Barbarę podskarbiankę wielką koronną, i z niej dzieci. Fabian łowczy koronny starosta Sochaczewski, poseł na sejm 1724. żona jego Potocka wojewodzanka Czerniechowska, z niej potomstwo zostało. Trzeci N. starosta Augustowski. Jędrzej Szaniawski, o którym Konstytucya 1632. f. 7. Jan i Samuel w województwie Rawskiem 1674. Felix kustosz Chełmski deputat na trybunale koronnym.

[…]

[…]

s. 94Oprócz niego dowiedli pochodzenia szlacheckiego w Królestwie, potomkowie Andrzeja, dziedzica Chromna w 1659 r. a mianowicie: Maciej, syn Szymona i Agnieszki Rzewuskiej, wnuk Sebastyana, razem z synem swoim Władysławem, urodzonym z Antoniny Skowrońskiej, w 1839 r.; Szczepan, syn Andrzeja, a wnuk Szymona, wraz z synem Janem, urodzonym z Bibianny Jastrzębskiej, także w 1839 r.; Stanisław, syn Ludwika, wnuk Krzysztofa, w 1839 r.; Franciszek, syn Józefa i Franciszki Borkowskiej, wnuk powyższego Ludwika, w 1840 roku, a synowie tego Franciszka: Tomasz, Antoni i Andrzej w latach 1849 — 1851 (A. b. Her.).

[…]

s. 292Norbert i Justyn, synowie Ignacego, wnukowie Antoniego, prawnukowie Jana, syna Wojciecha, wnuka Mikołaja, a prawnuka Wojciecha, 1560 r. dziedzica dóbr Brzozowa i Borkowska, na Podlasiu, Duborni i Repli w wołkowyskim, Krosztyn w wiłkomierskim, Olan i Szeszol w wileńskim—powiatach, dowiedli szlachectwa 1803 r., przed Deputacyą Wywodową wileńską.

[…]

[…]

s. 298Jan Jasieński, syn Mateusza, ur. 1779 r. (metr. w Zbuczynie). Mateusz, syn Andrzeja, nabył 1789 r. część dóbr Borki - Paduchy. Tomasz Jasieński, syn Jana, nabył 1729 r. części dóbr Borki - Świercze, od Jana Borkowskiego. Z żony Łucyi miał synów: Michała, ur. 1728 r. i Bazylego, ur. 1733 r. Fabian, syn Michała i Heleny, ur. 1773 r., a Tomasz, syn Bazylego i Maryanny, ur. 1760 r. (metryki w Zbuczynie), wylegitymowani ze szlachectwa 1804 r. w Galicyi zachodniej.

[…]

[…]

s. 323Maciej, Piotr i Jakób Jastrzębscy, synowie Wojciecha i Anny z Borkowskich, sprzedali 1734 r. część dóbr Borki-Kosiorki Wawrzyńcowi Jastrzębskiemu, synowi Grzegorza. Jan, syn Wawrzyńca, zeznał 1781 r. oblig na rzecz żony swej, Magdaleny z Ługowskich, córki Adama. Syn ich Tomasz, ur. w parafii Zbuczyńskiej 1761 r.

Niektórzy z nich, nosili przezwisko Niedźwiedź. Z nich Walenty miał dwóch synów: Józefa i Macieja. Maciej, syn Macieja, sprzedał 1693 r. stryjowi swemu Józefowi, synowi Walentego, część na Jastrzębiach-Łupinach. Józef pozostawił trzech synów: Antoniego, Franciszka i Marcina. Antoni sprzedał część swoją na Jastrzębiach - Tworkach Radomyskiemu 1748 r. Józef, syn Franciszka, wnuk Józefa, sprzedał 1745 r. część swoją na Jastrzębiach - Łupinach, stryjowi swemu Marcinowi. Marcin z Konstancyi, miał dwóch synów: Piotra Pawła i Jacka. Piotr Paweł, ur. 1734 r., a Jacek, ur. 1752 r. Jacka, z Ewy Borkowskiej, syn Jakób, ur. w 1785 roku.

[…]

[…]

s. 259Po Janie, drugim synu Andrzeja, synowie: 1) Wojciech, tego syn Krzysztof pozostawił syna Ludwika, po którym syn Józef zaślubił Franciszkę Borkowską i z niej miał syna Franciszka, wylegitymowanego w Królestwie 1840 r.; 2) Jakób, po którym pochodzący: Tomasz, Antoni i Andrzej, synowie Franciszka, 1851 r., a Jan i Franciszek, synowie Wojciecha, i Małgorzaty Jastrzębskiej, w r. 1855 wylegitymowani w Królestwie. Z tej linii Maciej, pisarz komory celnej w Ciechanowie, a poprzednio w Włocławku, syn Szymona i Agnieszki Rzewuskiej, w r. 1838, Szczepan, syn Andrzeja, właściciel części szlacheckiej we wsi Chromnie, w 1838 r., Stanisław i Jan, w wojsku ros., synowie Ludwika i Tekli z Moszczybrodzkich, w 1851 r. wylegitymowani w Królestwie.

[…]

s. 362DZIEWULSKI h. RAWICZ. Wzięli nazwisko od wsi Dziewule, w pow. łukowskim; szlachta w większej części zagrodowa, i rozrodziwszy się, brała przydomki: Jedynak, Gomuła, Mędrek i t. p. Maciej, syn Marka, Jakób i Andrzej, synowie Jakóba, w 1531 r., a Marcin w 1552 r. dziedzice dóbr Dziewule (Ks. poborowe). Mikołaj, Jan i Antoni, dziedzice Dziewule-Januszowo 1566 r. (Metr. Kor.). Po Antonim syn Andrzej pozostawił synów: Andrzeja, Macieja i Stanisława 1600 r. Stanisław, chorąży pancerny, walczył przeciw Szwedom 1655—1660 roku; dobry żołnierz, popadł w kondemnatę za popełnione nadużycia, lecz na proźby wojska był od niej uwolniony 1666 roku. Jakób z ziemią nurską, Kazimierz z ziemią chełmską podpisali elekcyę 1697 roku. Marceli, Franciszkanin, niektóre z jego kazań zostały ogłoszone drukiem 1717 i 1726 roku. Jakób, Jezuita, autor 1746 r. Błażej, Stanisław i Tomasz, synowie Mikołaja i Katarzyny Borkowskiej, sprzedali Grodzickim swoją część we wsi Dziewule 1761 r. Andrzej, podporucznik wojsk polskich 1822 r.

[…]

[…]

s. 242Zuzanna, córka Marcina, wyszła 1-o v. za Andrzeja Krasuskiego Chudziaka h. Nowina, 2-o v. za AntoniegoWalentego Bonieckiego, łowczego mielnickiego, a 3-o v. 1724 r. za Kazimierza Borkowskiego (Zs. Chęc. 14 f. 116 i Gr. Łuk. Zap. f. 17). Z Andrzeja Krasuskiego miała syna Tomasza, żonatego z Maryanną Wylamowską, s. 243 z której: Bartłomiej, Leon i Agata Chudziakowie Krasuscy, 1774 roku (Zap. Zs. Chęcińs. 14 f. 116).

[…]

[…]

s. 168Marjanna, córka Tomasza i Marjanny Olchowskiej, żona Łukasza Budzeńskiego, zrzekła się 1743 r. spadku po rodzicach i bracie Antonim, vicesgerencie grodzkim krzemienieckim, na rzecz Omiecińskiego (Kij. XI. 622). Adam, stolnik bracławski 1763 roku, kwitował Stempkowskich (DW. 84 f. 21). N., Jezuita w Warszawie 1756 r. (Perp. Czers. 30 f. 289). Kajetan 1749 r. w Lublinie. Ks. Franciszek, kanonik kamieniecki, opiekun dzieci zmarłej 1769 r. Marjanny z Leszczyńskich Janowej Borkowskiej, zapewne siostry swej, pozwał 1781 r. Markowskich o sumy po Malczewskich (Zs. Halic. 222 f. 106). Felicjan, syn Piotra i Wiktorji Molskiej, chorąży 1759 r., potem kapitan gwardji pieszej koronnej, otrzymał s. 169 1764 r. wójtostwo bolimowskie, na cesję którego Gadomskiemu dostał konsens 1774 r., zeznał zapis dożywocia z żoną, Anną Sztetnerówną, córką Jana, kapitana gwardji 1787 r. (MP.; Kancl. 52 II f. 299; DW. 81 f. 350; 103 f. 549). Marjanna, żona Jana Kuńczyckiego 1776 r. (Gr. Lwow.). Paweł, żonaty z Salomeą Wasilewską, 1-o v. Józefową Szymańską 1778 r.

[…]

[…]

s. 241Wawrzyniec, trzeci syn Jana i Katarzyny Bieniewskiej, cześnik smoleński w 1712 r., dziedzic części dóbr Wawskich w Trockiem, nabył wieś Hołodki na Wołyniu w pow. krzemienieckim. Żon. 1° voto z Franciszką Ledrowiczówną a 2° voto z Anielą Dunin Borkowską. Z pierwszej żony miał córkę Annę za Janem Lwowiczem Beynerem, porucznikiem wojsk polskich, stolnikiem trockim, (Intercyza ślubna w Wiśniowcu, 20 sierpnia 1745 r.), oraz trzech synów: Jacka który prowadzi starszą gałąź rodu oraz Józefa i Floryana, którzy obaj wstąpili do zakonu OO. Jezuitów. Z drugiej zaś żony Borkowskiej miał syna Ignacego, założyciela młodszej gałęzi, tak zwanej ukraińskiej, oraz sześć córek, a mianowicie:

1) Maryanna, za Ksawerym Bedło Zwolińskim, miecznikiem latyczowskim, synem Ignacego także miecznika latyczowskiego i drugiej jego żony Aleksandry Mireckiej. 2) Franciszka za Franciszkiem Saryusz Zaleskim, synem Jana i Katarzyny Krasowskiej. 3) Bogumiła. 4) Konstancya. 5) Antonina i 6) Rozalia za Aleksandrem Saryusz Zaleskim, synem Hieronima i Aleksandry Brodowskiej. W 1746 r. 14 października, na gruncie wsi Hołodki, po śmierci Wawrzyńca, a za życia wdowy po nim, Anieli z Borkowskich miał miejsce dział między dziećmi z pierwszej i drugiej żony.

[…]

s. 244Ignacy (ur. 1720 r.), syn Wawrzyńca z drugiej jego żony, Anieli Dunin-Borkowskiej, dziedzic Medwedówki w pow. bohusławskim, cześnik smoleński, żon. z Maryanną Bedło Zwolińską, córką Ignacego miecznika latyczowskiego i Aleksandry Mireckiej. Zostawił trzech synów: Wawrzyńca, Tadeusza i Joachima. Ten ostatni był bezżenny.

[…]

[…]

s. 247c) Franciszek, trzeci syn Jana z Krasowskiej, żon. z Franciszką Zaleską córką Wawrzyńca i drugiej jego żony Anieli Dunin Borkowskiej, zostawił synów czterech: Józefa, Antoniego, Fabiana i Piotra.

[…]

[…]

s. 196Jan, syn Wojciecha i Doroty Jankowskiej, vicesgerent 1646 r., podstarości 1649 r., komornik graniczny łukowski 1654 r., z żony, Katarzyny Sługockiej, miał synów: Marcina, 1654 r. już z ojcem działającego, Wojciecha i Mikołaja, nad któremi wyznaczona opieka 1667 r. Wojciech kwitował 1668 r. w Lublinie Jabłonowską i Bremerów, a 1674 roku Borkowskiego (M. 185 f. 129; Zap. Lubel. 44 f. 361; 50 f. 1637; 51 f. 272; Sig. 10 f. 20; Grodz. Lubel. 1668 r.; Arch. Wileńs. 21077 f. 574).

[…]

s. 197Aleksander, syn Stanisława, 1671 r. ma sprawę w Lublinie, 1676 r. z żoną i synem dziedziczy na części Piszczkowic, w lubelskim (Zap. Lub. 54 f. 456; Paw.). Wawrzyniec, elektor Leszczyńskiego 1733 r., z województwa podlaskego [sic]. Justyna, wdowa po Pawle Bielskim 1759 r. (Gr. Oświęc.). Marjanna z Borkowskich, podczaszyna podolska (?), z synem Janem, pozwani 1761 r. o niezapłacenie podatków (Gr. Lwows. Fasc. 65 f. 1899; M. D. Wąs.). Stanisław, komornik ziemski łukowski 1775 — 1780 r. (V. L. VIII f. 511). Jan, łowczy czerniechowski, s. 198 kwitował 1780 r. ks. Karola Radziwiłła z sumy (DW. 96 f. 942). Emilja, wdowa po Piotrze Załuskim 1894 r. Marja, wdowa po Konstantym Bzowskim, dziedziczka Lipnika, w sandomierskim, ur. 1838 r., zmarła 1912 r., synowica i przybrana córka Konstantego i Felicji z Domaszewskich.

[…]

[…]

s. 29Krzysztof, dziedzic na Ługach, miał syna Jakóba 1627 r., po którym synowie, Jan i Wojciech 1670 roku. Aleksander, podwojewodzy, miecznik łukowski 1668 roku, z Katarzyny Szaniawskiej miał synów, Józefa i Stanisława; z nich Józef, burgrabia 1684 r., komornik graniczny łukowski 1698 r., z żony Teresy Gałęzowskiej pozostawił synów: Dominika, Feliksa i Jana-Michała; pochodzący: Józef, Szczepan, Hipolit, Karol, Tomasz i Marcin, synowie Piotra i Franciszki Radzikowskiej, w 1849—1852 r.; Józef, syn Jana i Maryanny Borkowskiej, w 1853 r., i Wojciech, syn Antoniego i Karoliny Zdanowskiej, w 1854 wylegitymowani w Królestwie.

[…]

s. 91ŁUGOWSCY h. DOŁĘGA z Ługów, w powiecie łukowskim. Bartłomiej i Grzegorz Wiskowie, współdziedzice Ługów 1531 r., a Jakób Grzegorzowicz 1552 roku. Katarzyna Wyskówna Ługowska, zamężna Borkowska, w początku XVI-go wieku, babka ks. Szymona Ługowskiego, proboszcza miechowskiego (Paw.; Pis. Dz. Pol. IX).

[…]

s. 92Marcin z Szaniaw Ługowski, przezwany Świętek v. Święszek, urodzony z Barbary Dembowskiej h. Jelita, ożeniony z Zofją Borkowską h. Nowina, urodzoną z Katarzyny Wyskówny Ługowskiej h. Dołęga, osiadł w Łukowie, ale nie zajmował się handlem ani rzemiosłem, to znaczy nie przyjął prawa miejskiego, nie utracił zatem szlachectwa. Córka jego Zofja, wyszła za Macieja Ługowskiego h. Lubicz, a synów było trzech: Szymon, Feliks v. Szczęsny i Jan.

[…]

[…]

s. 266A. Józwikowie-Olędzcy. W połowie XVII wieku w aktach łukowskich występują bracia Jerzy, Paweł i Wojciech Józwikowie-Olędzcy. Z tych: 1) Jerzy Józwik Olędzki z Zofii Olędzkiéj zrodził córkę Katarzynę, która wyszła pmo voto za Wojciecha Radzikowskiego herbu Ogończyk, sdo voto za Macieja Zdanowskiego herbu Laryssa [Inscr. Luc. 1659 ks. 1 fol. 244; 1682 ks. 2 fol. 399; 1703 ks. 21 fol. 86]. 2) Paweł Józwik Olędzki pozostawił dwóch synów: Andrzeja i Wawrzyńca [Inscr. Luc. 1703 ks. 21 fol. 86; 1707 ks. 23 fol. 115]. 3) Wojciech Józwik Olędzki pozostawił córkę Elżbietę, która wyszła za Franciszka Borkowskiego [Inscr. Luc. 1707 ks. 23 fol. 112 i 114.

[…]