KOBIETA; nazwisko w formie żeńskiej, tak jak stoi na karcie. Na prawym marginesie przy tym wierszu duży znak gwiazdki, bez objaśnienia na karcie
Strona główna › Księgi grodzkie / Stare źródła › Rejestry podymnego 1775–1794 › Nazwiska › Ostoyska
Rejestry podymnego ziemi łukowskiej 1775–1794
Ostoyska
osobnych zapisów 3 · miejscowości 2 · taryfy 1794
Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.
„Osobnych zapisów osób” znaczy: osobnych zapisów imienia z nazwiskiem i przydomkiem, a nie osób dowiedzionych. Ten sam człowiek zapisany w czterech taryfach to jeden zapis, ale dwaj imiennicy z tej samej wsi bywają nie do rozróżnienia, a przez dwadzieścia lat część mogła przejść na syna tego samego imienia. Dymy przy pozycji zbiorowej to równy podział między wymienionych — rachunek, nie odczyt.
| Rocznik | Źródło | Zapisów | Osób | Dymów |
|---|---|---|---|---|
| 1789 | Wykaz posesorów części z 1789 r. | 3 | 3 | — |
| 1794 | Taryfa podymnego 1794 | 1 | 1 | 1,0 |
Bez zapisu z 1775, 1789 i 1790 r. To brak tego nazwiska w przepisanych fiszkach, a nie dowód, że rodziny wtedy nie było: taryfa 1794 r. obejmuje w kartotece mniej wsi niż pozostałe, a rocznik 1775 liczy nieraz całe starostwo jedną pozycją, bez nazwisk.
Gdzie występuje
Miejscowości, w których kartoteka zapisuje to nazwisko — z liczbą zapisów i dymów przypadających na nie w danej wsi.
- Izdebki-KosnyZbuczynzapisów 1
- OstojeZbuczynzapisów 3 · dymów 1,0
Kartoteka zapisuje też formę Ostoyski zapisów: 12 miejscowości: 2 Zapisujemy nazwisko tak, jak stoi na karcie, bo forma żeńska bywa jedynym znakiem, że chodzi o kobietę; oba hasła zostają więc osobne. Czy to ta sama rodzina, rozstrzyga czytelnik, nie ten spis.
Zapisy kartoteki
Wszystkie wypisy tego nazwiska w brzmieniu kart. Jeden blok to jedno wystąpienie: ta osoba, w tym roczniku. Przy pozycji zbiorowej ten sam tekst karty stoi przy każdej wymienionej osobie — bo karta wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno.
Izdebki-Kosnyparafia Zbuczyn
Ostojeparafia Zbuczyn
KOBIETA — nazwisko w formie żeńskiej, tak jak stoi na karcie („Ostoyskiey”). Ta sama Zofia, która w T90 na karcie 2) jest nazwana wdową.
KOBIETA — i imię, i nazwisko w formie żeńskiej: „Józefy … Ostoyskiey”. To NIE jest Józef Ostojski z T90 i T94, przy którym stoi męskie „sukces. Józefa”; tamten w 1789/1790 r. już nie żyje, a tu mowa o posesorce. Rozróżnienia nie wygładzam.
w tej samej pozycji karta wymienia jeszcze: Ostoyski Józef †, Ostoyski Wawrzyniec, Ostoyski Jan, Ostoyski Jakób, Ostoyski Wojciech6 osób na 6 dymów
KOBIETA: Zofia — nazwisko stoi raz, w liczbie mnogiej męskiej („Ostoyskich”), zapisane przy niej w formie żeńskiej, bo rodzaj rozstrzyga imię. ZASIĘG SŁOWA „sukcesorów” JEST NIEJEDNOZNACZNY: stoi raz, przed całym wyliczeniem sześciu imion w dopełniaczu, więc gramatycznie mogłoby obejmować wszystkich. Odnoszę je tylko do Józefa, bo tak rozstrzyga T90 na karcie 2) („…Zofji wdowy i sukces. Józefa – Ostojskich”), gdzie „sukces.” stoi wyłącznie przy Józefie, a pozostałych pięcioro jest wymienionych jako żyjących; ta sama piątka żyje też w T89. Rozstrzygnięcie zostawiam jednak do potwierdzenia właścicielowi. Sześć osób, sześć dymów „po 1 dymie” — rachunek się domyka.
To nazwisko w pełnym opracowaniu rejestrów podymnego — razem z wyszukiwarką po wszystkich osobach, zestawieniem postaci przez roczniki, mapą współczesną i ryciną Perthéesa z 1786 r.
