Strona główna › Księgi grodzkie / Stare źródła › Rejestry podymnego 1775–1794 › Nazwiska › Szlubowski
Rejestry podymnego ziemi łukowskiej 1775–1794
Szlubowski
osobnych zapisów 5 · miejscowości 5 · taryfy 1789, 1790
Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.
„Osobnych zapisów osób” znaczy: osobnych zapisów imienia z nazwiskiem i przydomkiem, a nie osób dowiedzionych. Ten sam człowiek zapisany w czterech taryfach to jeden zapis, ale dwaj imiennicy z tej samej wsi bywają nie do rozróżnienia, a przez dwadzieścia lat część mogła przejść na syna tego samego imienia. Dymy przy pozycji zbiorowej to równy podział między wymienionych — rachunek, nie odczyt.
| Rocznik | Źródło | Zapisów | Osób | Dymów |
|---|---|---|---|---|
| 1789 | Taryfa podymnego 1789 | 5 | 5 | 84,0 |
| 1789 | Wykaz posesorów części z 1789 r. | 4 | 4 | — |
| 1790 | Taryfa podymnego 1790 | 5 | 5 | 80,0 |
Rok 1789 stoi w tabeli dwa razy i tak ma być: to dwa różne źródła. Taryfa podaje dymy, wykaz posesorów części ich nie podaje — dlatego przy wykazie stoi kreska, a nie zero, i dymy 1789 r. nie są liczone dwukrotnie.
Bez zapisu z 1775 i 1794 r. To brak tego nazwiska w przepisanych fiszkach, a nie dowód, że rodziny wtedy nie było: taryfa 1794 r. obejmuje w kartotece mniej wsi niż pozostałe, a rocznik 1775 liczy nieraz całe starostwo jedną pozycją, bez nazwisk.
Gdzie występuje
Miejscowości, w których kartoteka zapisuje to nazwisko — z liczbą zapisów i dymów przypadających na nie w danej wsi.
- Stara GąskaTuchowiczzapisów 3 · dymów 26,0
- KierzkówTuchowiczzapisów 3 · dymów 36,0
- SarnówTuchowiczzapisów 3 · dymów 48,0
- ŚwiderkiŁukówzapisów 3 · dymów 46,0
- Szczygły DolneŁukówzapisów 2 · dymów 8,0
urzędy i godności miecznik i komisarz cywilno-wojskowy powiatu krasnostawskiego miernik i komisarz cywilno-wojskowy powiatu krasnostawskiego podstarości krasnostawski podstarosta krasnostawski wicestarosta krasnostawski
zakłady wymienione przy tym nazwisku browar Sarnów Stara Gąska Świderki karczma Kierzków Sarnów Stara Gąska Świderki młyn Sarnów Świderki propinacja Kierzków Sarnów Stara Gąska Świderki
Zapisy kartoteki
Wszystkie wypisy tego nazwiska w brzmieniu kart. Jeden blok to jedno wystąpienie: ta osoba, w tym roczniku. Przy pozycji zbiorowej ten sam tekst karty stoi przy każdej wymienionej osobie — bo karta wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno.
Stara Gąskaparafia Tuchowicz
Skrót urzędu zapisany „vicestar.” — pierwsza litera jak w „vicesgerenta” na karcie, więc forma łacińska, nie „wicestar.”; rozwinięcie („vicestar[osty] krasnostaw[skiego]”) jest redakcyjne [odczyt niepewny co do v/w]. W T89 ten sam Szlubowski nosi inny tytuł („podstarośćy krasnostaw.”), a w T90 jeszcze inny — kartoteka tych tytułów nie uzgadnia.
Po siglu „T90 –” karta nie podaje nazwy wsi; wiersz zaczyna się od razu od formuły. Liczba 13 podkreślona (suma własna sekcji). Kartoteka pisze „woyskowego”, „dobr”, „krasnostawskiego” bez znaków diakrytycznych — zapis oddany dosłownie. Wyraz „miecznika” czytelny (m-i-e-c-z-n-i-k-a), bez określenia ziemi.
Kierzkówparafia Tuchowicz
Cała wieś jako przyległość Sarnowa, nie część. W odróżnieniu od Gąski nie ma tu ani dworu, ani browaru: 1 karczma + 16 chałup + 1 chałupa = 18 d., zgodnie z podkreślonym „= 18 d.” i z sumami T90 i T94. Tytuł zapisany „podstarosty Krasnostaw.” (na karcie Gąski ten sam człowiek ma „podstarośćy krasnostaw.”); rozwinięcie „podstarosta krasnostawski” jest redakcyjne. Cyfra „1” w „o 1 gosp.” grubo poprawiana piórem — tak samo jak na karcie [odczyt niepewny co do poprawianej cyfry; rachunek 1+16+1=18 ją potwierdza]. Koniec wiersza jest przerobiony: pierwotne granatowe „o gr. bez gruntu ogr.” przekreślono poziomą kreską, a nad nim dopisano czarnym atramentem znak „z” (nad „o”) oraz końcówkę „odem”, co daje „1 chat. z ogrodem”. Nadpisany znak można czytać też jako cyfrę „2” („1 chat. o 2 ogrodem”), ale ta lektura jest niegramatyczna [odczyt niepewny]. Rachunek dymów od tej korekty nie zależy.
Sigla z wyraźnym indeksem zerowym („T₀89”) — wykaz posesorów 1789, bez dymów. Skrót urzędu zapisany „vicestar.”, pierwsza litera jak „v” — tak samo jak na karcie Gąski; rozwinięcie („vicestar[osty] krasnostaw[skiego]”) jest redakcyjne [odczyt niepewny co do v/w]. Ostatni wyraz, w drugim wierszu, czytam „propinacyą” (narzędnik, pisownia starsza); możliwe też „propinacją” [odczyt niepewny].
Po siglu „T90 –” karta nie podaje nazwy wsi; wiersz zaczyna się od formuły odsyłającej do dóbr Sarnów. Liczba 18 podkreślona (suma własna sekcji). Wyraz „wsi” po „Do” pisany grubo, pióro przeszło po nim dwa razy — to poprawka autora, nie skreślenie [odczyt niepewny]. „miecznika” czytam tak jak na karcie Gąski: po „mie” stoi okrągłe „c”, potem „z”, dopiero dalej „nika”; przy tej rozdzielczości możliwe jest też „miernika” [odczyt niepewny]. Kartoteka pisze „woyskowego” bez diakrytyków — zapis oddany dosłownie.
Sarnówparafia Tuchowicz
Osobę podaje nagłówek sekcji („Józefa Szlubowskiego podstarosty krasnostawskiego”), nie sam wiersz zabudowy. Tytuł zapisany skrótowo („podstarosty krasnostawskiego”); rozwinięcie „podstarości krasnostawski” jest redakcyjne — na fiszce Gąski ta sama ręka pisze „podstarośćy krasnostaw.” [odczyt niepewny]. Rachunek zabudowy: 1 dwór + 1 browar + 1 karczma + 2 młyny + 1 chata + 17 chat + 1 chata + 1 chata = 25 d., zgodnie z sumą karty; chaty liczone po jednej niezależnie od liczby gospodarzy (tak samo jak w rozpiskach Krasusów). Trzy miejsca poprawiane grubym piórem: cyfra „2” w „o 2 gosp.”, cyfra „1” w „17 chat. o 1 gosp.” oraz przyimek „z” w „z ogrodem”, napisany na przekreślonym „bez gruntu” — czyli redaktor zmienił chatę bez gruntu na chatę z ogrodem [odczyt niepewny co do poprawianych cyfr; rachunek je potwierdza]. „= 25 d.” podkreślone. Nazwy przyległości w nagłówku: „Kierzkow” (na fiszce 234 nagłówek pisze „Kierzków”, T94 „Kierszkow”), „Swiderki” — bez widocznego znaku diakrytycznego nad S, choć w T94 na fiszce 244 ta sama ręka pisze „Świderki” [odczyt niepewny], „Wroblina” bez kreski nad o.
Skrót urzędu zapisany „vicestar.”, forma łacińska; rozwinięcie („vicestar[osty] krasnostaw[skiego]”) jest redakcyjne [odczyt niepewny co do v/w]. Skrót „wś dziedz.” = „wieś dziedziczna”; arkusz nagłówków odczytał ten wyraz jako „Niedźwiadka”, co karta wyklucza. Szlubowski jest tu nazwany dziedzicem, choć O83 (1783) dziedzicem czyni Michała Krasińskiego — kartoteka tej sprzeczności nie tłumaczy.
„dymów 23” podkreślone (suma własna sekcji). Tytuł wypisany w całości, bez skrótów; ta sama formuła co na fiszce Gąski, tam skierowana „do Sarnowa z przyległościami”. Wypis dotyczy samego folwarku Sarnów — przyległości mają własne fiszki i własne liczby dymów.
Świderkiparafia Łuków
Zabudowa sumuje się do sumy z karty: 1 browar + 1 karczma + 2 młyny + 20 chat = 24 dymy. Skróty „brow.” i „karcz.” odczytane pewnie i sprawdzone na obu odbiciach tej karty (karty 1) i 722). Skrót „mł.” (młyny) sprawdzony przy powiększeniu przez porównanie z „ł” w wyrazie „przyległość” z tej samej linii — pętla z poprzeczką, nie „t” (por. „chat.” w tej samej linii, gdzie „t” jest bez pętli); młyn potwierdza też O83. Przy „o 1 gosp.” cyfra jest poprawiana i przekreślona — [odczyt niepewny] co do samej cyfry, na sumę nie wpływa.
Wyraz „propinacja” zapisany w całości, bez skrótu, i odczytany pewnie (karta 2), pasek c).
Liczba „22” na karcie podkreślona podwójnie — to zarazem suma wypisu. Wyraz „miecznika” zapisany skrótowo i z ligaturą; odczyt potwierdza bliźniaczy wypis T90 przy Sarnowie (karta 1), gdzie ten sam urząd rozpisano tak samo.
Szczygły Dolneparafia Łuków
zapis stoi przed numerowaną listą części i nie wchodzi do jej sumy („Razem 15 d.”), dokładnie jak analogiczny dopisek T90 na karcie 4)
osobny dopisek T90 na karcie 4, poza listą dziesięciu części zamkniętą na karcie 2 sumą „Razem 15 dymów”; dotyczy dymów, które w Szczygłach należą do klucza wsi Sarnów
nazwisko na karcie poprawiane, litery po „S” przerobione — czytam „Szlubowskiego” [odczyt niepewny]
To nazwisko w pełnym opracowaniu rejestrów podymnego — razem z wyszukiwarką po wszystkich osobach, zestawieniem postaci przez roczniki, mapą współczesną i ryciną Perthéesa z 1786 r.
